طبق مقاله ي گروه توصيه هاي پزشكي مركز كودك (كه مقاله حاضر نيز از اين سايت ترجمه شده است) گر چه تهديد ممكن است يكي از پر كاربرد ترين حربه ها در حوزه ي تربيت باشد ، اما يك راه موثر و دوستانه جهت آموزش مسئوليت پذيري و يا اصلاح رفتار نمي باشد . با اين حال ، گاهي همه ي ما از تهديد ، استفاده مي كنيم ، كه اغلب نا معقول بوده و باعث مي شود احساس حماقت كنيم و مشكل بدون حل باقي بماند.
براي مطالعه بيشتر:
تغيير رفتار كودكان با تقويت هاي درست
خروج از مسير تهديد ساده نيست . برخي روش هاي جايگزين خلاقانه وجود دارند . اگر حس كنيد كه مي خواهيد خشونت به خرج بدهيد ( تهديد كنيد ) ، اين شش استراتژي مي توانند در تبديل لحظات وحشتناك و تهديد آميز به لحظات پرورشي (تربيتي) كمك كنند .
حق انتخاب دادن:
بزرگ ترين مشكل تهديد اين است كه خود باوري (و عزت نفس) را از بين مي برد ، و باعث ايجاد ترس و سركشي مي شود .
ادل فابر نويسنده كتاب ” (چگونه حرف بزنيم ) ” مي گويد : تهديد ها پيامي از بي اعتمادي مي باشند .
كودكان گوش مي كنند و گوش مي كند و سپس حرف مي زنند . كودك شما اين جمله را مي شنود : ” نمي توانم به تو اعتماد كنم ، تو نمي تواني رفتار خود را كنترل كني ، پس من تو را كنترل خواهم كرد . ”
از سوي ديگر ، دادن انتخاب ، مانند يك مدرسه عمل مي كند ، و از رسيدن به بن بست هاي پر استرس و بي ثمر جلوگيري مي كند. بنابراين به جاي گفتن : ” اگر صداي موسيقي را قطع نكني ، من اين كار را خواهم كرد . ” ، بهتر است بگوييد : ” اين موسيقي گوش من را اذيت مي كند . ممكن است به موسيقي ديگري گوش بدهي ، يا آن را در اتاقت گوش كني ؟ ” . شركت در اين نوع تصميم گيري ، به كودك آموزش مي دهد كه براي خود فكر كنم و مسئوليت اعمال خود را به عهده بگيرد .
با كودك خود (كه در حدود سن مدرسه ي ابتدايي است) ، حرف بزنيد و بگوييد : ” ما يك مشكل داريم . چطور مي توانيم آن را حل كنيم ؟ ” . در اين حالت، شرايط به جاي اين كه شما در برابر فرزند خود باشيد ، به صورت شما و فرزندتان در برابر مشكل، در مي آيد .
دنبال كردن ( يا عمل به حرف خود) :
تهديد ها معمولا بزرگ و دشوار مي باشند و بنابراين اجراي آن ها غير ممكن مي شود .
ايوان نيوهاوس، پزشك خانواده و نويسنده كتاب ” با كودك خود بحث نكنيد ” . مي گويد : ” اگر نتوانيد به حرف خود عمل كنيد، بي ارزش خواهيد شد و كودك شما را پايمال خواهد كرد . ” فرض كنيد چند شب پشت سر هم كودك شما نتواند از دوستان هم محله اي خود دست بكشد تا براي شام به خانه بيايد . شما به او مي گوييد : ” اگر دوباره براي شام دير كني ، فردا شب ديگر نمي تواني در كوچه بازي كني . ” ممكن است كودك حرف شما را جدي نگيرد ، و بحث هاي شبانه همچنان ادامه يابد.
مطالب مرتبط:
به جاي آن، رفتار خود را عوض كنيد . بر نتايج منطقي كه مي تواند به او ياد بدهد كه مسئول رفتارش است ، تمركز كنيد.
مي توانيد بگوييد: ” من آشپزخانه را راس ساعت ۶:۳۰ تعطيل مي كنم . اگر ديرتر گرسنه شوي ، بايد شام خود را سرد بخوري. ” مي توانيد بر سر حرف خود بمانيد و اين عمل را انجام دهيد ، و هنگامي كه اين كار را بكنيد ، احتمالا ، حداقل يك يا دو هفته بعد ، به موقع سر ميز شام حاضر خواهد بود .
پذيرفتن و اقرار به اشتباهات :
تهديد ها در درون شما به صورت پنهان حركت مي كنند . اغلب كلمات قبل از اين كه بفهميد چقدر مسخره به نظر مي رسند ، از دهان شما خارج مي شوند . اگر اين اتفاق افتاد ، مشكلي پيش نمي آيد اگر به عقب بر گرديد و حرف خود را اصلاح كنيد .
فرض كنيد در حال خريد هستيد ، و كودك شما مرتبا هله هوله داخل سبد مي ريزد ، حتي پس از اين كه به او گفتيد اين كار را نكند . نهايتا عصباني مي شويد و تهديد مي كنيد كه در صورت ادامه او را مجبور خواهيد كرد كه بيرون برود و به تنهايي در ماشين بنشيند .
” سعي كنيد اين نوع تهديد را اين گونه حل نكنيد . اما اگر خيلي دير شده است ، مي توانيد به كودك بگوييد ، ” من اشتباه كردم . ممكن است تنها بودن در ماشين براي تو خطرناك باشد . اگر قوانين من را در فروشكاه رعايت نكني ، بهتر است تو را بيرون ببرم و صبر كنيم تا تو آماده شوي دوباره تلاش كني . ” اين پاسخ كه يك تهديد ترسناك را به يك راه حل تبديل مي كند و به كودك شانس دوم مي دهد و روشي معقول است .
به هر حال ، هر يك از والدين ، هر چند وقت يك بار ، اشتباه مي كند. مهم اين است كه برگرديم و درباره آن چه اتفاق افتاده حرف بزنيم . از آن به عنوان شانس يادگيري بين خود و فرزندتان استفاده كنيد .
انتظارات خود را به وضوح بيان كنيد :
حركت در فروشگاه يكي از نگراني هاي والدين مي باشد ، چرا كه تهديداتي مانند قوطي هاي سوپ در راهرو ها وجود دارند. براي اجتناب از اين سناريو ( و مشكل ) پيش از رفتن به فروشگاه ، كودك را آماده كنيد . به او بگوييد كه انتظار داريد چگونه رفتار كند. براي مثال ، توضيح دهيد كه دوست داريد به شما در پيدا كردن وسايلي كه لازم داريد ، كمك كند .
هنگامي كه به فروشگاه مي رسيد، از او بپرسيد كه آيا آنچه دوست داريد انجام دهد را به ياد مي آورد يا نه ؟ وقتي مي گويد : ” كمك به شما در پيدا كردن وسايل “، او را به خاطر حافظه خوبش تشويق كنيد . سپس از او بخواهيد يك يا دو وسيله را در هر راهرو بيابد . اين باعث مي شودذ كه خريد مانند يافتن گنج به نظر برسد و يك امتياز مثبت به اين ماموريت مي دهد .
البته ، هميشه به اين صورت نمي باشد. گاهي به فروشگاه مي رسيد، و تنها همراه شما به شما در يافتن وسايل كمك نمي كند، بلكه اگر براي او شيرين گندمك نخريد، تنش و مشكل ايجاد مي كند . آن وقت بايد چه كار كرد؟
در مسير رفت، هنگامي كه به كودك مي گوييد انتظار داريد چگونه رفتار كند ، هم چنين به او بگوييد اگر همكاري نكند چه اتفاقي مي افتد. به او بگوييد: ” اگر به من كمك كني كه وسايل مورد نيازمان را پيدا كنيم ، مي تواني يك بسته شيرين گندمك برداري . اگر كمكم نكني ، مجبوري بدون شيرين گندمك به خانه برگرديم”
اگر كودك هم چنان همكاري نمي كند ، محكم بوده و به آن چه كه گفته ايد عمل كنيد .
آرام باشيد ، مثبت فكر كنيد:
آرام و مطمئن بودن ممكن است سخت باشد ، اما مي تواند تفاوت آشكاري ايجاد كند . يكي از دلايلي كه تهديد ها اغلب در كنترل كودك شكست مي خورند ، اين است كه احساسات را به جاي خنثي كردن ، بر انگيخته تر مي كنند .
اگر تقويت و كمك مثبت و ثابتي به او بدهيد ، احتمال اين كه كودك ياد بگيرد چگونه رفتار كند ، بالاست . بنابراين از يك سيستم تشويق براي كمك به او به منظور غلبه به مشكلات استفاده كنيد .
براي مثال، اگر هر شب بسيار از رختخواب بيرون مي آيد، براي هر شبي كه در رختخواب مي ماند ، يك ستاره ( يا علامت ) بر روي يك تقويم خاص بگذاريد . هنگامي كه ستاره هاي يك هفته را كامل دريافت كرد ، به او يك اسباب بازي كودچك يا گردش خاص ، جايزه بدهيد .
حدود فرزند خود را بشناسيد :
گاهي بهترين برنامه ها ، به طور فاجعه باري شكست مي خورند . در اين موارد ، ممكن است رفتار كودك شما خارج از محدوده نباشد ، بلكه ممكن است انتظارات شما بالا باشد .
بايد آن چه از او مي خواهيد را بررسي كنيد . براي مثال ، اگر تمام روز را در خانه محبوس بوده ، و واقعا مي خواهد آزاد باشد ( و به فضاي آزاد برود ) ، بردن او به رستوران كه بايد يكجا بنشيند ايده ي خوبي نيست.
آن چه كه مهم است ، يك يا دو تهديد نيست ، بلكه رفتار هر روزه ي شما با كودك خود مي باشد . اگر هميشه براي او سخنراني كنيد و هميشه از او انتقاد كنيد ، شانس شاد كردن او و تعامل با او را هدر داده ايد . به عنوان يك پدر يا مادر با چالش هاي بسياري رو به رو هستيد ، اگر آن ها را به طور مناسب كنترل كنيد ، اكثر تعاملات شما با فرزندتان مثبت خواهند بود .
۱۷:۴۲
- ۳۸ بازديد
- ۰ نظر