تصور كنيد اگر يك ماده شيميايي طبيعي در بدن شما بتواند شما را آرام تر و راحت تر كند، اما فقط در طول روزهاي طولاني تابستان كار مي كند.
در عوض، همين مواد شيميايي باعث مي شود كه شما در طول زمستان بيشتر در معرض نور كم قرار گيرد.
بر طبق يك مطالعه جديد در دانشگاه ايالتي اوهايو، اين دقيقا همان چيزي است كه براي يك گونه خاص از موش رخ مي دهد، اين هفته در مجموعه مقالات آكادمي ملي علوم منتشر شده است.
محققان دريافتند كه كلاس هورموني به نام استروژن ها در طول روزهاي كوتاه زمستان به افزايش تهاجمي در موش Oldfield Mouse (Peromyscus poliootus) عمل مي كند. با اين حال، هنگامي كه تابستان تابستان افزايش مي يابد، استروژن باعث كاهش تجاوز در موش هاي قديمي Oldfield مي شود كه گونه اي است كه معمولا در جنوب شرقي ايالات متحده يافت مي شود.
يافته ها قابل توجه است؛ زيرا اين يكي از اولين مطالعات است كه نشان مي دهد كه يك عامل محيطي بسيار ساده - در اين مورد، طول روز نور - مي تواند تأثيرات مهمي بر نحوه رفتار ژنها در برخي از گونه ها داشته باشد.
Brian Trainor، يكي از همكاران اين مطالعه و همكارش در رشته روانشناسي و علوم اعصاب دانشگاه دولتي اوهايو گفت: "ما دريافتيم كه استروژن اثر كاملا متفاوتي بر رفتار در اين موشها دارد و تنها بر ميزان نور هر روز آنها تاثير مي گذارد.
"اين يك يافته شگفت انگيز است."
رندي نلسون، همكاران و استاد روانشناسي و علوم اعصاب در ايالت اوهايو گفت: در حالي كه مطالعات ديگر بررسي شده است كه چگونه محيط با ژن ها تاثير مي گذارد رفتار، بيشتر اين مطالعات شرايط محيط بسيار پيچيده محيطي را بررسي كرده اند.
نلسون گفت: "ما به يك عامل محيطي بسيار ساده كه بر رفتار پيچيده تاثير مي گذارد نگاه مي كنيم. "در اين موش ها، طول روز كنترل بيان ژن را كه بر تجاوز تاثير مي گذارد، كنترل مي كند."
در يك مطالعه، موش هاي نر براي جلوگيري از توليد تستوسترون كراتش كردند. سپس آنها با ايمپلنت هايي كه سطح تستوسترون آنها را كنترل مي كردند، نصب شد. پس از آن مردان پس از درمان با مواد مخدر كه توليد استروژن را متوقف مي كند. همان نوع دارو براي درمان سرطان سينه وابسته به استروژن مورد استفاده قرار مي گيرد.
در موش هايي كه در روزهاي كوتاه (روزهاي كم نور مانند زمستان) مواجه مي شوند، متوقف شدن مصرف دارو از نظر استروژن، موش هاي معمولي تهاجمي را كمتر تهاجمي مي كند.
در موشهايي كه در شرايط روزهاي طولاني نگهداري مي شوند (همانطور كه در تابستان)، موش هايي كه معمولا مرده بودند بيشتر تهاجمي بودند. اين نشان مي دهد كه محققان معتقدند كه استروژن واقعا سطح تهاجمي در اين موش ها را كنترل مي كند.
اما مطالعات بيشتر انجام شد و مكانيزم هايي را مشخص مي كرد كه ممكن است بر اساس چگونگي تاثير نور روز بر نحوه عملكرد استروژن در افزايش يا كاهش تجاوز تاثير بگذارد.
Trainar گفت: "به خوبي شناخته شده است كه ژن ها با محيط زيست روبرو هستند، اما دانشمندان اغلب نمي فهمند كه چگونه اين كار در سطح مولكولي انجام مي شود." "ما مي خواستيم در مورد چگونگي اين تعامل در موش ها بيشتر بدانيم".
در يك مطالعه، آنها به بررسي اينكه چگونه طول روز با دو نوع گيرنده در قسمت هاي مغز كه بر تهاجم، گيرنده التهاب استروژن و گيرنده استروژن بتا مواجه مي شود، تعامل داشت. اين گيرنده ها مانند ايستگاه هاي اتصال هستند كه سيگنال هاي مولكول هاي استروژن را به سلول ها ارسال مي كنند.
يك مطالعه قبلي نشان داد كه يك نوع گيرنده در روزهاي كوتاه اهميت دارد و يك گيرنده ديگر در روزهاي طولاني است. اگر درست باشد، مي تواند توضيح دهد كه چرا استروژن مي تواند موش ها را در زمستان تهاجمي تر كند و تابستان كمتر تهاجمي باشد.
براي آزمايش اين نظريه Nelson و Trainor يك گروه از موش ها با يك داروي استروژن مشابه را كه به طور عمده به گيرنده التهابي استروژن متصل مي شود، درمان مي كنند و گروه ديگري از موش ها را با يك داروي متفاوت مانند استروژن كه به طور عمده به گيرنده بتا استروژن متصل است، درمان مي كند.
نتايج نشان داد كه گيرنده آلفا نقش مهمي در افزايش تجاوز در روزهاي كوتاه و كاهش تجاوز در روزهاي طولاني دارد. به طور شگفت انگيز، گيرنده بتا اثرات يكسان بر رفتار، افزايش تهاجم در روزهاي كوتاه و كاهش تهاجم در روزهاي طولاني داشت.
داستان هاي مربوطه
Trainor گفت: "بنابراين تفاوت در نحوه رفتار استروژن در روزهاي طولاني در مقايسه با روزهاي كوتاه، توسط هورمون با استفاده از گيرنده هاي مختلف در زمان هاي مختلف، قابل توضيح نيست." "اين واقعا مهم بود."
پس چگونه استروژن اثرات رفتاري متضاد بسته به شرايط نور فصلي "
محققان يك ايده ديگر داشتند كه از microarrays استفاده ميكرد - تراشههاي كوچك كامپيوتري كه هزاران ژن را در يك زمان بررسي مي كردند تا ببينند كدام فعال هستند. آنها ژن ها را از موش هايي كه در طول روزهاي كوتاه زمستاني زندگي مي كنند با افرادي كه در طول روزهاي طولاني زندگي مي كنند مقايسه كردند. نتايج نشان داد كه برخي از ژن هاي مرتبط با استروژن در موش هاي دراز مدت بيشتر از موش هاي كوتاه مدت فعال بودند.
اين پيشنهاد نشان مي دهد كه استروژن در موش هايي كه در طول روز از طريق اين ژن هاي خاص زندگي مي كنند، با ايجاد يك مسير ژنومي كه باعث رفتارهاي كمتر تهاجمي مي شود، كار مي كند.
نكته تلقي اين يافته اين است كه استروژن از طريق مكانيزم هاي مختلف سلولي كه از مسيرهاي ژنومي برخوردار نيست، تهاجمي را در موش هاي كوتاه مدت افزايش مي دهد.
در حالي كه آزمايش مستقيم اين فرضيه دشوار است، دانشمندان علوم اعصاب مي دانند كه وقتي هورمون ها از طريق مسير ژنومي كار مي كنند، اثرات رفتاري مي تواند ساعتها، روزها و حتي هفته ها را به وجود آورد. اما دانشمندان علوم انساني معتقدند زماني كه هورمون ها پيام هايي را به سلول هاي خارج از اين شبكه تحت كنترل ژن ارسال مي كنند، رفتار در عرض چند دقيقه تغيير مي كند.
بنابراين، در مطالعه ديگري، محققان تزريق موشهاي كوتاهمدت و طولاني مدت به استروژئيد، نوعي استروژن را تزريق كردند. يافته ها نشان مي دهد كه تزريق باعث افزايش تهاجمي در موش ها در روزهاي زمستان مانند كوتاه مدت تقريبا بلافاصله مي شود. اثر موثري بر روي موشهايي كه در طول روزهاي طولاني زندگي مي كنند تاثير قابل توجهي نداشته است.
در كل، پس از اين، اين مطالعات نشان داد استروژن باعث افزايش تهاجمي در موش هاي كوتاه مدت مي شود كه از طريق مسيرهاي غير ژنومي در مغز كار مي كنند، اما هورمون در موش هاي طولاني مدت از طريق مسير ژنومي، تهاجمي را كاهش مي دهد.
نلسون گفت: "در اكثريت قريب به اتفاق، هورمون ها با رفتار با روش هاي ژنومي كار بر روي رفتار تاثير مي گذارند، بنابراين زماني كه چيز ديگري پيدا مي كنيد، هميشه جالب است."
به نظر ميرسد اين يكي از مواردي است كه استروژن در موشهاي طولاني مدت به شيوه اي متفاوت كار مي كند اما كارهاي بيشتري براي انجام اين كار انجام مي شود. "
به گفته محققان، اين يافته ها بسياري از پيامدهاي انسان را به خود جلب مي كند. براي يك نفر، آنها پيشنهاد مي كنند كار بيشتري براي تعيين نقش استروژن در تجاوز در انسان انجام شود. به طور كلي، استروژن براي جلوگيري از تجاوز در انسان كار مي كند، اما اين مطالعه نشان مي دهد كه تحقيقات بايد بيشتر در نقش گيرنده هاي استروژن در برخي از بخش هاي مغز بيشتر نگاه كنند.
همچنين، دانشمندان بسيار علاقه مند در درك اينكه چگونه استروژن در سطح مولكولي در انسان كار مي كند، به خصوص نقش آن در ترويج سرطان.
"بسياري از تحقيقات در مورد اينكه چگونه ژن ها و هورمون ها در يك محيط كنترل شده خارج از بدن كار مي كنند، بررسي مي شود، اما اين مطالعه نشان مي دهد كه محيط مي تواند نقش بسيار مهمي در نحوه واكنش استروژن در موش ها ايفا كند."
"اگر چيزي ساده به عنوان طول روز مي تواند بر روي چگونگي استفاده از استروژن در بدن تاثير بگذارد، حداقل در بعضي از گونه ها، عوامل ديگر محيطي مانند رژيم غذايي كه بر روي استروژن انسان تاثير مي گذارد" اين چيزي است كه ما به اندازه كافي در مورد آن نمي دانيم. "
مطالعه همچنين مهم است، زيرا يكي از معدود موارد است كه نشان داده است كه چگونه هورمون هاي غير از تستوسترون مي توانند بر پرخاشگري در پستانداران تاثير بگذارند.تست هاي روانشناسي آنلاين
نلسون گفت: "اين بر خلاف باور عمومي است كه تستوسترون، هورمون است كه تجاوز را تنظيم مي كند." "اكنون مطالعات متعددي وجود دارد كه نشان مي دهد در بعضي گونه ها استروژن نيز نقش مهمي در پرخاشگري دارد."
