عاشقانه: هر آنچه كه عاشقان پيش از ازدواج بايد بدانند

براساس يك مطالعه دانشگاه راكيوس، بيش از نيمي از (4/54 درصد) اپراتورهاي ويژه نيروهاي ويژه ارتش آمريكا در معرض جنگ قرار نمي گيرند، در حالي كه خدمت در ارتش را دنبال مي كنند، حتي اگر علائم اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) يا ناراحتي رواني را تجربه كنند .

مطالعه 18 ماهه كه شامل 68 اپراتور نيروهاي ويژه ارتش ايالات متحده بود كه براي مبارزه از زمان عمليات آزادي عراق در سال 2003 شروع به كار كرد، توسط جسيكا م. اسپينوزا، PsyD انجام شد، كه مدرك دكتري خود را در رشته روانشناسي باليني از دانشگاه به دست آورد . دانشگاه راكيوس يك دانشگاه فارغ التحصيل است كه متخصص در رشته هاي كارشناسي ارشد و دكتري در رشته روانشناسي است.

• استرس مي تواند به طور دائم و عميق بر روي اتصال به ايجاد اعصاب تاثير مي گذارد
• در مطالعه جديد، تنش با نشانگرهاي بيماري زيستي در بيماران لوسمي ارتباط دارد
• ادارات برنامه باز افزايش فعاليت فيزيكي كاركنان و كاهش استرس

با وجود اينكه 100 درصد از پاسخ دهندگان آگاه بودند كه درمان از طريق ارتش ايالات متحده در دسترس است، اكثر آنها به دليل ترس از عواقب منفي به دنبال درمان نيستند.

روانشناسي نوجوان

از آن پيامد هاي منفي، آزار و اذيت به سربازان مبتلا به PTSD، بزرگترين عامل بازدارنده در جستجوي درمان بود، و پس از آن ترس از اينكه به عنوان ضعف در نظر گرفته شود، ترس از اينكه از يك تيم برداشته شود، ترس از اينكه از نيروهاي ويژه منتقل شود ، ترس از انزجار، ترس از اينكه به عنوان يك بزدل، ترس از اخراج از ارتش ايالات متحده، ترس از اضطراب شخصي و از دست دادن امكانات امنيتي و فرصت هاي شغلي، مورد توجه قرار گيرد. اين مطالعه حاكي از آن است كه افرادي كه مبتلا به علائم PTSD هستند، حدود نيمي از آنها به دليل نگراني در رابطه با PTSD در ارتش درماني خواهند بود.

سال هاي نوجواني مي تواند سخت باشد و احساس غم كردن و يا تحريك پذيري در آن زمان و حتي پس از آن كاملا عادي است. اما اگر اين احساسات از بين نروند و يا به حدي تشديد شوند كه نتوانيد آنها را مديريت كنيد، ممكن است از افسردگي رنج ببريد. خبر خوب اين است كه مجبور نيستيد اين احساسات افسرده را تجربه كنيد. كمك در دسترس شماست و شما قدرت بيشتري از چيزي كه فكر كنيد، نسبت به خلقتان داريد. چيزهاي زيادي وجود دارد كه شما مي توانيد براي تغيير احساسي كه داريد انجام دهيد و از امروز شروع كنيد تا احساسات خوبي داشته باشيد.

• افسردگي دوران نوجواني چيست؟

افسردگي نوجواني خيلي بيش تر از احساس غم و يا احساس خلق پايين موقت است. اين يك اختلال خلق جدي و ناتوان كننده است كه مي تواند روشي كه شما فكر مي كنيد، احساس مي كنيد و عملكرد زندگي روزمره شما را تغيير دهد. زماني كه شما افسرده ايد، ممكن است احساس نا اميدي و بي كسي كنيد و فكر كنيد كه هيچ كسي نمي تواند شما را درك كند. اما افسردگي در نوجوانان بيش از چيزي كه فكرش را بكنيد شايع است. شما تنها نيستيد و افسردگي شما يك مورد نا اميد كننده نيست. حتي اگر اين احساس را بدست بدهد كه افسردگي هيچ وقت بهبود پيدا نخواهد كرد، با اين وجود چيزهاي بسياري وجود دارد كه شما مي توانيد براي كمك به خود انجام دهيد تا شروع به بازيابي تعادل خود كرده و احساس مثبت بيشتر، پر از انرژي و سرشار از اميدي داشته باشيد.

براي مطالعه بيشتر:

افسردگي در كودكان و نوجوانان

علائم افسردگي نوجواني

به سختي مي توان دقيقا گفت كه افسردگي چگونه احساس مي شود- و تمام نوجوانان هم به يك شيوه افسردگي را تجربه نمي كنند. با اين حال، برخي از مسائل و علائم مشترك وجود دارد كه ممكن است در صورت افسرده بودن تجربه كنيد:

– شما  دائما احساس ناراحتي، اذيت شدن و يا عصبانيت مي كنيد.

– هيچ چيزي ديگر سرگرم كننده نيست و شما علتي براي سرگرمي نمي بينيد.

– شما در مورد خودتان احساس بدي داريد- بي ارزشي، گناهكار بودن و يا به نوعي “اشتباه” بودن.

– شما بيش از حد مي خوابيد و يا اصلا به اندازه كافي نمي خوابيد.

– شما ممكن است سردردهاي مكررو غير قابل توضيح و يا ديگر مشكلات فيزيكي داشته باشيد.

– همه چيز و هر چيزي باعث گريه شما مي شود.

– بدون اين كه هيچ گونه تلاشي كرده باشيد وزن از دست مي دهيد و يا وزنتان زياد مي شود.

– نمي توانيد به هيچ وجه تمركز كنيد. نمراتتان ممكن است به اين علت افت كند.

– شما احساس بي كسي و نا اميدي مي كنيد.

– در مورد مرگ و يا خودكشي فكر مي كنيد (اگر اين مورد درست است، سريعا با يك نفر صحبت كنيد).

اگر شما يك نوجوان هستيد و دوستي داريد كه به نظر مي رسد ناراحت و يا مشكل دار باشد، ممكن است به افسردگي او شك كنيد. اما چگونه تشخيص مي دهيد كه اين يك مرحله گذرا و يا يك حالتي از بدخلقي نيست؟ نشانه هاي هشدار دهنده ي معمول از افسردگي نوجواني را در او جست و جو كنيد:

– دوست شما نمي خواهد كارهايي را انجام دهد كه شماها معمولا دوست داريد انجام دهيد.

– دوست شما شروع به مصرف الكل، مواد مخدر مي كند و يا با افراد ناباب مي گردد.

– دوستتان از رفتن به مدرسه و فعاليت هاي بعد از مدرسه امتناع مي كند.

– دوستتان در مورد بد بودن، زشت بودن، احمق بودن و يا بي ارزشي صحبت مي كند.

– دوستتان شروع به صحبت در مورد مرگ و يا خودكشي مي كند.

• مقابله با افكار در مورد خودكشي

اگر احساسات منفي شما در نتيج ي افسردگي به حدي منقلب كننده است كه شما هيچ راه حلي جز آسيب رساندن به خود يا ديگران نمي بينيد، نياز داريد تا سريعا كمك بگيريد. و هنوز، درخواست كمك زماني كه در ميانه ي چنين احساسات قوي هستيد واقعا مي تواند سخت باشد. چنانچه صحبت با يك فرد غريبه براي شما آسان تر به نظر مي رسد، با مراكز مشاوره تماس بگيريد تا بتوانيد با اعتماد به نفس با يك نفر صحبت كنيد كه مي تواند شما را درك كند و به شما در برخورد با احساساتتان كمك كند:

هميشه يك راه حل ديگر وجود دارد، حتي اگر شما اين راه حل را در لحظه نتوانيد ببينيد. بسياري از افرادي كه اقدام به خودكشي كرده اند (و نجات پيدا كرده اند) مي گويند كه آنها اين كار را مرتكب شدند چون به اشتباه فكر مي كرده اند كه ديگر هيچ راه حل ديگري براي مشكلي كه تجربه مي كنند وجود ندارد. آن زمان، آنها نمي توانستند راه حل ديگر را ببينند اما در حقيقت، آنها واقعا نميخواستند بميرند. به ياد داشته باشيد كه مهم نيست تا چه حد احساس وحشتناكي داريد، تمامي اين احساسات خواهند گذشت.

داشتن احساساتي از آسيب رساندن به خود و ديگران، شما را يك فرد بد تبديل نمي كند. افسردگي ممكن است باعث شود شما چيزهايي به ذهن و احساستان بيايد كه دور از شخصيت است. اگر به حد كافي شجاع بوده باشيد تا در مورد اين احساسات صحبت كنيد، هيچ كسي نبايد شما را قضاوت كرده و يا شما را بخاطر اين احساسات سرزنش كند.

اگر احساسات شما غير قابل كنترل است، به خودتان بگوييد كه قبل از هر اقدامي بايستي ۲۴ ساعت صبر كنيد. اين كار مي تواند به شما زماني بدهد تا واقعا به همه اين مسائل فكر كنيد و از اين احساسات قوي كه شما را تهديد مي كند، كمي فاصله بگيريد. در طول اين مدت ۲۴ ساعته، تلاش كنيد تا با يك نفر صحبت كنيد – هر فردي- با هر فردي كه او هم تصميم به خودكشي نداشته باشد و يا افسرده نباشد. با يك خط پاسخگو تماس بگيريد و يا با يك دوست تماس تلفني برقرار كنيد و صحبت كنيد. چه چيزي را از دست مي دهيد؟

اگر مي ترسيد كه نمي توانيد خودتان را كنترل كنيد، مطمئن شويد كه هرگز تنها نمانيد. حتي اگر نمي توانيد احساسات خود را بيان كنيد، فقط در مكان هاي عمومي بمانيد، با دوستانتان و يا با افراد خانواده بيرون برويد يا به سينما برويد- هر كاري كه شما را از تنها ماندن با خودتان و خطر دور كند.

با تمامي مذكور در بالا كاري نكنيد كه منجر به آسيب دائمي و يا مرگ شما و يا ديگران شود. به خاطر داشته باشيد كه خودكشي يك راه حل دائمي براي يك مشكل موقت است.

• چرا من افسرده هستم؟

علي رغم آنچه كه گفته شد، افسردگي به سادگي با يك عدم تعادل شيميايي در مغز ايجاد نمي شود كه بتوان به سادگي آن را با دارو درماني درمان كرد. بلكه، افسردگي در نتيجه ي تركيبي از عوامل بيولوژيكي، روان شناختي و اجتماعي است. به علت اين كه سالهاي نوجواني مي تواند يك برهه اي از آشفتگي ها و عدم قطعيت هاي فراوان باشد، شما ممكن است با فشارهاي زيادي رو به رو شويد كه مي تواند منجر به بروز علائم افسردگي كمك كند. اينها مي تواند طيفي از تغييرات هورموني تا مشكلاتي در خانه و يا مدرسه و يا سوالاتي در مورد اينكه چه كسي هستيد و در كجاي زندگي قرار داريد را شامل شود.

به عنوان يك نوجوان، اگر سابقه ي خانوادگي از افسردگي داشته باشيد و يا تروماي دوران كودكي مانند از دست دادن يكي از والدين يا سوئ استفاده ي فيزيكي و يا احساسي را تجربه كرده باشيد، احتمال اينكه دچار افسردگي شويد بيشتر است.

عوامل خطر كه مي تواند باعث و يا تشديد افسردگي نوجوانان شود عبارتند از:

۱.بيماري هاي سخت، درد مزمن يا ناتواني فيزيكي

زندگي با استرس مورد آزار و اذيت قرار گرفتن- چه به صورت آنلاين، يا در مدرسه و يا هر جاي ديگري- واقعا سخت است. اين ممكن است باعث شود تا احساس بي كسي، نااميدي و شرمساري كنيد: بهترين دستورالعمل براي افسردگي.

اگر مورد آزار و اذيت قرار گرفتيد، بدانيد كه اين تقصير شما نيست. ازار و اذيت نوعي سوء استفاده است و شما مجبور نيستيد كه با ان كنار بياييد. شما مستحق اين هستيد كه احساس امنيت كنيد اما به احتمال زياد به كمك نياز داريد. سعي نكنيد خودتان به تنهايي با قلدري كردن ديگران كنار بيايد. با پدر و مادر خود در مورد اتفاقاتي كه مي افتد صحبت كنيد و يا با ديگر بزرگسالاني كه به آنها اعتماد داريد، اين مساله را مطرح كنيد. اين مي تواند يك معلم، مشاور، روحاني محل، مربي و يا والدين يكي از دوستانتان باشد.

آيا رسانه هاي اجتماعي يا گوشي هاي هوشمند افسردگي شما را تشديد مي كنند؟

زماني كه شما خود را در شبكه هاي اجتماعي آنلاين غرق كرده ايد، به نظر مي رسد بصورت موقت افسردگي شما را دود مي كند، با اين حال ممكن است اين كار باعث شود احساس بدتري داشته باشيد. يك مطالعه كه در سال ۲۰۱۴ انجام شده، يك همبستگي بين استفاده ي زياد از رسانه هاي اجتماعي و افسردگي و اضطراب را نشان داد. نوجوانان تمايل دارند تا خودشان را با بصورت ناعادلانه اي با هم سن و سالان خود در رسانه هاي اجتماعي مقايسه كنند كه اين باعث تحريك احساسات افسردگي و انزوا مي شود.

جيغ هاي گوش خراش يك كودك مي تواند آرام ترين افراد را هم تحريك كند. همچنين مي تواند افسردگي پس از زايمان مادر را تشديد كرده و سلامتي او را به خطر بيندازد. از آن جايي كه نوزادان متفاوت هستند، والدين بيش از يك كودك ممكن است با خلق و خوي بسيار متضاد فرزندان خود روبرو شوند. بدون در نظر گرفتن شخصيت هاي فردي آنها، اكثر نوزادان با رعايت نكات زير آرام خواهند شد:

مكيدن اغلب منجر به آرامش نوزادان شده و باعث مي شود آرام بگيرند، چه اينكه آنچه كه مي مكند يك انگشت، پستانك و يا شير مادر باشد. با اين حال زماني كه نوزاد به خوبي تغذيه شده و فقط به دنبال راحتي است، انگشتان و پستانك بهترين كارايي را خواهند داشت. يك نوزاد گرسنه از مكيدن هر چيزي كه گرسنگي را رفع نمي كند خسته خواهد شد. زماني كه يك كودك درد دارد و يا گرسنه است، شير دادن به او بهترين راهكار خواهد بود.

بيشتر بخوانيد:

تنظيم خواب روزانه نوزادان و نوپايان

مديريت گريه نوزادان

تاب دادن هاي سريع و ريتم دار و يا گرداندن نوزاد را امتحان كنيد چرا كه اينها حركاتي را آنها در شكم مادر تجربه كرده اند را برايشان تداعي مي كند. سطح تحريك پذيري نوزاد، نيروي حركتي لازم را براي گرداندن تعيين مي كند. همان گونه كه گفته شد، به اندازه اي كودك را تكان ندهيد كه خطرناك باشد. همچنين مطمئن شويد كه سر نوزاد در يك وضعيت ثابت قرار گرفته باشد.

قرار دادن نوزاد در يك روال، هم به نوزاد و هم به مراقب و يا والدين كمك مي كند تا سلامتي خود را حفظ كنند. خواب يك نقش حياتي در رشد كودك و همچنين در خلق و خوي او ايفا مي كند. ايجاد يك روتين براي يك نوزاد يك اقدام بلند مدت است و يكي از چالش برانگيز ترين كارهاي سخت در امر فرزند پروري است. با اين حال، كودكان زودتر از آن چه كه فكرش را مي كنيد، ياد مي گيرند. عادت ها اين اطمينان را به ما مي دهند كه نوزادان به حد كافي به خواب و به بازي مي پردازند و يك نوزاد شادتر كمتر به گريه مي پردازد.

قولنج معمولا در سنين حدود ۲ تا ۶ هفتگي شروع مي شود، ۲۶ درصد از نوزادان را در دوره هاي مختلف درگير مي كند. يك گريه مداوم و غير قابل توضيح مي تواند ناشي از گاز معده، نارحتي باشد و يا اينكه نوزاد صرفا در تلاش است تا با محيط دنياي خارج از رحم انطباق پيدا كند. نوزاد را به پشت بخوابانيد، هر دو پاي او را نگهداريد و بصورت دوچرخه اي خيلي آرام حركت دهيد. مطالعات نشان مي دهد نوزاداني كه با شير مادر تغذيه مي شوند و داراي قولنج هستند، زماني كه مادر مصرف مواد لبني را قطع مي كند، به طرز قابل توجهي بهبود پيدا مي كنند. اين به ويژه در خانواده اي با سابقه ي عدم تحمل لاكتوز و آلرژي شايع است.

اگر اين روال ناديده گرفته شود، منجر به ناراحتي زياد در كودك مي شود. هنگامي كه نوزاد به خوبي تغذيه شد، او را در حالت بالا به پايين نگه داريد و به آرامي پشت او را مالش دهيد. به آرامي اين حركت را تا زماني كه او آروغ بزند، تكرار كنيد. هر چند اين روش به رفلاكس كمك مي كند، موارد حاد تر ممكن است به نسخه ي پزشك نياز داشته باشند. آروغ زدن ناراحتي را تسهيل كرده و نوزاد را آرام مي كند.

يكي از موثر ترين روش ها براي آرام كردن كودك “نگه داشتن” او است. اين فرآيند چهار مرحله اي كه بوسيله ي دكتر رابرت هميلتون ايجاد شده است، تقليدي است از حالت كودك در رحم مادر. كودك را برداشته و دستان او را مقابل قفسه ي سينه اش با يك دست جهت محافظت از چانه و قفسه ي سينه قفل كنيد. پايين تنه ي نوزاد را با دست ديگر گرفته و به آرامي او را در يك حالتي با زاويه ي ۴۵ درجه قرار دهيد. با تكان هاي آرام به پشت او بزنيد و يا به آرامي او را به بالا و پايين حركت دهيد.

طبيعت مهربان است و تاثير آرامش بخشي بر كودكان دارد. بردن يك كودك در حال گريه به بيرون از خانه هم براي مراقب و هم براي خود كودك التيام بخش است. پرندگان آواز خوان، خش خش برگ هاي متحرك و ديگر مناظر، اصوات و بوهاي طبيعي مي تواند حواس نوزاد را پرت كرده و او را آرام كند. حركت و هواي تازه همچنين به آرام كردن كودك كمك مي كند. يكي از سخت ترين بخش هاي نگهداري از نوزاد، مجبور بودن به نگهداري و پرداختن به يك نوزاد در حال گريه است. با استفاده از راهنمايي هايي كه در بالا آورده شد شما مي توانيد يك نوزاد آرام داشته باشيد و يك والدين و مراقب شاد باشيد.

بر اساس تحقيقات منتشر شده در شماره كنوني بولتن روانشناسي شخصيت و روانشناسي اجتماعي(PSPB)، لوس آنجلس، لندن، دهلي نو، سنگاپور و واشنگتن دي سي (16 نوامبر 2009) خوش بيني ناخوشايند در مورد رفتارهاي نوشيدن مي تواند منجر به مشكلات مربوط به الكل شود . مجله ماهانه رسمي انجمن شخصيت و روانشناسي اجتماعي.

محققان 800 دانشجوي كالج چندين بار در طي مدت دو سال مصاحبه كردند كه آيا مصرف آنها منجر به بويينگ، از دست دادن حافظه و يا مشكل با پليس مي شود. آنها دريافتند كه كساني كه اعتقاد داشتند شانس كمتري نسبت به ساير دانش آموزان براي داشتن يك مشكل آشاميدني دارند، در واقع آنها احتمالا بعدا مشكالت را تجربه مي كنند.

• پروبيوتيكها واقعا به تحقيقات اخير نميپردازند
• دستيابي به موفقيت در تحقيقات سلول هاي بنيادي مي تواند منجر به درمان فيبروز كيستي شود
• اكتشافات تحقيق نشان مي دهد بينش دژنراسيون عصبي

بعضي از تحقيقات نشان داده است كه خوش بيني ناخوشايند مفيد است زيرا مردم را به مراقبت از سلامتي خود انگيزه مي دهد. داده ها در مطالعه PSPB نشان مي دهد كه مخالف است.

"اين اولين مطالعه براي نشان دادن خوش بيني ناخوشايند در سطح فردي، در دانش آموزان دانش آموز است، در مورد احتمال داشتن مشكلات آينده با الكل،" نويسندگان آماندا J. Dillard، Amanda M. Midboe و ويليام MP Klein. "مطالعات آينده ممكن است بينش هايي را در مورد چگونگي ادعاهاي خوش بينانه غيرواقعي و در نهايت كاهش رفتارهاي بهداشتي خطرناك ارائه دهد."فرزندپروري

"جبهه تاريكي خوش بيني: خوش بيني ناخوشايند در مورد مشكلات با الكل پيش بيني تجربيات منفي پس از آن"

دو مطالعه جديد در مورد ايمني عابر پياده نشان مي دهد كه استفاده از تلفن همراه در حالي كه نگه داشتن آن مي تواند سلامت خود را به خطر بياندازد. محققان بر اين باورند كه پياده هاي قديمي تر، مخصوصا هنگام عبور از يك خيابان مشغول (شبيه سازي شده) در هنگام صحبت كردن در تلفن همراه، از بين مي روند.

مطالعاتي كه شركت كنندگان در هنگام صحبت كردن در تلفن يا گوش دادن به موسيقي از يك خيابان مجازي عبور كردند، دريافتند كه شنوندگان موسيقي قادر به حركت ترافيك و همچنين عابر پياده به طور متوسط ​​بوده اند. با اين حال، كاربران تلفن هاي همراه با تلفن هاي همراه دست به كار مي شوند تا از همان خيابان عبور كنند و در شرايط مشابه قرار بگيرند و احتمال بيشتري به دست مي آورند.

• بهبود قابليت اطمينان، صحت فرآيند كشف مواد با تكنولوژي تجزيه و تحليل جديد سلول 3D
• محققان ارگانوئيد هاي ريه مبتني بر سلول هاي بنيادي را توسعه مي دهند كه مدل ريه انسان را طراحي مي كنند
• ديدار با علم ايكول در سال 2018 سمپوزيوم سلول هاي بنيادي بين المللي كمبريج

كاربران قديميتر تلفن همراه، به ويژه كساني كه از ابتداي ناپايداري خود با خبر بودند، حتي بيشتر به آسيب رساندن به ترافيك تبديل شدند.

پروفسور هنر كريمر، استاد روانشناسي دانشگاه ايلينوي گفت: "بسياري از مردم تصور مي كنند كه پياده روي به گونه اي اتوماتيك است كه واقعا هيچ چيز نمي تواند به راه برسد." اين پژوهش با استاد جي. اس. مك كريلي و محقق پس از مدرسه Mark Neider انجام شد. "و راه رفتن كاملا اتوماتيك است، اما در حقيقت راه رفتن در محيط هايي است كه داراي بسياري از موانع است، شايد نه به عنوان خودكار به عنوان ممكن است فكر مي كنم."

اولين مطالعه در تجزيه و تحليل و پيشگيري از حوادثنشان داد كه بزرگسالان كالج كه در تلفن همراه صحبت مي كردند 25 درصد بيشتر از خيابان ها عبور مي كردند تا از همسالانشان كه در تلفن نبودند عبور مي كردند. آنها احتمالا در عرض 30 ثانيه براي وظيفه از عبور از خيابان عبور مي كردند، حتي اگر همسالانشان قادر به انجام اين كار بودند.

هر شركت كننده در تردميل دستي در يك محيط مجازي حركت كرد، به اين معني كه هر يك از آنها با همان شرايط - همان تعداد و سرعت ماشينها، مانند همسالان خود - مواجه شدند.

مطالعه دوم (و هنوز منتشر نشده) به بزرگسالان سن 60 و بالاتر از همان وظايف، و شامل برخي از شركت كنندگان كه تاريخ سقوط بود. كريمر گفت، تفاوت ميان كساني كه در گوشي و در خارج از گوشي بودند، حتي در گروه قديمي تر نيز قابل توجه بود.مركز خلاقيت و بازي

او گفت، "بزرگسالان سالخورده در تلفن بيش از 15 درصد بيشتر از آن كه در تلفن نباشند، بيش از 15 درصد كار مي كنند"، و گفتند كه افرادي كه سابقه سقوط دارند حتي بدتر نيز مي شوند.

او گفت: "بنابراين راه رفتن و صحبت كردن در تلفن در حالي كه قديمي است، به ويژه به نظر مي رسد خطرناك است."

گروهي از محققان دانشگاه گرجستان و دانشگاه اموري در 5 سال آينده از موسسه ملي بهداشت براي كمك به مطالعه مكانيسمهاي نوروبيولوژيكي براي تمرين هوازي منظم، ممكن است از عود مصرف مواد مخدر جلوگيري كنند.

فيليپ هولمز، استاد روانشناسي در كالج هنر و علوم فرانكلين و يك همكار تحقيق در مورد آن، گفت: "سوء استفاده از مواد مخدر به شدت با استرس مرتبط است، و يكي از جنبه هاي چالش برانگيز درمان اعتياد جلوگيري از عود ناشي از استرس است." پروژه "عليرغم سالها تحقيق، درمان جهاني براي جلوگيري از عود بيماري وجود ندارد."

• انواع ژنتيكي بر ضربان قلب و پاسخ فشار خون به ورزش تأثير مي گذارند
• ورزش باعث كاهش علائم و خستگي در بيماران مبتلا به بيماري مزمن كليه مي شود
• محققان "دوقلوهاي ديجيتال" را توسعه داده اند تا ما را به نحوه تمرين دقيق تر آموزش دهند

تحقيقات قبلي در آزمايشگاه هولمز نشان داده است كه ورزش اثرات ضد استرس دارد. يك ماده شيميايي به نام گالانين، كه در طول ورزش در مغز افزايش مي يابد، كاهش ميل به استرس را كاهش مي دهد.

هولمز گفت: "استرس به نوترفينفر تبديل مي شود، كه دپامين را متوقف مي كند كه باعث اشتياق مي شود. گالانين نوراپي نفرين را كاهش مي دهد، بنابراين فردي با سطح بالايي از گالانين بايد كاهش ميل را تجربه كند".

براي اين پروژه، هولمز افزايش فعاليت ناشي از فعاليت ژن galanin در مغز موش را اندازه گيري مي كند. "اين آزمايش ها رابطه بين تمرين و بيان ژن گالانين را ايجاد مي كند و از اين فرضيه حمايت مي كند كه تنظيم ناشي از تمرين گالنين در برابر بيش از حد فعال شدن سيستم نوراپي نفرين محافظت مي كند و از اين طريق مانع از مصرف خود دارو پس از استرس مي شود."

ديويد وينشنكر، دانشيار ژنتيك انساني در دانشكده پزشكي دانشگاه اموري، و پژوهشگر اصلي اين پروژه گفت: "اين تحقيق بينش جديدي در مورد اينكه چگونه ورزش منظم مي تواند سوء مصرف مواد را در انسان كاهش دهد، فراهم مي كند." "مهمتر از همه، ممكن است يك مكانيزم عصبي را نشان دهد كه از طريق آن ورزش ممكن است از عود به رفتارهاي جستجوي مواد مخدر جلوگيري كند."

دكتر گايلن ادواردز، استاد و رئيس بخش فيزيولوژي و فارماكولوژي، كالج دامپزشكي UGA و مارك اسميت، دانشيار روانشناسي، دانشكده ديويدسون، ديويدسون، NC نيز در تحقيقات كمك خواهد كرد.

اين تحقيق همچنين ممكن است منجر به توسعه داروهايي شود كه گالانين را براي درمان اعتياد افزايش مي دهد.

همسالان

هولمز مي گويد: "البته، جايگزين بهتر، طبيعي است كه سطح گالانين را از طريق ورزش افزايش دهد، اما هر دو راه ممكن است به بهبود يافتن معتادان در محيط هاي استرس زا كمك كند."

حدود 1 در 4000 نوزاد مبتلا به آسيب مغزي شناخته شده به عنوان ضايعات مغزي پيش و يا پري ناتال، عمدتا به عنوان يك نتيجه از سكته مغزي، با عوامل خطر شامل هم مادران و هم نوزادان. كودكان مبتلا به ضايعات اوليه مغزي كه در يك طرف مغز را تحت تأثير قرار مي دهند اغلب براي رسيدن به نقاط قوت زبان اوليه به طول مي انجامد؛ اين تاخيرها براي بسياري عادي شده است اما براي بعضي از آنها همچنان ادامه دارد. تحقيقات جديد نشان داده است كه ژست كودكان در 18 ماه مي تواند آن كودكان را شناسايي كند كه اين تاخير زبان بعدي را دارند.

محققان دانشگاه شيكاگو اين كار را انجام دادند، كه در شماره مارس / آوريل 2010 مجله توسعه كودك يافتشده است.

• محققان كشف مكانيزم جاودانگي در گليوبلاستوم تهاجمي را كشف كردند
• سنسورهاي كوچك مي توانند سطوح دوپامين در مغز را بيش از يك سال اندازه گيري كنند
• ژن درگير در ريتم هاي روزانه مي تواند هدف بالقوه درمان گليوبلاستوما باشد

اين مطالعه در مورد حركات نظير نشان دادن يا گريزيدن خداحافظي در 11 ماهگي 18 ساله به عنوان راهي براي پيش بيني واپس گري واژگان بعدي انجام شده است. محققان ژست را در نظر گرفتند، زيرا مطالعات اخير نشان داده اند كه پيش بيني خوبي از توانايي زبان هاي بعد در كودكان معمولي در حال رشد است. درك زبان زبان كودكان 30 ماهگي مورد آزمايش قرار گرفت.

محققان دريافتند كه زايمان در 18 ماه (اما نه سخنراني زود هنگام) پيش بيني كرده است كه كودكان مبتلا به ضايعات يك سال بعد واژگان را تاخير مي گيرند. نتايج نشان مي دهد كه ژست ممكن است يك ابزار براي تشخيص تاخير زبان مداوم در كودكان مبتلا به ضايعات مغزي باشد.

به گفته نويسندگان اين مطالعه، يافته هاي اين دو يافته هاي تشخيصي و درماني عبارتند از: سوزان C. Levine، Stella M. Rowley استاد روانشناسي، و سوزان گلدن Meadow، استاد مهربان خدمات Beardsley Ruml هر دو در گروه روانشناسي، مقايسه توسعه انساني و كميته آموزش و پرورش در دانشگاه شيكاگو.

يادداشت هاي لوين: "ژست ممكن است يك ابزار تشخيصي اميدوار كننده براي شناسايي آن كودكان با ضايعات مغزي پيش و يا پري ناتال باشد كه تاخير زبان آنها احتمالا در يك زمان وجود دارد، زماني كه آنها بسيار كم صحبت مي كنند. شناسايي اوليه ممكن است مفيد باشد، زيرا مداخله در اوايل توسعه ممكن است براي تسريع بهبود سريع تاخير زبان، انتقاد شود. "روانشناسي كودك

Goldin-Meadow اضافه مي كند: "اين واقعيت كه ژست پيش بيني تاخير زبان بعد را افزايش مي دهد اين احتمال را مي دهد كه خود ژست ممكن است مداخله موثر باشد - تشويق كودكان مبتلا به ضايعات ژست در 18 ماه اول زندگي ممكن است لغات گفتاري خود را سالها بعد بهبود بخشد."

دانشكده روانشناسي حرفه اي آدلر كمك مالي 25،000 دلاري را از بنياد رابرت وود جانسون دريافت كرده است تا از كنفرانس سالانه موسسه اخراج اجتماعي حمايت كند. كنفرانس امسال با عنوان "تعيين كننده هاي اجتماعي سلامت روان: از آگاه سازي به اقدام" اولين بار در ايالات متحده برگزار خواهد شد تا متفكران نوپا از زمينه هاي گوناگون در زمينه رشته هاي مختلف براي اين موضوع جمع آوري كرده و در حال حاضر علاقه هاي بين المللي را كسب كرده اند.  

• FDA نياز به تغييرات برچسب گذاري ايمني براي fluoroquinolones براي تقويت هشدارها در مورد واكنش هاي جانبي
• كاركنان خدماتي كه بر روي راهنمايي ها تكيه مي كنند، در معرض خطر بالاي مشكلات سلامت روان هستند، نشان مي دهد كه تحصيل
• مطالعه: بيماران مبتلا به آرتريت روماتوئيد با افسردگي، خطر ابتلا به بيماري را افزايش مي دهند

لين داتمن، دبير، مدير موسسه اخراج اجتماعي (ISE)، گفت: "ما بسيار افتخار مي كنيم كه به رسميت شناختن و حمايت از بنياد رابرت وود جانسون دريافت كنيم." "اين كنفرانس يك گام بزرگ در جهت تغيير شكل دادن ما به مسائل بهداشت رواني است كه به آسيب پذيرترين اعضاي جامعه مربوط مي شود."تربيت كودك

اين كنفرانس به طور خاص بر شرايط اجتماعي كه سلامت روان را تحت تاثير قرار مي دهد، با هدف افزايش آگاهي و ايجاد استحكام روبرو مي شود، كه شامل سخنران كليدي ديويد ساتچ، MD، PhD، 16th General Surgeon of the United States و مدير سابق مراكز كنترل و پيشگيري بيماري است. همكاري هاي چند رشته اي براي شناسايي و مقابله با شرايط اجتماعي چندمليتي كه بر سلامت روان تأثير مي گذارد.