همكاري بين المللي كه توسط دانشگاهيان دانشگاه شفيلد
رهبري مي شود، نور جديدي را به بيماري پاركينسون منجر شده است كه مي تواند در
پيشرفت درمان ها يا درمان ها در آينده كمك كند.
همكاري كه توسط پروفسور پيتر ردگرايف از دانشكده روانشناسي دانشگاه رهبري شد، نشان مي دهد كه بسياري از مشكلات بيماران مبتلا به بيماري پاركينسون - مشكلات در شروع اقدامات، حركات آهسته و لرزش - مي تواند در مورد آسيب به كنترل درك شود مدار در مغز مسئول عادات.
تجزيه و تحليل، كه به صورت آنلاين منتشر مي شود و در شماره نوامبر از Nature Reviews Neuroscienceظاهر خواهد شد ، تركيب تجربه يك تيم بين المللي كارشناسان باليني را براي توضيح اينكه چرا، به طور متناقض، حذف بخشي از مغز مي تواند به بيماران مبتلا به بيماري پاركينسون بازگرداندن شروع صحيح حركات
واحد پردازش مهم در مغز (گانگليس پايه) بخشي از دو مدار كنترل رفتاري است - كنترل عادي، كه ما را هدايت حركات اتوماتيك و عمدتا ناخودآگاه ما مي كند؛ و كنترل داوطلبانه هدف هدايت شده، كه به وسيله يك ارزيابي آگاهانه از نتيجه عمل انجام مي شود. اين به اين معني است كه حركات هدايت شده با هدف، به طور معمول كندتر است، نياز به تلاش دارند و تنها در يك زمان مي توان آنها را انجام داد. مناطق مختلف گانگليس پايه در كنترل هدف و كنترل عادي دخيل هستند. پيشنهاد مهم در مقاله طبيعت بررسي علوم عصب شناسي است كه بيماري پاركينسون با از دست دادن ترجيحي از dopamine انتقال دهنده عصبي از مناطق درگير در كنترل عادي است.
بنابراين، بسياري از علائم بيماري پاركينسون را مي توان در شرايط از دست دادن عواقب فاجعه بار شناخت، بدان معني است كه بيماران بايد به سيستم كنترل هدف هدايت شوند تا همه چيز را انجام دهند. اين ايده مي تواند توضيح دهد كه چرا حركات آنها آهسته، كارآمد و به راحتي قطع مي شود. به عنوان مثال، هنگامي كه نزديك شدن به يك درب محدود يا جسم، بيمار مبتلا به بيماري پاركينسون مي تواند به طور ناگهاني منجمد شود و دوباره شروع شود. تحت هدايت مستقيم هدايت شده (يعني شما فقط مي توانيد در مورد انجام يك كار در يك زمان فكر كنيد)، زماني كه بيمار در مورد راه رفتن فكر مي كند و شروع به فكر كردن در مورد رفتن به داخل يا اجتناب از جسم مي كند، آنها از پياده روي جلوگيري مي كنند.
تجزيه و تحليل پيشنهادي، يك بينش مهم ديگر را در مورد علائم بيماري پاركينسون ارائه مي دهد. در سطح گانگليس پايه، مدارهاي هدايت شده و معمولي از لحاظ فيزيكي از هم جدا هستند، اما جريان پايين، آنها را در سيستم هاي مشترك موتور همگرا مي سازند (يعني ما مي توانيم همان كار را هم تحت كنترل هدف يا كنترل عادي انجام دهيم) . آزمايش هاي متعدد نشان مي دهد كه از دست دادن دوپامين از گانگليون هاي پايه باعث افزايش بازدارندگي از مدار هاي كنترل معمول مي شود. بنابراين، براي بيمار مبتلا به بيماري پاركينسون براي بيان رفتار مبتني بر هدف، آنها بايد بر سيگنال هاي مهار كننده اي از كنترل سيستم عادت نادرست غلبه كنند. اين دليلي براي دليل اينكه چرا بيماران آن را براي شروع و حفظ اقدامات بسيار دشوار و دليل رفتار آنها بسيار دشوار و آهسته است را فراهم مي كند.
داستان هاي مربوطه
· تحقيقات نشان مي دهد آلودگي به جفت منتهي مي شود
· مطالعه در مورد چگونگي اعطاي جايزه هاي NIAID براي كمك هاي پژوهشي بعدي رقابت مي كند
· لينك ژنتيكي به اختلال نعوظ كشف شده است
اين ايده ها همچنين به حل بالقوه يك پارادوكس مداوم در تحقيقات بيماري پاركينسون منجر مي شود: چرا تخريب بخش هايي از گانگليون هاي پايه مسئول عادات مي تواند چنين تاثير مثبتي بر بيماري پاركينسون داشته باشد. پروفسور ردگرايو و تيمش پيشنهاد مي كنند كه حذف خروج مهار كننده از مدارهاي كنترل معمول، مي تواند رفتارهاي هدايت كننده اي را بيان كند.
اميدوار است كه اين تفسير جديد از بيماري پاركينسون در كشف درمان هاي جديد و درمان در آينده براي 120،000 نفر در انگلستان مبتلا به اين بيماري كمك كند. در ابتدا، با توجه به آنچه كه گانگليس عادي پايه به ويژه آسيب پذير است، و در مرحله دوم به قسمت هايي از مغز كه رفتار هدايت شده توسط سيگنال هاي ناكارآمد از مدارهاي مسئول عادت ها مختل شده است.
پروفسور پيتر ردگرايوف، دانشمند عصب شناسي از دانشكده روانشناسي دانشگاه شفيلد، گفت: "ما اميدواريم تجزيه و تحليل ما يك درك بهتر از پيوند بين عملكرد طبيعي و غير طبيعي در گانگليون هاي پايه داشته باشد. اين مهم است زيرا بهتر درك خود را از عملكرد طبيعي، بهتر است سوالاتي را كه مي توانيد درمورد نقص هاي آن بپرسيد، كه اميدوارم، به شما جهت درمان هاي موثر تر هدايت كند. "
۱۷:۲۹
- ۴۲ بازديد
- ۰ نظر
