ما مي دانيم كه همه نقص هاي زايمان را نمي توان پيشگيري كرد. اما ما همچنين مي دانيم كه زنان مي توانند از طريق مديريت شرايط بهداشتي و پذيرش رفتارهاي سالم قبل از بارداري، شانس خود را براي داشتن يك كودك سالم افزايش دهند.  يك تعهد سالم به خودتان، قبل و بعد از بارداري داشته باشيد، به طور فعال تلاش كنيد تا برنامه ريزي كنيد، از مواد مضر اجتناب كنيد، زندگي سالم را انتخاب كنيد، و با ارائه دهنده مراقبت هاي بهداشتي خود صحبت كنيد.

از قبل برنامه ريزي كردن:

دريافت ۴۰۰ ميليگرم اسيد فوليك هر روز.

اسيد فوليكيك ويتامين B است. اگر زن حداقل يك ماه قبل و در دوران بارداري به اندازه كافي اسيد فوليك در بدن خود داشته باشد، مي تواند به جلوگيري از نقص مادرزادي مغز و ستون فقرات ( انزانفالي و اسپينا بيفيدا ) كمك كند. زنان مي توانند اسيد فوليك را از غذاهاي غني شده يا مكمل ها يا تركيبي از اين دو به علاوه يك رژيم غذايي متنوع حاوي فولات دريافت كنند.

براي مطالعه بيشتر:

افسردگي پس از زايمان و ديابت بارداري

افسردگي دوران بارداري و ساختار نابهنجار مغز كودك

يك زن بايد مطمئن شود كه او در هنگام برنامه ريزي بارداري و شروع مراقبتهاي قبل از زايمان، به محض اينكه فكر مي كند كه باردار است، با دكتر خود در تماس باشد. مهم است كه به طور مرتب در طول دوران بارداري به پزشك مراجعه كنيد، بنابراين يك زن بايد تمامي مراكز مراقبت قبل از زايمان خود را نگه دارد. اگر شما در حال تلاش براي داشتن يك كودك هستيد يا فقط در مورد آن فكر مي كنيد، بهتر است اين موارد را در نظر داشته باشيد. از اين چك ليست ها براي كمك به نوشتن اهداف خود استفاده كنيد، چه در حال برنامه ريزي بارداري هستيديا تلاش براي به دست آوردن و حفظ سلامتي به طور كلي.

در هر زمان بارداري از الكل اجتناب كنيد. الكل در جريان خون زن جريان دارد و از طريق بند ناف به كودك مي رسد. ميزان مصرف الكل در دوران بارداري يا در حين تلاش براي باردار بودن، شناخته شده نيست. همچنين در دوران بارداري براي زمان نوشيدن نوشيدني ها، زمان بي خطري وجود ندارد. همه انواع الكل به طور مساوي مضر هستند، از جمله شراب و آبجو. مصرف الكل در دوران بارداري مي تواند باعث سقط جنين، تولد نوزاد و طيف وسيعي از اختلالات جسمي، رفتاري و فكري در طول عمر شود. اين اختلالات در كودك كه به دليل رفتار مادر در طول حاملگي مصرف مي كنند، به عنوان اختلالات طيف الكل جنين شناخته مي شوند. بهترين توصيه براي زنان اين است كه در هنگام تلاش براي بارداري نوشيدن الكل را متوقف كنيد.

خطرات سيگار كشيدن در دوران بارداري شامل زايمان زودرس، نقص هاي خاصي از تولد ( شكاف لب يا شكاف كام ) و مرگ نوزاد است. حتي در حاليكه دود سيگار كشيدن وجود دارد، زن و بارداري خود را در معرض خطر مشكلات قرار مي دهد. ترك سيگار قبل از بارداري بهتر است. براييك زن كه در حال حاضر باردار است، ترك آن را در اسرع وقت ممكن است هنوز هم مي تواند در محافظت در برابر برخي از مشكلات بهداشتي براي نوزاد، مانند وزن كم هنگام تولد. هرگز دير نيست براي ترك سيگار.

اجتناب از ماري جوانا و داروهاي ديگر.

زناني كه در دوران بارداري از ماريجوانا يا داروهاي ديگر استفاده مي كنند، ممكن است يك نوزاد داشته باشند كه زودرس، وزن كم هنگام تولد زودهنگام يا ساير مشكلات سلامتي مانند نقص هاي زايمان داشته باشد. ماري جوانا مواد مخدر است كه اغلب در بارداري استفاده مي شود. از آنجا كه ما هيچ چيزي از سطح ايمن مصرف ماريجوانا را در دوران بارداري نمي دانيم، زنان باردار يا آماده براي بارداري بايد از ماري جوانا استفاده نكنند، حتي در ايالت هايي كه ماريجوانا قانوني است. زنان با استفاده از ماري جوانا به دلايل پزشكي بايد با پزشك خود در مورد درمان جايگزين با اطلاعات ايمني خاص بارداري صحبت كنند.

جلوگيري از عفونت

برخي از عفونت هايي كه يك زن مي تواند در دوران بارداري دريافت كند مي تواند براي كودك وي مضر باشد و حتي مي تواند باعث نقص هاي تولد شود.

ديابت را كنترل كنيد.

كنترل ضعيف ديابت در دوران بارداري، شانس نقص هاي زايمان و مشكلات ديگر بارداري را افزايش مي دهد. همچنين مي تواند عوارض جدي براي زن ايجاد كند. مراقبت هاي بهداشتي مناسب قبل و در دوران بارداري مي توانند به پيشگيري از نقص هاي زايمان و ساير نتايج ضعيف كمك كند.

تلاش براي دستيابي به وزن سالم و حفظ آن. يك زن چاق ( شاخص توده بدني(BMI) 30يا بالاتر) قبل از بارداري در معرض خطر بيشتري براي عوارض در دوران بارداري است. چاقي همچنين يك زن باردار را به خطر مي اندازد كه چند نقص جدي دردناك ايجاد مي كند. حتي اگر يك زن داراي اضافه وزن يا چاقي باشد، بايد قبل از اينكه باردار شود ، با دكتر خود در مورد راه هاي رسيدن به وزن سالم صحبت كند .

با ارائه دهنده خدمات بهداشتي خود صحبت كنيد.

در مورد مصرف هر دارويي، با يك ارائه دهنده خدمات بهداشتي صحبت كنيد. ما مي دانيم كه بعضي از داروها مي توانند در حين بارداري باعث نقص هاي جدي زايمان شوند. براي بسياري از داروهايي كه زنان باردار مصرف مي كنند، ايمني براي تعيين آن دشوار است. عليرغم داده هاي ايمني محدود، براي درمان بيماري هاي جدي، بعضي از داروها مورد نياز است. اگر يك زن باردار است يا برنامه ريزي بارداري را داشته باشد، نبايد از مصرف داروهاي مورد نيازش استفاده كند و يا شروع به مصرف داروهاي جديد بدون صحبت با ارائه دهنده مراقبت هاي بهداشتي خود كند. اين شامل داروهاي تجويزي و بدون نسخه و محصولات رژيمي يا گياهي مي باشد.

در مورد واكسيناسيون با دكتر متخصص خود صحبت كنيد.

اكثر واكسن ها در دوران بارداري ايمن هستند و برخي از واكسيناسيون ها مانند واكسن آنفلوآنزا، ديفتري و واكسن كوسه عضلاني به طور خاص در دوران بارداري توصيه مي شود. بعضي از واكسن ها از زنان در مقابل عفونت محافظت مي كنند كه مي توانند نقايص مادرزادي را ايجاد كنند. داشتن واكسيناسيون مناسب در زمان مناسب مي تواند به حفظ سلامت زن و كودك خود كمك كند. او بايد با دكتر خود صحبت كند كه كدام واكسن براي او در دوران بارداري توصيه مي شود.

زنان باردار در معرض بيماري شديد از آنفلوآنزا، از جمله بستري شدن و حتي مرگ، در مقايسه با زنان غير باردار هستند. زن باردار مبتلا به آنفلوانزا همچنين در معرض خطر جدي براي بارداري خود، از جمله زايمان زودرس است. ابتلا به ابتلا به آنفلوآنزا اولين و مهمترين گام در حفاظت از آنفولانزا است. نشان داده شده است كه آنفلوانزا كه در دوران بارداري داده شده است، از مادر و نوزادش (تا ۶ ماه بعد از زايمان) از آنفولانزا محافظت مي كند.

بارداري يك زمان هيجان انگيز است، اما همچنين مي تواند استرس زا باشد. دانستن اينكه شما در حال انجام همه كارهايي هستيد كه مي توانيد براي بارداري آمادگي داشته باشيد، در دوران بارداري سالم بمانيد و به كودك خود در زندگي سالم كمك كنيد شما را به آرامش خاطر مي رساند.

شما احتمالا درباره آن در روزنامه ها خوانديد و آن را در اخبار ديده ايد: در دنيا، تعداد كودكان با چاقي در دو دهه گذشته افزايش يافته است. شما ممكن است تعجب كنيد: چرا پزشكان و دانشمندان با اين روند مشكل دارند؟ و به عنوان والدين يا ديگر بزرگسالان نگران، شما ممكن است بپرسيد: ما چگونه مي توانيم براي جلوگيري از چاقي كودكانمان اقدام كنيم؟ اين مقاله پاسخ به برخي از سوالاتي را كه ممكن است داشته باشيد، و همچنين منابع براي كمك به حفظ سلامت خانواده خود را فراهم مي كند.

چرا چاقي كودكان به عنوان يك مشكل بهداشتي مطرح مي شود؟

كودكان مبتلا به چاقي مي توانند مورد آزار و اذيت قرار گيرند و بيش از همسالان با وزن طبيعي خود دچار عارضه شوند. آنها نيز بيشتر از انزواي اجتماعي، افسردگي و عزت نفس پايين تر رنج مي برند. اثرات اين مسئله مي تواند به بزرگسالي برسد.

بيشتر بخوانيد:

مشكل چاقي در كودكان

چاقي و وزن مناسب در كودكان

كودكان مبتلا به چاقي در معرض خطر ابتلا به بيماري هاي مزمن و بيماري هاي ديگر مانند آسم، آپنه خواب، مشكلات استخواني و مفصلي و ديابت نوع ۲ هستند.

ديابت نوع ۲ به طور فزاينده اي در ميان كودكان داراي اضافه وزن گزارش شده است. شروع ديابت در كودكان مي تواند منجر به بيماري هاي قلبي و نارسايي كليه شود.

كودكان مبتلا به چاقي نيز داراي عوامل خطر بيشتري براي بيماري هاي قلبي مانند فشار خون بالا و كلسترول بالا نسبت به افراد سالم آنها هستند. در يك جمعيت ۵- تا ۱۷ ساله، تقريبا ۶۰٪ از كودكان داراي اضافه وزن داراي حداقل يك عامل خطر براي بيماري قلبي عروقي بودند و ۲۵٪ داراي دو يا بيشتر از عوامل خطر بيماري قلبي عروقي بودند.

كودكان مبتلا به چاقي بيشتر از بزرگسالان چاق هستند. اين مي تواند منجر به مشكلات طول عمر جسمي و رواني شود. چاقي بزرگسال با خطر بالايي از ديابت نوع ۲، بيماري قلبي و بسياري از انواع سرطان همراه است.

چگونه مي توانم به عنوان يك پدر و مادر يا مراقب به منظور جلوگيري از اضافه وزن و چاقي كودك كمك كنم؟

براي كمك به فرزند شما در حفظ وزن سالم، كالري را كه كودك از غذاها و نوشيدني ها مصرف مي كند، با كالري كه كودك شما از طريق فعاليت بدني و رشد طبيعي استفاده مي كند، متعادل سازيد.

به ياد داشته باشيد كه هدف براي كودكان داراي اضافه وزن، كاهش ميزان افزايش وزن در طول رشد طبيعي و رشد طبيعي است. بچه ها نبايد روي يك رژيم غذايي كاهش وزن بدون مشورت با يك ارائه كننده خدمات بهداشتي قرار بگيرند.

تعادل كالري: كمك به بچه ها در عادات غذا خوردن سالم

بخشي از برنامه تعادل كالري خوردن غذاهايي است كه غذاي كافي و كالري مناسب دارند. شما مي توانيد به كودكان كمك كنيد تا از طريق عادات غذا خوردن سالم، به دنبال راه هايي براي ايجاد غذاهاي مورد علاقه سالمتر و كاهش وسوسه براي خوردن غذاهاي غني از كالري باشند.

عادات غذايي سالم را تشويق كنيد.

هيچ خوراكي سالم براي آنها وجود ندارد. براي كمك به فرزندان و خانواده عادات غذايي سالم را به كار ببريد:

مقدار زيادي از سبزيجات، ميوه ها و محصولات دانه را تهيه كنيد.

شامل شير يا محصولات لبني كم چرب يا غير چربي باشد.

گوشت لاغر، مرغ، ماهي، عدس و لوبيا براي پروتئين را انتخاب كنيد.

بخش هاي قابل اندازه گيري را اداره كنيد.

از خانواده خود بخواهيد تا مقدار زيادي آب بنوشند.

محدود كردن نوشيدني هاي شيرين.

محدود كردن مصرف قند و اشباع چربي.

به ياد داشته باشيد كه تغييرات كوچك هر روز مي تواند به يك دستور العمل براي موفقيت منجر شود!

به دنبال روش هايي براي ساخت غذاهاي مورد علاقه سالم باشيد.

دستورالعمل هايي كه شما مي توانيد به طور مرتب آماده كنيد و خانواده تان لذت ببريد، فقط با چند تغيير مي تواند سالم و رضايت بخش باشد.

حذف وسوسه هاي غني از كالري!

هر چيزي كه شيرين باشد و يا تنقلات مختلف مي توانند باعث چاقي شوند و خب وسوسه ناشي از انها غير قابل انكار است. بنابراين بهتر است مواد غذايي سالم را خريداري كنيد و در يخچال خود بگنجانيد. در اينجا ليستي از اين مواد آورده شده است:

سيب متوسط

موز متوسط

۱ فنجان زغال اخته

۱ فنجان انگور

۱ فنجان هويج، بروكلييا فلفل دلمه اي با ۲ قاشق غذاخوري. حمص

تعادل كالري

بخش ديگري از برنامه تعادل كالري اين است كه فعاليت بدني مناسب داشته باشيد و زمان زيادي را صرف ورزش كردن بكنيد.  علاوه بر سرگرمي براي كودكان، فعاليت بدني منظم نيز داراي مزاياي سلامتي فراوان است از جمله:

تقويت استخوانها

كاهش فشار خون

كاهش استرس و اضطراب

افزايش عزت نفس

كمك به مديريت وزن

كمك به بچه ها فعال مي شوند

كودكان بايد حداقل ۶۰ دقيقه فعاليت بدني شديد متوسط ​​را در بيشتر روزهاي هفته، ترجيحا روزانه، شركت كنند. به ياد داشته باشيد كه كودكان بالغ را تقليد مي كنند. شروع به اضافه كردن فعاليت بدني به روزانه خود كنيد و فرزندتان را تشويق كنيد كه به شما ملحق شود.

برخي از نمونه هاي فعاليت بدني شديد متوسط ​​عبارتند از:

پياده روي سريع

برچسب بازي

طناب بازي

فوتبال بازي كردن

شنا كردن

رقص

زمان تحرك كم را كاهش دهيد.

علاوه بر اين تشويق فعاليت هاي جسمي، به كودكان كمك مي كند تا از اتلاف وقت جلوگيري كنند.  اگر چه زمان آرام براي خواندن و تكاليف خوب است، محدود كردن زمان تماشاي تلويزيون شما، بازي كردن بازي هاي ويدئويي يا مرور وب در هر روز حداكثر ۲ ساعت است. علاوه بر اين، آكادمي آمريكايي كودكان تماشاي تلويزيون را براي كودكان ۲ تا ۳ ساله توصيه نمي كند. در عوض، فرزندان خود را تشويق كنيد تا فعاليت هاي سرگرم كننده را با اعضاي خانواده يا خودشان پيدا كنند كه به سادگي فعاليت هاي بيشتري را شامل مي شوند.

روشي كه با آن با كودكان خود صحبت مي كنيم، تاثير زيادي بر يادگيري و توانايي گوش كردن آنها به حرف هاي ما دارد. ما به طور مداوم چگونگي عمل كردن و رفتار كردن را براي آنها مدلسازي مي كنيم و بايستي كه روشي كه صحبت مي كنيم را هم به اين دسته اضافه كنيم. روشي كه ما با آنها و افرادي كه در اطراف ما هستند صحبت مي كنيم، به آنها نشان مي دهد كه ما از آنها مي خواهيم كه چگونه با ما صحبت كنند. من متوجه شده ام كه عمدتا سه راه مختلف وجود دارد كه والدين با كودكان خود بدان طريق ارتباط برقرار مي كنند. روش اول، روش پرخاشگرانه است. چنين والديني زياد داد مي زنند، كودكان خود را تحقير مي كنند و از جملات هجومي استفاده مي كنند. كودكان آنها به روش هاي مختلفي پاسخ مي دهند، عمدتا با زياد بازي كردن، احساس شكست، داد زدن و ناديده گرفتن دستورات مداوم والدين. روش دوم از ارتباط برقرار كردن، يك فرم منفعل است. اين والدين از واژگان محتاطانه تر، نرم تر و تن صدايي آرامتر براي مواجهه با كودكان خود استفاده مي كنند با اين فكر كه كودكان ممكن است پرخاشگري كرده و از حد خود فراتر روند. متاسفانه اين والدين به حدي منفعل هستند كه گاها زماني كه به مرز تحمل خود مي رسند، ناگهان نوع ارتباط را به حد پرخاشگري مي رسانند. نهايتا روش سوم كه والدين مي توانند بدان طريق با كودكان خود ارتباط برقرار كنند، روش قاطعانه است. اين چيزي است كه من آن را موثرترين روش تا كنون براي ارتباط برقرار كردن با كودكان در تمام سطوح پيدا كرده ام. روش قاطعانه ارتباط يكپارچه، مداوم، واضح، مثبت، گرم و دلسوزانه است. ارتباط برقرار كردن با كودكان در اين روش قاطعانه يك مهارت واقعي است كه هنوز به كودك نشان مي دهد كه مادر و پدر مي دانند كه كودكان در حال انجام چه كاري هستند و به چه موردي گوش خواهند داد.

براي مطالعه بيشتر:

اصول درست صحبت كردن و گوش دادن به كودك

پدر و مادرها گوشي هاي هوشمند را كنار بگذاريد

در اينجا ۲ راهنمايي براي بهبود روش صحبت با كودكمان ارائه شده است، در مقالات آتي روش هاي بيشتر را ذكر خواهيم كرد.

زبان

بچه ها دراين سن براي درك زبان  و نحوه برقراي ارتباط گام هاي اساسي برداشته و پيشرفت كرده اند. در ۱۲ ماهگي بيشتر بچه ها اولين كلمه را به زبان مي آورند و شروع به استفاده از دستهايشان براي اشاره به چيزهاي مختلف مي كنند. رفته رفته  دايره لغاتشان گسترده مي شود و از يك يا دو لغت به ۵۰ لغت مي رسد.

كودك شما در خلال كنش و واكنش ها با شما و ساير مراقبانش در مورد زبان چيزهاي مختلفي مي آموزد. در طول سال دوم دايره لغات  يك  كودك نوپا  به آرامي در ۶ ماه اول افزايش مي يابد و سپس در ۶ ماه دوم به سرعت توسعه مي يابد. و در اين موقع بسياري از بچه ها شروع به ساخت جملات دو كلمه اي مي كنند. در دومين تولد، احتمالا حساب تعداد لغاتي كه كودك شما مي داند از دستتان خارج مي شود.

فهم زبان موجب پيشرفت كودكان مي شود. بيشتر بچه ها خيلي بيشتر از آنچه مي توانند اظهار  كنند مي فهمند.

بازي

هماهنگي دست و چشم و زيركي و توانمندي در كودكان افزايش مي يابد. كودك نوپا كنترل بيشتري  روي انگشتان و دستانش دارد  وبيشتر ازقبل  ميتواند با اسباب بازي هايش و محيط اطراف كلنجار برود. دنبال اسباب بازي هايي باشيد كه اين مهارت را تحريك كند.مثل اسباب بازي هاي مهارتي مناسب سن و بازي هايي كه به كودك احساس رضايت  ميدهد و آنها را تشويق مي كند تا به سمت جلو حركت كرده وبا  فعاليت هاي چالشي  بيشتري روبه رو شود.

نحوه بازي كردن كودك نيز تغيير مي كند. بچه شما وقتي نوزاد است با اسباب بازي هايش در حد تكان دادن، ضربه زدن و يا پرتاب كردن بازي مي كند. ولي اكنون از عملكرد اشيا آگاه است و احتمال زيادي دارد بتواند بلوك ها را بچيند، به صداي تلفن اسباب بازي گوش بدهد  و با آن صحبت كند  . يا يك ماشين اسباب بازي را هل بدهد. به علاوه بازي وانمود كردن در اين سن شروع مي شود. كودك شما ممكن است وانمود كند در حال نوشيدن از يك فنجان خالي است  و يا از يك موز به عنوان  تلفن  استفاده كند يا يك بلوك را ماشين تصور كند.

احساسات در بازي

بازي هاي اجتماعي با ديگر كودكان

بسياري از والدين در اين سن بازي با كودكان ديگر را به بچه ها معرفي مي كنند. كودكان نوپا ازبودن ساير بچه ها در اطاقشان لذت مي برند ولي از آنها انتظار نداشته باشيد به صورت مشاركتي باهم بازي كنند يا از تقسيم اسباب بازي هايشان خوشحال شوند.مقدار زيادي اسباب بازي براي هركس در اختيارشان بگذاريد  و آماده باشيد زماني كه نمي خواهند اسباب بازي هايشان را باهم تقسيم كنند وارد عمل شويد. وقتي كودك در حال آموزش، تقسيم وسايل و يا نوبت گرفتن است خواهر يا برادر بزرگتر  مي تواند سرمشق او باشد.

هيجانات

در دوره نوپايي، بدخلقي بسيار رايج است پس اين انتظار را داشته باشيد كه كودكتان گاه و بيگاه دچار ناراحتي شود. اگر مي بينيد كج خلقي در حال پيدايش است سعي كنيد به كمك يك كتاب براي كودك حواسپرتي  ايجا د كنيد و يا يك اسباب بازي سرگرم كننده در اختيارش قرار دهيد. اجازه ندهيد كودكتان خيلي خسته با گرسنه شود. به ويژه زماني كه داريد به او مهارت جديدي را مي آموزيد. چرا كه اين موارد مي تواند زمينه را براي كج خلقي فراهم كند.

وقتي بچه ها در حال يادگيري راه رفتن در دومين سال زندگي هستند تمايل زيادي به مستقل شدن دارند. انتظار داشته باشيد كه كودكتان بخواهد آزادي داشته  باشيد ولي مجدد به سمت شما برگشته و به شما دلبستگي داشته و اتكا كند. اجازه بدهيد آزادانه محيط را  جست وجوكند  ولي هر زماني كه به شما نياز داشت براي او اماده باشيد.

اگر هنوز  احساس استقلال در كودك شما ايجاد نشده است  ممكن است او دچار اضطراب جدايي شده باشد و زماني كه شما مي خواهيد او را ترك كنيد گريه كند و تاحدي به شما وابسته شده باشد كه  نسبت به توجه ديگران مقاومت نشان بدهد.

شروع اضطراب جدايي  و مدت زمان اين رفتار در هركودك متفاوت از ديگري است. اغلب در ۹ ماهگي ايجاد مي شود و لي ممكن است ديرتر نيز اتفاق بيفتد. اين موضوع با ارتقاي مهارت هاي اجتماعي و زباني كودك را بهبود مي يابد تا در برابر شرايط عجيب و غريب مقابله كند و بفهمد كه جدايي هميشگي نيست.

تشويق كودك نوپا به يادگيري

زمانيكه  كودك نوپا ياد مي گيرد راه برود ديگر بازگشتي وجود ندارد. كودك شما مي خواهد برپايه مهارت هاي  تازه كسب شده اش  پيش به سوي جلو گام بردارد. فرصت هاي زيادي دراختيارش قرار دهيد تا در محيطي امن به كشف و جست و جو و يادگيري و فعاليت بپردازد.

بازي هايي كه براي  كودك شما لذت بخش است شامل دالي موشه، آن مان نواران و بازي هاي جست و جويي مي باشد. كودكان نوپا دوست دارند از نوجوانان تقليد كنند و شيفته كارهاي خانه هستند. اسباب بازي هاي مناسب سنشان  را فراهم كنيد كه اين مهارت را در آنها تشويق مي كند مثل جارو برقي اسباب بازي تا زماني كه شما درحال نظافت، آشپزي ، شستشو يا غذا كشيدن هستيد با آن بازي كند.

ساير اسباب بازي هايي كه كودكان دوست دارندعبارتند از:

توپ هاي با رنگ روشن

بلوك ها، اسباب بازي هاي چينه اي و لانه زنبوري

مدادشمعي يا ماژيك ها

عروسك هايي به شكل انسان يا حيوانات متناسب با سن كودك

ماشين و قطار اسباب بازي

تخته مخصوص پيچ كودك و يا جورچين

پازل هاي ساده

اسباب بازي هاي هلي و كششي و سوارشدني

خواندن

خواندن همچنان اهميت دارد. كودك نوپاي شما مي تواند در طول يك داستان شما را همراهي كرده و به اشيا  و تصاويري كه نام مي‌بريد اشاره كند. كودك را تشويق كنيد نام چيزهايي كه مي شناسد را به زبان بياورد.

درباره كتاب هايي كه باهم خوانده ايد و كارهايي كه در طول روز انجام داديد باهم گفتگو كنيد. ازكودك سوال كنيد و با منتظر جواب ماندن او را تشويق كنيد كه به سوالات شما پاسخ بدهد سپس پاسخي كه مي دهد را بسط دهيد.

به خاطر داشته باشيد بعضي كودكان نوپا ممكن است سريع تر يا ديرتر از سايرين پيشرفت كنند و اين تنوع پذيري طبيعي است. اگر هر گونه نگراني داريد با روانشناس كودك و يا مشاور كودك مشورت كنيد.

مغزي يا مرگ را به دنبال داشته باشد. اين نوع سندرم قابل پيشگيري است. براي والديني كه مستعد آسيب رساندن به كودك هستند، راهبردهايي وجود دارد. همچنين والدين مي توانند ديگر مراقبان يا پرستار كودك را در مورد خطرات سندرم تكان دادن كودك آموزش دهند. علائم و نشانه هاي سندرم تكان دادن كودك شامل:

• تحريك پذيري بيش از حد
• مشكل در بيدار ماندن
• مشكلات تنفسي
• كم اشتهايي
• لرزش هاي بدني
• استفراغ
• چهره ي رنگ پريده يا كبود
• صرع
• بيهوش شدن يا تشنج ناگهاني
• اغماء

مطالب مرتبط: سندروم مرگ ناگهاني نوزادان (SIDS)

صدمات ديگري كه اساساً قابل توجه نيست مواردي از جمله خونريزي مغزي يا شبكيه چشم، آسيب نخاع مغزي و گردن و شكستگي مهره هاي كمر، جمجمه و استخوان را در بر مي گيرد. همچنين، وجود شواهدي مبتني بر سوء استفاده قبلي از كودك عادي است. در موارد خفيف سندرم  تكاندادن كودك، يك كودك ممكن است نرمال به نظر برسد اما با گذشت زمان او ممكن است دچار مشكلات سلامتي، يادگيري و رفتاري شود.

وقتي به پزشك مراجعه مي كنيد

اگر شما ترديد داريد كه كودكتان با تكان سختي صدمه ديده است فوراً در پي كمك باشيد. با پزشكتان ارتباط داشته باشيد يا كودكتان را به نزديكترين ارژانس برسانيد. مراقبت هاي درماني فوري ممكن است زندگي كودكتان را نجات دهد يا از بروز مشكلات جدي سلامت پيشگيري كند. متخصصان سلامت قانوناً بايد همه موارد مشكوك به كودك آزاري را به مراجع ذيصلاح كشوري گزارش دهند.كودكان عضلات ناحيه گردن ضعيفي دارند و اغلب قدرت تحمل حركات سر را ندارند. اگر كودك تكان شديدي خورده است، مغز ظريف او در جمجمه به عقب و جلو مي لغزد. اين كار موجب خون مردگي، آماس يا تورم و خونريزي مغزي مي شود. سندرم تكان دادن كودك معمولاً وقتي اتفاق مي افتد كه والد يا مراقب كودك يا طفل را به دليل ناكامي يا عصبانيت و اغلب به دليل گريه كردن مداوم كودك به شدت تكان مي دهد. اين سندروم معمولاً به دليل افتادن كودك از روي زانو، سقوط هاي جزيي يا حتي بازي هاي خشن نيست.

براي والدين و ديگر مراقبان عواملي وجود دارند كه ممكن است ريسك ايجاد سندرم تكاندادن كودك را افزايش دهند، از جمله آنها مي توان:

• داشتن انتظارات غيرواقعي از كودكان
• جدايي والدين يا والد جوان بي تجربه
• استرس
• خشونت خانوادگي
• مصرف الكل يا سوءمصرف مواد
• شرايط خانوادگي بي ثبات
• افسردگي
• هر گونه بدرفتاري در گذشته كودك

همچنين مردان نسبت به زنان بيشتر مستعد اعمال سندرم تكان دادن كودك مي باشند. فقط چند ثانيه تكان دادن كودكان ممكن است موجب آسيب هاي مغزي برگشت ناپذير شود. بسياري از كودكاني كه تحت تأثير سندرم تكان دادن كودك قرار مي گيرند مي ميرند. نجات يافتگان از سندرم تكان دادن كودك نيز ممكن است در شرايطي مانند زير نياز  به مراقبت هاي پزشكي مادام العمر باشند:

• نابينايي دائم يا موقت
• از دست دادن قوه شنوايي
• عقب ماندگي ذهني
• تأخير رشدي، مشكلات يادگيري و موارد رفتاري
• اختلالات صرع
• فلج مغزي

مطالب مرتبط: مسئله امنيت نوزادان هنگام خواب

كودكي كه شديداً تكان داده شده است ممكن است نياز به بررسي توسط تعدادي از متخصصان پزشكي و نيز متخصصان كودك آزاري داشته باشند. آزمايش هاي گوناگوني مانند ذيل ممكن است براي كشف صدمات نياز باشد:

• سي تي اسكن. يك سي تي اسكن از تصاوير از اشعه ايكس براي ايجاد تصاوير مقطعي از مغز كودك استفاده مي كند. اين آزمايش به كشف صدمات پايه براي مداخلات ضروري كمك مي كند.
• ام آر آي. عكسبرداري ام آر آي از ميدان مغناطيسي نيرومند يا امواج راديويي براي خلق تصاويري با جزئيات كامل از مغز كودك استفاده مي كند. به دليل آنكه انجام ام آر آي براي كودك ناآرام مشكل است، معمولاً دو يا سه روز پس از صدمه انجام مي شود.
• بررسي اسكلت بندي. مجموعه اي از اشعه هاي ايكس اسكلتي كه احتمالاً شامل بازو و دستان، پاها، انگشتان، ستون فقرات، دنده ها و جمجمه باشد، ممكن است براي آزمايش چه شكستگي هاي اتفاقي و چه عمدي به كار برده شوند و شكستگي هاي قبلي را جستجو و كشف مي كنند.
• آزمايش ميكروسكوپيOphthalmologicalعارضه هاي چشمي. آزمايش چشم مي تواند خونريزي و ديگر صدمات چشمي را نشان دهد.
• آزمايش هاي خون. برخي از اختلالات ژنتيكي و متابوليكي مانند اختلالات لخته شدن خون و خونريزي مغزي نيز مي توانند نشانه هايي را رديابي كند كه ممكن است شبيه به سندرم تكان دادن كودك به نظر برسد. آزمايش هاي خون مي توانند در پيشگيري از برخي از اين شرايط مفيد واقع شود.

براساس شدت صدمات يك كودك ممكن است نياز به نگهداري در بخش هاي مراقبت ويژه داشته باشد. درمان اضطراري براي كودكي كه تكان خورده است ممكن است شامل بررسي وجود علائم حياتي مانند تأييد تنفس و جراحي براي متوقف كردن خونريزي مغز  باشند. زماني كه گريه كودكتان متوقف نمي شود شما ممكن است هركاري انجام دهيد تا از ميزان اشك ريختن و گريه كودكتان بكاهيد اما بهتر است كودكتان به تدريج درمان شود. هيچ چيز تكان شدگي كودك را توجيه نمي كند. فقط چند ثانيه تكان دادن كافي است تا آسيب جبران ناپذيري در مغز كودك ايجاد شود. اگر شما نمي توانيد هيجان ها يا استرس والديني را كنترل كنيد در خواست كمك كنيد. پزشك كودك شما ممكن است شما را به مشاور يا ديگر مراقبان سلامت رواني ارجاع دهد. اگر افراد ديگري به شما در مراقبت از كودكتان كمك مي كنند خواه پرستار كودك، خواهر و برادرها وخواه پدربزرگ يا مادربزرگ؛ آنها را از خطرات سندرم تكان دادن كودك آگاه كنيد.

داشتن كودكان داراي اختلال نقص توجه/بيش فعالي ADHD/ADD ممكن است براي والدين مشكل آفرين باشد. آنها ممكن است در درك جهات مهم مشكل داشته باشند. كودكان مبتلا به اختلال نقص توجه يا ADHD/ADD معمولاً وضع فعاليت يكنواختي دارند. كه اين مي تواند براي والدين چالش زا باشد. ممكن است لازم باشد شما كمي زندگي منزل خود را به منظور كمك به كودك خود تغيير دهيد. در ادامه موارد مفيدي خاص اين شرايط آمده است:

برنامه مورد نظر را در منزل اجرا كنيد. مواقع خاصي را براي بيدار شدن، خوردن، بازي كردن و انجام تكاليف، تماشاي تلويزيون يا بازي هاي كامپيوتري و خوابيدن تعيين كنيد. برنامه را بر روي صفحه يا تكه اي كاغذ بنويسيد و جايي آنها را آويزان كنيد كه بتوانند هميشه آن را ببينيد. اگر كودك شما هنوز هم آمادگي ندارد از نقاشي ها يا نمادهايي براي نشان دادن فعاليت هاي روزمره استفاده كنيد. هرگونه تغييردر كارهاي روتين را از قبل براي او تبيين كنيد، اطمينان يابيد كه كودك شما تغييرات را درك مي كند.

براي مطالعه بيشتر در زمينه فرزندپروري:

اجتناب از تنبيه و تهديد در فرزندپروري

شيوه هاي فرزند پروري و تاثير آن در ابراز خشم

براي منزل قوانيني وضع كنيد. براي خانواده مقررات رفتاري ساده، واضح و كوتاهي وضع كنيد. مقررات بايد به وضوح تبين شوند. بهتر است آنچه هنگام اطاعت كردن و نكردن مقررات پيش مي آيد را در نظر بگيريد. قوانين  و مقررراتي كه از آنها پيروي نمي شود را بنويسيد. اين ليست را نزديك برنامه مورد نظر آويزان كنيد. تنبيه براي نقض قوانين بايد منصفانه، سريع و سازگار باشد.

مثبت نگر باشيد. آنچه شما مي خواهيد را به كودك خود بگوييد، نه آنچه آنها نمي خواهند. براي هر رفتار يا حتي چيزهايي مانند لباس پوشيدن و به آرامي بستن درب هاي منزل، به طور منظم پاداش دهيد و كودكان دارايADHD اغلب، بيشتر روز خود را صرف گفتن كارهاي اشتباه خود مي كنند. آنها بايد براي هر رفتار خوب تشويق شوند.

اطمينان يابيد كه دستورالعمل ها درك مي شوند. ابتدا توجه كودك خود را جلب كنيد. مستقيم به چشمان او نگاه كنيد. سپس به او واضح و با تن صدايي آرام آنچه مدنظر شما است را بگوييد. از كودك خود بخواهيد تا دوباره دستورلعمل ها را براي شما تكرار كنند. معمولاً بهتر است به  دستورالعمل هايي ساده و كوتاه پايبند باشيد. براي كارهاي سخت يك يا دو دستورالعمل در هر زمان تعيين كنيد. سپس هنگام تكميل هر مرحله از او تجميد به عمل آوريد.

قاطع باشيد. فقط به  آنچه گفته ايد عمل كنيد. آنچه مي گوييد را عملي كنيد. تكرار دستورالعمل ها و درخواست ها اكثر مواقع كار درستي نيست. وقتي كودك شما قوانين را زير پا مي گذارد گاها با لحني آرام به او بفهمانيد. اگر هشدار مؤثر  واقع نشد مطابق با عمل نكردن به آنچه قول داده ايد پيش رويد (از تنبيه فيزيكي خودداري كنيد. اين اغلب وضع را بدتر مي كند).

اطمينان يابيد كسي همواره كودك شما را زير نظر دارد. به دليل آنكه آنها تكانشگر هستند نياز به نظارت يك بزرگسال دارند نه كودكان همسن خود. اطمينان حاصل كنيد كودك هر روز توسط بزرگسالي نظارت مي شود.

مراقب كودك خود هنگام بودن در كنار دوستانش باشيد. براي كودكانADHD يادگيري مهارت هاي و قواعد اجتماعي دشوار است و هوشيار باشيد تا براي كودك خود دوستي هم زبان  و داراي  مهارت هاي فيزيكي مشابه انتخاب كنيد. در ابتدا تنها از يك يا دو دوست بخواهيد به منزل شما بيايند. هنگام بازي آنها را با دقت زير نظر داشته باشيد. اغلب به رفتارهاي خوب پاداش بدهيد. مهمتر از همه از ضربه زدن تنبيه و داد و فرياد دن در حياط منزل جلوگيري كنيد.

در فعاليت هاي درسي به او كمك كنيد. صبح هاي تحصيلي ممكن است براي ADHD مشكل باشد. از شب قبل او را آماده كنيد، لباس هاي مدرسه را مرتب در گوشه اي قرار دهيد وكيف كتاب ها را نيزآماده كنيد. به اندازه كافي زمان براي لباس پوشيدن و خوردن كامل صبحانه، فرصت دهيد. اگر كودك شما واقعاً صبح ها عملكرد كندي دارد مي بايست به او زمان كافي براي لباس پوشيدن و خوردن بدهيد.

كارهاي روتين مربوط به تكاليف درسي را سازمان دهي كنيد. جاي آراسته اي براي انجام تكاليف انتخاب كنيد. اين جا بايد دور از عوامل حواسپرتي مانند افراد ديگر، تلويزيون و بازي هاي ويدئويي باشد. زمان تكاليف را به بخش هاي كوچكي تقسيم كنيد، طوري كه بين هر تكليف استراحت كنند. مثلاً پس از درس به كودك خود اسنك بدهيد و سپس بگذاريد او دقايقي بازي كند. بعد به انجام تكاليف بپردازد. به خاطر وقفه هاي سرگرم كننده مكرراً كار را متوقف كنيد تا با اين كار به او اجازه درگيري در چيزهاي مفرح را داده باشيد. به او دلگرمي زيادي بدهيد اما اجازه دهيد به تكاليف درسي خود نيز رسيدگي كند.

بر تلاش تمركز كنيد نه نمرات. وقتي كودك شما سعي مي كند تكاليف تحصيلي خود را انجام دهد به او جايزه دهيد نه فقط هنگام نمرات خوب. شما براي كسب هر نمره بهتر به او جايزه هاي بيشتري بدهيد.

اشارات مكمل براي والدين داراي ADD (اختلال نقص توجه) و ناتواني هاي يادگيري:

• هر چه مي توانيد زماني را صرف گوش دادن به حرف هاي كودك خود كنيد (سعي كنيد عملاً آنها متوجه پيام هاي شما شوند).
• با لمس كردن، درآغوش گرفتن و غلغلك دادن، كشتي گرفتن به آنها محبت كنيد (آنها نيازمند تماس فيزيكي زيادي هستند)
• نقاط قوت، علائق و توانايي هاي او را جويا شويد و آنها را تمجيد كنيد. كمك كنيد تا كودكان اينها را در جبران هرگونه محدوديت يا ناتواني به كار ببرند.
• با جايزه، حرف هاي خوب و لبخندزدن آنها را تشويق كنيد و حتي الامكان بيشتر آنها را تحسين كنيد.
• آنها را همانطور كه هستند و به خاطر داشتن پتانسيل انساني رشد و نمو بپذيريد. تقاضاها و انتظارات معقولي داشته باشيد.
• آنها را در تكميل قوانين و مقررات، برنامه بندي و فعاليت هاي خانوادگي مشغول كنيد.
• هر بدرفتاري كه نشان مي دهند به آنها بگوييد و احساس خود در مورد رفتار آنها را تبيين كنيد سپس به آنها راه هاي پذيرفته تر ديگري از رفتار را پيشنهاد دهيد.
• با نشان دادن يا تظاهر كردن آنچه آنها بايد انجام دهند. به اصلاح خطاها و اشتباهات آنها كمك كنيد. غر و لند نكنيد!
• تا مي توانيد مسئوليت هاي كاري از كارهاي روزمره ي معقول و روتين خانواده خود را به آنها بسپاريد.
• هر چه زودتر در صورت امكان به آنها پول تو جيبي بدهيد بعد در برنامه ريزي براي خرج كردن آن به آنها كمك كنيد.
• براي آنها اسباب بازي ها، بازي ها، فعاليت هاي حركتي و فرصت هايي را فراهم كنيد كه رشد آنها را تحريك كند.
• براي آنها با هم داستان هاي مفرح بخوانيد. آنها را به سؤال پرسيدن، بحث كردن داستان ها، داستان گويي و باز خواني داستان تشويق كنيد.
• با كاهش هر چه بيشتر جنبه هاي حواسپرت كننده محيط توانايي تمركز آنها را بالا ببريد (مكاني براي كار، مطالعه و بازي آنها فراهم كنيد).
• به نمرات درسي سنتي تكيه نكنيد! مهم است كه آنها در حد توان خود پيشرفت كنند و به خاطر انجام آن كار جايزه بگيرند.
• آنها را به كتابخانه ها ببريد و تشويق كنيد تا كتاب هاي مورد علاقه خود را بررسي و انتخاب كنند و كتاب ها را به شما نيز نشان دهند. در منزل براي آنها كتاب هاب مهيج و داراي مطالب خواندني محيا كنيد.
• كمك كنيد تا آنها اعتماد به نفس خود را بيشتر كنند و با خود رقابت كنند نه با ديگران.
• با برانگيختن آنها به بازي كردن، كمك كردن و خدمت كردن به ديگران در خانواده و جامعه بر همياري اجتماعي اصرار ورزيد.
• در خواندن و بحث كردن مباحث جالب شخصي براي آنها مانند يك الگو باشيد. برخي از چيزهايي كه مي خوانيد و انجام مي دهيد را با آنها به اشتراك بگذاريد.
• هر چه قدر كه حس مي كنيد براي بهبود وضع كودك خود بايد كاري انجام دهيد در مشورت با معلمان و ديگر متخصصان ترديد نكنيد.

آموزش مهارت هاي فرزند پروري به والدين ابزارها و تكنيك هايي براي مديريت رفتار مي دهد. يكي از چنين رفتارهايي استفاده از نظام نقطه گذاري يا علامت براي تشويق فوري رفتار يا كار خوب است. يكي ديگر استفاده از محروميت و انزوا با صندلي يا اتاق خواب هنگام سركشي زياد يا غيرقابل كنترل شدن است. در طي محدوديت كودك از شرايط آشوب زا دور مي شود و تنها در گوشه اي مي نشيند تا زماني كه آرام شود. والدين نيز بايد آموزش داده شوند تا به كودك هر روزي كه آنها فعاليت خرسند كننده يا آرامي نشان دادند به او “زمان سرخوشي” بدهند. در طي زمان والدين تماماً در پي فرصت هايي هستند تا آنچه كودك به خوبي انجام مي دهد را ببينند و برجسته سازند و سپس كودك خود را به خاطر نقاط قوت و توانايي ها تشويق كنند.

اين نظام پاداش و جريمه مي تواند روش مؤثري براي اصلاح رفتار كودك باشد. والدين يا معلم چند رفتار مطلوب مانند درخواست اسباب بازي به جاي قاپيدن آن يا تكميل يك تكليف كه مي خواهند در كودك ترغيب كنند را پيدا كنند. به كودك دقيقا آنچه براي كسب جايزه از او انتظار مي رود را بگوييد.

كودك وقتي جايزه را دريافت مي كند كه او رفتار مطلوب انجام داده باشد و در صورت انجام ندادن كار اشتباه كم تر جريمه شده باشد. جايزه مي تواند كوچك باشد شايد يك علامتي كه با مزايي خاصي قابل تعويض است اما آن بايد چيزي باشد كه كودك مي خواهد و مشتاق كسب آن است.

جريمه ممكن است حذف علامت يا كمي محدوديت باشد. سعي كنيد خوبي هاي كودك خود را بيابيد. با گذشت زمان هدف كمك به كودك براي يادگيري كنترل رفتار خود و انتخاب رفتارهاي مطلوب تر است. اين تكنيك در همه كودكان به خوبي مؤثر است اگرچه كودكان با ADHD ممكن است نياز به پاداش هاي مكررتري داشته باشند.

بعلاوه، والدين ممكن است يادبگيرند موقعيت هاي موفقيت آميز براي كودك را بسازند. اين ممكن است شامل اجازه دادن بازي با تنها يك يا دو هم بازي همزمان باشد تا كودك دچار برانگيختگي و تشنج نشود. يا درصورتي كه كودك آنها در انجام تكاليف مشكل دارد، آنها ممكن است نحوه كمك به تقسيم تكاليف بزرگ در قالب مراحل كوچك سپس تشويق او پس از تكميل هر مرحله باشد.

صرف نظر ار تكنيك هاي خاص، والدين ممكن است اصلاح رفتار كودك را تمرين كنند، برخي اصول كلي به نظر مي رسد براي اكثر كودكان دارايADHD مفيد واقع شود. اينها فراهم كردن بازخوردهاي فوري و مكررتر(از جمله پاداش ها و تنبيه ها)، ساخت مند تركردن موقعيت هاي بالقوه مشكل گذشته و فراهم كردن نظارت و دلگرمي بيشتر براي كودكان داراي ADHD در موقعيت هاي حاكي از فقدان جايزه يا خسته كننده مي باشد.

كودكان داراي ADHD نياز به قواعد سازگاري دارند كه آنها بتوانند درك و پيروي كنند. اگر قوانين تبعيت شوند جايزه كوچكي بدهيد. كودكان داراي ADHD اغلب انتظار انتقاد دارند و مورد انتقاد واقع مي شوند. به دنبال رفتار خوب و تشويق كردن آن باشيد. والدين همچنين ممكن است نحوه مديريت استرس مانند تكنيك هاي مراقبه، آرام سازي و ورزش را براي بالا بردن تحمل خود هنگام ناكامي به كار ببرند تا آنها بتوانند با خونسردي بيشتر در مقابل رفتارهاي كودك واكنش نشان دهند.

مثال هايي از مسائل عاطفي، احساسي، اخلاقي و اجتماعي هستند كه همه آنها به عقب باز مي گردند.

هنگامي كه ازدواج به درستي انجام مي شود، به اين معني است كه مردان و زنان با بلوغ فكري، اجتماعي.

احساسي و اخلاقي وارد زندگي مي شوند، قطعا مسئله ي خاص نخواهند داشت.

آيا در زندگي مشترك خود مسئله اي داريد كه مدت ها حل نشده است؟

آيا اميد خود را در حل اختلافات خانوادگي از دست داده ايد؟

آيا شما بايد درباره دغدغه هاي حل نشده صحبت كنيد؟

در مقاله در مورد حل مسائل مربوط به خانواده با كنترل احساسات.

ما گفتيم كه در مورد اختلافات خانوادگي معمولا دو حالت پيش مي آيد:

• حالت اول:
• آرام باشيد و به حل دغدغه هاي خانواده خود احترام بگذاريد .
• تا به يك راه حل متقابل برسيد.
• روش دوم:
• هر كسي كه با صداي بلندتر صحبت كند برنده بحث است.

مطالب و مقالات سايت “مشاوره ازدواج” توسط تيم تخصصي مشاوران و روانشناسان تهيه و پشتيباني شده است.

به طور طبيعي، اولين گزينه يك راه حل منطقي براي دغدغه هاي خانوادگي است.

و بدون هيچ هزينه اي بايد از خشم اجتناب كرد. اما گاهي اوقات شرايطي كه تا كنون ادامه دارد.

گفتگو منطقي و محترمانه امكان پذير نيست. در اين مورد ممكن است گزينه سوم وجود داشته باشد.

حالت سوم:

• شما به طور كامل دغدغه هاي خانوادگي را ناديده مي گيريد .
• و از صحبت در مورد آنها اجتناب مي كنيد.

شايد بهتر باشد آموزش اصول گفتگوي موفق براي حل دغدغه هاي مرتبط با خانواده.

از دوران كودكي همراه با ديگر دوره هاي مبتني بر مدرسه ابتدايي وجود داشته باشد.

از آنجا كه اين مهارت نياز به ازدواج موفق دارد، و ازدواج موفق پايه و اساس يك خانواده شاد است.

و بنابراين پيشگامان جامعه ي سالم و شهروندان موفق است.

متأسفانه اكثر زوج هاي جوان مهارت لازم براي صحبت در مورد دغدغه هاي خانوادگي ندارند.

بنابراين حتي كوچكترين سوء تفاهم ها با صلح حل نمي شود.

به همين دليل، وقوع هر مسئله اي معمولا آنها را به اختلاف مي اندازد .

و مسئله را ناديده مي گيرد و از صحبت در مورد آن جلوگيري مي كند.

در زير، ما درباره عواقب اجتناب از حل فوري دغدغه هاي و راه حل براي جلوگيري از آن بحث خواهيم كرد.

• فرض كنيد شما و همسرتان مي خواهيد سفر كنيد.
• اما شما با انتخاب يك مقصد مسئله داريد.
• و هر شهر داراي يك جذابيت خاص براي تعطيلات است.
• و دلايل خوبي براي اين انتخاب وجود دارد.
• به نظر مي رسد مسئله بسيار جزئي است.
• اما بعد از صحبت در مورد مسئله.
• به طور منطقي و موثر در مورد آن صحبت نمي كنيد.

شما نمي توانيد راه منصفانه اي براي اجتناب از سفر خود داشته باشيد.

حالت ديگر اين است كه در هر موقعيتي شبيه به قبلي امال و آرزوهاي طرف مقابل را ناديده مي گيرند.

اين وضعيت امور ممكن است به طور موقت حل و فصل بدون اختلاف و يا بدون نياز به يك گفت و گو باشد.

اما كسي كه اراده خود را كنار گذاشته است قطعا از سفر لذت نمي برد.

و كوچكترين مسئله در طول سفر اين نارضايتي را افزايش مي دهد.

• اين وضعيت مي تواند به كليه اختلافات در زندگي مشترك متبادر شود.
• و پيامد هاي ناخوشايندي در برابر اين نوع برخورد با دغدغه هاي خانوادگي ايجاد مي كند.
• سوالات خانوادگي در اين زمينه زياد هستند. حل دغدغه هاي خانواده با پرسيدن سوالات.
• و نيز جواب دادن به هم محقق مي شود. توسط كسي كه اغلب به اراده طرف مخالف تسليم مي شود.

تمايل دارد بيشتر به وقوع اين اختلافات حساس باشد .

و در بعضي مواقع به طور كلي از تسليم خواسته شريك خود امتناع مي كند.

و در آن لحظه راه حل اختلاف نظر هاي موقت ديگر امكان پذير نيست.

و دغدغه هاي بسيار كمي به بحث و جدل منجر مي شود.

• اگر وضعيت فعلي زندگي مشترك شما شبيه آنچه كه توصيف شده است.
• اگر يك كوه از دغدغه هاي حل نشده پشت سر شما باشد يا شما به نقطه اي رسيده ايد.
• كه ديگر نمي توانيد دغدغه هاي خانوادگي را ناديده بگيريد، تنها راه حفظ زندگي مشترك اين است.
• كه سريع شروع به صحبت در مورد مسائل حل نشده و جلوگيري از اين واقعيت است.
• كه دليل اصلي اجتناب از موقيت فعلي و يا عدم توانايي در مورد صحبت در مورد آن است.
• كه همچنان ارائه راه حل براي تسهيل اين موضوع را مي طلبد: راه حل ب طرف كردن مشكلات .
• در خانواده ها از سوالات و پاسخ ها مي گذرد: نامه اي به شريك زندگي تان بنويسيد.
• هنگامي كه دغدغه هاي خانوادگي را براي مدت طولاني ناديده مي گيريد.
• و زماني كه مسئله داريد مسئله اي را حل نمي كنيد.
• بحث در مورد همه آنها بسيار دشوار است و شايد ترسناك باشد.

چشم انداز واكنش هاي عاطفي در برخورد با دغدغه هاي خانوادگي قديمي و مراحل مختلف.

مانند ايجاد يك مسئله، صحبت كردن در مورد انتظارات از طرف ديگر، با اشاره به بي احترامي .

و خشم، ممكن است خيلي دشوار بوده كه هر گونه اميد براي حل دغدغه ها را نابود كند.

اولين گام در يك گفتگوي موفق در زندگي مشترك ايجاد يك محيط امن و آرام است.

اگر پيش شرط لازم براي صحبت در مورد دغدغه هاي خانوادگي نداشته باشيد.

احساسات شما ممكن است رفتار شما را محدود كرده و نتيجه مطلوب را به دست نياورند.

• مزيت بيان دغدغه هاي در قالب يك نامه اين است كه اگر در هنگام نوشتن احساسات شما بر شما غلبه كند .
• و خشم باعث وارد شدن مطالب به ان نمي شود، پس از آرامش مي توانيد نامه را ويرايش كنيد.
• و كلمات ناگواري را كه خشن و ناگوار است حذف كرده و احساسات را براي شريك زندگي خود جايگزين كنيد.
• در شرايطي كه بسياري از مشكلات خانواده حل نشده است، واكنش به اين مشكل دور نيست.
• در اين مورد، شما بايد بيشتر صبور باشيد و همچنان حرف هاي خود را در لحن ملايم و محترمانه بگوييد.
• اميدوار باشيد كه همسرتان به تدريج يك پاسخ دقيق تر و منطقي نشان دهد.
• اگر او هنوز نمي تواند احساسات خود را كنترل كند، نيازي به نوشتن نامه هايتان نيست.

از مزيت نوشتن استفاده كنيد و اجازه ندهيد .

احساسات احساسي شما به شما اجازه كنترل آنچه را كه مي نويسيد، ندهد.

در موارد محدود، شما ممكن است هيچ پاسخي دريافت نكنيد.

شايد همسر شما نامه را نخواند در اين مورد، بهتر است.

كه به طور جداگانه از يكديگر زندگي كنيد و نامه هايي از مطالب مختلف به او بنويسند .

و به نوعي نياز به حل آن با مشكلاتي كه ممكن است به خانواده ها وارد شود، باشد.

اگر اين راه حل نبود، متاسفانه شما بايد اذعان كنيد كه شما به اندازه كافي كار كرده ايد .

تا حل اختلافات خانوادگي طولاني مدت را انجام دهيد.

• هنگامي كه شريك زندگي شما به درخواست هاي مكرر شما براي حل اختلافات پاسخ نمي دهد.
• هيچ ارتباط احساسي بين او و شما وجود ندارد و اين گرايش اساس زندگي مشترك است.

اگر بعد از مدتي جدايي به عنوان يك نتيجه از اين گرايش و تمايل به حل مشكلات، همچنان ادامه داشته باشد.

شما و همسرتان از لحاظ احساسي به نقطه اي نامناسب رسيده ايد.

بسياري از زوج ها از اين روش به عنوان يك راه حل براي مشكلات خانوادگي استفاده مي كنند .

و در نهايت موفق به حل مسائلي هستند كه در طول عمر خود براي آنها مبارزه مي كنند.

گاهي اوقات اين زوج ها پشيمان هستند.

كه چرا تصميم اوليه اي براي حل مسائل برجسته اي گرفته نشده است.

• تلاش براي بالا بردن سطح زندگي، وقت زيادي براي حل مشكلات قديمي نمي گذارند.
• بهترين درمان پيشگيري است. مشكلات خود را ترك نكنيدهر چند جزئي و حل نشده است.
• تمام مراحل فوق بسيار ساده تر از يك مشكل حل نشده است.
• مسائل و اختلافات را به عنوان بالاترين اولويت در زندگي مشترك تعيين كنيد.
• با احترام متقابل و صبر، همه مشكلات را مي توان حل كرد.