سندروم تكان دادن كودك

مشاوره در زمينه قبل از ادواج و درمان مشكلات فردي نامزدان

شنبه ۰۲ اسفند ۰۴

سندروم تكان دادن كودك

سندرم تكان دادن كودك (SBS) كه همچنين آسيب بدرفتاري باسر، سندرم اثر تكان دادن، آسيببه سر يا سندرم سريع يا ناگهاني تكان دادن ناميده مي شود يك صدمه مغزي جدي مي باشد كه از تكان شديد در اطفال يا خردسالان نشأت مي گيرد. سندرم تكان دادن كودك موجب تخريب سلول و عروق خوني مغز كودك شده  و مانع از رسيدن اكسيژن كافي به مغز مي شود. اين سندرم نوعي سوءاستفاده از كودك است كه مي تواند آسيب هاي دائم

مغزي يا مرگ را به دنبال داشته باشد. اين نوع سندرم قابل پيشگيري است. براي والديني كه مستعد آسيب رساندن به كودك هستند، راهبردهايي وجود دارد. همچنين والدين مي توانند ديگر مراقبان يا پرستار كودك را در مورد خطرات سندرم تكان دادن كودك آموزش دهند. علائم و نشانه هاي سندرم تكان دادن كودك شامل:

  • تحريك پذيري بيش از حد
  • مشكل در بيدار ماندن
  • مشكلات تنفسي
  • كم اشتهايي
  • لرزش هاي بدني
  • استفراغ
  • چهره ي رنگ پريده يا كبود
  • صرع
  • بيهوش شدن يا تشنج ناگهاني
  • اغماء

مطالب مرتبط: سندروم مرگ ناگهاني نوزادان (SIDS)

صدمات ديگري كه اساساً قابل توجه نيست مواردي از جمله خونريزي مغزي يا شبكيه چشم، آسيب نخاع مغزي و گردن و شكستگي مهره هاي كمر، جمجمه و استخوان را در بر مي گيرد. همچنين، وجود شواهدي مبتني بر سوء استفاده قبلي از كودك عادي است. در موارد خفيف سندرم  تكاندادن كودك، يك كودك ممكن است نرمال به نظر برسد اما با گذشت زمان او ممكن است دچار مشكلات سلامتي، يادگيري و رفتاري شود.

وقتي به پزشك مراجعه مي كنيد

اگر شما ترديد داريد كه كودكتان با تكان سختي صدمه ديده است فوراً در پي كمك باشيد. با پزشكتان ارتباط داشته باشيد يا كودكتان را به نزديكترين ارژانس برسانيد. مراقبت هاي درماني فوري ممكن است زندگي كودكتان را نجات دهد يا از بروز مشكلات جدي سلامت پيشگيري كند. متخصصان سلامت قانوناً بايد همه موارد مشكوك به كودك آزاري را به مراجع ذيصلاح كشوري گزارش دهند.كودكان عضلات ناحيه گردن ضعيفي دارند و اغلب قدرت تحمل حركات سر را ندارند. اگر كودك تكان شديدي خورده است، مغز ظريف او در جمجمه به عقب و جلو مي لغزد. اين كار موجب خون مردگي، آماس يا تورم و خونريزي مغزي مي شود. سندرم تكان دادن كودك معمولاً وقتي اتفاق مي افتد كه والد يا مراقب كودك يا طفل را به دليل ناكامي يا عصبانيت و اغلب به دليل گريه كردن مداوم كودك به شدت تكان مي دهد. اين سندروم معمولاً به دليل افتادن كودك از روي زانو، سقوط هاي جزيي يا حتي بازي هاي خشن نيست.

براي والدين و ديگر مراقبان عواملي وجود دارند كه ممكن است ريسك ايجاد سندرم تكاندادن كودك را افزايش دهند، از جمله آنها مي توان:

  • داشتن انتظارات غيرواقعي از كودكان
  • جدايي والدين يا والد جوان بي تجربه
  • استرس
  • خشونت خانوادگي
  • مصرف الكل يا سوءمصرف مواد
  • شرايط خانوادگي بي ثبات
  • افسردگي
  • هر گونه بدرفتاري در گذشته كودك

همچنين مردان نسبت به زنان بيشتر مستعد اعمال سندرم تكان دادن كودك مي باشند. فقط چند ثانيه تكان دادن كودكان ممكن است موجب آسيب هاي مغزي برگشت ناپذير شود. بسياري از كودكاني كه تحت تأثير سندرم تكان دادن كودك قرار مي گيرند مي ميرند. نجات يافتگان از سندرم تكان دادن كودك نيز ممكن است در شرايطي مانند زير نياز  به مراقبت هاي پزشكي مادام العمر باشند:

  • نابينايي دائم يا موقت
  • از دست دادن قوه شنوايي
  • عقب ماندگي ذهني
  • تأخير رشدي، مشكلات يادگيري و موارد رفتاري
  • اختلالات صرع
  • فلج مغزي

مطالب مرتبط: مسئله امنيت نوزادان هنگام خواب

كودكي كه شديداً تكان داده شده است ممكن است نياز به بررسي توسط تعدادي از متخصصان پزشكي و نيز متخصصان كودك آزاري داشته باشند. آزمايش هاي گوناگوني مانند ذيل ممكن است براي كشف صدمات نياز باشد:

  • سي تي اسكن. يك سي تي اسكن از تصاوير از اشعه ايكس براي ايجاد تصاوير مقطعي از مغز كودك استفاده مي كند. اين آزمايش به كشف صدمات پايه براي مداخلات ضروري كمك مي كند.
  • ام آر آي. عكسبرداري ام آر آي از ميدان مغناطيسي نيرومند يا امواج راديويي براي خلق تصاويري با جزئيات كامل از مغز كودك استفاده مي كند. به دليل آنكه انجام ام آر آي براي كودك ناآرام مشكل است، معمولاً دو يا سه روز پس از صدمه انجام مي شود.
  • بررسي اسكلت بندي. مجموعه اي از اشعه هاي ايكس اسكلتي كه احتمالاً شامل بازو و دستان، پاها، انگشتان، ستون فقرات، دنده ها و جمجمه باشد، ممكن است براي آزمايش چه شكستگي هاي اتفاقي و چه عمدي به كار برده شوند و شكستگي هاي قبلي را جستجو و كشف مي كنند.
  • آزمايش ميكروسكوپيOphthalmologicalعارضه هاي چشمي. آزمايش چشم مي تواند خونريزي و ديگر صدمات چشمي را نشان دهد.
  • آزمايش هاي خون. برخي از اختلالات ژنتيكي و متابوليكي مانند اختلالات لخته شدن خون و خونريزي مغزي نيز مي توانند نشانه هايي را رديابي كند كه ممكن است شبيه به سندرم تكان دادن كودك به نظر برسد. آزمايش هاي خون مي توانند در پيشگيري از برخي از اين شرايط مفيد واقع شود.

براساس شدت صدمات يك كودك ممكن است نياز به نگهداري در بخش هاي مراقبت ويژه داشته باشد. درمان اضطراري براي كودكي كه تكان خورده است ممكن است شامل بررسي وجود علائم حياتي مانند تأييد تنفس و جراحي براي متوقف كردن خونريزي مغز  باشند. زماني كه گريه كودكتان متوقف نمي شود شما ممكن است هركاري انجام دهيد تا از ميزان اشك ريختن و گريه كودكتان بكاهيد اما بهتر است كودكتان به تدريج درمان شود. هيچ چيز تكان شدگي كودك را توجيه نمي كند. فقط چند ثانيه تكان دادن كافي است تا آسيب جبران ناپذيري در مغز كودك ايجاد شود. اگر شما نمي توانيد هيجان ها يا استرس والديني را كنترل كنيد در خواست كمك كنيد. پزشك كودك شما ممكن است شما را به مشاور يا ديگر مراقبان سلامت رواني ارجاع دهد. اگر افراد ديگري به شما در مراقبت از كودكتان كمك مي كنند خواه پرستار كودك، خواهر و برادرها وخواه پدربزرگ يا مادربزرگ؛ آنها را از خطرات سندرم تكان دادن كودك آگاه كنيد.


تا كنون نظري ثبت نشده است
امکان ارسال نظر برای مطلب فوق وجود ندارد