عاشقانه: هر آنچه كه عاشقان پيش از ازدواج بايد بدانند

يكي از محبوب ترين انواع مشاوره در مركز مشاوره مديريت موضوع ارگاسم در خانم ها است.

ارگاسم عموما در متون تخصصي، انقباض شديد عضلاني در طول رابطه جنسي با تغييرات بعضي از نشانه هاي جسمي مثل:

تغييرات ضربان قلب، تغييرات فشار خون، تغييرات عمق و ميزان تنفس تعريف مي شود. بعضي محققان ديگر در تعريف ارگاسم سعي مي كنند.

سكس را تشخيص دهند و آن را به صورت زير تعريف كنند: ارگاسم آزادي تنش جنسي است.

• ارگاسم در آقايان با اختلال رواني ناشي از انزال شروع مي شود و به انزال پايان مي يابد.
• با اين حال، ارگاسم با انقباض مهبل در خانم ها ارتباط دارد؛ تغييرات ديگر در ارگاسم زن.
• مانند حركات غير ارادي عضلاني، افزايش فشار خون و افزايش ضربان قلب در اين مرحله بروز مي كند.

مطالب و مقالات سايت ” مركز مشاوره ” توسط تيم تخصصي مشاوران و روانشناس  تهيه و پشتيباني شده است.

ارگاسم در خانم ها دو برابر است:

• در حال حاضر بحث در مورد ارگاسم در خانم ها تبديل به يك مسئله پيچيده در ازدواج است.
• بعضي مي گويند كه خانم ها داراي دو گونه ارگاسم مي باشند:
• ارگاسم در خانم ها ارگاسم ارگاسم ارگاسم ارگاسم واژينال است.
• مفهوم ارگاسم مهبل در خانم ها موضوعي است.

كه ابتدا توسط بعضي روان شناسان مطرح شده است.

او معتقد بود كه ارگاسم چوچوله اي پديده اي خاص براي نوجواني است و با سن بلوغ همخواني دارد.

اما در خانم ها بالغ اين حفره متعامد به ارگاسم مهبل، ارگاسم تبديل مي شود كه بدون تحريك ان بروز مي كند.

در حالي كه او هيچ شواهد علمي براي اظهاراتش نداشت. اين نظريه متفكر بود و تأثير خاصي بر افكار خانم ها داشت.

بسياري از خانم ها وقتي كه به ازدواج مهبل نمي آيند، احساس ارگاسم نمي كنند.

زيرا طبق نظريه او، تنها راه رسيدن خانم ها از طريق رابطه زناشويي كلاسيك با همسر او است و اين روش فكر مي كند.

زوجين را به انجام تغييرات در كيفيت و كميت رابطه زناشويي، بسياري از خانم ها تنها مي توانند از طريق تحريك منطقه چوچوله.

در طول رابطه زناشويي، ارگاسم را ايجاد كنند.

از سوي ديگر، در سال هاي اخير جانسون مجموعه اي از مطالعات در مورد تحريك جنسي انجام داد.

كه در آن تحقيق روي خانم ها و آقايان انجام شد. با اين حال، چندين سال پيش، يك روان شناس سعي كرد.

تا مراحل فيزيولوژيكي را قبل يا بعد از ارگاسم بررسي كند كه اين مراحل شامل مرحله ظهور انگيزه.

اوج، ارگاسم و مرحله ارامش نهايي بود. در طول مطالعات اين فرد مشاهده كرد.

كه مرحله ارگاسم ممكن است ارگاسم مهبل يا ارگاسم واژينال باشد.

همچنين مطالعات ديگر در اين زمينه نشان داد كه:

• بافت منطقه شكمي به طور قابل توجهي در ناحيه مهبل گسترش يافته است.
• اين مطالعات ثابت كرده اند كه تفاوت ارگاسم واژيني يا خوشه اي وجود ندارد و دو مرحله متفاوت نيستند.
• بنابراين، ارگاسم در خانم ها چنين است كه بعضي از خانم ها با تحريك ناحيه دلبستگي .
• و بعضي ديگر با تحريك ناحيه مهبل به ارگاسم رسيدن دارند.

اما در هر صورت، ارگاسم در هر دو دسته اين خانم ها مفهومي دارد.

حتي بعضي از افراد معتقدند كه اين رابطه بين مهبل و ناحيه دلبستگي باعث شده كه منطقه دلپذير براي مبحث ارگاسم زن باشد.

يكي از مهمترين مطالعات انجام شده توسط دكتر هلن كانل در اين زمينه اين است .

كه ارتباط داخلي بين چوچوله و مهبل، منبع احساس ارگاسمي است كه خانم ها در طول رابطه زناشويي احساس مي كنند.

• با فرض اينكه مقاربت جنسي ايجاد شده باشد.
• سطح داخلي بافت كلتورال تحريك مي شود.
• محقق معتقد است كه ديواره مهبل با چوچوله مشابه است.
• علاوه بر اين، بعضي از خانم ها در منطقه گسترده تري از اين هستند.
• و بنابراين شدت تحريك اين خانم ها بايد شديدتر از ديگران باشد.

به اين معني است كه اين خانم ها وقتي كه رابطه زناشويي با همسرشان دارند، تحريك بيشتري مي شوند .

و دريافت ارگاسم بيشتر اتفاق مي افتد. اين به رغم اين واقعيت است.

كه خانم ها با بدن طبيعي و نچرال نيازي به تحريك شديد ندارند.

درك اين موضوع به بهبود كيفيت روابط زناشويي در زوج  ها كمك خواهد كرد. برآورد شده است.

كه به طور كلي، ارگاسم در خانم ها تقريبا بيست ثانيه به درازا مي انجامد.

از جمله انقباض عضلات در منطقه لگن، واژن، رحم، و مانند آن.

البته، ارگاسم در خانم ها خيلي زود در ديگران شروع و پايان مي يابد.

يعني كل زمان ارگاسم زن در بعضي از آنها فقط يك ثانيه است.

در حالي كه اين ارگاسم در اين اولين دفعه بسيار بالا است و سپس كاهش مي يابد.

در بعضي مواقع اين انقباضات منظم و متوالي با ارتعاشات نامنظم همراه است.

• اما در موارد ديگر، هنگامي كه خانم ها حس ارگاسم دارند .
• اين حس با انقباضات لگن و غيره همراه نيست.
• اين نشان مي دهد كه ميزان لذت و حس ارگاسم در خانم هاي گوناگون مي تواند به روش هاي گوناگون بيان شود .

و منطقي نيست كه يك نسخه واحد ارگاسم زن ارائه شود.

ارگاسم در خانم ها موضوه خيلي مهمي است كه بسياري از خانواده ها به دليل فقدان ان از هم فروپاشيده اند .

در واقع نيازهاي جنسي در برخي خانواده ها بخصوص ان هايي كه از لحاظ تحصيلات در سطح پايين تري هستند .

اغلب مهم تلقي نمي شود كه مي تواند بسيار خطرناك باشد.

• براي انجام انواع تست هاي تخصصي  ميتوانيد با متخصصان و كارشناسان كانون مشاوران ايران تماس حاصل فرماييد .

                    ۰۲۱-۸۸۴۲۲۴۹۵ خط ويژه

اهميت پدربزرگ و مادربزرگ در خانواده هاي اسپانيايي

براساس آمار اداره آمار ايالات متحده اسپانيايي ها، بزرگترين اقليت قومي يا نژادي در ايالات متحده هستند كه بر اساس آمار جمعيت سال 2014، حدود 17 درصد جمعيت اين كشور را تشكيل مي دهند. در كل بيش از 55 ميليون اسپانيايي تبار در ايالات متحده وجود دارد. اين بدان معني است كه بسياري از abuelos وجود دارد .

اصطلاح اسپانيايي زبان كه توسط اداره آمار ايالات متحده استفاده مي شود به افراد با ريشه در مكزيك، امريكا مركزي، جنوبي، امريكا، پورتوريكو و خاص كشورهاي كارائيب اشاره دارد. با توجه به تنوع اين مناطق، انتظار مي رود تنوع در نقش پدربزرگ و مادربزرگ اسپانيايي را پيدا كنيد. در حالي كه برخي از تغييرات وجود دارد، برخي تعميم به نظر مي رسد واقعي براي بسياري با ريشه اسپانيايي يا لاتين. خانواده هاي بزرگ و نزديك، معمول هستند، با پدربزرگ هاي بزرگ بازي نقش مهمي دارند.

نام هاي پدربزرگ و مادربزرگ اسپانيايي

منطقه ديگري كه تنوع كمي در آن وجود دارد،  نام پدربزرگ است . از آنجا كه اسپانيايي زبان مادري تقريبا همه كشورهاي مبدأ اسپانيايي تبار است، تنوع زيادي در نام هاي پدربزرگ و مادربزرگ وجود ندارد. پدربزرگها Abuelo رسمي يا Abuelito غير رسمي ناميده مي شوند . مادربزرگها Abuela يا Abuelita ناميده مي شوند . اشكال مختصر مانند ليتو و ليتا يا تيتو و تيتا مشترك هستند. در خانواده هاي برزيل، اصطلاح پرتغالي براي مادربزرگ ، A vó يا واژه پرتغالي براي پدربزرگ ، A vô استفاده مي شود.توجه داشته باشيد كه املايي همان است اما تلفظ متفاوت است.

خصوصيات خانواده اسپانيايي

تصوير معمولي از اسپانيايي ها كه خانواده هاي بزرگ و گرم دارند، اساسا در حقيقت هستند. خانواده هاي اسپانيايي خانواده هاي بيشتري نسبت به غير اسپانيايي دارند. در ايالات متحده، ميانگين خانواده اسپانيايي تبار 3.87 نفر است، در مقايسه با ميانگين ملي 3.19.

وقتي به كمك يا اطلاعات نياز دارند، اسپانيايي ها پيش از اعزام به سازمان هاي خارجي، ابتدا به خانواده و دوستان مي روند. به طور جزئي، اين گرايش را مي توان به مشكلات با زبان انگليسي نشان داد. تقريبا سه چهارم اسپانيايي زبان اسپانيايي در خانه صحبت مي كنند. اگرچه حدود نيمي از اين افراد نيز به خوبي انگليسي صحبت مي كنند، اما هنوز تعداد قابل توجهي از آنها با برخي مشكلات زبان همراه است.

علاوه بر اين، اسپانيايي ها به احتمال زياد نسبت به جمعيت هاي بزرگ به فقر زندگي مي كنند و بيمه نمي شوند. اين شرايط همچنين ممكن است بر تمايل آنها به جستجوي كمك از دوستان و خانواده تأثير بگذارد.

طبق اداره سرشماري، اسپانيايي ها نسبت به سفيد پوستان، سياه پوستان يا آسيايي ها تنها به تنهايي زندگي مي كنند. علاوه بر اين، احتمال دارد بيشتر آنها به جغرافيايي نزديك به اعضاي خانواده بپيوندند. آنها به طور جدي  با پدربزرگ و مادربزرگ فاصله دارند  .

پدربزرگ و مادربزرگها معمولا به اعضاي خانواده احترام مي گذارند كه خود را در زندگي نوه هاي خود اهميت مي دهند و ترجيح مي دهند كه در كنار فرزندان خود زندگي كنند يا در خانه هاي چند نسلي زندگي كنند .

نقش پدربزرگ و مادربزرگ در خانواده هاي اسپانيايي

پدربزرگ و مادربزرگ Hispanic تمايل دارند نقش هاي سنتي بازي كنند. مادربزرگ و مادربزرگ پر زرق و برق در اين فرهنگ نادر هستند. يك محقق متوجه شده است كه آمريكايي هاي مكزيكي آمريكايي خود را به عنوان "پير" در سن 60 سالگي، پيش از آمريكايي هاي سياه پوست (65) و سفيد پوستان غير غير اسپانيايي (70) خود مي بينند.

به طور پرافتخار، به رغم مشاهده كردن خود به عنوان قديمي، اسپانيايي ها در آمريكا زندگي مي كنند طولاني تر از دو گروه ديگر. حداقل يك پزشك معتقد است كه همبستگي خانوادگي عامل مهمي است. رنه رودريگز، رييس دانشكده پزشكان و جراحان بينامريكايي مي گويد: "حس خانواده، چيزي است كه موجب صرفه جويي در لاتين است." "ارتباطات جامد خانوادگي براي حفظ سلامت ضروري است. وقتي كسي از بيماري اسپانيايي تبخير مي شود بيمار مي شود، كل خانواده از كلينيك يا بيمارستان ناراحت مي شود. اين حمايت، اين همبستگي، بخش مهمي از زندگي Latino است."

تحقيقات نشان مي دهد كه پدربزرگ و مادربزرگ هيسپانيك معتقدند كه در زندگي نوه هايشان مهم هستند؛ آنها بايد در صورت لزوم نوه هاي خود را بلند ببرند ؛ آنها بايد در زمان بحران كمك كنند؛ كه آنها مي توانند و بايد در مورد تصميمات در مورد نوه هايشان وارد شوند. پدربزرگ و مادربزرگ نيز خود را به عنوان فرستادهاي از دين، زبان اسپانيايي و فرهنگ اسپانيايي به طور كلي ملاحظه مي كنند، اما اين نقش كمتر مورد تأكيد قرار گرفته است زيرا اسپانيايي ها بيشتر مورد توجه قرار مي گيرند.

نزديكي خانواده هاي اسپانيايي بدون استرس نيست. پدربزرگ و مادربزرگ مي توانند بيش از حد در مورد مشكلات خانوادگي نگران باشند يا ممكن است احساس كنند كه وقتي اختلافات خانوادگي رخ مي دهد بايد صلح آميز باشند. يك مطالعه نشان مي دهد كه پدربزرگ و مادربزرگ اغلب كمك بيشتري از آنها دريافت مي كنند. بچه ها و نوه ها اغلب مشغول كار و مدرسه هستند و بنابراين قادر به اختصاص زمان زيادي به نيازهاي پدربزرگ و مادربزرگ نيستند.

بازي|سرگرمي نوجوان | اسباب بازي كودك بلوغ دختر يا پسر |مسائل آموزشي جنسي تربيت كودك حاملگي بارداري تولد نوزاد روانشناسي كودك 6 تا 9 سالمركز مشاوره برتر شمال تهران خانهخويشتن داري جنسي ازدواج با وجود مخالفت خانواده رابطه با همسر قبل ازدواج

مشاهده منابع مقاله

انتخاب غلط بدون فهم يكديگر است. اين افراد هيچ تحقيقي انجام نداده اند تا بفهمند .

• كه زمينه مشترك براي گفتگو و منافع مشترك وجود دارد يا خير؟
• آيا بايد كلماتي براي هر دو طرف جالب باشد؟

هنگامي كه مردم بدون اين بررسي ها ازدواج مي كنند.

بعد از مدتي ممكن است آنها دو جهان كاملا متفاوت داشته باشند.

• هر حرف يكي از آنها براي ديگري جذاب نيست يا حتي مي تواند آزار دهنده و بي ربط باشد.
• پس طبيعتا، بعد از اندك زماني همان اتش عشق مكالمات اوليه بين زن و شوهر نيز كم مي شود.
• و مشكل كم حرفي پيش مي آيد به همين دليل توصيه مي كنيم ماه ها و هفته ها براي بحث .
• و گفتگو قبل و بعد از قرارداد ازدواج داشته باشيد.

به طوري كه آنها مي دانند كه هيچ ارتباطي با يكديگر ندارند.

وقتي به كسي كه با شما صحبت نكرده است ازدواج كنيد.

من فكر مي كنم كه اين يك ناراحتي طول عمر است زيرا زوج ها احساس مي كنند.

كه طرف ديگر علاقه اي به شنيدن كلمات آنها ندارد.

مطالب و مقالات سايت ” مركز مشاوره ” توسط تيم تخصصي مشاوران و روانشناس  تهيه و پشتيباني شده است.

گاهي اوقات مكالمه در يك خانواده كوچك است، زيرا اعضاي آن درونگرا و نه چندان بحث گرا هستند.

اين افراد در زندگي اجتماعي و روابط نزديكي با همتايان شگفت انگيز نيستند و مخالفان خود را انتخاب كرده اند.

زيرا آنها مانند خودشان هستند، بنابراين آنها مجبور نيستند با او صحبت كنند.

• صحبت كردن با اين افراد محدود به بيان مفاهيم ضروري براي زندگي است.
• در واقع، اين زوج ها معمولا با زندگي و انتخابشان شاد مي باشند.
• اگر اعضاي خانواده يا زن و شوهرهايي كه مايل به گفتگو هستند، واقعا وجود ندارد.
• اما با هم بودنشان خوشبختي براي ان ها باشد، مشكلي نيست.
•  وقتي يكي از طرفين مشتاق صحبت كردن است.
• و ديگري بسيار صحبت نكنند، داستان ناگوار شروع مي شود.

از آنجا كه چنين فضايي براي يك همسر كه به راحتي احساساتش را بيان مي كند آزار دهنده است.

و دائما احساس نا اميدي و بدي مي كند كه طرفش آرزوي كمي براي شنيدن صحبت هايش دارد.

و گاهي اوقات او را به عنوان يك موجود شاد و فرد جسور مي خواند.

از طرف ديگر همسر مهربان تر ممكن است يك لحظه متقاعد شود.

• انتقاد و ايراد از طرف مخالف، زماني كه يكي از ان ها عاقل .
• و ديگري خير كه بعد از مدتي او را متقاعد مي كند.
• و شدت حرف هايش را كاهش مي دهد و بيشتر در انزوا .
• و بسته كردن لاك خود فرو مي رود. اين مشكل همچنين مي تواند.
• از طريق آشنايي با اصول پيش از ازدواج برطرف شود.

امروزه تلاش زيادي براي معرفي شبكه هاي اجتماعي به عنوان يك عامل كليدي.

در كاهش زمان گفت و گو بين اعضاي خانواده انجام مي شود.

اما اين فقط به كشور ما محدود نيست و مردم در سراسر جهان وجود دارند.

كه ابراز نگراني در مورد نقش شبكه هاي اجتماعي و تاثير آن بر گرما روابط خانوادگي.

در قالب نوشته هاي جدي، طنز و كارتون ها و يا عكس ها هستند.

• اما من اعتقاد ندارم كه صرفا اين شبكه ها ميزان گفت و گو اعضاي خانواده را كاهش داده اند.
• در بسياري از موارد شبكه هاي اجتماعي ممكن است اعضاي خانواده را به جستجوي موضوعات.
• بيشتري براي گفتگو هدايت كنند به خصوص كساني كه واقعا قبل از ظهور اين شبكه ها.
• يا عضويت در اين شبكه ها، موضوعات جديد، افكار جديد، بحث هاي جالب، جوك ها .
• و موارد اين چنيني كه مي تواند با يكديگر به اشتراك گذاشته شود، واقعا با يكديگر صحبت نكرده اند.

با اين وجود، با توجه به نوآوري اين شبكه هاي اجتماعي، مطالعات گسترده اي در جهان و ايران.

در مورد تاثير آنها در كاهش گفت و گو ميان اعضاي خانواده وجود دارد .

و البته به نظر نتايج آن، نياز به مطالعه گسترده متخصصان جامعه شناسي دارد.

• نظر در مورد اين پديده جديد كمي سخت است. در هر صورت، يك خانواده سالم خانواده اي است.
• كه هر پديده جديدي را براي افزايش ارتباطات و صميميت در ميان اعضاء به كار خواهد گرفت.
• در چنين خانواده اي، هر چيزي كه اتفاق مي افتد نمي تواند يك تهديد ترسناك باشد.
• و در خانواده هايي با روابط مختل شده است كه هر پديده اي در محله يك همسايه مي تواند.
• در آن بحران هاي بزرگ ايجاد كند.

گاهي اوقات دليل مشكل كم حرفي در يك خانواده اين است كه والدين نمي توانند.

احساس يكپارچگي در ميان اعضا ايجاد كنند، و مردم احساس شكستگي مي كنند.

و فكر نمي كنند كه منافع، خواسته ها و عشق آنها بين آنها تقسيم شده است.

آموزش بسياري از والدين بسيار مفيد است، زيرا بچه ها واقعا نمي خواهند.

در اين گفتگوها صحبت كنند و آنها دائما فرار مي كنند.

وقتي فرزندان اين والدين به سن بيست الي بيست و پنج سال مي رسند.

فقط به نزد فرد مي آيند و از او مي پرسند چرا دختر يا پسر كوچك شان با ان ها صحبت نمي كنند؟

• وقتي ما اين داستان را مي خوانيم متوجه مي شويم .
• كه آنها با فرزندانشان از سن سه تا چهار سالگي حرف نمي زنند.
• و اگر صحبت مي كردند، آنها كاهش يا نابود كردن اعتماد به نفس.
• و تخريب كودك را سبب نمي شدند.

بنابراين واكنش طبيعي كودكشان از آنها نشات مي گيرد.

متأسفانه زماني كه آنها به دنبال يك راه حل هستند .

و مي خواهند يك فضاي گفتگو در خانواده ايجاد كنند .

كه از دوران طلايي اين فضا در خانواده و فرزندان خود فاصله زيادي گرفته اند.

و اكنون آنها افراد بالغ هستند و آنها ديگر حاضر به صحبت با پدر و مادر خود به عنوان فردي بزرگسال نيستند.

• براي انجام مشاوره و گفتاردرمانيكودكان ميتوانيد با متخصصان و كارشناسان كانون مشاوران ايران تماس حاصل فرماييد .

 ۰۲۱-۸۸۴۷۲۸۶۴

خيلي از اوقات والدين با شرايطي مواجه مي شوند كه كودك آنها از نوعي دغدغه سلامت رواني رنج مي برد. اين اختلال ممكن است توسط معلم، مشاور مدرسه يا حتي ديگر اعضاي خانواده يا پزشك خانوادگي كودك به آنها گفته شده باشد.

يكي از متداول ترين بيماري هاي تهديد كننده سلامت روان كودك اختلال نقص توجه يا در اصطلاح عام ADD  يا ADHD است. ملاك تشخيصي اختلال نقص توجه داشتن شش معيار يا بيشتر  از هجده (حداقل شش ملاك طبقه نخست يا حداقل شش ملاك طبقه دوم) ملاك زير است:

علائم بي توجهي

• اغلب قادر به تخصيص توجه دقيق به جزئيات نيست يا دچار اشتباهات بي دقتي در كارهاي درسي، كار يا ديگر فعاليت ها مي شود.
• غالبا نمي تواند توجه مداوم به تكاليف يا انجام فعاليت ها را حفظ كند.
• اغلب به سخنان واضح گوش نمي دهد.
• اغلب اوقات نمي تواند آموزش ها را پيگيري كند و تكاليف، كارهاي روزمره يا وظايف محول شده كاري در محل كار را به پايان برساند (به دليل رفتار مقابله اي يا ناتواني در درك آموزش ها نيست).
• اغلب در سازمان دهي تكاليف يا فعاليت ها مشكل دارد
• غالبا نسبت به درگيري در تكاليف نيازمند تلاش ذهني مداوم اجتناب، بيزار يا بي ميل است (مانند كارهاي درسي يا تكاليف)
• اغلب چيزهاي ضروري براي تكاليف يا فعاليت ها را فراموش مي كند (از قبيل اسباب بازي ها، تكاليف مدرسه، مداد، كتاب يا مداد تراش).
• اغلب به راحتي با يك محرك بيروني دچار حواسپرتي مي شود
• اغلب در فعاليت هاي روزمره فراموشكار است

بيشتر بخوانيد:

درمان بيش فعالي و نقص توجه در نوجوانان

اختلال نقص توجه و بيش فعالي در نوجوانان

علائم بيش فعالي و تكانشگري

• اغلب با دست و پاهاي خود ور مي رود يا سرجاي خود وول مي خورد
• غالبا جاي خود در كلاس يا موقعيت هاي ديگر مستلزم نشستن را ترك مي كند.
• غالب اوقات به طور افراطي در موقعيت هاي نامناسب مي دود يا بالا مي رود (در نوجوانان و بزرگسالان ممكن است مستعد احساسات ذهني يا بيقراري شود)
• غالبا در بازي كردن يا درگيري در فعاليت هاي بي صدا مشكل دارد
• اغلب يا در حركت است يا اغلب طوري رفتار مي كند مثل اينكه تحت يك نيروي محركه حركت مي كند
• اغلب تندتند صحبت مي كند.
• غالبا جواب ها را بدون تأمل قبل از كامل شدن سؤال پيش گويي مي كند.
• اغلب نمي تواند منتظر نوبت بماند
• اغلب اوقات وسط مكالمات يا بازي هاي ديگران مي پرند

اين علائم بايد حتماً طي شرايطي به مدت شش ماه يا بيشتر در مدرسه و خانه، بازي و تحصيل و امثالهم تداوم داشته باشند. اگر اين علائم كمتر از شش ماه بروز يايند يا اينكه ملاك ها در تنها يك شرايط (مثلاً فقط درمدرسه) نمايان شوند آنگاه نبايد تشخيص ADHD داده شود.

اما گاهي اوقات كودكان هنگامي كه با طبقه تشخيصي ديگري سازگارتر هستند به اشتباه به عنوان ADHDتشخيص داده مي شود. والدين و مراقبان سلامت تمايل دارند بي توجهي يا ناتواني كودك بر تمركز بر تكاليف را اغلب همبود با بيش فعاليو به طورخودبخود” “ADHD” فرض كنند. برخي متخصصان معتقدند كه برخي از كودكان با تشخيص ADHD تحت عنوان اختلال دوقطبي بهترتشخيص و درمان مي شوند.

ADHD و دوقطبي چه تفاوتي با هم دارند؟

در حالي كه ويژگي تشخيصي ADHD بي توجهي و اكثر اوقات بيش فعالي است، اختلال دوقطبي با نوسانات خلقي بين انرژي و فعاليت زياد (به اصطلاح مانيا ياجنون/شيدايي خفيف)و احساسات غمگيني يا ناراحتي (به اصطلاح افسردگي) مشخص مي شود. در حالي كه گاهي اوقات كودكان با ADHD ممكن است بدون هيچ دليلي احساس غمگيني كنند كودكان با اختلال دوقطبي ممكن است هفته هاي متوالي بدون هيچ علت تشخيص پذيري احساس غمگيني كنند. هر دوي احساسات مانيك و احساسات افسرده گر در كودك منجر به مشكلات چشمگيري براي او در تماماً هر جنبه از زندگي هاي آنها؛ مدرسه، بازي، دوستان، خانه و غيره شود. خلق دوقطبي يك كودك فراگير و  به سختي تغييرپذير است در حالي كه خلق ADHD كودك ممكن است به صورت دوره اي و گذرا ظاهر شوند اما در كل آنها افسردگي يا مانياي محض نباشند.

يك كودك در دوران اختلال افسردگي دوقطبي ممكن است به خاطر از دست دادن همه تمايلات و مداومت در تحقق آنها بي توجه باشند. يك كودك با ADHD به دليل صرفاً عدم توانايي تمركز بر هر چيزي در طي يك دوره زماني از خود بي توجهي نشان دهند.

يك كودك با ADHD معمولاً به شكل نرمال و قابل انتظاري به رويدادهاي زندگي خود واكنش نشان مي دهند. واكنش هاي يك كودك دوقطبي به رويدادهاي زندگي اغلب چيزي بيشتر از طولاني نبودن و بزرگ جلوه دادن رويداد خواهد بود.

يك كودك با ADHD در كل  هنگام قشقرق و بدخلقي از كارهايي كه انجام مي دهد آگاه است كه طي يك دوره زماني كوتاه و بدون آسيب رساندن به اموال رخ مي دهد. يك كودك دوقطبي ممكن است هنگام اوقات تلخي و قشقرق ارتباط خود را با واقعيت از دست دهد و دست به تخريب اموال بزند و خود قشقرق به پا كردن ساعت ها طول بكشد.

راه ديگر تفاوت بين اين دو نوع تشخيص در فرآيند درمان باشد. وقتي به يك كودك دوقطبي افسرده داروهاي ضدافسردگي داده مي شود به طور كلي خلق آنها پس از چند هفته بهبود مي يابد و توجه و انرژي آنها دوباره جان تازه اي مي گيرد. اگر  يك كودك دوقطبي رويداد مانيك را تجربه مي كند نوعي داروي ضد روانپريشي ممكن است تجويز شود كه در نهايت به كمتركردن سطوح انرژي كمك خواهد كرد. در مقابل؛ به كودك مواد محرك زا داده مي شود درماني كه معمولاً بسيار سريع تأثيرمي گذارد تا داروهاي ضدروانپريش يا ضدافسردگي. ظرف چندهفته يك كودك معمولاً مي تواند به تمركز حواس بهتر و پايين ترآمدن سطوح انرژي دست يابد مثل اينكه يك كليد را خاموش كرده اند.

درست انجامش دهيد

بهترين كار براي دقيق ترين تشخيص ملاقات با متخصص سلامت روان مانند روانشناس كودك متخصص ADHD و اختلال دوقطبي است. چنين متخصصاني در تشخيص گذاري بين اين دو اختلال  باتجربه و كاردان هستند و به درستي وجود اختلال دقيق كودك شما را شناسايي مي كنند.

براساس برآوردها حدود  ۱۰تا ۱۵ درصد از كودكان و نوجوانان در هر برهه زماني افسرده اند. تحقيقات نشان مي دهد كه از هر چهار نوجوان يك نفر در طول دوران متوسطه در آغاز چهارده سالگي يك رويداد مهم افسردگي را تجربه كرده است. اين رويدادها معمولاً در صورت عدم درمان ماه‌ها به طول مي انجامد. ضمن آنكه كه اين مسئله مهم احتمالاً بدون درمان نيز فروكش كند و اين دسته از نوجوانان  در معرض خطر بالاتري از خودكشي به عنوان يكي از علل اصلي مرگ  مير در نوجوانان قرار مي گيرند.

بعلاوه در طول رويداد درمان نشده افسردگي عمده نوجوانان احتمال بيشتري دچار اعتياد به مواد مخدر يا كناره گيري از فعاليت هاي عادي خود و گروه هاي اجتماعي شوند. لذا حتي در صورت كاهش رويداد افسرده كننده اين قبيل مسائل  مخرب ممكن است همچنان ادامه يابند. نوع ميانه افسردگي يا به اصطلاح  افسرده خويي  در كودكان سن ابتدايي به سختي قابل تشخيص است. با اين وجود اين شكل از افسردگي واقعاً بسيار با دوام هستند. رويدادهاي معمولي چندين سال و اغلب بيشتر طول مي كشند. بسياري از بزرگسالان افسرده همان احساسات غمگيني، بي انگيزگي يا خودبيزاري از خود را در كودكي و يا نوجواني در بزرگسالي نيز در پيش مي گيرند.

اگرچه در كودكان خصوصيات عادي بزرگسالي ممكن است وجود داشته باشد با اين حال آنها به احتمال بيشتري نشانه هاي از عارضه هاي جسماني، گوشه گيري، رفتار ضداجتماعي، رفتارهاي چسبنده، كابوس ها و احساس خستگي را از خود نشان دهند. بله، بسياري از اين ويژگي ها در بين كودكان غيرافسرده متداول است. اما معمولاً زودگذر و حدود چهار تا شش هفته دوام مي يابد. در صورت تداوم اين نشانه ها ظرف دو ماه و عدم واكنش به مداخلات معقول والدين جاي نگراني است، از آنجايي كه به نظرمي رسد به جاي محدود كردن تنها يك جنبه تمام زندگي كودك را درگير كند.

براي مطالعه بيشتر:

علائم مهم افسردگي در نوجوان

نكاتي براي والدين نوجوان افسرده

ما به افسردگي عمده و افسرده خويي به عنوان دو شكل اصلي افسردگي اشاره مي كنيم.  به طور بسيار مختصر برخي از نشانه ها در هر دو مشترك اما نسبت به قبل شدت بيشتري دارند. در بزرگسالان خلق افسرده، بي علاقگي يا لذت از فعاليت ها، بي اشتهايي يا پرخوري، پرخوابي يا بيخوابي، بي انرژي بودن يا عدم اعتماد به نفس، ترديد، نااميدي، مشكل در تمركز و افكار خودكشي يا اقدام به خودكشي علائم افسردگي هستند. افراد به ندرت همه اين علائم را با هم دارند.

ما معمولاً انتظار چهار ماه يا بيشتر را داريم كه باز هم شدت و استمرار تعيين كننده هاي تشخيصي مهمي هستند. نوجوانان نشانه هاي بزرگسال گونه بيشتري نشان مي دهند اما گوشه گيري شديد بسيار حائز اهميت است. در دوران كودكي پسران ممكن است ميزان بالاتري از افسردگي را در مقايسه با دختران داشته باشند كه آن اغلب به دليل تعدد برون ريزي هيجاني پسران افسرده ناديده گرفته شده و درنتيجه افسردگي ريشه يابي نمي شود.

افسردگي در دختران نوجوان مانند زنان با نسبتي حدود دوتا سه برابر مردان با همان نوع تفوق گسترش مي يابد. برخلاف باورهاي عامه تحقيقات ارتباط تغييرات هورموني و شيوع آن در نوجواني را نمي پذيرند. در واقع، به نظر مي رسد درست مانند زنان بزرگسال آزار جنسي و تجارب ناشي از تبعيض نژادي دلايل مهم تري باشند. دلايل اصلي افسردگي در كودكان، ناسازگاري والدين (با و بدون طلاق)، افسردگي مادر (دراثر تعامل زياد مادر با فرزند)، مهارت هاي اجتماعي ضعيف و بدبيني هستند. والديني كه از هم جدا شده اند و باز هم مشاجره مي كنند بالاترين نرخ كودكاني افسرده را دارند (حدود۱۸درصد).

با توجه به افسردگي در مادران احتمال نشانه هاي تحريك پذيري، انتقادگري، بدبيني جنون آميز اهميت زيادي مي يابد. همچنين، عوامل محيطي مرتبط با افسردگي مادران (مسائل مالي يا زناشويي) نيز ارتباط مستقيمي با كودكان دارد. به احتمال بيشتري كودكان افسرده داراي مهارت هاي اجتماعي ضعيف، دوستان كمتر و به راحتي رهاكردن (در ارتباط با موقعيت هاي واجد عملكرد تحصيلي ضعيف و عدم موفقيت در فعاليت ها) شوند. اما شما بايد بين كودك تنهايي كه به دليل خجالتي بودن تمايل به گذراندن زمان بيشتري در تنهايي است تمايز قائل شويد.

چه كار كنيم؟ در صورت نگراني با معلمان و متخصص اطفال مشورت كنيد (اما، هر دوي اين گروه حرفه اي طلايه دار  نياز به آموزش بيشتر در تشخيص افسردگي دارند). درصورت وجود نگراني شديد،آنگاه از متخصصان سلامت روان داراي تخصص كار با كودكان كمك بگيريد (از همه مهمتر والدينبه دليل تمايل به تشخيص سطح پايين مشكلات در كودكان كم سن تر تابع بينش و تواناييآنها در اين زمينه هستند).

در صورت وجود اختلافات زناشويي به زوج درمان گر (درخواست فرزندپروري مشاركتي در صورت طلاق) مراجعه كنيد. اگر هر دوي والدين افسرده باشند آنگاه ممكن است هر يك نياز به درمان فردي داشته باشند. گروه درماني براي كودكان اثر خاصي بر كودكان داراي مهارت هاي اجتماعي ناكارآمد دارد. به ويژه، خانواده درماني نيز بر كودكان بزرگتر يا نوجوانان بسيار مؤثر است. افسردگي در بين خانواده ها نسل به نسل مي چرخد و ممكن است زمينه بيولوژيكي داشته باشد. داروهاي ضدافسردگي اهميت خاصي در اين موارد دارند و حتي در صورت وجود دلايل اساساً روانشناختي بسيار اهميت مي يابند زيرا آنها باعث مي شوند كودك با بهره مندي از ديگر مداخلات به سطوح كاركردي مورد نياز دست يابد. از آنجايي كه كودكان و نوجوانان در مقايسه با بزرگسالان واكنش كمتر مثبتي به معالجات درماني افسردگي نشان مي دهند، منتفع شدن از يك روانپزشك كودك متخصص روان داروشناسي كمك بسيار بزرگي است.

پزشك يا پرستار ممكن است:

تغذيه: در اين سن، كودكان بايد به انتخاب خودشان تغذيه سالمي داشته باشند. كه شامل پنج وعده ي غذايي حاوي ميوه ها و سبزيجات د رهر روز و اجتناب از خوردن شيريني جات، غذاهاي شور، و غذاهاي چرب مي باشد كه نه تنها در رابطه با مغذي بودن غذاها بلكه وزن سالم كودك را پوشش مي دهد. كلسيم و آهن مواد مهمي هستند كه جهش هاي رشدي در نوجوان را پوشش ي دهند. مصرف سه بار در روز شير كم چرب كه حاوي ۱۳۰۰ ميلي گرم كلسيم است بايد در دستور كار باشد. يك ليوان شير كم چرب حاوي ۳۰۰ ميلي گرم كلسيم مي باشد. گوشت قرمز بدون چربي، گوشت مرغ، و غذاهاي دريايي براي دريافت ۸ ميلي گرم آهن در روز مي باشد. هر وعده ي غذايي گوشتي حاوي ۲-۳ ميلي گرم آهن مي باشد.

براي مطالعه بيشتر:

پرورش و رشد نوجوان ۱۳ ساله

نوجواني و ورود به سيزده سالگي

خواب. به طور معمول نوجوانان به ۹ ساعت خواب شبانه نياز دارند. خواب ناكافي در طول سالهاي نوجواني اتفاقي معمول است كه مي تواند در پيشرفت تحصيلي و ورزشي نوجوان تاثير منفي داشته باشد. تغيير ساعات شبانه روزي مي تواند باعث شود كه نوجوان ساعات بيشتري بيدار بماند، ولي شروع مدرسه مي تواند خواب كافي نوجوان را دچار مشكل كند. تعيين زمان مناسب در جهت خواب كافي نوجوان مي توان او را تشويق كند كه روال خواب منظمي را دنبال كند.

فعاليت هاي فيزيكي. فعاليت هاي فيزيكي نوجوان بايد ۶۰ دقيقه در روز باشد. كارشناسان توصيه مي كنند كه زمان تماشاي تلويزيون، فيلم، بازي هاي ويدئويي، گوشي هاي هوشمند، تبلت، و كامپيوتر را به دو ساعت در روز محدود كنيد.

رشد. در سن ۱۳ سالگي براي نوجوان معمول است كه:

• نشانه هاي بلوغ را نمايان سازد:

در پسران، بزرگ شدن بيضه با ادامه ي افزايش طولي آلت تناسلي و رشد موهاي شرمگاهي نمايان مي شود. اكثر پسران بلوغ را بين ۹ تا ۱۵ سالگي تجربه مي كنند.

در دختران رشد سينه ها ادامه مي يابد، موهاي شرمگاهي رشد مي كند، و ممكن است عادت ماهانه در آنها شروع شود. اولين قاعدگي معمولا در سن ۱۳ سالگي اتفاق مي افتد، ولي ممكن است تا ۱۵ سالگي نيز به تاخثر بيافتد.

• پوست چرب دارند و جوش و آكنه نمايان مي شود
• به پذيرش همسالان، استقلال و زماني براي تنها بودن اشتياق دارند
• بر روي ظواهر و رفتارهاي فردي تمركز دارند (زيرا آنها فكر مي كنند كه تمام توجهات متوجه انهاست)

آينده نگري

در اينجا برخي از مواردي را كه تا معاينه ي ۱۴ سالگي بايد به خاطر بسپاريد بيان شده است:

مدرسه

مسائل فردي

امنيت

اين چكاب ها توسط آكادمي طب اطفال آمريكا مورد تاييد مي باشد.

در اين گروه سني، كودكان؛ زمان بيشتري را با هم سن و سالان خود در بيرون از خانه به سرمي برند و در بعضي اوقات، نظارت مستقيم والدين بر آنان وجود ندارد و كودكان بدون ترس و نگراني از والدين در كوچه يا محله بازي مي كنند. كودكان در اين دوره ي سني؛ بيش از ۴۰ درصد زمان خود را در كوچه هستند و اين موضوع بدان معنا مي باشد كه كودكان به نسبت زمان كمتري را با اعضاي خانواده خود به سرمي برند. اين افزايش آزادي در رفتار و برخورد كودكان بسيار حائز اهميت مي باشد و كودكان از اين روش احساس آرامش و امنيت در خانواده را حس مي كنند.

براي مطالعه بيشتر در مطالب رشدي:

ويژگي هاي كودك شش تا هشت ساله

۵ روش براي رشد عاطفي كودك شش ساله

• در اين گروه سني يك ويژگي مشترك و همگاني وجود دارد و آن هم اين است كه: كودكان نسبت به هم سن و سالان خود علاقه بسيار زيادي دارند. رابطه دوستانه بسيار ارزشمند و مهم مي باشد و اين عامل باعث مي شود كه كودكان اين توانايي را داشته باشند كه در بيان نظر خود و فهميدن نقطه نظر ديگران به آنان كمك مي كند. و همچنين كودكان را قادر مي سازد تا به عنوان بخشي از يك گروه فعاليت داشته باشند.
• كودكان قوانين اجتماعي را مي آموزند و اين نوع آموزش بستگي به نوع رشدي دارد كه با هم سن و سالان خود دارا مي باشند، و همچنين شخصيت آن ها هم از اين طريق شكل مي گيرد.
• روابط دوستانه اي كه كودكان با يكديگر دارند؛ فرصت هايي را به آن ها براي گفت و گوهاي متفاوت، اعتماد طرفين، كسب تجارب، محبت كردن به يكديگر و ديگران را فراهم مي سازد.
• بازي كودكان در اين دوره ي سني؛ از بازي هايي كه تخيلي بودند و از ذهن آن ها منشا مي گرفت؛ به بازي هايي كه براساس قوانين است، تغيير پيدا مي كند.
• كودكان براي ساعات زيادي با تعداد زيادي از كودكان ديگر بازي مي كنند و در بازي هاي خود، قوانين را رعايت مي كنند.
• براي كودكان؛ پذيرش و تعلق توسط هم سن و سالان خود، بسيار موضوع مهمي مي باشد. كه باعث مي شود كه آن ها ديگر به خشنودي و رضايت والدين متوسل و متكي نيستند.
• كودكان مي توانند احساسات و افكارشان را از ديدگاه شخصي ديگر، در نظر بگيرند.
• آن ها به عدالت و انصاف بسيار توجه مي كنند و اين مسئله براي آن ها بسيار ارزشمند مي باشد. كودكان نسبت به آن چيزي كه درست است و يا غلط ، درك مشخص و دقيقي دارند. آن چيزي كه از نظر كودكان رفتاري عادلانه مي باشد، بسيار مهم است. زيرا امكان دارد كه رفتاري كه از ديدگاه آن ها عدلانه مي باشد، با معيار ها و استاندارد هاي واقعي عدالت متفاوت باشد و سبب مي شود كه از خود رفتار هايي متفاوت نشان بدهند. اگر كودكي اين احساس را داشته باشد كه عدالت رعايت نشده است؛ امكان دارد كه از خود رفتار هاي خشونت آميز نشان بدهد و يا تلاش كند كه با روش هايي غير منطقي حق خود را پس بگيرد.
• در اين دوره ي سني، مهارت ها وتجربه هاي اجتماعي كودكان ( هم دلي و همدردي كردن نسبت به بقيه ) افزايش مي يابد.
• در اين دوره؛ اعتماد به نفس كودك تغيير مي يابد. در اين دوره كودك تمايل دارد كه مورد پذيرش قرار بگيرد و از توانايي هايش ارزيابي مناسب تري داشته باشد.
• كودكان؛ مهارت ها و توانايي هاي خود را بايد رشد دهند، و وظايف خود را بدون كمك والدين انجام بدهند.
• والديني كه نقاط قوت و ضعف كودكانشان را مي پذيرند و براي اعمال و رفتار كودكانشان محدوديت هايي را مشخص مي كنند و براي كودكانشان احترام قائل مي شوند ، به آن ها كمك مي كنند تا اعتماد به نفسشان افزايش يابد.

در مورد رشد كودكان؛ يادگيري به خانواده ها كمك مي كند كه آنچه در سنين مختلف از كودك انتظار دارند به گونه اي واقع بينانه و معقول باشد كه شامل موارد زير مي باشند:

• كودكان علاقه داند كه مطابق سن خود رفتار كنند؛ آن ها بزرگ سالاني كوچك نمي باشند.
• براي فرزندان خود زمان و وقت كافي در نظر بگيريد و به آنان توجه كنيد.
• از كودكان مطابق با توانايي هايشان انتظار داشته باشيد. با رفتار خود به فرزندانتان نشان بدهيد كه چه انتظاراتي از آن ها داريد.
• با جملاتي كوتاه و واضح و روشن، به فرزندانتان بگوييد كه بايد چگونه رفتار كنند.
• به آن چيزي كه به كودكانتان مي گوييد و خودتان نيز انجام مي دهيد، توجه داشته باشيد.
• اختلاف نظر داشتن، قسمتي از زندگي آدمي مي باشد، و به كودكان خود در اين مسئله كمك كنيد تا بهترين گزينه و بهترين روش را براي حل و فصل مسائل و پذيرفتن اختلاف نظر خود با ديگران را بكار ببرند و مشكلاتشان را بدون خشونت و با آرامش حل كنند.

براي ارتقاء رفتار اجتماعي كودكان خرد سال خود ، خانواده ها از دو روش مي توانند استفاده كنند:

الف ) الگو دادن: به گونه اي كه با ديدن رفتار و برخورد بزرگسالان و والدين خود ؛ مي توانند شيوه ي درست رفتار كردن را بياموزند.

ب ) آموزش دادن: والدين شيوه ي درست رفتار كردن را به فرزندان خود بياموزند.

كودكاني كه اعتماد به نفس بالا و آرامش زيادي دارند، بهتر رشد مي كنند و توانايي مقاومت در برابر پرخاشگري و خشونت رفتارهاي منفي ديگران را دارند و از انجام رفتارهاي خشونت آميز دوري مي كنند. خانواده ها بايد به فرزندانشان كمك كنند تا آرامش داشته باشند و احساس مثبتي نسبت به خودشان داشته باشند.

دلايل زيادي در ترغيب خوش بيني در كودكان ما وجود دارد از جمله آنها مي توان به اثرات بادوام مثبت بر بهزيستي رواني و جسمي آنها اشاره كرد (آيا مي دانستيد كه خوش بين ها به احتمال زياد بيش از صد سال عمر مي كنند؟) اما چطور به سوي پرورش كودك خوش بين برويم؟ شش نكته زير براي تازه واردها پياده كنيد و نظاره گر اثرات مثبت آن در بقيه اعضاي خانواده خود باشيد.

افسانه اغلب داد و بيداد مي كند طوري كه با فرياد پسران ۲ و ۴ ساله اش را از زير باران با مراقب كودك سوار ماشين مي كند و مي برد. او ممكن است بگويد”ما هرگز نمي خواستيم به آنجا برويم” يا”ما هميشه دير مياييم.

بيشتر بخوانيد:

ده روش براي تربيت كودكان بدون تنبيه

نكات تربيتي براي والدين نوجوانان

“گرچه تمركز بر افكار  و احساسات مثبت نوعي بدبيني كلاسيك است. هر چه بيشتر براي مسائل مالي آه و ناله كنيد يا روز كاري را سخت تر كنيد بيشتر احتمال دارد فرزندان شما نيز همان ها را ياد بگيرند. در واقع، درمورد چيز هايي صحبت كنيد كه موفق بوده اند (من امروز در محل كارم يك پروژه بزرگ را تمام كردم) يا”من امروز در اداره پست به بهترين شكل برخورد كردم”. مهناز بعد ازشام با دوقلوهاي نُه ساله اش “گل ها و تيغه ها”بازي مي كند؛ كه در آن هر يك از اعضاي خانواده مي توانند به بهترين و بدترين شكل ممكن حوادث اتفاق افتاده براي خود در طي روز را بازگو كنند. به جاي گله كردن از ناراحتي هابايد هدف تمركز بر مثبت ها باشد. رسيدن به فينال بازي بخش دلخواه مهناز است. او مي گويد”همه ما در كاشتن يك نهال اميد براي فردا سهيم هستيم”

زيبا حتي قبل از شروع پيش دبستاني پسرهايش براي يادآوري به آنها فهرستي از كارهايي براي انجام دادن از قبيلزمان خواب، لباس پوشيدن، مسواك زدن و مرتب كردن اتاق را در بالاي كليد برق اتاق آنها چسباند. مادري مي گويد به آنها اجازه پايين آمدن براي خوردن صبحانه  را نمي دهم تا وقتي كه همه كارها را انجام دهند. در حالي كه بيكر اساساً براي كاهش باركاري خودش  از قبل برنامه ريزي مي كرد خيلي زود متوجه شد كه پسرانشاز اين برنامه روتين نيز سود مي برند. او مي گويد آنها هيجان زده همه پله ها را پايين آمدند و گفتند مادر تختخواب خود را خيلي خوب مرتب كرديم. بيا ببين. آنها “احساس غرور زيادي داشتند”.

كودكان نگرش”خواستن توانستن است” خوش بينانه اي ايجاد نمي كنند تا زماني كه آنها فرصتي براي اثبات ارزش خود بداشته باشند. دكترتامر چانسكي روانشناس كودك و نويسنده كتاب كودك گويد واگذار كردن كارهاي نيمه تمام به كودكان براي كامل كردن موحب ايجاد احساس شايستگي در آنها مي شود. اين كارها بايد متناسب با سن كودك باشند از آنجايي كه سرآغاز موفقيت در كودكان مي شود. كودك دوساله مي تواند اسباب بازي ها را جمع كند؛ كودك سه ساله لباس هاي كثيف را درون سبد بيندازد، كودك چهار ساله بشقاب ها را با خود تا ظرفشويي حمل كند، كودك پنج ساله سطل زباله را خالي كند و كودك شش ساله توانايي مرتب كردن لباس هاي شسته شده را دارد.

براي همه ما سخت است كه از فرزندان خود در برابر آسيب هامحافظت كنيم. سقوط ميله هاي ميمون ها جلوي دوستان يا پيوستن به ليگ هاكي روي يخ آن هم وقتي كه شما اسكيت سواري بلد نيستيد موجب احساس شرمندگي مي شود پس كاملاً طبيعي است كه بخواهيم از فرزندان خود در اين گونه موقعيت ها حمايت كنيم. اما او را از انجام اين كارها بر حذر داريد زيرا ممكن است به اندازه ديگر كودكان ماهر نباشد لذا اعتماد به نفس او از بين مي رود و كم كم بدبيني در او نمايان مي شود.دكتر ميشل تامپسون مشاور و نويسنده به والدين تأكيد مي كند؛ شما به راحتي با تسلط و كنترل گريمسبببي اعتمادي كودك مي شويد. به كودك پيش دبستاني خود اجازه دهيد تا به تنهايي در حياط پشتي بازي كند يا بدون همراهي شما مانند يك اسكورت به گردش ميداني درسي برود. با گذشت زمان كارهاي پرخطر بزرگتري مانند صخره نوردي جشنواره اي يارفتن به اردوهاي تابستاني دور از خانهرا متقبل مي شوند. دكتر تامسون مي گويد شما كه نمي خواهيد كودك خود را از امتحان كردن حوادث جديد بترسانيد. شما دوست داريد او به خانه برگردد و بگويد “مامان، از پسش براومدم!”

وقتي دكتر از يكي از همكلاسي هاي كلاس دوم دخترش شاينا شنيد كه به اومي گويد چاق، اولين چيزي كه به ذهنش رسيد اين بود كه با والدينش تماس بگيرد اما خودش را از اين كار منصرف كرد او گفت”قصدم اين بود كه به شاينا ياد بدهم از خودش دفاع كند” پس آنها با هم برنامه ريزي كردند كه شاينا دفعه بعد در صورت چنين اتفاقي چه بگويد. دفعه بعد همين موقع، شاينا متن دست نوشته آماده اي را به او داد”شماره يك، من چاق نيستم. شماره دو، اين حرف خوبي نيست كه به دوستت بگويي”. آن دختر معذرت خواهي كرد و شاينا با نوعي احساس قدرت به خانه برگشت.فرونشاني نگراي هاي مادرانه موجب خودكنترلي شگرفي مي شود. وقتي كودك شما تلاش مي كند تا كلمه اي  جديد را صداگذاري كند يا زمان زيادي را بر روي جايگذاري يك قطعه پازل صرف مي كند سريعوارد مداخله شدن آسان است. دكتر ريويچ مي گويد اماآزادي در تكميل چيزها بدون كمك بزرگترها موجب تقويت حس پيشرفت مي شود و نيز به او حس خوشبين تري نسبت به توانايي خود در انجام دادن كارهاي دفعه بعد را مي دهد.

وقتي كه دختر كلاس اولم با زحمت كار برگ كلاسي اش را كامل مي كند او اغلب با عصبانيت داد مي زند”رياضي ام ضعيف است” متأسفانه،تنها يك پس رفت براي به وجود آمدن حس دائمي از نقاط ضعف خود در كودك كافي است.”من باهوش نيستم، در فوتبال گند مي زنم “.”من نمي توانم نقاشي بكشم”.

دكتر آندريو شات روانشناس و طراح برنامه هاي آموزشي كودكانه در جهت كمك به مقاومت دربرابر چالش ها مي گويد، براي پيشگيري از اين نتيجه گيري ها سعي كنيد ادراك خود را تغيير دهيد. شما ممكن است براي تغيير ديدگاه به طور مثبت تري بگوييد”ورزش هاي جديد از اول براي يادگيري سخت هستند”يا “من مي دانم كه تو هنوز نمي تواني زمان را بگويي اما بعداً خواهي توانست”. همينطور به كودك اجازه دهيد بداند كه او تنها نيست(“بچه هاي زيادي در كلاس تو مانند تو سرخورده مي شوند” يا”من هم دوران سختي را هنگام يادگيري تفريق پشت سر گذاشتم”). با گوشزد كردن مهارت هاي ديگري كه كودك شما بر آن تسلط دارد به او كمك كنيد تا اميدوار بماند. “زماني را به ياد بياوريد كه نمي توانستيد بخوانيد و چقدر زياد تلاش كرديد تا مسلط شديد؟” تو هم اينطوري هستي.

وقتي خانواده هاشمي به شهر ديگري مهاجرت كردند اوايل پسر شش ساله اش هومن نمي توانست با آنجا سازگار شود. او به مادرش شكوه مي كرد””من هيچ دوستي ندارم” مادرش وسوسه شد تا او را خوشحال كند و به او بگويد “هنگام برگشتن به شهرمون دوستان خيلي زيادي داري و  وقتي بچه هاي اينجا بفهمند كه تو چه پسر فوق العاده اي هستي از تو خواهش مي كنند كه با تو دوست شوند” اما مادرش زبانش را گاز گرفت چون نمي خواست به پسرش اميد كاذب بدهد. تصميم عاقلانه اي بود.

دكتر شات مي گويد”كودكان از طريق نوع تقويت حرمت نفس متوجه كار درست مي شوند”. با تلخي اطمينان خاطر دادن به كودك از بابت اينكه همه چيز دارد عالي پيش مي رود اغلب اثر كاملاً معكوسي دارد. دكتر چانسكي اضافه كرد”خوش بيني واقعاً مستلزم تفكر واقع گرايانه تري از مثبت انديشي است”. “هر طوري كه كودك شما آمادگي هر چيزي را داشته باشد با آن رويارو مي شود”

بالاخره، كودكان آن شهر جديد با هومن ارتباطي برقرار نكردند او شايد به اين نتيجه رسيد كه او واقعاً مرد فوق العاده اي همانطور كه مادرش ميگفت نبود. در عوض، پدر به خاطر صحبت خودماني او كنارش نشست و توضيح داد”نقل مكان كردن به مكان جديد و از اول شروع كردن كار خيلي سختي است “.”پيدا كردن دوستان جديد هم زمان بر است” از آن به بعد هومن ديگر شكايتي نكرد وفعالانه درجستجوي حل مشكل بود. او از مادرش خواست تا بعد از فراغت ازتحصيل او را به نزديكترين جاي تفريح ببرد و اجازه دهد در آن محله سوار دوچرخه اش شود تا با كودكان آن حوالي آشنا شود. ظرف چند هفته، او دوستان زيادي پيدا كرد. پدر مي گويد”او يك مرتبه متوجه شد كه چيزها كم كم رو به راه مي شوند” و من سرانجام از او يك يا دو چيز در مورد خوشي بيني ياد گرفتم.

يادتان مي آيد كه چندي پيش كودك دلنشين و شيرين شما به هر كلام شما گوش جان مي سپرد و شما شخص اول زندگي وي و فرد قابل اعتماد او بوديد؟

اكنون او اغلب اوقات بي علاقه است به نظر مي رسد كه شما را به شكلي هنرمندانه ناديده گرفته و حتي ساده ترين درخواست هاي شما را به يك بازي تكرار ذهني تبديل كرده است و مجبوريد مدام خواسته خود را تكرار كنيد (“لطفا تلوزيون را خاموش كن” يا “جوراب هاتو تو ماشين لباسشويي بنداز”).

كودك شماعمدا سعي ندارد تا شما را به ديوانگي بكشاند (به هر جهت ممكن است موفق شود) و رفتار جديد ديوانه كننده ي او با احتمال زياد با حس او درباره خودش همراه است تا اينكه درباره اين باشد كه شما چه احساسي دارد. دكتر مري رارك مدير مدرسه روانشناسي در انستيتوي دانشگاه ويدِنر در پنسيلوانيا مي گويد كه هفت، هشت ساله ها در زندگي، يك حسِ رو به افزايشِ كنترل شدن بالاي سرشان تجربه مي كنند، و چه بسا بيشتر از سابق تمركزشان روي دنياي خارجي و چيزهاي جالبِ وارد در آن باشد، مثل مدرسه، دوستان، هوس هاي زودگذر، و ورزش. خود را به نشنيدن زدن، يكي از راه هاي آزمون محدوديت هاي استقلال رو به رشد آنهاست.

براي مطالعه بيشتر:

اصول درست صحبت كردن و گوش دادن به كودك

دستور دادن به كودكان

اين امر، همچنين يك شيوه ي مواجهه با فشارها و مسئوليت ها است. دكتر كارلا فيك روانشناس و مدير كلينيك غيرانتفاعيِ خدمات خانواده در شيكاگو مي گويد “كودكان اين سنين، بيشتر روز خود را مدرسه را صرف پيروي از دستورالعمل ها مي كنند. مدرسه بيشتر طاقت فرسا است و از انها خواسته هاي زيادي دارد، از اين رو آنها فرصت كمتري براي بيرون رفتن از حصار مدرسه، استرس زدايي و امتحان كردن اتنخاب هاي خودشان دارند.”

از آنجايي كه آنها در خانه بيشتر احساس امنيت مي كنند، خانه جايي است كه بيشتر احتمال دارد خودشان را اثبات كنند و زماني رابراي خلاص شدن از دلسردي و يأس صرف كنند. آنها اين كار را زماني انجام مي دهند كه والدين مشغول كار خود هستند و حواسشان به انها نيست. به هر حال شما مي توانيد با گوش سپردن به پيشنهادات ما مجددا شنيداريِ كودكتان را به كار بيندازيد– و براي اين كار، بلندگو لازم نيست-  بي آنكه خونسردي خود را از دست بدهيد.

كمي واقع بينانه به موضوع نگاه كنيد

نعره كشيدن براي جلب توجه كودكتان خيلي خوب جواب نخواهد داد. جوزف شرَند، روانپزشك در مدرسه پزشكيِ هاروارد مي گويد “در عوض، يك گام فاصله بگيريد و بفهميد كه كودكتان به قصد و عمد، سعي ندارد شما را از رو ببرد – او صرفا بر اساس سنش عمل مي كند.” بنابراين، روي استراتژي بهتري كار كنيد.

يك مادر موقعيت شناس، از گفتن مطالب مهم به پسر هفت ساله اش، زماني كه او در مقابل تلوزيون، يا مشغول بازي ويدئويي است خودداري مي كند. او همچنين از پسرش مي خواهد تا راهنمايي هاي او را تكرار كند، يك جور تاكتيك كه به پسرش كمك كند آنچه بايد انجامشان دهد به خاطر بسپارد.

اعلام حضور كنيد!

به خوبي مطلع هستيد كه، هفت، هشت ساله ها به شكل حيرت انگيزي آنچه مي گوييد را به راحتي ناديده مي گيرند. اما اين مسئله مانع از اين نيست كه شما روش هاي ديگري را امتحان نكنيد. مارك شارپ دكتر روانشناس در ايلينويز مي گويد: “گاهي اوقات يك ضربه ي آرام روي شانه ها حواس او را باز مي گرداند، يا ممكن است مجبور شويد بدن تان را بين او و آنچه حواسش بدان متمركز است قرار دهيد”. كمي نمايش يا شوخ طبعي هيچ ضرري ندارد. وقتي علي ۸ ساله در دنياي خودش غرق مي شود، مادرش سارا، خنده سر مي دهد. مادري مي گويد: “استراتژي من گفتن چيزي كاملا بي ربط و عجيب و غريب و چرند است، مثل اين جمله كه «واااي! لبهاي جوجه رو!»”

از تكرار كردن و صدا كردن مداوم بپرهيزيد

صدا كردن مدام و مكرر نام كودكتان فقط به حنجره شما آسيب خواهد زد. همانطور كه تكرار نامحدودِ اين جمله: “پاشو وسايلتو از روي ميز جمع كن، شام آماده است”. كنارش بنشينيد و بگذاريد بداند كه شما خواهان اين هستيد كه درخواست خود را فقط يكبار به او گوشزد كنيد، اما اگر كه بعد از آن پاسخي نداد، مجبور خواهد شد با پيامدهاي آن مواجه شود. براي مثال مي توانيد بگوييد: “خوشحال ميشم يك بار ازت بخوام كه كفشهاتو بپوشي، در غير اين صورت تنهايي به سمت ماشين مي رم.” گزينه ديگر استفاده از ساعت آشپزخانه است كه دكتر شارد پيشنهاد مي دهد. به كودك خود بگوييد “ما قصد داريم اين رو براي ۳ دقيقه تنظيم كنيم، و بعدش لازمه كه تماشاي تلويزيون رو متوقف كني و لباسهاتو بپوشي.” هشدار سه دقيقه اي رابه همراه يك پاداش تاكيد كنيد: “بعد اينكه لباسهاتو پوشيدي، اجازه داري كه قبل از بيرون رفتن، ۱۵ دقيقه، از كامپيوتر استفاده كني.” اگر هنوز هم به شما توجه نكرد، قدم بعدي چه بسا دور كردن او از تلويزيون باشد، تا وقتي كه بيايد و مطرح كند كه تصميم دارد به حرفتان گوش دهد.

پيامتان را انتخاب كنيد

پيش از اينكه گرفتار جنگ بر سر خواسته هايتان شويد، اطمينان حاصل كنيد روي چيزهايي كه واقعا اهميت دارند متمركز مي شويد. پارساي ۷ ساله ، استعداد عجيبي در ناديده گرفتن مادرش دنيا دارد، وقتي كه مادرش از پارسا چيزي را بخواهد انجام دهد او رغبتي به انجامش ندارد. بنا بر اين مادرش اهميت خواسته هايش را مي سنجد. مادر مي گويد “اگر چيزي ضروري بود، مثل جمع و جور كردن ميز پيش از چيدن شام، پس مطمئن مي شوم كه انجامش خواهد داد”. اگر ضروري نباشد، مي گذارد برود، يا اينكه كمي در اين كار دير كند.

دكتر فيك مي گويد “بچه هاي اين سنين غرق در دنياي خودشانند، اما اگر بدانند كه والدين آنها چيزي از آنها مي خواهد كه واقعا مهم است، ترجيح مي دهند بدان گوش بدهند و همكاري كنند”. وظايف حساسي مثل خانه داري و كارهاي روزمره ي خانواده مي توانند بر موضوعات كم اهميت تري كه مي توان در طي روز انجام داد- مثل پاك كردن ردپاي توي راهرو يا كاغذ آب نباتي كه پرت شده كنار سطل زباله افتاده است- اولويت داده شود.

به كودكتان گوش دهيد

اغلب اوقات، بچه ها به اين دليل توجهي به شما نمي كنند كه احساس مي كنند گويا هيچكس توجهي به آنها نمي كند. دكتر فيك مي گويد “والدين غالبا چنان گرفتار خودشان هستند كه  هميشه نمي توانند روي چيزهايي كهحتي در نظرشان قابل توجه است متمركز شوند، اما اين قبيل چيزها ممكن است مسائلي باشند كه براي بچه ها اهميت زيادي دارند.”

شايد هري پاتر و كارهايي كه انجام داده مهم ترين چيزي باشد كه مي خواهد در طول روز با شما در ميان بگذارد، اما براي شما نوشتن تكاليفش مهم تر است و به او گوش نمي دهيد. وقتي بچه ها از طرف شما احساس امنيت كنند، از طرف شما فهميده شوند و مورد قبول شما واقع شوند، احتمال بيشتري هست كه به آنچه بايد بگوييد گوش  فرا دهند.

۱.غذاهاي خانواده گي اجازه صحبت كردن مي‌دهند. بطور ساده باهم بودن و صحبت كردن در مورد روز مي‌تواند براي كمك به ارتباط شما با ديگر اعضاي خانواده كافي باشد. مسئله اين نيست كه چه غذاهايي را با هم ميخوريد، شما از اينكه فرصتي براي دانستن هر آنچه در زندگي هر شخص مي‌گذرد خواهيد داشت قدردان خواهيد بود.

۲. براي هر شخص در خانواده وظيفه اي براي آماده سازي غذا معين كنيد. دليلي براي اينكه شما همه كارهاي آماده سازي غذا را انجام بدهيد وجود ندارد، چنانچه آنها نيز ميخواهند غذا بخورند. شما شايد دريابيد كه برخي از بهترين مكالمات، در حاليكه شما باهم غذا را آماده مي‌كنيد اتفاق مي افتد. وظايف خانوادگي حتي براي جوانترين عضو خانواده نيز پيدا كنيد.

۳. آماده سازي و سرو غذا در يك زمان تقريبا يكسان هر روز يك جريان عادي و طبيعي را در خانه شما تشويق خواهد كرد. خانواده شما خواهد دانست كه اگر ساعت نزديك ۵:۳۰ بعداز ظهر است آنها نياز به رسيدن به خانه دارند و يا بايد خطر از دست دادن غذا را بپذيرند. غذا خوردن هر روز تقريبا در يك ساعت مشخص، همچنين مانع غذا خوردن سرپايي و غذا خوردن ميان وعده اي شويد.

در مورد تغذيه كودك بيشتر بخوانيد:

تغذيه كودك يك تا دو ساله

۴. درباره روز هر شخص سوال كنيد. به كودك خود بياموزيد كه صحبت كردن مهم است و شما واقعا علاقه مند هر آنچه كه آنها مي گويند هستيد. به هر شخص زماني براي صحبت كردن بدهيد و شما خيلي زود درخواهيد يافت كه كودكان مشتاق صبر كردن براي رسيدن نوبت خود مي‌باشند. تشويق كودكانتان براي صحبت كردن طي شام همچنين به آنها كمك ميكند تا نظراتشان را ابراز كنند و تجاربشان را به اشتراك بگذارند.

۵. از وقتي كه بر سر ميز بعنوان خانواده صرف مي‌كنيد، براي صحبت كردن درباره آنچه كه در اخبار مي گذرد استفاده كنيد. دريابيد كه هر شخص درباره موضوع خاص چه فكر مي‌كند. زمان را طوري تنظيم كنيد كه هركس فرصتي براي ابراز افكارش داشته باشد و شما بيشتر درباره اعضاي خانواده‌تان ياد خواهيد گرفت.

۶. آماده سازي و اشتراك غذا با يكديگر همچنين يك روش خوب براي تاثير چيزي كه كودكان شما مي‌خورند مي‌باشد. درباره چرايي برخي غذاهايي كه خاص سرو شده و درباره انجام انتخاب هاي بهتر صحبت كتيد. درباره انرژي كه غذاها فراهم مي كنند و چرايي اهميت جلوگيري از خوردن زياد غذاهاي منع شده و شيرين صحبت كنيد.

۷. كودكاني كه غذا را با خانواده مي خورند عملكرد بهتري را در مدرسه نشان مي‌دهند. بخشي از اين حالت به اين دليل است كه غذايي كه مي خورند مغذي تر از هر غذاي فست فود مي‌باشد. پرسش والدين درباره اتفاقات مدرسه هم‌چنين آنها را براي عملكرد بهتر كمك مي‌كند و كمك مي‌كند تا مشكلاتي را كه در مدرسه پيش مي آيد را با يك روش مناسب اداره كنند.

روش هاي درست تغذيه كودك را ياد بگيريد:

اضافه وزن در كودك و چگونگي برخورد با آن

۸. شما شايد از اينكه بدانيد اشتراك غذا با يكديگر مي‌تواند شانس استفاده كودك شما از مواد مخدر و الكل را كاهش دهد شگفت زده شويد. هنگامي‌كه نوجوانان با چنين چيزهايي روبرو مي شوند كه نبايد، عموما بخاطر آنست كه آنها براي جلب توجه والدينشان تلاش مي‌كنند. كودكاني كه با خانواده خود غذا مي‌خورند توجهي را كه آرزو مي‌كنند دارا هستند.

چه كسي ميداند كه خوردن وعده هاي غذايي چقدر مي‌تواند مهم باشد؟ بواسطه خوردن غذا باهم بطور منظم شما مي توانيد به برتري كودكتان در مدرسه كمك كنيد. آنها را از مصرف داروها (مواد مخدر) محافظت كنيد و با آنها در ارتباط باشيد. شما همچنين مي‌توانيد آنها را تشويق كنيد و به آنها در ايجاد انتخاب‌هاي هوشمند غذا كمك كنيد.