سلام. من 23 سالمه. دانشجوي سال آخر فوق ليسانسم. دارم واسه دكترا هم اقدام مي كنم. هم ليسانس و هم ارشدم رو تو بهترين دانشگاه ها خوندم. اما محيط آكادميك رو هميشه ترجيح دادم به كار كردن. حتي كار هم نيست اصلا. كه من بگم تو جامعه كار ريخته و من نميرم سمتش. اما خانواده م به جاي افتخار كردن به اينكه دخترشون داره بهترين رشته و بهترين دانشگاه تحصيل ميكنه، دارن مدام سركوفت ميزنن بهم. واقعا ديگه نميدونم چيكار كنم. چند روز پيش مامانم يكي از دوستانم رو اتفاقي ديده. و اونم نميدونم به دروغ گفته يا راست. به مامانم گفته به تازگي استخدام شده و درآمدش حدود پنج ميليونه. و از اون موقع روزگار من سياه شده . مدام دارم سركوفت ميخورم. خيلي روزام تنگ و سياه شده. من دارم همه تلاشم رو ميكنم. اما هيچ حمايت روحي و مالي نميشم. مدام دارم مقايسه ميشم.. گاهي فقط به مرگ فكر ميكنم. شايد تنها راه همين باشه… تا يكم كمتر مقايسه بشم…..
۱۷:۳۹
- ۹۶ بازديد
- ۰ نظر