بازماندگان سرطان دوران كودكي شانس براي مشكلات خواب را به عنوان بزرگسالان افزايش داده اند

نتايج اوليه از مطالعهي بازماندگان سرطان دوران كودكي نشان ميدهد كه آنها به احتمال زياد به مشكلات خواب و خواب آلودگي روزانه به عنوان بزرگسالان مبتلا هستند و افرادي كه دچار كمبود خواب هستند احتمال بيشتري دارند كه دچار احساس خستگي مداوم يا بدتر شوند.

اختلالات خواب مربوط به سلامت هيجاني و جسمي در جمعيت عمومي است، اما پژوهش در بازماندگان سرطان دوران كودكي محدود است. اين مطالعه رفتارهاي خواب را در بزرگسالاني كه از سرطان دوران كودكي جان سالم به در برده بودند شناخت و در ميان خواب، تشخيص سرطان، اثرات درمان و عملكرد عاطفي مورد بررسي قرار گرفت.

مركز مشاوره كودك

نتايج نشان مي دهد كه بازماندگان سرطان نسبت به خواهران و برادران نسبت به مشكلات خواب در بزرگسالان بيشتر است. پس از تنظيم براي سن، بازماندگان 31 درصد احتمال بيشتري داشتند كه خواب آلودگي روزانه را گزارش كنند و 26 درصد بيشتر به رژيم خواب ضعيف رسيده اند كه درصد كل زمان خواب در بستري را صرف خواب مي كند. نسبت به بازماندگان بدون پريشاني، بازماندگان كه دچار اختلال احساسي از ابتداي تا پيگيري داشتند، اثربخشي خواب ضعيف، زمان خواب، خستگي، خواب آلودگي در روز، خروپف و استفاده مكرر از داروهاي خواب يا كمكهاي خواب را نشان داد.

داستان هاي مربوطه

·         محققان "منشأ" گسترش سرطان را پيدا مي كنند

·         مطالعه نشان مي دهد وعده براي درمان آينده سرطان پروستات

·         سرطان سينه بيش از دو دهه پس از زايمان به مطالعه مي رسد

"نتايج ما نشان مي دهد كه براي بازماندگان سرطان دوران كودكي كه مشكلات خواب را گزارش كرده اند احتمال ابتلا به ديابت و يا بدتر شدن روان درماني وجود دارد." لورن دانيل، استاد روانپزشكي دانشگاه راتگرز-كامدن در نيوجرسي، گفت: "نتايج ما نشان مي دهد. بنابراين، رسيدگي به اختلال خواب در اين بازماندگان ممكن است عملكرد رواني بلند مدت را بهبود بخشد. "

اين مطالعه شامل 1،933 بازماندگان سرطان دوران كودكي كه در مطالعه سربازان دوران كودكي ثبت شده بودند، 50.8 درصد آنها زن بودند. شركت كنندگان ميانگين سن 35 سال و ميانگين زمان تشخيص 5/23 سال داشتند. اين مطالعه همچنين شامل 380 خواهر و برادر با ميانگين سن 33 سال. هر دو گروه از كيفيت خواب (شاخص كيفيت خواب پيتسبورگ)، خستگي (ارزيابي عملكردي از بيماري مزمن و كاهش خستگي) و ميزان خوابآلودگي (مقياس خواب آلودگي Epworth) تأييد شد. عملكرد عاطفي حدود 8 سال قبل و 2 سال پس از بررسي خواب بررسي شد.

به گفته دانيل، نتايج بر اهميت پرداختن به مشكلات خواب در بازماندگان سرطان تاكيد دارد.

دانيل گفت: "خواب ها كاملا مداخله هاي رفتاري را ممكن مي سازد." تلاش هايي كه موجب بهبود خواب مي شود، مي تواند سلامت و كيفيت زندگي را در بازماندگان سرطاني دوران كودكي بهبود بخشد. "