طبق تحقيقات جديد دانشگاه Binghamton، چقدر دانش آموز كودك در پاسخ به يك تصوير احساسي انعطاف پذير مي
تواند خطر افسردگي خود را در دو سال آينده پيش بيني كند.
به گفته براندون گيب، استاد روانشناسي دانشگاه بينگمونت و مدير موسسه اختلالات رفتاري و مركز تحقيقات فكري، يافته هاي جديد نشان مي دهد كه واكنش فيزيولوژيكي به محرك هاي غم انگيز، با استفاده از pupillometry، به عنوان يكي از شاخص هاي بالقوه خطر افسردگي در كودكان مادران افسرده. قابل ذكر است pupillometry يك ابزار ارزان قيمت است كه مي تواند در محيط هاي باليني مانند ادارات اطفال مورد استفاده قرار گيرد تا معلوم شود كه كودكان مادران افسرده در معرض خطر ابتلا به افسردگي هستند.
داستان هاي مربوطه
· سن سالمند، چاقي و افسردگي همراه با درد مزمن هيپ
· با استفاده از مجموعه كيت ها و رنگ ها براي پيشبرد تحقيقات زيست شناسي سلولي
· خطر افسردگي، اضطراب در بزرگسالان مبتلا به فلج مغزي بالاتر است
گيبب گفت: "ما فكر مي كنيم كه اين خط تحقيق در نهايت منجر به نمايش هاي جهاني در دفاتر اطفال براي ارزيابي خطر افسردگي در آينده در بچه ها خواهد شد."
گيبب فرزندان خود را كه مادران سابقه اختلال افسردگي عمده داشتند، استخدام كردند و دخترانشان را به عنوان عصباني، خوشحال و ناراحت مشاهده كردند. ارزيابي هاي بعدي در طول دو سال آينده انجام شد كه طي آن مصاحبه هاي ساخت يافته براي ارزيابي ميزان علائم افسردگي كودكان و همچنين شروع تشخيص افسردگي مورد استفاده قرار گرفت. كودكان در معرض ديلاتاسيون نسبتا بزرگتر به چهره هاي غم انگيز سطح بالاي علائم افسردگي را در پيگيري و همچنين زمان كوتاهتر شروع يك دوره افسردگي باليني معالجه تجربه كردند. اين يافته ها مخصوص پاسخ هاي دانش آموزان كودك به چهره هاي غم انگيز بود و براي واكنش پذيري اشخاص كودك به چهره هاي عصباني يا خوشحال مشاهده نشد.
۱۷:۳۶
- ۸۳ بازديد
- ۰ نظر