آيا بايد با كودكم در مورد خودكشي صحبت كنم؟

از بين تمام مكالمات ناخوشايندي كه والدين با كودكان خود دارند شايد هيچ يك به اندازه صحبت از خودكشي ترسناك نيست. متأسفانه اين موضوعي است كه بايد هر چه زودتر براي آن تدابيري اتخاذ شود نه آنكه بعدهاتوسط مركز كنترل بيماري ها به عنوان سومين علت مرگ و مير در نوجوانان ۱۰ تا ۱۴ ساله و دومين علت اصلي مرگ و مير در نوجوانان ۱۵تا ۲۴ مطرح شود.

حتي دردناك تر از آن مطالعه اي ميداني فراگير ملي در بين پايه هاي نهم تا دوازه دانش آموزان آمريكايي نشان داد كه ۱۷درصد آنها تفكر جدي در اقدام به خودكشي را پذيرفته اند و ۸ درصد اذعان داشتند كه واقعاً براي نجات زندگي خود در تلاشند. اين مسئله نيز به تازگي در كشور ما، ايران، در حال تبديل شدن به يك بحران است.

واقعيتي ناراحت كننده اي كه والدين با آن مواجهه شوند آن است كه خودكشي براي هر كودكي در هر خانواده اي و در هر زماني ممكن است رخ دهد. ولو آنكه شما كاملا مطمئن باشيد كه خودكشي هرگز به فكر كودك شما خطور نخواهد كرد؛ احتمالات زيادي وجود دارد كه آنها اين موضوع را از ديگران بشنوند يا از بين اطرافيان فردي آشنا او را به انجام اين كار ترغيب كند.

گفتگو در مورد خودكشي خطرناك نيست

به عنوان يك والد لازم است كه با كودك خود دراين باره زياد صحبت كنيد. برخي والدين مي ترسند كه صحبت از خودكشي راه انداز تفكرات خودكشي در كودكان آنها است. درواقع كاملاً برعكس تحقيقات نشان مي دهد كه اعتراف به خودكشي و صحبت از آن خيال انديشي را كاهش داده و واقعا باب گفتگو درمورد موضوعي ممنوع را باز كند و بنابراين برچسب هاي حول محور آن را كاهش دهد. كودك خود در مورد خودكشي با خونسردي و رك گويي صحيت كنيد و به بگوييد كه او را دوست داريد و نگرانش هستيد علاوه بر اينكه فهماندن نابودي شما درصورت مرگ آنها به علت خودكشي نيز مي تواند كارساز باشد.

از اين ها گذشته، كودك شما احتمالاً از ديگران در مورد خودكشي بشنود و بي ميلي شما براي صحبت از آن مي تواند به آنها اين پيام را بدهد كه موضوعي غيراخلاقي است. با صحبت كردن از اين موضوع مي توانيد اطمينان حاصل كنيدكه كودك شما اطلاعات درست و دقيقي و نيز علائمي را ياد مي گيرد كه آنها مي توانند به راحتي و در مواقع لزوم براي صحبت از آن به شما روي آورند. اقدام  ناگهاني به خودكشي از سوي نوجوان شما دليل خوب ديگري براي هرچه زودتر آغاز كردن گفتگو از خودكشي است. نوجواني دوره اي تغييرات شديد جسماني، رواني و هيجاني است. مواجهه با خيل عظيمي از تغييرات آن هم به يكباره اغلب براي آنها قابل هضم نيست و دوبرابر شدن اين دشواري با فشارهاي وارده اجتماعي و همسالان مي تواند دليلي بسيار قانع كننده براي اثبات  نياز به كنترل كودك شما باشد. بنابراين اين امر ممكن است منجر به مباحثي مانند تصور از بدن منفي، اعتماد به نفس پايين يا حتي سوءمصرف مواد كه همه اينا مي توانند با افسردگي و افزايش ميزان آسيب پذيري در مقابل خودكشي مرتبط باشد.

شروع زود هنگام گفتگو در مورد اين مباحث در زندگي كودك شما مسيري طولاني براي آماده سازي آنها براي تغييرات بعدي را طي مي كند.

آغاز كردن گفتگو

نخست خود را آموزش دهيد. مطالعه خودكشي، دلايل زيربنايي و پيشگيري از آن به شما جرأت نزديكي به طور ماهرانه اي به كودك خود براي صحبت از اين موضوع را مي دهد. همچنين شما در مقامي قرار مي گيريد كه به هر سؤالي كه ممكن است بپرسند جواب دهيد.

زمان بندي كردنبا كل گفتگو برابري مي كند(زمان بندي از هرچيزي مهم تر است). خودكشي يك موضوع مشكل براي صحبت كردن است پس مهم است تا در زمان مناسبي از آن صحبت شود يعني زماني كه شما از كانون توجه كودك خود مطمئن شديد. براي مثال، شما ممكن است اين موضوع را هنگام كار كردن با يكديگر بر روي يك پروژه يا با ديدن تلويزيون و نشان دادن يك اپيزود خبري در اين باره مطرح كنيد.

سعي كنيد گفتگويي متناسب با سن كودك خود ترتيب دهيد. كودكان براساس سن خود برداشت هاي متفاوتي از مرگ دارند پس مهم است تا گفتگويي متناسب شكل دهيم. برخلاف كودكان، نوجوانان معمولاًبيشتر از خودكشي مطلع هستند پس شما مي توانيد با آنها گفتگويي مفصل در باب تمام جوانب خودكشي داشته باشيد.

با آغوشي باز ارتباط برقرار كنيد. هنگام صحبت از خودكشي گفتگويي واقعي، ساده و رك داشته باشيد. همچنين، كودك خود را به پرسيدن سوالات و توجه به آنچه آنها مي گويند ترغيب كنيد.

سعي كنيد از تشريح روش هاي خودكشي خودداري كنيد. از توصيف هاي جزيي درمورد روش هاي خودكشي اجتناب كرده و در عوض بر ايجاد استراتژي هاي مواجهه مثبت و سلامت رواني خوب و تمركز كنيد.

آنها را به جستجوي كمك تشويق كنيد. همزمان با صحبت كردن با كودك خود در مورد خودكشي به آنها كمك كنيد تا مكانيسم هاي مواجهه اي براي استفاده در موارد داشتن احساس پريشان حالي را ايجاد كنند. اين موارد مي تواند شامل حواسپرت كردن آنها با رفتن به پياده روي، ورزش كردن يا اعتماد كردن به يك بزرگسال مطمئن باشد.

از واقعيت در مقابل تخيل بحث كنيد. رسانه و نمايش هاي افسانه اي تلويزيون اغلب مقصر ايجاد ديدگاهي غيرواقعي از خودكشي و حتي تهييج انگيزاننده آن هستند. اطمينان يابيد كه كودك شما درك مي كند كه خودكشي واقعي مي تواند عواقب بدي براي هر دو بازماندگان و خانواده هاي آنها داشته باشد.

ضمن آنكه صحبت از خودكشي با كودك خود ممكن است سخت باشد، اماگفتگومي تواند همانقدر نيز مهم و تعيين كننده باشد براي آنها.

منبع:مركزمشاوره.com