ناسازگي ممكن است به كودكان كمك كند كه در نوجواني حركت كنند

همه ما مي دانيم يكي، و يا فكر مي كنيم كه ما انجام مي دهيم: فردي كه خودخواهي خود را نسبت به شايستگي هاي واقعي خود مقايسه مي كند. فرهنگ محبوب فرهنگ اين افراد "نارسيسها"، تقريبا هميشه يك اصطلاح خجالت آور است. اما يك مطالعه جديد نشان مي دهد كه برخي از اشكال نارسيسيسم - حداقل در كوتاه مدت - سودمند است، به كودكان كمك مي كند كه به انتقال دشوار به بزرگسالي حركت كنند.

اين مطالعه در نشريه علوم اجتماعي روانشناختي و شخصيتي به چاپ رسيده است .

پاتريك هيل، پژوهشگر پست مدرك، كه برنت رابرتز، استاد روانشناسي دانشگاه ايلينوي، اين موضوع را انجام داد، گفت: "اكثريت مردم فكر مي كنند كه از خودباوري به عنوان يك ويژگي كه در طول عمر تغييري نمي كند." "اما بسياري از مطالعات اخير نشان داده اند كه مسير رشد نارسيسيسم در نوجواني به سمت بالا مي رود و آنچه كه ما با آن مي دانيم بزرگ شدن در حال ظهور است - نوجوانان دير و اوايل دهه 20 و سپس به طور معمول كاهش مي يابد."

محققان دريافتند كه اين كاهش در صفات نارسيسيس با كاهش سودمندي آنها همراه است.

هيل و رابرتز 368 دانشجوي كارشناسي ارشد و 439 نفر از اعضاي خانواده خود را براي دريافت تصويري از صفات روحيه دانشجويان و مادرانشان مورد بررسي قرار دادند. (به اندازه كافي مادران وجود دارد، اما ديگر بستگان در مطالعه براي ارائه اندازه نمونه قوي براي تجزيه و تحليل.)

هيل مي گويد: "ما به سه شكل مختلف نارسيسيسم نگاه كرديم. اول، حس رهبري يا قدرت اقتدار، اعتقاد است "كه شما مي دانيد بسيار است و مردم بايد براي مشاوره به شما مي آيند". دوم، نمايشگر گرايش غريبي است، كه ماندگاري دارد، تماشا مي كند، احساس مي كند كه احساسات بيش از حد از توانايي ها و استعدادهايشان دارد. سوم، احساس حق و تمايل به بهره برداري از ديگران براي سود شخصي است.

داستان هاي مربوطه

·         اختلال مصرف الكل والدين در ارتباط با نتايج زناشويي فرزندان

·         خواب معمولي، خواب كافي در دوران كودكي ممكن است براي وزن سالم در نوجواني مهم باشد

·         تنوع در سن و جنس در استفاده از شبكه هاي تخت خواب براي جلوگيري از مالاريا در مناطق جنوب صحراي آفريقا

در اين مطالعه، جواناني كه از نظر رهبري و عرفانهاي غريبي بودند، شكلهاي ناخوشايندي داشتند كه رضايت و رفاه بالاتر از زندگي را نشان مي دادند، در حالي كه مادراني كه داراي صفات مشابه بودند نبودند.

با اين وجود، حسن تمايل يا تمايل به بهره برداري از ديگران براي دستيابي به شخصيت، رضايت زندگي كمتري را در هر سني پيش بيني مي كرد.

به طور كلي، شركت كنندگان نظرات كمتري نسبت به كساني كه داراي صفات نارسيستي بودند، داشتند. محققان دريافتند، به ويژه مادران نارسيسي، تمايل دارند كه به عنوان روان نژادي و كمروي وظيفه شناسي در نظر گرفته شوند. دانش آموزاني كه نارسيسيست بودند، به طور كلي به اين نتيجه نرسيدند كه از نظر روان شناختي، اما آنها و مادران روحاني آنها احتمالا به عنوان "كمال مطلوب بودن" در نظر گرفته مي شدند.

رابرتس گفت، اين قضاوت هاي منفي، به ويژه افراد مسن، مي تواند تاثيرات منفي بسيار خوبي را براي شرايط افراد در سن متوسط ​​و سني داشته باشد.

   روانپزشك    

رابرتس گفت: "اين مطالعه يك رشته تحقيقاتي را ادامه مي دهد كه نشان مي دهد تغيير اساسي در هر دو جنبه اي از اعتياد به مواد مخدر است كه مردم دارند و همچنين به معناي آن به عنوان سن مردم است." او گفت كه اعتقاد بيش از حد به توانايي ها و چشم انداز هاي خود ممكن است به جوانان كمك كند كه "در نوجواني و آشفتگي در تلاش براي پيدا كردن يك حس هويت" حركت كنند. با اين حال، بعدا در زندگي، اين صفات همان "به نظر مي رسد مربوط به رضايت كمتر زندگي و شهرت فقيرتر" است.