جان بالبي يكي از روانشناساننامور است كه تمركز زيادي بر رفتارهاي دلبستگي كرده است. او رفتار دلبستگي را هر شكلي از رفتار برشمرد كه موجب ارتباط يا ادامه نزديكي با افرادي مي شود كه فرد توانسته است آنها را به عنوان اشخاص توانا در مواجهه با دنيا درك كند.
رفتارهاي دلبستگي در سراسر چرخه زندگي مشاهده مي شوند اما آنها در طي دوره كودكي اوليه و هنگام واكنش به تهديد نمايان تر مي باشند. ماري اينزورث پژوهشگر معروف در حيطه دلبستگي، كودكان را با استفاده از پارادايم موقعيت عجيب بررسي كرد كه در آن وي بر واكنش هاي كودك در حضور يك غريبه و نيز غيبت و حضور دوباره مادرش تمركز كرد. اينزورث سه سبك عمده را بازشناسي كرد: دلبستگي ايمن،دلبستگي ناايمن- مقاوم و دلبستگي ناايمن – اجتنابي.
تحقيقات نشان داده اند كه سبك هاي دلبستگي كودكي در بزرگسالي نيز پايدار مي مانند. دلبستگي افراد در طي دوره كودكي در نتيجه تعاملات كودك با مراقبان آنها ايجاد مي شود كه با سبك هاي دلبستگي مشهود در روابط رمانتيك بزرگسالي آنها همسان است.
تأثير سبك هاي دلبستگي در انتخاب همسر، روشي كه در آن ما با ديگر شاخصه هاي زندگي خود ارتباط برقرار مي كنيم و رفتارهايي كه ما در طي دوره رابطه از خود نشان مي دهيم نيز نمايان است. در نتيجه، هنگام بررسي رفتارهاي رابطه اي بايد سبك هاي دلبستگي درنظر گرفته شوند.
منبع: كانون مشاوران ايران
۱۷:۳۴
- ۸۶ بازديد
- ۰ نظر