هر چه كودك كنجكاوتر باشد بيشتر مي آموزد. پرورش دادن حس كنجكاوي در كودك شما، يكي از مهم ترين روش هايي است كه مي توانيد به وي كمك كنيد كه در طول عمر خود يادگيرنده باشد.
كودكان در زمان تولد، يك يادگيرنده هستند و يك كنجكاوي طبيعي را در مورد نحوه انجام گرفتن كارهايي كه در جهان صورت مي پذيرد، دارند. كنجكاوي يك تمايلي براي يادگيري است. همچنين يك اشتياق و تمايلي براي پيدا كردن، كشف كردن و نشان دادن مي باشد.
والدين و سرپرستان، مجبور نيستند كه بچه خود را كنجكاو كنند يا بچه خود را مجبور به يادگيري كنند. تحقيقات بيانگر اين است كه در واقع يك تمايل دروني در كودكان، براي يادگيري وجود دارد ( كنجكاوي آنها) و نه يك عامل يا فشار بيروني، كه آنها را تشويق به رسيدن به يك تجربه جديد مي كند يا آنها را به يك موفقيت بزرگتر و طولاني مدت، در مدرسه سوق مي دهد.
يادگيري يك چيزي است كه همه كودكان همراه با آن متولد مي شوند. آنها در هنگام وارد شدن به جهان، اين انگيزه را دارند تا ياد بگيرند كه كارهاي صورت گرفته در سرتاسر جهان، به چه ترتيبي انجام مي پذيرد:
- كودك تازه متولد شده، با چشم هاي خود به صداها، چهره ها و اشياء جالب توجه، نگاه مي كند.
- يك كودك هشت ماهه، جغجغه را حركت مي دهد و آن را در دهان خود قرار مي دهد تا بداند كه نتيجه اينكار چه چيزي مي شود.
- كودك نوپا يك چهار پايه را مي گيرد تا به بالايميز تلفن برود –و يك عروسكي كه دوست دارد با آن بازي كند را بردارد.
- يك كودك ۲ ساله، وانمود مي كند كه يك مامور شهرداري است و همه حيوانات اسباب بازي خود را در داخل سبد خشك شوئي، ” كاميون آشغال” مي ريزد تا نشان دهد كه وي هم مي تواند مثل بقيه افراد، يك كاري را انجام دهد.
روش هايي براي پرورش دادن حس كنجكاوي
الگوهاي مورد علاقه را در دنياي اطراف ايجاد كنيد:
به پياده روي برويد و در مورد شگفتي هاي درختان، آسمان و ستاره ها تفكر كنيد. همچنين به بچه خود اجازه دهيد كه اين كار را همراه شما انجام دهد.
تمايلات و علاقه هاي طبيعي را كه وجود دارند، تشويق كنيد. بچه ها از طريق انجام دادن فعاليتي كه توجه و تخيل آنها را درگير مي كند، چيزهاي بيشتري ياد مي گيرند. اگر وي موسيقي دوست دارد، برايش موسيقي اجرا كنيد، ابزارات موسيقي را با هم بسازيد و استفاده كنيد، و همراه هم برقصيد.
سعي كنيد جواب هاي ساده و واضحي به سوالات وي دهيد كه مطابق با رشد بچه هم باشد.
شما به اين سوال كودك كه من از كجا آمدم بسته به اينكه سه ساله است يا سيزده ساله متفاوت پاسخ مي دهيد و صرفنظر از سن كودك، هميشه قبل از اينكه پاسخ بدهيد، از وي بپرسيد كه نظر خودش چه چيزي هست.
يك كودك پنج ساله از مادرش پرسيد،” من از كجا بوجود آمده ام؟” ، مادرش همه چيز را در مورد فرآيند توليد نسل به وي توضيح داد ( با اضطراب و همراه با لكنت). بچه وي با تعجب به مادر نگاه كرد، و در آخر اين جواب را داد، ” منظور من اينه كه آيا من هم مانند پدرم از نيويورك آمده ام يا يك جاي ديگر؟”
و اگر جواب را نمي دانيد، به او بگوييد كه نمي دانيد. بگذاريد بدانند كه لزومي ندارد انسان همه جواب ها را بداند. همچنين اين كار يك فرصتي را براي پيدا كردن الگوي يافتن جواب، فراهم مي سازد. همراه وي به كتاب خانه برويد يا با يك شخص ديگري كه ممكن است جواب را بداند صحبت كنيد.
از كتاب خانه استفاده كنيد!
سعي كنيد كه به اين مكان ها با هم برويد. در مورد زمان شروع شعبه محلي خودتان تحقيق كنيد. كتاب ها، پنجره هاي متصل به انواع دنياهاهستند و جواب هاي مناسبي را براي مغز هاي كنجكاو فراهم مي كننند. بچه هاي جواني كه در ارتباط با كتاب قرار مي گيرند، به رهبرهاي خوبي تبديل مي شوند. به بچه خود اجازه دهيد كه خودش كتاب را انتخاب كند. مطالعات بيانگر اين است كه نوع كتابي كه بچه ها مي خوانند ، اهميت ندارد، چه كتابي در مورد راكت ها بخوانند يا يك كتاب طنز مطالعه كنند، نكته اصلي اين است كه آنها به اين موضوع علاقه داشته باشند و مطالعه آن را دوست داشته باشند.
بچه هاي خود را با سوالاتي كه انتها ندارند، تهييج كنيد.
سوالاتي وجود دارند كه جواب درست يا اشتباهي ندارد، و نمي توان با يك كلمه “بله” يا “خير” به آنها پاسخ داد.” چه احساسي نسبت به آن داري”…،” اين تجربه براي شما، به چه چيزي شباهت دارد”..، ” در مورد آنچه در مدرسه اتفاق افتاده ، توضيح بده”. اين نوع از سوالات ، بچه شما را تشويق مي كند تا تفكر و ايده خود را رشد دهد، علاقه و دوست داشتن خودش را نشان دهد، و باعث مي شود كه شما وارد زندگي دروني وي شويد.
يك محيط جذاب درست كنيد
بچه ها، يك پنجم از زمان بيداري خود را در داخل يك فضاي محدود مي گذرانند. آنها در مورد آن چيزي كه در اطراف آنها هست، كنجكاو هستند. عكس هاي موجود بر روي ديوار و فعاليت خانوادگي عادي، در حالت طبيعي جذاب مي باشند. به بچه هاي خود عروسك هاي سالم بدهيد و اسبابي بدهيد كه آن را كشف كنند. چيز ها را كه داريد بچرخانيد، تا حالت تازگي داشته باشد.
دوباره راهنمايي كنيد، دلسردش نكنيد:
سعي كنيد آن چيزي را كه توجه وي را جلب مي كند ، يا چيزي كه وي سعي مي كند در آن مهارت زيادي كسب كند را نشان دهيد، و يك روش سالم و قابل قبولي را براي كشف آن ، ايجاد كنيد. براي مثال، اگر كودك شما در حال كشف محيط خانه است، آنها را از دسترس وي دور كنيد ولي سعي كنيد كه يك جايگزين نزديك به وي پيشنهاد كنيد. وسايل اضافي و ارزان را در يك كيسه پلاستيكي قرار دهيد و به بچه خود بدهيد تا با آنها بازي كند و آنها را بررسي كند. اگر وي دوست داشته باشد كه آب ليوان خود را به روي صندلي يا كف زمين بريزد، وي را بعد از صرف غذا به داخل باغچه، حمام يا حياط پشتي ببريد، بنابراين وي مي تواند آب را آزمايش و كشف كند، بدون اينكه باعث شود كه شما عصباني شويد. اين امر همچنين مهارت هاي حل مسئله را به وي ياد مي دهد، كه به روش هاي خلاقانه و قابل قبول انجام دهد و آن چيزي را كه ميخواهد بدست آورد.
به فعاليت هايي كه انتهايي ندارند، زمان دهيد
بر خلاف برخي اسباب بازي ها كه طراحي شده اند تا به يك شيوه معيني مورد استفاده قرار گيرند، موادي از قبيل جعبه ها، بلوك ها ، آب، شن، ديگچه و طشت، و برخي مواد هنري، مي تواند به صورت خيالي نيز استفاده شوند. به بچه خود نگوييد كه با اين مواد چيكار كنند، چگونه انجام دهند يا در آخر بايد چه چيزي را درست كنند. اجازه دهيد كه كنجكاوي بچه گانه وي، او را راهنمايي كند.
منبع: كودك و نوجوان
۱۷:۳۴
- ۸۸ بازديد
- ۰ نظر