مداخلات روانشناسي مختصر در كاهش علائم استرس پس از زايمان در اعضاي خانواده موثر است

خانواده درماني و ساير روش هاي روانشناختي ممكن است به كاهش علائم استرس پس از سانحه در ميان بازماندگان نوجوان مبتلا به سرطان دوران كودكي و همچنين در ميان والدين آنها كمك كند.

در مطالعه گروهي از 150 خانواده، محققان در بيمارستان كودكان فيلادلفيا دريافتند كه شركت كنندگان علائم پس از تروماي پس از يك دوره درمان به طور معني داري كمتر از گروه كنترل بودند كه درمان دريافت نكردند. هر خانواده شامل يك نوجوان بود كه به طور متوسط ​​پنج سال قبل درمان سرطان را كامل كرده بود.

اين مطالعه در نشريه روانشناسي خانواده سپتامبر 2004 نخستين گزارش كارآزمايي باليني تصادفي بزرگ درمان وابسته به تنظيم خانواده به يك بيماري جدي در كودكان است. نيمي از گروه به طور تصادفي انتخاب شده، دريافت درمان، كه تركيبي از درمان شناختي-رفتاري با خانواده درماني است. نيمه ديگر گروه درمان پس از اتمام مطالعه را دريافت كرد.

آدرس مراكز برتر مشاوره

"علت اينكه سرطان يك تجربه تهديد كننده زندگي است، نشان دهنده يك استرس آسيب زا است كه ممكن است اثراتي مانند مواردي كه در بازماندگان جنگ و بلاياي طبيعي يافت مي شود را كنار بگذارد." Anne E. Kazak، Ph.D.، مدير روانشناسي بيمارستان كودكان از فيلادلفيا و نويسنده ارشد اين مطالعه است. علائم استرس پس از سانحه (PTSS) شامل افكار منفي، ناخواسته است؛ اجتناب از تنظيمات و موقعيت هاي ناشي از استرس؛ و تحريك شديد، مانند تهوع و يا افزايش ضربان قلب ناشي از يادآوري تجربه اصلي است.

محققان قوي ترين اثرات درمان را در بازماندگان نوجوان كه علائم انگيختگي را كاهش داده اند، و همچنين در ميان پدران بازماندگان كه افكار مزاحم كمتري دارند، كشف كردند.

"پدرها اغلب در نمونه هاي تحقيقاتي كودكان بررسي شده اند زيرا مطالعات بسياري در زمينه هاي سرپايي وجود دارد كه مادران همراه با فرزندانشان همراه با آنها هستند"، دكتر كازاك اظهار داشت. مطالعات قبلي دكتر Kazak نشان داد كه پدران بازماندگان سرطان دوران كودكي داراي PTSS در سطوح نزديك به مادران هستند. دكتر كاظاق افزود: "بسياري از پدران اين مطالعه اظهار داشتند كه از ترس اينكه تجسم خاطرات ناسازگار آنها به ديگر اعضاي خانواده آسيب برساند، ترسيدند. "آنها دريافتند كه به اشتراك گذاري اين واكنش ها با خانواده خود يك تجربه قدرتمند بود و به كاهش احساس خود با اين احساسات منزوي كمك كرد."

به طور شگفت انگيز، مادران بازماندگان تأثير قابل توجهي از درمان نداشتند. دكتر كاكك، يكي از فاكتورهاي پيچيده، اين است كه خانواده هايي كه سطح PTSS بالاتري دارند احتمال بيشتري از مطالعه خارج مي شوند. تجزيه و تحليل آماري از يافته هاي آنها نشان مي دهد كه درمان اثرات قوي تر را داشته باشد اگر خانواده هايي با سطوح اضطراب بيشتر مطالعه را تكميل كنند.

داستان هاي مربوطه

·         در مطالعه، تفاوت هاي جنسيتي در مكانيسم هايي وجود دارد كه باعث ايجاد ايسكمي ميوكارد ناشي از استرس مي شود

·         مطالعه نشان مي دهد آسيب پذيري ممكن است به استرس شبانه

·         مطالعه روش جديدي براي تفكر در مورد استرس سرد در گياهان است

دكتر كاذك افزود: "ريزش خاطرات ترسناك دشوار است." "بسياري از خانواده ها در مورد باز كردن اين كرم ممكن است از خود بپرسند، اما خانواده هايي كه در درمان شركت داشتند، از آن بهره مند شدند." او اضافه كرد كه درمان هاي آينده ممكن است از يك مركز بيمارستان خارج شوند، چرا كه افراد مبتلا به PTSS ممكن است از محل هايي مانند بيمارستان هايي كه با تجربه سرطان مرتبط هستند جلوگيري كنند.

براي درمان، محققان از برنامه مداخله اي موفق به سرطان منتخب (SCCIP)، كه توسط دكتر كازاك و تيم او در بيمارستان كودكان تاسيس شده بود، استفاده كردند. برنامه چهار روزه، يك روزه از يك مدل درمان گروهي استفاده مي كند. با استفاده از اصول شناختي- رفتاري، درمانگران مشاركتكنندگان گروه را تشويق كردند تا خاطرات پرخاشگرانه درباره سرطان كودك را بيان كنند و اعتقادات شخصي درباره تجربيات ناخوشايند را بيان كنند.