آيا با به كار گيري اين تكنيك تأديبي كلاسيك موقعيت بدتر مي شود؟ آنچه متخصصان توصيه كرده اند از قبيل تكنيك پنچ مرحله اي اصلاح گرايانه و جديد براي دادن محروميت ها را ياد بگيريد.
محروميت قطعاً همچون مخصه اي شگرف مي ماند:كه كودك چند دقيقه اي را در تنهايي مي گذراند و خونسردي و انطباق پذيري پديدار مي شود. والدين اغلب قبول دارند كه اين روش به راحتي اثرگذار نيست به دليل آنكه كودكان آنها به قدري دعوا مي كنند كه كار به محروميت، گريه كردن و داد و فرياد مي كشد به جاي اينكه آرام بنشينند يا بعد از آن دست به كارهاي بيشتري مي زنند. اما براساس مطالعه اخير از دانشگاه علوم و سلامت اوريگان پورتلند ۸۵درصد از والديني كه اين راهبرد را به كار مي گيرند مرتكب خطاهايي همچون هشدار دادن هاي بيش از حد يا صحبت با فرزندان ديگر يا اجازه دادن بازي با اسباب بازي ها در مدت محروميت مي شوند كه خود موفقيت اين تكنيك را زير سؤال مي برد. اگر شما قصد كنارگذاشتن محروميت را داريد، بايد زمان اثربخشي بيشتر آنها و چگونگي اتخاذ تدابير ديگري براي فرونشاني دلقك بازي هاي كودكان خود را مد نظر قرار دهيد.
براي مطالعه بيشتر:
ده روش براي تربيت كودكان بدون تنبيه
منشأ محروميت در كجاست؟
محروميت ها از طريق نمايش واقعي مانند Supernanny محبوبيت يافتند. اما اين تكنيك نخستين بار در دهه ۱۹۶۰به عنوان يك روش جايگزين انساني تر تنبيه هاي خشن مرسوم گرديد. پيش از آن دكتر آرتور استاتس كه اكنون بازنشسته دانشگاه هاوايي مانوا Manoa است اين مفهوم را مطرح كرد معلمان و مديران به كرات كودكان را با خط كش كتك مي زدند و والدين يا آنهارا به تنبيه فيزيكي مي كردند و يا شلاق مي زدند. اكنون همزمان با پخش ويدئويي از يك كودك كتك خورده در مدرسه و شدت شوك برانگيزي آن، اكثر والدين تمايل به رويكرد هاي ملايم تري دارند. دهه ها تحقيقات انجام شده نشان مي دهند كودكاني كه به طور مكرر به پشت آنها ضربه زده مي شود به احتمال بيشتري در بزرگسالي پرخاشگر و نيز دچار اضطراب، افسردگي و سوءمصرف مواد شوند. اما ديگر محروميت روش سودمندي نيست.
دكتر دانيل جي سيگل استاد روانپزشكي در دانشكده پزشكي UCLA و نويسنده مي گويد “وقتي كودك قشرق يا آشوب به پا مي كند ممكن است ناشي از ناتواني در كنترل هيجان هايش باشد”. به جاي فوراً روانه كردن آنها به نشستن بر روي صندلي در گوشه اتاق بهتر است اجازه دهيد بدانند كه شما با احساسات او همدردي مي كنيد. دكتر سيگل مي گويد”كودك شما واقعاً اكثر اوقات باقرار گرفتن در يك موقعيت بدتر به شما نياز دارد”. اكثر متخصصان معتقدند كه محروميت ها مي توانند اثربخش باشند ماداميكه آنها به طور صحيح و در موقعيت هاي مناسب به ويژه براي كودكان بالاي سه سال به كار روند. دكتر اري براون مشاور والدين و پزشك اطفال و نويسنده Toddler 411 مي گويد”كودكان بايد به خاطر انجام كارشكني هاي آسيب زننده به فرزند ديگر يا هر كس ديگري تنها نگهداري شوند”.
اشتباهات رايج محروميت
- استفاده بيش از حد
برخلاف باورهاي عامه قرار نيست محروميت ها براي وادار كردن كودكان به فكر كردن درمورد بدكاري هاي خود باشد. دكتر ايلين كندي –موري مشاور والدين و نويسنده پرورش كودكاني سالم از نظر هيجاني و اجتماعي مي گويد محروميت ها اساساً راهبرد”جلوي بدتر شدن چيزها را گرفتن”است. او تبيين مي كند”در طول تاريخ جهان، تا به حال هيچ كودكي براي فكر كردن به كارهاي انجام داده در اتاق خود حبس نشده است!”در مقابل آنها به پستي والدين فكر مي كنند. يادگيري بعد از محروميت شروع مي شود وقتي شما مي توانيد بگوييد”بسيار خوب، دوباره امتحان كن”.
- توجه كردن به كودكان در طي محروميت
محروميت عمدتاً برآيندي خفيف است. دكتر كندي-موري مي گويد كودكان تشنه توجه هستند طوري كه حتي ممكن است راضي به توجه منفي هم باشند. در واقع”محروميت” در اصل شكل كوتاه شده”محروميت از تقويت مثبت بود” به دليل آنكه دكتر استاتس حس كرد كه توجه كردن به بدرفتاري كودك مي تواند موجب ترغيب شدن او به انجام بدرفتاري بيشتر باشد. دكتر براون مي گويد محروميت براي من صندلي بچه بد يا انزوا در اتاق نيست.”محروميت صرفاً فقدان توجه والدين در دوره زماني كوتاه مدت است كه از اين طريق كودك متوجه مي شود در اثر انجام يك رفتار به جاي دريافت توجه مورد بي توجهي قرار گرفته است”.
- محروم كردن براساس يك دليل غلط
تحقيقات دانشگاه ايالت وكلاوما در نشان داد كه محروميت ها در كودكان داراي رفتارهاي مقابله اي يا نافرمان با كتك زدن يا انجام عمدي كارهايي خلاف خواسته شما كارايي بهتري ندارد، مگر اينكه فقط شما ابتدا واكنش هاي خفيف تر در اكثر اوقات را امتحان كنيد. دكتر رابرت اي لارزيلري نويسنده مشترك مطالعه و استاد مهارت در خانواده مي گويد وقتي كودكي به دلايل انجام اشتباهات مختلف يا استفاده بيش از حد آن به دليل نافرماني مقابله اي از بودن در جمع محروم مي شود رفتارش ممكن است بدتر شود. كودكان كوچكي كه براي پوره سيب زميني گريه مي كنند يا براي دادن زمان بيشتري براي بازي با آي پد بحث مي كنند بهتر نسبت به رويكردهاي ديگر واكنش نشان مي دهند. در عوض در موقعيت هاي مختلف اين شيوه ها را مدنظر قرار دهيد:
جايگزين هاي محرميت
- رفتارهاي ناهمساز مخالفي مانند آرام بازي كردن و به نرمي صحبت كردن را شناسايي و تقويت كنيد، دكتر ماندي سيلورمن روانشناس باليني در مركز اختلالات رفتاري و ADHD در مؤسسه ذهن كودك نيوريورك سيتي پيشنهاد مي دهد اين رفتارها را تشويق كنيد يا به آنها جايزه بدهيد و بگوييد”واي تو خيلي قشنگ با اسباب بازي هايت بازي مي كني و يا به كودك ستاره يا برچسب هديه بدهيد”
- از عبارات وقتي –سپس استفاده كنيد. به جاي اينكه به كودك خود بگوييد”ما مي توانيم پنج دقيقه بيشتر در پارك بمانيم به شرطي كه كفش هايت را بپوشي”با گفتن”وقتي كه كفش هايت را پوشيدي آنگاه ما پنچ دقيقه اي بيشتر در پارك مي مانيم”مي توانيد كودك را براي همكاري با خود برانگيزانيد.
- تا تنور داغ است نان را بچسبانيد. بعد از اينكه همه آرام شدند، شما مي توانيد آنها را توجيه كنيد “ما اسباب بازي ها را پرت نمي كنيم چون پرت كردن اسباب بازي كار خطرناكي است”
تكنيك جديد و اصلاح كننده محروميت
اگر شما از والدين خود بپرسيد چگونه اعمال محدوديت مي كنند ممكن است پاسخ هاي گوناگوني از داشتن صندلي بچه بد تا حبس كودكان در اتاق خود بشنوييد. از زمان دست به قلم شدن دكتر دكتر استاتس در مورد محدوديت ها محققان آنها را به شكل بهتري تغيير دادند، لذا هردو روش ها ملايم تر و مؤثرتر هستند.
مرحله ۱: صريحاً هشدار بدهيد. دكتر لارزيلري مي گويد بهترين بررسي ها نشان داده اند كه يك هشدار غيرتكراري مجزا قبل از محروميت مي تواند تعداد محروميت هاي لازم را تا ۷۴ درصد كاهش دهد. اگر كودك شما ظرف پنج دقيقه شروع به همكاري با شما نمي كند محروميت را پيش گيريد.
مرحله۲: اعلان محروميت كند. شما ممكن است منتظر بمانيد تا كودك نسبتاً آرام شود اما به طور خلاصه كار اشتباه او را گوشزد كنيد (نه كتك زدن. نه محروميت) و او را تا صندلي بچه بد همراهي كنيد (اكثر متخصصان مخالف فرستادن كودك به اتاق خود هستند چرا كه او اسباب بازي، كتاب و ديگر وسايل سرگرم كننده اي آنجا دارد). درموعظه كردن او اصرار كنيد. بهتر است قبل و بعد اما نه در طول محروميت تبيين هايي ارائه دهيد. اگر شما چيزهايي مانند” اين بارهزارم بود كه به تو تذكر دادم”،”الان تاوان اشتباهت را مي دهي”يا “اميدوارم در مورد كاري كه كرده اي فكر كني” بگوييد در واقع به جاي بي توجهي داريد به او توجه مي دهيد؛ هر توجهي حتي توجه منفي مي تواند تأثيري همچون جايزه داشته باشد تا نتيجه كار.
مرحله۳: ساعت بگيريد. دكتر استاتس اصولاً پيشنهاد مي دهد كودكان را در اتاق محروميت نگه داريد تا زماني كه ديگر شلوغ نكنند حتي اگر نيم ساعت طول بكشد. امروزه بسياري از والدين از قاعده ” هر سال سني كودك يك دقيقه” استفاده مي كنند. اما تحقيقات اخير انجام شده توسط دكتر تيموتي والمر استاد روانپزشكي دانشگاه فلوريدا در گينزويل نشان مي دهد كه حتي محروميت هاي مختصر يك تا سه دقيقه اي نيز دست كم براي كودكان۳تا۵ساله اثربخش است. با تنظيم طولاني تر ساعت ممكن است دفعه بعد كودك به سختي بتواند نشستن در محروميت را تحمل كند.
مرحله۴: آن را برايش خسته كننده كنيد. در طي محروميت با كودك خود صحبت يا تماس چشمي نداشته باشيد. ساكت ماندن نياز به كمي تمرين دارد به ويژه اگر كودك چيزهايي مانند “تو بدترين مامان دنيايي!” را مي گويد يا سؤالاتي مانند”چرا با من اين كار را مي كني؟” و “من مي توانم يك ليوان آب با خودم ببرم؟” مي پرسد. مهم نيست كودك شما در طول محروميت چه مي گويد يا چه چيزي مي پرسد. ناديده بگيريد.
مرحله۵: با متوقف شدن تايمر، پايان محروميت را اعلام كنيد. مهم نيست اگر كودك شما باز هم بيقرار، گستاخ يا گريان است. دكتر والمر مي گويد پس از تمام شدن زمان، دوره محروميت نيز به اتمام مي رسد. در صورت مؤثر بودن محروميت چطور متوجه آن خواهيد شد؟ اگر شما اين مراحل را يكي پس از ديگري يك تا سه هفته انجام داديد بايد آنها را اغلب كمتر و كمتر كنيد. دكتر لارزارير مي گويد”وقتي شما خواستار محروميت مي شويد و منظور خود را مي رسانيد كودكان ياد مي گيرند به حرف شما گوش دهند”.
اگر كودكم از رفتن به اتاق محروميت سرپيچي كند چه؟
- گزينه هايي ارائه دهيد. او مي تواند يا از امتيازي مانند زمان بازي با صفحات نمايشگر برخوردار شود و يا آن از دست دهد. اگر او نخواهد محروميت را تجربه كند، مي گوييد”بسيار خوب، پس تلويزيون در كار نيست، برو”
- براي انجام رفتار خوب يك تقليل زماني پيشنهاد دهيد. شما ممكن است بگوييد”زمان نرمال محروميت سه دقيقه است اما اگر الان بروي و آرام بنشيني دو دقيقه بيشتر آنجا نمي ماني “.
- آن را شخصاً حل كنيد. اگر كودك شما بدون نظارت كسي امنيت دارد (يا فرد بزرگسال ديگري آنجا حضور دارد) به اتاق خود برويد يا بگوييد” چون برادرت را كتك مي زني، من تا سه دقيقه با تو صحبت مي كنم”.
منبع:e-teb.com
۱۷:۳۲
- ۸۱ بازديد
- ۰ نظر