حساسيت به انسولين اختلال ممكن است به عنوان ميانجي بين چاقي و كاهش شناختي عمل كند

طبق تحقيقات جديد توسط روانشناسان دانشگاه تگزاس در آستين، به علت اختلال در حساسيت انسولين آنها، افرادي كه چاق هستند پاسخ هاي مغزي مختلفي را نسبت به افراد همجنسگرا در طول انجام يك كار شناختي به چالش كشيدن نشان مي دهند.

نتايج نشان مي دهد شواهد بيشتر نشان مي دهد كه يك شيوه زندگي سالم در ميانسالي مي تواند منجر به كيفيت بالاتري از زندگي در آينده شود، به خصوص به دليل اينكه مواد مخدر و درمان هاي جديد به مردم اجازه مي دهند كه بيشتر زندگي كنند.

نوروفيدبك

ميتيزي گونزالس، دانشجوي كارشناسي روانشناسي مي گويد: "چيز خوبي در مورد حساسيت به انسولين اين است كه از طريق رژيم غذايي و ورزش، بسيار قابل تغيير است"، مي نويسد: "ميتسي گونزالس"، دانشجوي رشته روانشناسي، كه مقاله اي را در نشريه "چاقي" با استاديار آندرهنا هلي و همكارانش همكاري كرده است.

داستان هاي مربوطه

·         مطالعه نشان مي دهد كه چرا چاقي هر دو باعث رشد سرطان و كمك به ايمني درماني براي كشتن تومور مي شود

·         قرار گرفتن در معرض بلند مدت در معرض سر و صداي ترافيكي جاده اي با خطر بيشتر چاقي همراه است

·         ميكروب هاي روده تازه نوزادان مبتلا به چاقي مادر ممكن است خطر بيماري هاي آينده را افزايش دهند

محققان بزرگسالان ميانسالي بين 40 تا 60 ساله، در حالي كه تحت تاثير تصويربرداري رزونانس مغناطيسي عملكردي (fMRI)، يك وظيفه شناختي به چالش كشيدن را تكميل كردند، براي درك بهتر بودن چاقي متوسطه با خطر بالاتر از كاهش شناختي و زوال عقل، ارتباط دارد.

در حالي كه شركت كنندگان چاق، اضافه وزن و وزن طبيعي نيز به همان اندازه در انجام اين كار عمل مي كردند، افراد چاق واكنش مغزي عملكردي پايين تر را در يك منطقه مغزي، لوب پايين تر اندام نشان دادند.

شركتكنندگان چاق نيز داراي حساسيت نسبت به انسولين كمتر از وزن طبيعي و همسالانشان بودند، به اين معني كه بدن آنها گلوكز را به طور موثري كاهش مي دهد. حساسيت ضعيف انسولين در نهايت منجر به ديابت مي شود اگر پانكراس قادر به ترشح انسولين كافي براي جبران كاهش مصرف گلوكز نباشد.

اين مطالعه نشان مي دهد كه اختلال در حساسيت به انسولين، كه به طور كلي همراه با چاقي است، ممكن است به عنوان يك واسطه بين چاقي و افسردگي مزمن و بعد از آن، كاهش يابد. محققان تصميم گرفتند حساسيت انسولين را بررسي كنند؛ زيرا انسولين به تنظيم متابوليسم افراد كمك مي كند و همچنين توابع شناختي را تحت تاثير قرار مي دهد.

اين مطالعه هدف آزمايشگاه هلي است كه استفاده از تصوير برداري عصبي در افراد ميانسال است تا شناسايي زود هنگام در معرض خطر كاهش شناختي در بعد زندگي را نشان دهد.

"به طور كلي، تعداد بسيار كمي از افراد بخش متوسطه مردم را مطالعه مي كنند، اما زماني كه بسياري از بيماري هاي مزمن ابتدا شناسايي مي شوند و پروسه هاي توليد عصبي ايجاد مي شوند،" هالي مي گويد. "ما دريافتيم كه در حالي كه عملكرد رفتاري افراد چاق ميانسال ممكن است يكسان باشد - آنها مي توانند همان وظايف شناختي را به عنوان افراد معمول وزن انجام دهند - مغز آنها در حال انجام كاري متفاوت براي توليد آن نتيجه است."

هالي و گونزالز در حال برنامه ريزي يك مطالعه پيگيري براي تعيين اينكه آيا يك مداخله ورزشي 12 هفته اي مي تواند تفاوت هاي مشاهده شده در پاسخ مغز را تغيير دهد.