** براي كودكان بزرگترو نوجوانان، تفكر واقع گرايانه براي نوجوانان را ملاحظه كنيد.
به طور كلي كودكان نگران ، متفاوت از ديگر كودكان فكر ميكنند. براي مثال انها ميتوانند به راحتي 101 راه براي اشتباه انجام دادن كارها پيدا كنند. همچنين انها تمايل دارند تا دنيا را تهديد اميزترو خطرناكتر ببينند. اگر يك پدر يا مادر، دير به خانه بيايد، يك كودك مضطرب ممكن است فكر كند كه “مامان تصادف كرده!”. چيزي كه كودك شما به خودش ميگويد ” گفتگو با خود” ناميده ميشود. كودكان مضطرب تمايل به گفتگوبا خود منفي و مضطرب دارند. برخي مثالها شامل:
- من در امتحان رد ميشوم.
- چي ميشه اگه من نتونم اين كار رو انجام بدم.
- هيچ چيزي به خوبي كار نميكنه.
- آنها مرا دوست ندارند.
- من احمقم.
- من مريض ميشم و ميميرم.
- اون سگ ميخاد منو گاز بگيره.
تشخيص گفتگو با خود براي كودكان مهم است ، زيرا افكار مضطرب منجر به احساس اضطراب ميشود كه باعث رفتار نارحت ميشود. براي مثال:
موقعيت= روز اول مدرسه
افكار مضطرب:
| افكار:
وقتيكه من در مدرسه هستم يه اتفاق بد براي مادرم مي افتد!
|
احساسات :
ترس اضطراب نگراني
|
رفتار:
نرفتن به مدرسه اوقات تلخي گريه |
روش ديگر
افكار مفيد:
| افكار:
روز اول مدرسه خيلي راحت است و من برخي از دوستانم را دوباره ميبينم!
|
احساسات :
هيجان زده پرانرژي شاد
|
رفتار:
با لبخند به مدرسه ميرود و به دوستانش سلام ميكند. |
بنابراين، مرحله اول اين است كه كودك توجه به گفتگو با خودهايش را شروع كند مخصوصن افكار مضطرب!
چطور اين كار را انجام دهيم!
مرحله اول: به كودكان كوچكتر درباره افكار يا “گفتگو با خود” اموزش دهيد.
- افكار لغاتي هستند كه ما به خودمان بدون بلند صحبت كردن ميگوييم(گفتگو با خود)
- ما هر ساعت از روز افكار بسياري داريم.
- افكار خصوصي هستند- ديگران نمي دانند كه ما به چه چيزي فكر ميكنيم مگر اينكه ما به انها بگوييم.
- مردم ميتوانند افكار متفاوت درباره يك موضوع مشابه داشته باشند.مشاوره كودكان
در اينجا مثالي در مورد چگونگي توضيح افكار داده ميشود:
| · ” همه ما افكاري درمورد موضوعات
داريم. افكار لغاتي هستند كه ما به خودمان بدون بلند صحبت كردن ميگوييم.
ديگران نمي دانند كه ما به چه چيزي فكر ميكنيم مگر اينكه ما به انها
بگوييم. به اين دليل كه ما در تمام اوقات افكاري داريم، معمولن به انها
توجه نميكنيم.انها به طور خودكار پيش ما مي ايند. بيا امتحان كنيم و
افكارمان را كند و به انها توجه كنيم.”
|
فعاليت من به چه چيزي فكر ميكنم؟ ميتواند به اين توضيح كمك كند. شما همچنين ميتوانيد از كتابهاي تصويري يا فيلم براي اموزش به كودكتان درباره افكار استفاده كنيد. براي مثال به تصوير يك شخصيت اشاره كنيد و بگوييد”در تعجبم كه او به چه چيزي فكر ميكند؟”
به خاطرداشته باشيد كه ، ممكن است براي كودكان درك اين مفهموم كه فكر چيست مشكل باشد وبويژه بيان اختلاف بين افكار و احساسات. براي مثال كودك شما ممكن است بگويد كه فكرش اين است كه ” ترسيده ام” ( كه در واقع يك احساس است) در مقابل ” اين صداي يك دزد است كه درحال شكستن پنجره براي وارد شدن است( كه اين يك فكر واقعي است). آشكار كردن افكار موجود در پس احساسات مهم است. براي مثال “چه چيزي شما را ترسانده؟ تو فكر ميكني كه اين صدا ممكن است چه باشد؟
نكات:
يك روش براي توصيف اختلاف بين فكرو احساس به كودكان اين است كه توضيح دهيم كه فكر از ذهن مي ايد واحساس از قلب .
مرحله2 : به كودك براي شناسايي افكار( يا گفتگو با خود) كه منجر به احساس اضطراب ميشود كمك كنيد .
اغلب ما از اينكه درباره چه چيزي صحبت ميكنيم آگاه نيستيم . اين زمان ميبرد تا افكار خاص خود را تعيين كنيم.
سوالات براي پرسيدن، به منظور كمك به كودك براي شناسايي افكار مضطرب يا نگران شامل اين سوالات هستند:
چه چيزي احساس ترس در تو ميشود؟ تو نگراني كه چه اتفاقي بيفتد؟ انتظار داري تا چه چيز بدي در اين موقعيت رخ دهد؟
براي كودكان كوچكتر، اين ميتواند به اندازه اي باشد كه شما ميتوانيد پيشرفت كنيد. تنها شناسايي افكار انها يك قدم بزرگ در يك برنامه طولاني مدت براي كمك به مبارزه با اضطراب است. يك روش براي متقاعد كردن او به ادامه توجه به افكار مضطرب، استفاده از يك علامت توقف واقعي به عنوان يك ياد اور براي” توقف و توجه ” است.
| به كودكتان يادآوري كنيد كه تنها اين كه او اينطور فكر ميكند، به معني واقعي بودن اين مسئله نيست! براي مثال، تنها به اين دليل كه او فكر ميكند در آسانسور گير خواهد كرد، به اين معني نيست كه حتمن اتفاق مي افتد(اگر چه اين اتفاق ممكن است واقعن ترسناك باشد). |
درحاليكه كودكان معمولن ميتوانند افكار همراه با احساس اضطراب را توصيف كنند، در برخي موارد كودكان نميتوانند افكار مضطرب را شناسايي كنند، مخصوصن بچه هاي خيلي كوچك يا انهايي كه زياد پرحرف نيستند. در هرسني ممكن است اضطراب ،قبل از وجود داشتن افكار درباره يك موقعيت حاضر شوند. اگر شما و كودكتان افكار مضطرب را شناسايي نكنيد، بهتر است بيش از حد به كودكتان در اين باره فشار نياوريد. با پيشنهاد دادن بيش از اندازه، شما ممكن است در جاييكه قبلن اضطرابي نبوده، نگراني ايجاد كنيد. درعوض مراقب باشيد تا ببينيد آيا كودك شما در آينده از افكار مضطرب ياد ميكند. رويكردهاي ديگر براي مديريت اضطراب ، حتي وقتيكه افكار مضطرب شناسايي نشوند كار ميكنند.
(درك مفاهيم زير ممكن است براي كودكان كوچكتر بسيار مشكل باشد)
مرحله 3: به انها بياموزيد كه چيزي كه فكر ميكنيم روي احساس ما اثر ميگذارد.
وقتيكه ما انتظار داريم چيز بدي اتفاق بيفتد، ما احساس اضطراب ميكنيم.
چيزي كه ما فكر ميكنيم روي اينكه ما چه احساسي داريم موثر است (يا احساسات مارا كنترل ميكند).
براي مثال، تصوركنيد شما درحال قدم زدن هستيد و يك سگ را ميبينيد. اگر فكركنيد كه اين سگ با مزه است، شما احساس آرامش ميكنيد.با اينحال اگر فكر كنيد كه اين سگ شما را گاز خواهد گرفت، شما احساس ترس خواهيد كرد. از نوشته افكار احساس براي كمك به توضيح اين نظربه كودكتان استفاده كنيد.
مرحله 4: تغيير افكار غير مفيد به افكار مفيد
ابتدا، اختلاف بين فكر مفيد و غير مفيد را توضيح دهيد.
|
روزانه هزاران فكردر سر ما ميگذرند. برخي از اين افكار مفيد و برخي ديگر غير مفيد هستند. يك فكر مفيد به ما احساس اطمينان ، شادي و شجاعت ميدهد. يك فكر غير مفيد مارا نارحت وعصبي ميكند. شما ميتوانيد درباره برخي افكار مفيد و غير مفيد فكر كنيد؟ |
وقتيكه كودك شما توانست اختلاف بين افكار مفيد و غير مفيد را تشخيص دهد،ازاو بخواهيد تا بودن دريك سناريو خاص را تصور كند. خوب است كه اين سناريو كمي نامشخص باشد. بپرسيد: يك فكر غير مفيد كه شما ميتواني داشته باشي چيست؟ يك فكر مفيد چيست؟ براي مثال،
| موقعيت | افكار غير مفيد | افكار مفيد |
| يك گروه از بچه ها به او نگاه ميكنند و ميخندند | انها به من ميخندند. من به نظراحمق مي ايم. | انها احتمالن به يك چيز خنده دار ميخندند، من فقط درحال قدم زدن هستم. من به درستي نميدانم انها به چه چيزي مي خندند. |
| دعوت نشدن به تولد | اون منو دوست نداره،شرط ميبندم كه من در كلاس تنها كسي هستم كه به مهماني دعوت نشده. | احتمالن انها فراموش كردن،يا شايد فقط يك مهماني كوچك بوده،من دوستان خوب ديگري هم دارم. |
| گرفتن نمره پايين در يك امتحان | من هيچ وقت نمي توانم درست هجي كنم. | من تمام تلاشم را كردم. اين فقط يك نمره است من براي امتحان بعدي بيشتر تلاش ميكنم. |
وقتيكه كودك شما با افكار مفيد روبرو ميشود، به راهنماي توسعه و استفاده از كارتهاي مقابله مراجعه كنيد تا به كودك خود براي ايجاد، نوشتن و به خاطر اوردن برخي از اين افكار مفيد كمك كنيد!
كمك به كودك براي شناسايي افكار غير مفيد و توليد افكار مفيد، بسيار موثر است. همزمان، تفكرات و احساسات مضطرب طبيعي هستند..برقراري ارتباطي كه شما و كودكتان بتوانيد افكار و احساسات مضطرب را بپذيريد ، مهم است.انها احمقانه نيستند. انها تنها يك روش فكر كردن واحساس كردن هستندو روشهاي بسيار ديگري براي فكر كردن و احساس كردن وجود دارند.
مرحله 5: طرح STOP را به كودكان بزرگتر معرفي كنيد
1: به علامتهاي اضطراب توجه كنيد (= S)
2: به افكار مضطرب توجه كنيد (= T)
3 : درباره ديگر افكار مفيد فكر كنيد(= O)
4: او را تحسين كنيد و براي دفعه بعدي برنامه ريزي كنيد (= P)
| علامت ترس (= S) | افكار(= T) | ديگر افكار مفيد (= O) | تحسين و برنامه ريزي(= P) |
| درد شكم
تپش قلب لرزش زانو |
ممكن است من استفراغ كنم و مامان براي كمك به من دردسترس نباشد. | من ميتوانم بخواهم كه به حمام بروم و نفس آرام بكشم .
من ميتوانم آب بخورم. معلم من مواظب من است ، او به من كمك خواهد كرد |
آفرين به تو براي اينكه به خاطر سپردي كه از طرح STOP استفاده كني!
دفعه بعدي من به يا دمي اورم كه احساس دست پاچگي خيلي طول نميكشد و اب خوردن مفيد خواهد بود |
اكنون از طرح STOP همراه با كودكتان استفاده كنيد! شما نياز خواهيد داشت تا چندين نسخه كپي كنيد. ابتدا به همراه كودكتان از روي چارت عمل كنيد. احتمالن شما لازم خواهيد داشت تا اين كار را چندين بار در طول چندين روز انجام دهيد. وقتيكه كودك شما به خوبي عمل اينكار را ياد گرفت، از او بخواهيد وقتيكه با يك موقعيت ترسناك مواجه ميشود به تنهايي چارت را كامل كند. درنهايت كودك شما به مراحل طرح عادت ميكندو ممكن است حتي نيازي به نوشتن نباشد.
تحسين و جايزه دادن را به ياد داشته باشيد.
برچسب ها: تفكر سالم ,تفكر ناسالم ,مشاوره كودكان ,نمودار رشد كودكان ,
۱۷:۳۲
- ۷۷ بازديد
- ۰ نظر