روابط فرزند نوجوان شما با دوستان و همسالان خود مهمترين مسئله در زندگي او هستند. تمام افراد نياز دارند كه احساس تعلق كرده و با ديگران ارتباط برقرار كنند و با افرادي كه گرايش ها، علايق، و موقعيت هاي مشابهي دارند در تعامل و ارتباط باشند. افراد دوستاني را برميگزينند كه آنها را پذيرفته، به آنها علاقه نشان مي دهند و ديد مطلوبي نسبت به آنها داشته باشند. درحالي كه بسياري از خانواده ها سعي مي كنند تا به نوجوان خود احساس غرور و اعتماد به نفس نسبت به ويژگي هاي خاص شخصيتي، سوابق، و توانايي هاي خود را القا كنند، اما معمولا همسالان او بيشتر احساسات، افكار، و كارهايي كه با جستجوي نوجوان در جهت هويت فردي او در ارتباط باشند را مي پذيرند. مسئلهي تاثير همتايان، صرف نظر از مثبت و يا منفي بودن آن، از اهميت بسيار بالايي برخوردار است. چه خوشتان بيايد يا نه، معمولا براي فرزند شما ديدگاه ها و نظرات همتايان او، بيشتر از نظرات شما اهميت دارند.
فشار مثبت همسالان- توانايي نوجوان در ايجاد روابط سالم دوستي و ارتباط با همسالان- به هويت فردي، عزت نفس، و استقلال او بستگي دارد.
در بهترين حالت، فشار همسالان مي تواند موجب تجهيز توان و انگيزه ي نوجوان شما براي موفقيت او شود، و او را تشويق كند تا خود را با رفتارهاي سالم وفق دهد. همسالان مي توانند الگوهايي مثبت براي نوجوان باشند. همسالان مي توانند رفتارهاي مناسب اجتماعي را براي نوجوان به نمايش بگذارند. گروه همسالان نوجوان معمولا به نا اميدي ها، كشمكش ها، و نگراني هاي معمول دوره ي نوجواني فرزند شما به خوبي توجه كرده، مي پذيرند و آنها را درك مي كنند.
فشار منفي همسالان
نياز فرد به پذيرفته شدن و مورد تاييد قرار گرفتن، و تعلق در سنين نوجواني بسيار حياتي مي باشد. نوجواناني كه احساس تنهايي و انزوا مي كنند، و يا احساس مي كنند كه توسط همسالان خود و يا خانواده طرد شده اند، احتمال اين كه براي پذيرش و بدست آوردن جايگاهي در يك گروه به رفتارهاي پرخطر گرايش پيدا كنند، بيشتر است. در چنين موقعيت هايي، فشار همتايان مي تواند توانايي استدلال و قضاوت نوجوان را تحت تاثير قرار داده و به تمايل او براي دست زدن به رفتارهاي پر خطر دامن زده، او را از خانواده و تاثيرات مثبت آن دور كرده و در دام اعمال پر خطر بيندازند.
براي مثال، كودكاني كه دچار اختلال نقص توجه و بيش فعالي (ADHD) هستند، به واسطه ي شيوه هاي يادگيري متفاوت يا اختلال در يادگيري، معمولا توسط همسالان بدليل رفتارهاي نا هماهنگ با شرايط سني، طرد مي شوند، و بنابراين ممكن است به برقراري ارتباط با ديگر همسالاني كه طرد شده و يا حتي قانون شكن هستند روي آورند.
دختران نوجوان هنگامي كه به دنبال پذيرش همسالان، مورد تاييد قرار گرفتن و عشق باشند، به صورت مكرر وارد روابط جنسي مي شوند. يك اثر گذاري منفي و قوي مي تواند نوجوان را حتي به انتخاب ها و رفتارهايي ترغيب كند كه برخلاف ارزش ها و باورهاي او هستند. برخي از نوجوانان حتي حاضر هستند خطر تنبيه توسط والدين و از دست دادن اعتماد آنها، و يا حتي زندان را به جان بخرند، تنها براي آنكه بتوانند در گروه مانده و احساس كنند گروهي از دوستان دارند كه توسط آنها پذيرفته شده اند و مي توانند هويت خود را با آنها تعريف كنند.
برخي اوقات نوجوان طرز لباس پوشيدن خود را تغيير مي دهد، در دوستي هاي خود تجديد نظر مي كند، ارزش هايي را رها كرده و ارزشهاي جديدي را مي پذيرد، تنها براي آنكه با يك گروه و افرادي خاص مطابقت داشته باشد. برخي از نوجوانان داراي يك زندگي مخفي هستند كه تحت تاثير همسالان آنها به وجود آمده است. برخي از آنها – و از جمله آن گروه از نوجوانان كه به نظر داراي رفتاري مناسب هستند و در مقابل بزرگ سالان نوجوانان موفقي هستند – هنگامي كه با همسالان خود هستند رفتارهاي منفي و حتي خطرناكي از آنها سر مي زند.
زماني كه نوجوان تحت تاثيرهاي منفي اين گروه از همتايان خود هستند به مرور سمت مشكلاتي مانند قانون شكني، استفاده از مواد مخدر، مشكلات مدرسه، رفتارهاي مقابله جويانه، و عضويت در باندها سوق پيدا مي كند.
اگر نوجوان شما با افرادي ارتباط برقرار كند كه اقدام به مصرف مواد مخدر مي كنند و يا ديگر رفتارهاي خود-تخريبي را انجام مي دهند، بنابراين احتمالا فرزند شما نيز به انجام اين رفتارها گرايش پيدا خواهد كرد.
فرزند خود را به داشتن روابط سالم و مثبت تشويق كنيد
تشويق روابط دوستانه ميان نوجوانان امري مهم است. همه ي ما مي خواهيم فرزندان ما با افرادي ارتباط برقرار كنند كه تاثيرات مثبتي برروي آنها داشته باشند، و از افرادي كه آنان را به انجام كارهاي مضر، ويرانگر، يا غير قانوني تشويق مي كنند دوري كنند. والدين مي توانند با نثار كردن عشق و محبت به نوجوان، صرف وقت براي او، تعيين حد و مرزها، و تشويق او براي داشتن استقلال فكري، روابط مثبت با همتايان را در نوجوان تقويت كنند. برخي از راه هايي كه با آنها مي توانيد اين حمايت را نشان دهيد در زير آمده است:
- داشتن رابطه اي مثبت با نوجوان
زماني كه روابط والدين با نوجوان گرم و محبت آميز، با احترام متقابل، و با ثبات و سرشار از عشق باشد، اين رابطه شكوفا شده، اعتماد به نفس، سلامت رواني، معنويات، و مهارت هاي اجتماعي او افزايش خواهد يافت.
- صادقانه به كارها و فعاليت هاي نوجوان علاقه نشان دهيد
اين كار به والدين اجازه مي دهد تا دوستان فرزند نوجوان خود را بشناسند و بتوانند بر رفتارهاي او نظارت داشته باشند، كه براي دور نگه داشتن او از خطرات بسيار ضروري است. زماني كه رفتارهاي ناسالم و منفي از او سر مي زند، والديني كه براي فرزندان خود مقررات و حد و مرزهايي تعيين كرده و همچنين پيامد هاي نقض آنها را مشخص مي كنند، اگر انها را به ارامي وادار به اجراي قوانين كنند مي توانند انتظار انتقاد كمتري از سوي نوجوان خود داشته باشند. معمولا والديني كه همراه با فرزندان خود و با مشاركت آنها، حد ومرزها و انتظارات را مشخص مي كنند، متوجه مي شوند كه به مرور توانايي فرزندان آنها براي پايبندي به اين انتظارات افزايش مي يابد.
- تشويق نوجوان به داشتن تفكري مستقل
با اين كار، نوجوان نگرشي سالم دربارهي خود پيدا خواهد كرد و توانايي او براي مقاومت در برابر فشارهاي منفي همسالان افزايش خواهد يافت.
- زماني كه دوستان نوجوان مورد تاييد والدين واقع نمي شوند
ممكن است از افرادي كه دختر و يا پسر شما به عنوان دوست و يا گروه همتايان برگزيده اند، ناراضي باشيد و مورد تاييد شما نباشند. شما مي توانيد دلايل مختلفي براي عدم تاييد اين افراد داشته باشيد مانند سوابق اين افراد، گرايش هاي منفي آنها، يا مشاهده ي رفتارهاي پرخطر و نامناسب (مانند مصرف الكل، مواد مخدر، فرار از مدرسه، خشونت، رفتارهاي جنسي). براي شما چند راهكار پيشنهاد مي شود:
- سعي كنيد دوستان فرزند خود را بشناسيد.
اسم هاي آنها را ياد بگيريد، آنها را به خانه دعوت كنيد تا بتوانيد با آنها گفت و گو كنيد و حرف هاي آنها را بشنويد، و با والدين آنها آشنا شويد.
- به دوستان فرزند خود حمله نكنيد.
به خاطر داشته باشيد كه انتقاد از فرزندتان بخاطر دوستاني كه انتخاب كرده است نوعي تخريب شخصيت محسوب مي شود.
- به نوجوان كمك كنيد تا تفاوت ميان تصوير ( ابراز فرهنگ جواني) و هويت (آنچه كه هست) را درك كند.
- ارتباط خود را با او حفظ كنيد و سعي كنيد دريابيد كه چرا اين دوستان براي او مهم هستند.
- بررسي كنيد كه آيا نگراني شما در باره ي دوستان او واقعيت دارد.
- اگر به اين نتيجه رسيديد كه نگراني هاي شما درست بوده اند، در مورد رفتارها و انتخاب ها با نوجوان گفتگو كنيد و نه دوستان او.
- با حمايت از تصميماتي كه بر پايه ي اصول و باورها گرفته شده اند و نه بر اساس نظر و خواست ديگران، استقلال نوجوان را در تصميم گيري هاي خود تقويت و تشويق كنيد.
- اجازه دهيد نوجوان شما از نگراني ها و احساسات شما آگاه شود.
- با كمك به نوجوان براي فكر كردن پيش از هر اقدامي و بحث كردن در مورد پيامدهاي كوتاه مدت و بلند مدت رفتارهاي پرخطر، تفكر انعكاسي او را تقويت كنيد.
- به ياد داشته باشيد كه همه ي ما درس هاي با ارزش زندگي خود را از اشتباهات خود فرا گرفته ايم.
صرف نظر از هر نوع تاثير فشار همسالان كه فرزند نوجوان شما با آن روبرو شود، او بايد بياموزد كه ارزش همسان شدن و همشكل شدن با گروه (پيوستن) را با اهميت تصميم گيري بر اساس اصول خود (استقلال) بسنجد و شما بايد همواره اطمينان حاصل كنيد كه فرزند نوجوان شما مي داند كه عاشق او هستيد و در خانه براي او به عنوان يك شخصيت ارزش قائل هستيد.
براي مطالعه بيشتر
اختلال بي اشتهايي عصبي در نوجواني
اختلال بي اشتهايي عصبي در نوجواني
منبع:مشاوره-خانواده.com
۱۷:۳۱
- ۷۳ بازديد
- ۰ نظر