زخم بر روي همسترها بدون همدمي با سرعت هماهنگي با همسترها همخواني ندارد

تحقيقات جديد در مورد همسترها نشان مي دهد كه بدون همدمنشيني، زخم هاي روي حيوانات به سرعت شبيه سازي نمي شوند.

محققان بر اين تأثير گذاشتند كه ارتباط اجتماعي با بهبودي زخم در همسترهاي تحت تأثير قرار داشت. نتايج نشان داد كه زخم هاي پوست تقريبا دو برابر سريع در همستراني كه با يك خواهر زوج زاده شده اند، بهبود يافتند. اين حيوانات نيز كمتر از كورتيزول هورمون استرس را نسبت به همسترهاي غير همجنسگرا توليد مي كنند.

"تاخير استرس بهبود زخم در انسان و حيوانات ديگر، و تماس هاي اجتماعي كمك مي كند تا به مقابله با اين تاخير، گفت:" كورتني DeVries، نويسنده اصلي اين پژوهش و استاديار روانشناسي و علوم اعصاب در دانشگاه ايالتي اوهايو . "هدف ما اين است كه بدانيم مكانيسم هاي فيزيولوژيكي كه از طريق آن حمايت اجتماعي بهبود مي يابند".

او و همكارانش نيز با گروهي از همسترهاي اجتماعي كه اكسي توسين، هورموني است كه در هنگام تماس با اجتماع آزاد شده و با پيوند اجتماعي در جانوران مونوگمايي آزاد شده است، تحت درمان قرار گرفتند. به نظر مي رسد درمان Oxytocin موجب بهبود اثرات استرس بر بهبود زخم مي شود، چرا كه حيوانات درمان شده حدود 25 درصد سريع تر از حيوانات بدون درمان درمان مي شوند.

اين مطالعه در شماره اخير مجله Psychoneuroendocrinology به چاپ رسيده است.

مركز مشاوره كودك

محققان مجموعه اي از آزمايشات را انجام داده اند تا ياد بگيرند كه چگونه تعاملات اجتماعي بر سلامت تاثير مي گذارد و مكانيسم هايي را كه به آن عمل مي كنند بهتر درك مي كند. همسترهاي زن سيبري با يك خواهر يا جداگانه در طول مطالعه سه هفته ملاقات كردند. تمام حيوانات زخم هاي جزئي پوست را در مورد اندازه دانه ي آفتابگردان بر روي گردن خود دريافت كردند. محققان هر روز عكس ها را اندازه گيري و زخم ها را اندازه گيري مي كنند.

بعضي از همسترها به مدت 14 روز متوالي به لوله هاي پلكسي گلاس كوچك براي دو ساعت در روز محدود مي شدند. مطالعات ديگر نشان داده است كه چنين محصور باعث ايجاد استرس و همچنين تأخير در بهبود زخم است. در حالي كه حيوانات نمي توانستند در لوله ها چرخانده شوند، مي توانستند به جلو و عقب حركت كنند و بلند شوند.

همسترها براي يكي از آزمايشات به چهار گروه تقسيم شدند: اجتماعي جدا، بدون تنش؛ اجتماعي جدا، تنش؛زوج، بدون استرس؛ و زوج، تاكيد كرد. به زودي يك روز پس از آسيب، زخم هاي حيوانات تحت تأثير قرار گرفتند و حدود 25 درصد بزرگتر از زخم هاي سه گروه ديگر بود و اين مدت حدود يك هفته باقي ماند.

در يك آزمايش دوم، محققين سطوح كورتيزول - هورمون استرس - از حيوانات زوجي به كساني كه در حيوانات جدا شده بودند مقايسه كردند. نمونه هاي خون بلافاصله پس از همستر تحت فشار قرار گرفتند و دوباره 45 دقيقه بعد. درست بعد از استرس، سطح كورتيزول حيوانات جدا شده يك و نيم برابر بيشتر از حيوانات زوج بود.