كودك به چه روشي زبان باز مي كند؟

اولين كلمه اي كه بچه بر زبان مي آورد چيست؟

احتمالا همان كلمه اي باشد كه به وسيله ي آن مادرش را صدا مي زند. ممكن است فكر كنيم كه فهميدن كلمه «ماممان» كار آساني باشد؛ اما حقيقتا پروسه ي پيچيده اي جهت يادگيري اين كلمه وجود دارد. حالا اين پروسه را به صورت گام به گام براي شما بازگو مي كنيم.

زماني كه بچه به دنيا مي ايد، مغز او مانند برگي سفيد و نانوشته است و هيچ چيز در آن وجود ندارد. بخش هاي مختلف مغز كه حواس چندگانه را مي فهمند و هنوز چيزي را دريافت نكرده اند. صحيح است كه چشم هاي بچه باز است، اما رشته عصبي كه چشمان او را به مغز متصل مي كند، همچنان تكامل نيافته است؛ به اين دليل مغز او قادر نيست كه چيزي را ثبت كند.

بنابراين بعد از يكي دو ماه كه اين عصبها رشد يافت، بچه مي تواند مادرش را ببيند.

به خاطر تكرار چيزي، مركز حافظه جهت مرئيات، در مغز بچه رشد مي كند. برخوردهاي پي در پي وي با مادرش، مكررا ادراكاتي را برايش به وجود مي آورد؛ ادراكاتي كه همگي در همان مركز ثبت خواهند شد.

در اين مرحله است كه كودك مي تواند مادر خودش را بشناسد.

زماني كه مادر متوجه مي شود كه كودكش اين مرحله از رشد را پشت سر گذاشته است، شروع مي كند كه خود را براي كودك معرفي كند؛ يعني برخي اوقات و گاه و بي گاه به خودش اشاره مي كند و به كودك مي گويد «مامان» يا «مادر».

در شروع بچه نمي تواند بشنود؛ اما همچنان كه عصبهايش تدريجا رشد پيدا مي كند؛ قادر به شنيدن مي شود. در اين زمان به خاطر تكرار، مركز حافظه ي او براي شنيدن، در مغز او پيدا مي شود و به مرور معني كلمه «مامان» را مي فهمد و معني آن را خوب به ذهن خود مي سپارد.

طي اين مرحله مادر بايد به كودكش حرف زندن را ياد بدهد؛ براي مثال به خاطر تكرار كلمه «مامان» يك اتفاق مهم براي بچه مي افتد؛ يعني ميان چهره مادر كه در مركز بينايي او شكل مي بندد، با ادراك شنوايي كه از تكرار كلمه برخاسته و به مركز شنوايي مغز او راه پيدا كرده ست؛ ارتباط برقرار مي شود.

اين رويداد را تداعي تفسير مي كنند. يعني حالا كه كودك هم چهره مادر خود را مي تواند بشناسد، و هم زماني كه او را مي بيند به كلمه مادر در ذهن او شكل مي گيرد رويداد تداعي اتفاق مي افتد.

بعد از اين كودك آغاز به تقليد از مادرش مي كند. كلمه «مامان» را بدون آنكه بر زبان جاري كند در ذهن او جايگزين شده است، و تلاش مي كند تا كم كم آن را بر زبان بياورد. به خاطر تلاش هاي مكرر، هر بار كه مادرش را مي بيند عظلات صورتش را به حركت در خواهد آورد و نهايتا اين توانايي در او شكل مي گيرد كه بگويد «مامان».

ولي مادر در اين زمان كه مي بيند كودكش مي تواند تكلم داشته باشد از شادي در پوست خود نخواهد گنجيد.

منبع:مشاوره-ازواج.com