دانشمندان مغناطيسي عصبي از اولين تصورات را شناسايي مي كنند

دانشمندان علوم اعصاب در دانشگاه نيويورك و دانشگاه هاروارد سيستم هاي عصبي را شناسايي كرده اند كه در ايجاد اولين تصورات ديگران قرار دارند.

يافته هاي جديد نشان مي دهد كه چگونه اطلاعات اجتماعي را رمزگذاري مي كنيم و سپس آن را در ساختن اين قضاوت هاي اوليه ارزيابي مي كنيم، در تازه ترين شماره مجله Science Neuroscience گزارش شده است .

حس كردن ديگران در تعامل اجتماعي آسان نيست - هر فرد جديدي كه ملاقات مي كند ممكن است منبع اطلاعات مبهم و پيچيده باشد. با اين حال، هنگامي كه با فردي براي اولين بار مواجه شديم، ما اغلب سريع تصميم مي گيريم كه آيا ما اين شخص را دوست داريم يا نه. در واقع، تحقيقات قبلي نشان داده است كه مردم ارزيابي هاي نسبتا دقيق و پايدار را بر اساس مشاهدات سريع حتي كمتر از نيم دقيقه انجام مي دهند.

 مشاوره ازدواج فاميلي

Nature Neuroscience به مطالعه به بررسي مكانيسم هاي مغز كه منجر به برداشت بلافاصله پس از ملاقات يك شخص جديد تشكيل شده است. اين آزمايشگاه در آزمايشگاه اليزابت فلپس، استاد روانپزشكي و علوم اعصاب NYU و يكي از همكارانش، انجام شد. نويسنده اصلي اين مطالعه، دانيال شيلر، همكار پس از دكترا در دانشكده روانشناسي NYU و مركز آن در زمينه علوم عصبي بود. همكاران ديگر: جاناتان فريمن، دانشجوي كارشناسي ارشد نيويورك است كه در حال حاضر نامزد دكتراي دانشگاه توفست است. جيمز ميچل، استاديار گروه روانشناسي دانشگاه هاروارد؛ و جيمز اولمن، استاد گروه روانشناسي NYU.

براي كشف فرايند شكل گيري اولين تصور، محققان يك آزمايش را انجام دادند كه در آن فعاليت مغز را بررسي كردند، زماني كه اين شركت كنندگان ارزيابي اوليه از افراد داستاني را انجام دادند. شركتكنندگان از 20 فردي كه داراي ويژگيهاي شخصيتي متفاوت بودند، نوشته شده است. پروفيل هايي كه همراه تصاوير اين افراد داستاني ارائه شده اند شامل سناريوهايي هستند كه نشانگر صفات مثبت (مثلا هوشمند) و منفي (به عنوان مثال، تنبل) در تصاوير آنها است.

پس از خواندن پروفيل ها، شركت كنندگان خواسته شد تا ارزيابي كنند كه چه تعداد افراد مورد علاقه يا نداشتن آنها را دوست داشته باشند. اين برداشت ها بسته به ميزان هر يك از شركت كنندگان ارزش هاي مثبت و منفي مختلف منتقل شده متفاوت بود. به عنوان مثال، اگر يك شركت كننده بيشتر اطلاعات را دوست داشته باشد، از آنجايي كه تنبلي را دوست نداشت، او ممكن است احساس مثبتي ايجاد كند. در طول اين دوره شكل گيري، فعاليت مغز شركت كنندگان با استفاده از تصويربرداري رزونانس مغناطيسي كاربردي (fMRI) مشاهده شد. بر اساس رأي شركت كنندگان، محققان توانستند تفاوت در فعاليت مغز را هنگامي كه با اطلاعاتي كه بيشتر بود در مقايسه با كمتر، مهم در شكل گيري اولين تصور، تعيين كرد.