دلسوزي براي اعتياد

دلسوزي براي اعتياد:والدين بلافاصله بعد از فهميدن اين مسئله در اوج دلسوزي و محبت به شخص ،

تلاش مي كنند اين مسئله را مخفي مي كنند.

سرانجام دلسوزي بي منطق براي اعتياد

به شخص معتاد پول كافي براي ترتيب دادن مواد مي دهند تا به خاطر به دست آوردن پول دست به

عمل هاي بعدي نزند.

گاهي اوقات حتي براي او مواد هم به دست مي آورند و با برنامه ريزي و ناظر بودن تلاش مي كنند كه

استفاده مواد شخص معتاد را مديريت كنند.

متاسفانه اين جور برخوردها پشتيباني غير سالم مي باشد كه فقط باعث بدتر از شدن مي شود.

زيرا شرايط مطلوب براي استفاده را آماده مي كنند.

شخص استفاده كننده مي فهمد كه همواره اشخاصي هر جور كه شده او را حفظ مي كنند.

پشتيباني غير سالم و سالم در معالجه اعتياد

حمايت هاي غير سالم شامل :

اكثر مردم ،اعتياد را يك بي قاعدگي اخلاقي مي انديشند كه شخص مي تواند اگر اراده كند به تنهايي با آن

مبارزه كند.

در صورتيكه اين طور نمي باشد و اعتياد يك بيماري خطرناك است .

بعد از اينكه شخص به اين مسئله مبتلا شود ، واقعا هيچ ارتباطي به اراده او ندارد.

اعتياد با گذر زمان جسم و روان شخص را به طور كامل به در اختيار خود قرار مي دهد و زمينه منحرف

شدن اخلاقي و حتي جنسي شخص مي شود.

اعتياد ، وقتي در شخص پيشرفت مي كند ديگر شخص معتاد قدرت خود را از دست مي دهد.

استفاده دائم شخص را دچار توهم مي كند. شخص تمام صدمه ها و عذاب هايي كه بر سر خود و والدين

وارد مي كند نمي فهمد يا همان طور واقعيت را قبول نمي كند.

مشاوره و اطلاع دادن به خانواده در مورد اعتياد

اولين قدم و مشاوره اعتياد و آغاز درمان آن ، اطلاع دادن به والدين مي باشد.

پس والدين بدون اطلاع در كنار شخص معتاد ، مي تواند بدون اينكه خواستار آن باشند دچار عوارض جنون

اعتياد مي شوند و قدم به قدم با عدم موفقيت شخص معتاد ، خسته مي شوند.

اطلاع دادن والدين و حاضر شدن در جوامع و جلسه هاي راهنمايي به خانواده هاي اشخاص معتاد گام

تاثير گذاري در آغاز ترك اعتياد مي باشد.

قبول كردن اعتياد پس از اقدام كردن به معالجه

در واقع شخص هنگامي به فكر سالم شدن مي افتد كه در آغاز اين بيماري همه عواقب آن را قبول كنند.

والدين بايد به شخص اجازه دهند كه با تجربه هاي بد آن شناخت پيدا كند.

در حقيقت اعتياد به اندازه اي فرد را به هلاكت مي كشاند كه او را براي هر كاري اجبار مي كند.

مثل:

دزدي ، بيماري هاي ريسك دار بعد از استفاده ، منحرفي اخلاقي رنج آور.

گاهي حتي شخص از همه سرانجام اطلاع دارد و رنج مي برد و اراده مي كند كه آن را ترك كند ، ولي

به خاطر پشتيباني هاي ناسالم خانواده ، با سرانجام اعتياد با جديت روبرو نمي شود.