ترك انگشت مكيدن به عنوان يك عادت مي تواند كار سختي براي كودكان باشد. در اين مقاله به شما خواهيم گفت چگونه به كودك كمك كنيد تا انگشت مكيدن خود را كنار بگذارد. انگشت مكيدن يك عادت متداول در ميان كودكان است. گاهي اوقات شما ممكن است بگوييد “بسه ديگه، خسته شدم” ما اينجا به شما كمك مي كنيم كه بدايند چگونه كودك خود را به ترك اين عادت تشويق كنيد.
كودكان به صورت طبيعي بازتابهاي گونه و مكيدن را دارا هستند كه منجر ميشود آنها انگشت خود را در دهان فرو ببرند گاهي حتي اين اتفاق قبل از تولد رخ ميدهد. از آنجايي كه مكيدن انگشت در كودكان به آنها احساس ايمني مي دهد اين حالت را به صورت عادت در مي آورند و هر زمان كه نياز به آرامش دارند و هنگام به خواب رفتن اين كار را انجام مي دهند.
براي مطالعه بيشتر:
اختلالات عادتي مانند انگشت مكيدن كدامند؟
ترك عادت انگشت مكيدن در كودكان
بسياري از كودكان خودشان مكيدن انگشت را كنار ميگذارند، حدود ۲ تا ۴ سالگي. اما براي كودكان بزرگتر كه مكيدن انگشت را در دوران دبستان ادامه مي دهند فشار همسالان در مدرسه معمولاً اين عادت را پايان خواهد داد. به ياد داشته باشيد كودكي كه عادت مكيدن انگشت را كنار گذاشته است ممكن است گاهي اوقات به اين حالت بازگردد مخصوصا زماني كه دچار استرس و اضطراب مي شود.
عادت انگشت مكيدن تا زماني كه دندان هاي دائمي كودك در نيامده اند نگران كننده نيست. در اين زمان انگشت مكيدن مي تواند روي سقف دهان يا چگونگي رديف شدن دندان ها تاثير بگذارد. اين مساله ممكن است هنگامي كه كودك انگشتش را به شدت درد مي مكد بيشتر شود مخصوصا هنگامي كه آن را به صورت منفعلانه در دهانش ميبرد. بهر حال، انگشت مكيدن پرخاشگرانه ميتواند مشكلاتي را در دندان هاي كودك ايجاد كند.
آكادمي تب كودك آمريكا ميگويد درمان معمولا محدود به كودكاني است كه وارد ۵ سالگي ميشوند و بعد از پنج سادگي انگشت مكيدن را ادامه ميدهند. يعني بهتر است قبل از پنج سالگي درمان جدي شروع نشود. با كودك خود در مورد انگشت مكيدن صحبت كنيد اگر در كودك شما خودش بخواهد انگشت مكيدن را كنار بگذارد شما در توقف آن موفقتر خواهيد بود و اين مسئله به انتخاب روش ترك انگشت مكيدن كمك خواهد كرد.
در برخي موارد بي توجهي به انگشت مكيدن كودك براي توقف آن كافيست، مخصوصا زماني كه كودك اين كار را براي جلب توجه انجام مي دهد. اگر ناديده گرفتن كارساز نشود يكي از راه كارهاي زير را امتحان كنيد.
از تقويت مثبت استفاده كنيد: براي كودك خود پاداش يا جوايز كوچك فراهم كني، مانند وقت گذاشتن بيشتر براي خواند قصه شب يا به پارك بردن وي، زماني كه كودك انگشت خود را نمي مكد. استيكر هايي روي تقويم بچسبايند براي يادآوري روزهايي كه كودك شما با موفقيت از انگشت مكيدن اجتناب كرده است.
راه اندازهاي انگشت مكيدن را شناسايي كنيد: اگر كودك شما انگشت خود را در پاسخ به استرس مي مكد موضوع اصلي را مشخص كنيد و در آن زمان و سيله آرامش وي را به روش هاي ديگر فراهم كنيد مانند در آغوش كشيدن يا گفتن كلمات اطمينان بخش. همچنين مي توانيد يك بالش يا عروسك پوليشي به كودك خود بدهيد تا در هنگام استرس آن را فشار دهد.
اگر انگشت مكيدن كودك شما بيشتر بدون هدف است تا اينكه به دنبال توجه باشد، به آرامي به وي يادآور شويد كه آن را متوقف كند. از پرخاشگري، عصبانيت و سرزنش كردن پرهيز كنيد. براي پيشگيري از خجالت كشيدن كودك در جلوي جمع، از علامت هايي مثل تكان دادن دست، يا ديگرعلامت هاي شخصي استفاده كنيد تا ديگران متوجه تذكرات شما نشوند.
براي برخي از كودكان، صحبت هاي دندانپزشك در مورد تاثيرات انگشت مكيدن بر روي دندانها، در كنار گذاشتن انگشت مكيدن موثر خواهد بود. ممكن است پزشك از گاردهاي مخصوص دندان يا ديگر ابزارهاي دندان پزشكي براي توقف انگشت مكيدن استفاده كند.
در موارد نادر پزشكان و روانشناسان استفاده از تكنيك هاي ناخوشايند را توصيه مي كنند مانند پوشاندن ناخن انگشت با يك لاك تلخ، پوشاندن ناخن يا باندپيچي كردن انگشت.
براي بيشتر كودكان كنار گذاشتن انگشت مكيدن كار سختي است اما به ياد داشته باشيد بيشتر اوقات فشار همسالان منجر خواهد شد كه كودكان را در نهايت كنار بگذارد. لازم به ذكر است كه بگوييم، سعي نگران نباشيد فشار زياد روي كودك براي توقف انگشت مكيدن تنها اين فرايند را به تاخير خواهد انداخت.
۱۷:۲۵
- ۵۱ بازديد
- ۰ نظر