اختلاف فكر و عقايد و فرهنگي زن و شوهر

با سلام و خسته نباشيد خدمت مشاور عزيز
من نوشين هستم ۲۶ سالمه ـ ادم مذهبي و مقيد در حد توانم هستم ـ ۷ سال پيش يكي از همكلاسي هاي دانشگاهم بدون هيچ رابطي به خواستگاري من اومد وقتي حرفاشو شنيدم و خودش رو ادم مذهبي مودب و عاشق من معرفي كرده بود ايشون رو با همه ي شرايط بيكاري و هيچي نداشتنش با كمال احترام قبول كردم و عقد كرديم دوماه بيشتر از عقد نگذشته بود ك كم كم رفتارش تغيير كرد يعني خود واقعيش مشخص شد ـ ايشون يه ادم عصبي پرخاشگر بهانه گير عيب جو خودخواه و بددهن  و ...........بود و هست و متاسفانه در مورد خودش  ميگه من خوبم و همه ي ادماي دنيا بدن  ـ ۳ سال اول زندگيم ب هيچكس نگفتم و فكر ميكردم درست ميشه و چون ميديد ك نميگم بدترين بلاها رو سرم مي اورد ديگه خسته شده بودم و با خانوادمو خانوادش مطرح كردم اما از اونجايي ك همسرم جلوي همه خودش رو عاشق و شيفته و مطيع من جلوه ميده كسي باور نكرد و من رو تحقير كردن ۷ ساله ك ميگذره بارها ب خانوادش صحبت كردم اما هرگز جوابي نميگيرم ميليون ها بار بهش فرصت دادم اما هربار بدتر از قبل و متاسفانه ذره اي قبول نداره ـ دوران خيلي سختي رو كشيدم احساسم اعتمادم نشاطم اميدم ارزوم و خيلي چيزامو از دست دادم در حدي شدم ك حتي ناي نماز خوندن هم نداشتم شبانه روز تو اين سالها گريه كردم و بارها ب مرز مرگ رسيدم خدا منو ببخشه و حتي ب خودكشي و فرار هم فكر كردم اما از خدام ترسيدم هميشه تنها بودم اسيب روحي شديدي خوردم ـ حالا ديگه احساسي ب هيچكس ندارم گوشه گير و تنها تر از هميشه ام  بارها ب مشاوره رفتم امجوابي نگرفتن همه ي تلاشهامو كردن خوبترين رفتارهاو انجام دادم اما بدتر شده و ايشون فرق خوبي و بدي رو نميفهمن ـ  در حال حاضر ب همسرم حسي ندارم ديدنش بودنش و حتي شنيدن صداش من رو از درون ازار ميده اما بروش نميارم متاسفانه ديگه توانايي اينكه خشممو براش كنترل كنم ندارم ديگه خوب هم بشه من علاقه اي بهش ندارم اما اون فقط ب زبون ميگه منو دوست داره ك توي رفتار دقيقا عكس اينه و ميگه من طلاقت نميدم كور خوندي  ـ بخاطر حالو روزم احساس گناه شديد ميكنم از اينكه كم بودم از اينكه نميتونم هيچ كار مفيدي انجام بدم احساس پوچي ميكنم توانايي ارتباط با ديگران رو ندارم ـ فكر ميكنم اگه جدا بشم صلاح خدا نيست و اگه هربلايي سر خودش و خانوادش  بياد من مقصرم من با خانوادش رابطه ي خوبي دارم و هرگز نميخوام ذره اي بي احترامي كنم  همش ميگم خدا ازم انتظار داره ك صبوري كنم و بمونم اگه جدا بشم خدامو از دست ميدم  ـ نميخوام ديگه خدامو از دست بدم من جز خدا كسيو ندارم ممنون ميشم راهنماييم كنيد با تشكر