سلام
حال و هواي اين روزام شبيه آهنگ هايده ست؛ خسته از هرچي كه بود، خسته از هرچي كه هست... راه ميوفتم بي هدف، مثل هرشب مست مست... كي مياد به حرفاي من گوش بده، آخه من غريبه هستم با همه...
ديد من به زندگي، با همه ي آدماي دور و برم فرق ميكنه...
به يكي از دوستام گفتم چرا آدما با هم دشمن ميشن؟ به نظرت چرا؟
انقدر خنديد... هنوزم گه گاهي منو مي بينه ميگه دهنت سرويس هروقت يادم ميوفته ميخندم...
در صورتي كه خودم براش جواب پيدا كردم و اصلا هم برام خنده دار نيست...

من بايد تغيير كنم؟ آدماي دور و برم رو عوض كنم(البته خيلي سعي كردم آدمايي مثل خودم پيدا كنم ولي هر سري مثل پوتك خورد تو سرم كه آدما ايني كه هستي رو نمي خوان)
خسته مه... از ديو و دد ملولم و انسانم آرزوست...