همه پدر و مادرها مي‌خواهند به فرزندانشان كمك كنند تا رشد خوبي داشته باشند‎
همه پدر و مادرها مي‌خواهند به فرزندانشان كمك كنند تا رشد خوبي داشته باشند، شاد باشند و انسان‌هاي لايقي بار بيايند. در بيشتر موارد والدين بايد ياد بگيرند در مسيري كه در پيش دارند چه راهكارهايي جواب مي‌دهد، اما اغلب در اين مسير پرپيچ و خم، اشتباهاتي هم وجود دارد كه باعث خستگي و نگراني آنها مي‌شود.
درادامه مي‌گوييم چه تغييرات ساده‌اي در عادت‌هاي خود به عنوان پدر و مادر مي‌توانيد ايجاد كنيد كه مهارت‌هاي فرزندان را رشد داده و زندگي بهتري برايشان فراهم كنيد، عادت‌هايي كه ويژگي‌هاي تقريبا مشترك والدين موفق است.

به بچه‌ها مسئوليت مي‌دهند:

اغلب وسوسه مي‌شويد كه تمام كارهاي خانه را خودتان انجام دهيد، شما سرعت بيشتري داريد و بهتر از پس كارها برمي‌آييد و مجبور نيستيد به هيچ‌كس ديگري ياد بدهيد كه چطور اين كارها را انجام بدهد. زماني كه شما امروز براي فرزندانتان صرف مي‌كنيد تا نحوه‌ انجام كارها را ياد بگيرند، پاداش و نتيجه‌اي بلند‌مدت خواهد داشت. از سنين پايين كودكتان شروع كنيد و در كارهايي كه مي‌تواند با شما مشاركت داشته باشد از او كمك بگيريد. فرزند هشت ساله شما مي‌تواند لباس‌هاي شسته شده را تا كند. با بالاتر رفتن سن فرزندتان مي‌توانيد كارهاي پيچيده‌تري را به او محول كنيد.
براي بچه‌ها كتاب مي‌خوانند:

كتاب خواندن براي بچه‌ها كاري است كه حتي والدين شاغل هم مي‌توانند انجام دهند. كتاب خواندن براي فرزندتان، تاثيرات ماندگار هم براي شما و هم براي كودكتان دارد. با اين كار مي‌توانيد كيفيت زمان با هم بودنتان را بالا ببريد، چون فرزندتان مي‌داند كه در اين هنگام، تمام تمركز و حواس پدر يا مادرش فقط معطوف به اوست. كتاب خواندن براي فرزندتان به نفع مهارت‌هاي خواندني او در مدرسه نيز خواهد بود.تحقيقات نشان داده است بچه‌‌هاي ۴ تا ۵ ساله‌اي كه سه تا پنج بار در هفته برايشان كتاب خوانده مي‌شود، نسبت به ساير همسالان خود، تيزفهم‌تر هستند.
كمكشان مي‌كنند فرصت‌هايي براي داوطلب شدن پيدا كنند:

وقتي بچه‌ها براي انجام كاري داوطلب مي‌شوند ياد مي‌گيرند كمتر خودخواهانه فكر كنند. بچه‌ها به طور طبيعي نمي‌دانند چطور به افراد بيرون از خانواده‌ خود توجه و كمك كنند، مگر اينكه شما فرصت‌هايي براي همدلي و همكاري براي آنها فراهم كنيد. اگر فرد ناتواني در خيابان براي انجام كاري نياز به كمك دارد و فرزندتان از پس اين كار بر‌مي‌آيد، تشويقش كنيد تا اين كار را انجام بدهد.
به آنها پس‌انداز كردن را ياد مي‌دهند:

عادت دادن به پس‌انداز كردن را بايد از سنين پايين شروع كنيد. والدين بايد به بچه‌ها ياد بدهند كه ۲۵ درصد از پول توجيبي‌شان را پس‌انداز كنند. وقتي بزرگ‌تر شدند و دريافت منظمي از پول داشتند، آنها را به بانك ببريد تا با افتتاح حساب پس‌انداز، خودشان پس‌انداز كردن را تجربه كنند و اين برايشان تبديل به يك عادت هميشگي بشود. وقتي دوست دارند يك چيز بزرگ بخرند، به جاي اينكه تمام مبلغ را در اختيارشان بگذاريد با كمك خودشان برنامه‌اي ترتيب دهيد تا با پس‌انداز كردن مبالغ بيشتر بعد از مدتي مشخص، خودش توانايي خريد چيزي را كه مي‌خواهد به دست بياورند. آنها بايد ارزش پولي را كه به دست مي‌آورند و زماني را كه صرف پس‌انداز آن مي‌كنند، درك كنند.
تشويقشان مي‌كنند هر روز ورزش كنند:

اگر شما به بچه‌ها كمك كنيد از همان كودكي از ورزش كردن لذت ببرند، اين عادت را با خود به دوران نوجواني، جواني و بزرگسالي خواهند برد. آنها را در كلاس‌هاي ورزشي ثبت نام كنيد. هر شب قبل از شام چند دقيقه وقت بگذاريد و با هم يك فعاليت ورزشي در حياط يا پارك نزديك خانه انجام دهيد.
كمكشان مي‌كنند اهداف كوتاه مدت و بلند مدت تعيين كنند:

اهداف هم مانند مسئوليت‌ها متناسب با رشد و بالا رفتن سن بچه‌ها، پيچيده‌تر و بزرگ‌تر مي‌شوند. وقتي بچه‌ها كوچك هستند به آنها كمك كنيد راندن سه چرخه يا پس‌انداز براي خريدن اسباب بازي مورد علاقه‌شان را براي خود هدف در نظر بگيرند.
بچه‌هاي بزرگ‌تر مي‌توانند براي خريدن اتومبيل، ورود به دانشگاه يا يك سفر تفريحي پس‌انداز كنند. اين هدف‌ها به آنها كمك خواهد كرد به آينده هم فكر كنند نه فقط به چيزي كه در همين لحظه مي‌گذرد. هدف تعيين كردن و براي رسيدن به آن تلاش كردن به آنها ياد مي‌دهد ارزش تحمل براي برآورده شدن خواسته‌ها را ياد بگيرند.

يادشان مي‌دهند كه ارتباط هميشگي با خانواده‌شان را حفظ كنند:

بچه‌ها با بزرگ‌تر شدن، احساس استقلال‌طلبي بيشتري پيدا كرده و دوست دارند وابستگي‌ها به خانواده را كمتر كنند. اين يك تحول طبيعي و مثبت است. اما بايد اين را بدانند كه با مستقل شدن، همچنان به راهنمايي‌ها و نظارت والدين خود نياز دارند، مخصوصا وقتي پاي اينترنت و رسانه‌هاي اجتماعي به ميان مي‌آيد.