با سلام.در رابطه اي عاشقانه با پسري هستم كه يك ماه از من كوچكتر است.هر دو به هم علاقمند و در شرف معرفي خانواده ها و ازدواج هستيم.مردي مودب با شخصيت و مهربانه ولي مشكلي كه من دارم اينه كه طرف مقابلم اصلا گذشت نداره.اكثر مواقع كه دعوامون ميشه من انتظار دارم بعنوان يك مرد جلو بياد و نازم رو بكشه و بخواد آشتي كنيم و در مورد مشكلمون باهم صحبت كرده و حلش كنيم.ولي اينطوري نيست.اصلا نه پيام ميده و نه تماسي ميگيره.در اون حد كه هميشه خودم براي آشتي پيشقدم ميشم.و تازه به همين راحتي هم قبول نميكنه!و جواب تلفن هام رو نميده!اين خيلي ناراحتم ميكنه حس ميكنم تحقير شدم.درسته بعضي موارد خودم قهر ميكنم ولي اون اعتقاد داره چون من بودم كه اول قهر كردم پس خودم بايد برگردم و آشتي كنم!و بعد از يه عالمه منت كشي كه ميكنم ازش بهم ميگه رفتارتو اصلاح كن ولي رفتار زشت خودش رو نميبينه..هميشه بهش گفتم ازين خصلتش ناراحتم و دلم ميخواد حتي اگه شروع كننده دعوا خودم بودم اون گذشت كنه و بياد جلو و نذاره خراب شه رابطه. هميشه قول داده درستش كنه ولي راستش اصلا گذشت نداره.من خيلي دوسش دارم و نميخوام رابطم خراب بشه.جز اين مورد مشكلي با هم نداريم و وقتي با هم قهر نيستيم همه چيز بين ما خيلي عالي و فوق الادست.لطفا منو راهنماييكنيد تا بتونم انتخاب درستي كنم چون به شدت عاشقش هستم ونميخوام از دستش بدم. اعتقاد دارم كه حل مشكل خيلي بهتر از خراب شدن يه رابطه قشنگه