مواجه شدن طولاني مدت با آلودگي هوا مي تواند تاثير قابل ملاحظه اي روي مغز داشته باشد

تحقيقات جديد در موش نشان مي دهد كه قرار گرفتن در معرض آلودگي هوا در طول مدت طولاني مي تواند منجر به تغييرات فيزيكي مغز و همچنين مشكلات يادگيري و حافظه و حتي افسردگي شود.

لورا فونكن (Laura Fonken)، نويسنده اصلي اين مطالعه و دانشجوي دكتراي آن در حالي كه مطالعات ديگر نشان داده است كه اثرات مضر هوا آلوده به قلب و ريه ها، يكي از اولين مطالعات درازمدت براي نشان دادن تاثير منفي بر مغز است. علوم اعصاب در دانشگاه ايالتي اوهايو.

Fonken گفت: "نتايج نشان مي دهد كه قرار گرفتن در معرض هوا در معرض آلوده هوا مي تواند اثرات منفي و قابل توجهي روي مغز داشته باشد كه مي تواند منجر به مسائل مختلف سلامتي شود."

"اين مي تواند پيامدهاي مهمي و نگران كننده اي براي افرادي كه در مناطق آلوده شهري در سراسر جهان زندگي مي كنند و كار مي كنند، داشته باشد."

اين مطالعه در اين مجله در مجله مولكولي روانپزشكي به چاپ رسيده است .

براي اين مطالعه، Fonken و همكارانش در Department of Neuroscience در ايالت اوهايو با محققاني در موسسه تحقيقات قلب و ريه Davis در دانشگاه همكاري كردند.

در تحقيقات قبلي در موش، گروه تحقيقاتي ديويس، از جمله Qinghua Sun، استاد علوم بهداشت محيط و سانجي Rajagopalan، استاد پزشكي قلب و عروق، دريافتند كه ذرات ريز هوا باعث التهاب گسترده در بدن مي شود و مي تواند به فشار خون بالا، ديابت و چاقي. اين مطالعه جديد با هدف گسترش تحقيقات خود بر آلودگي هوا به مغز انجام شد.

رندي نلسون، يكي از نويسندگان اين مطالعه و استاد علوم اعصاب و روانشناسي در ايالت اوهايو گفت: "هر چه بيشتر ما در مورد اثرات بهداشتي مدت زمان آلودگي هوا ياد مي گيريم، دلايل بيشتري براي آن وجود دارد."

"اين مطالعه شواهد بيشتري را نشان مي دهد كه اثرات منفي آلودگي بر روي سلامتي است."

در مطالعه جديد، موش ها به مدت شش ساعت در روز، پنج روز در هفته به مدت 10 ماه - تقريبا نيمي از عمر موش ها - در معرض هواي فيلتر شده يا هوا آلوده بودند.

هوا آلوده شامل ذرات ريز، نوع آلودگي ناشي از اتومبيل، كارخانه ها و گرد و غبار طبيعي است. ذرات ريز كوچك هستند - حدود 2.5 ميكرومتر در قطر و يا حدود 1/30 از عرض متوسط ​​موي انسان. اين ذرات مي توانند به مناطق عميق ريه ها و ساير اندام هاي بدن برسند.

به گفته محققان، غلظت ذراتي كه موش ها در معرض آن قرار داشتند معادل با آنچه مردم ممكن است در بعضي از مناطق آلوده در معرض قرار گيرند، معادل است.

پس از گذشت 10 ماه از قرار گرفتن در معرض هوا آلوده يا فيلتر شده، محققان انواع مختلفي از آزمايشات رفتاري روي حيوانات انجام دادند.

در يك آزمون يادگيري و حافظه، موش ها در وسط عرصه روشن روشن قرار گرفتند و به مدت دو دقيقه براي پيدا كردن يك سوراخ فرار به يك جعبه تاريك كه در آن احساس راحتي بيشتري مي كردند، داده شد. آنها پنج روز تمرين براي پيدا كردن سوراخ فرار داده شدند، اما موش هايي كه هوا آلوده را نفس مي كشيدند، براي يادگيري جايي كه سوراخ فرار بود، طول كشيد. موش ها در معرض هواي آلوده قرار گرفتند و به احتمال زياد به ياد مي آوردند كه در آن هنگام حفره اي كه فرار مي كرد، آزمايش شد.

در آزمايش ديگري، موش هايي كه در معرض هوا آلوده قرار داشتند رفتارهاي افسردگي بيشتري را نشان مي دادند نسبت به موش هايي كه هواي فيلتر شده را نفس مي كشيدند. در يك آزمايش، موش هاي آلوده هوا، علائمي از سطوح بالاتري از رفتارهاي اضطراب نشان دادند، اما نه در يكي ديگر.

اما چگونه آلودگي هوا منجر به اين تغييرات در يادگيري، حافظه و خلق و خوي مي شود؟ محققان آزمايشات مربوط به ناحيه هيپوكامپ مغز موش ها را براي يافتن پاسخ ها انجام دادند.

Fonken، كه در كنار نلسون نيز عضو موسسه تحقيقات پزشكي رفتاري اوهايو است، گفت: "ما مي خواستيم با دقت در هيپوكامپ مراقب باشيم زيرا اين ارتباط با يادگيري، حافظه و افسردگي همراه است."

نتايج نشان داد كه تفاوت هاي فيزيكي واضح در هيپوكمپ موش هايي كه در معرض آلودگي هوا قرار دارند نسبت به كساني كه در معرض آلودگي قرار نگرفته اند.

محققان به طور خاص در شاخه هايي كه از سلول هاي عصبي (يا نورون ها) به نام دندريت رشد مي كنند نگاه مي كنند. دندريتها داراي پيش بيني هاي كوچك هستند كه آنها را به نام ستون فقرات رشد مي دهد كه سيگنال هاي يك نورون را به ديگري انتقال مي دهد.

موش ها در معرض هوا آلوده به ستون فقرات كمتري در قسمت هاي هيپوكامپ، دندريت هاي كوتاه تر و به طور كلي كاهش پيچيدگي سلولي را نشان دادند.

"تحقيقات قبلي نشان داده است كه اين نوع تغييرات با كاهش توانايي هاي يادگيري و حافظه ارتباط دارد"، گفت: نلسون.

در مطالعات ديگر، تعدادي از همكاران اين مطالعه از مركز تحقيقات ديويس دريافتند كه تماس مزمن با هوا آلوده منجر به التهاب گسترده در بدن مي شود، كه با انواع مختلف مشكلات سلامتي در انسان مرتبط است، از جمله افسردگي. اين مطالعه جديد نشان داد كه اين التهاب كم درجه در هيپوكامپ آشكار است.

در موش هايي كه هواي آلوده را نفس مي اندازند، پيام هاي شيميايي كه سبب التهاب مي شوند - به نام سيتوكين هاي پروتئين التهابي - در هيپوكامپ فعال تر از موش هايي بودند كه هواي فشرده را نفس مي كشيدند.حاملگي بارداري تولد نوزاد

Fonken گفت: "هيپوكامپ به خصوص در برابر آسيب هاي ناشي از التهاب حساس است."

"ما معتقديم كه التهاب سيستميك ناشي از تنفس هوا آلوده به سيستم عصبي مركزي ارتباط دارد."