تحقيقات جديد نشان ميدهد كه در هنگام رانندگي مي توانيد سفر خود را در حوضچه جاده اي به شما بسپاريد. روانشناسان دانشگاه واندربيلت دريافتند كه ادراك بصري ما مي تواند با خاطراتي از آنچه كه اخيرا ديده مي شود آلوده شود و توانايي ما را در درك درستي از آنچه كه در حال مشاهده است انجام دهد و به آن عمل كنيم.
"اين مطالعه نشان مي دهد كه نگه داشتن حافظه يك رويداد بصري در ذهن ما براي يك دوره كوتاه مدت مي تواند" درك "بصري در طول زمان كه ما به ياد داشته باشيد،" رندولف بلك، مطالعه همكار نويسنده و سنتنيال استاد روانشناسي، گفت:
"مطالعه ما نشان دهنده اولين شواهد قطعي براي چنين آلودگي است و نتايج به شدت نشان مي دهد كه يادآوري و درك مشاركت حداقل برخي از مناطق مشابه مغز است."
اين مطالعه كه توسط مين سوكنگ كانون تحقيقاتي انجام شده است، اخيرا در مجله Psychonomic Bulletin & Review منتشر شده است .
"موارد متعددي وجود دارد كه ما در فعاليت هاي بصري هدايت مي شويم، مانند رانندگي، در حاليكه رويدادهاي بصري را در ذهن ما مجسم مي كنيم. حس مشترك به ما مي گويد كه اين بازي ذهني بدون عارضه است، زيرا كه ما توانايي ما براي ثبت نام و واكنش به اشياء در حوزه بصري ما، "كانگ و همكارانش نوشتند. با اين حال، واضح است كه اين زماني درست نيست كه محتويات خاطرات كاري ما با محتواي مطالب ادراكي ما هماهنگ باشد. "
در اين مطالعه، محققان از يك توهم تصويري به نام "تحرك حركت" استفاده كردند تا ياد بگيرند كه آيا اطلاعات موجود در حافظه كاري بر ادراك تاثير مي گذارد. اين توهم زماني ايجاد مي شود كه دو مجموعه نقاط متحرك با هم قرار گرفته و نقطه ها در يك مجموعه حركت مي كنند كه در جهت متفاوت از مجموعه هاي ديگر قرار دارند. در اين شرايط، مردم تمايل دارند مسيرهاي واقعي حركت را بدرستي درك كنند، و تفاوت بزرگتري بين دو مجموعه حركات وجود دارد.
داستان هاي مربوطه- مطالعه: سلول هاي مغزي دخيل در حافظه نقش كليدي در كاهش رفتار خوردن در آينده ايفا مي كنند
- چگونه فن آوري پچ كمان مي تواند تحقيقات كانال يون را سودمند كند
- مغز انسان به منظور بازيابي خاطرات، در جهت معكوس عمل مي كند
به طور معمول، اين توهم باعث مي شود كه افراد هر دو مجموعه ي حركت را همزمان ببينند. كانگ و همكارانش تصميم گرفتند كه آيا توهم اتفاق مي افتد زماني كه يك مجموعه از حركات، به جاي حضور فيزيكي، در حافظه كاري برگزار مي شود.
در آزمايشي، شركت كنندگان يك الگوي تصادفي از نقاط نشان داده شده و از جهت خواسته مي شود تا جهت حركت نقاط را به خاطر بسپاريد. سپس آنها يك الگوي دوم از نقاط متحرك نشان داده شدند. از آنها خواسته شد در جهت حركت حركت نقطه دوم گزارش دهند.
گزارشات تحقيقاتي جنبش هاي نقطه دوم، اغراق آميز و تحت تأثير آنچه قبلا ديده مي شد، بود. اگر براي اولين بار نقاطي را كه در يك جهت حركت مي كردند نشان مي دادند و بعدا نقاطي را كه در يك جهت نسبتا دور به عقب نسبت به نقاط اول ارائه شده اند نشان مي دادند، حركت جنبش ضد ساعت به حدي شديدتر از آنچه كه در واقع بود بود.
نويسندگان نوشتند: "ما مي بينيم كه ناظران مسير واقعي حركت يك محرك حركت را اشتباه درك مي كنند اگر در حالي كه اين محرك ها را مشاهده مي كنند، مسير حركت متفاوت در حافظه كاري بصري را نگه مي دارند."
نتايج به دست آمده از يافته هاي قبلي توسط محققان واندربيلت فرانك تونگ و استفاني هريسون پشتيباني بيشتري مي كنند كه محتويات حافظه كاري ممكن است در ناحيه هاي بصري اوليه در مغز، از جمله قشر بينايي اوليه، كه قبلا تصور مي شد در نقش شناختي بالاتر شناخته نشوند توابع مانند حافظه.روانپزشك روانشناس مشاوره كودك و نوجوان قبل ازدواج
كانگ و همكارانش نوشتند: "يافته هاي ما شواهد قانع كننده اي را نشان مي دهد كه تجربيات حافظه كاري بصري به طور مستقيم با همان مكانيزم هاي عصبي در پردازش حوادث حسي حقيقي ارتباط دارند."
۱۷:۵۹
- ۴۳ بازديد
- ۰ نظر