آزمايش ژنتيك پيش بيني ممكن است خطر ابتلا به كودكان را در ايجاد اختلالات مشترك و قابل درمان داشته باش

تست ژنتيك پيش بيني شده ممكن است قادر به شناسايي خطر ابتلا به كودكان در ايجاد اختلالات مشترك، قابل درمان و احتمالا قابل پيشگيري باشد.

با استفاده از اين دانش، پزشكان ممكن است قادر به كمك به كودكان خطرناك باشند كه بتوانند شرايط خود را با تغيير شيوه زندگي سالم مديريت كنند. نتايج تست همچنين ممكن است انگيزه كودكان باشد كه با توجه به رشد آنها، به طور جدي سلامتي خود را به خطر بيندازند.

اما منتقدان تست ژنتيك پيش بيني مي كنند كه نتايج آزمايش ممكن است از لحاظ روانشناختي براي كودكان مضر باشد. با اين حال، اين ادعاها بر اساس فرض و نه شواهد ريشه دارند. بث A. تاريني، محقق ارشد MS، در تفسيري كه امروز در دسترس آنلاين قرار دارد، پيش از انتشار مجله روانشناسي كودكان ارائه شده است.

طرفداران اين آزمايش را در دوران كودكي به چالش مي كشد كه مي تواند به مداخلات بهداشتي اوليه منجر شود كه ممكن است سلامت را بهبود بخشد.

داده هايي كه ادعاهاي هر دو طرف را پشتيباني مي كنند كمياب هستند اما ترس از تاثيرات منفي تست مي تواند مانعي براي تحقيقاتي باشد كه براي تعيين مزايا و معايب دقيق حاصل از توزيع نتايج آزمون با كودكان و والدين مانع است

تاريني، يكي از اعضاي هيات علمي با واحد تحقيق و ارزيابي سلامت كودك (CHEAR) در دانشگاه ميشيگان، نويسنده اصلي نظريه است.

تحقيقات نشان مي دهد كه انجام اين تحقيقات بسيار مورد نياز ممكن است به چالش بكشد، زيرا دستورالعمل هاي حرفه اي موجود هشدار مي دهد كه آزمايش ژنتيكي باعث ايجاد آسيب روحي و رفتاري به كودكان مي شود كه ممكن است با دانستن نتايج آنها دچار احساس عاطفي شوند. با اين حال، اين دستورالعمل ها به استفاده باليني از آزمايش هاي ژنتيكي براي تشخيص بيماري شديد و اغلب غير قابل درمان مي پردازد. اين دستورالعمل ها به تحقيقات دقيق كنترل شده در مورد اثرات آزمايش ژنتيكي نمي پردازد كه مي تواند يك خطر بالقوه كودك در زمينه بيماري هاي قابل درمان مانند ديابت را فراهم كند. اين نوع تست اغلب به عنوان تست ژنتيك پيش بيني مي شود.

Tarini نگران است كه اين دستورالعمل ها مانع تحقيقاتي مي شوند كه مي توانند پاسخ هاي واقعي را براي جايگزيني گمانه زني ارائه دهند.

او مي گويد: "اين كلاسيك گرفتن 22 است. "اگر مردم از اين دستورالعمل هاي باليني به عنوان وسيله اي براي ناكارآمدي تحقيق استفاده كنند، ما هرگز حق حقيقت را نمي دانيم و ما همچنان به دنبال گمانه زني ها هستيم".

تست ژنتيكي توانايي شناسايي آسيب پذيري هاي ارثي فرد را به بيماري ها مي دهد كه برخي از آنها ممكن است قابل پيشگيري باشد. به دليل اين مزايا، نويسندگان اين تفسير پيشنهاد مي كنند كه آزمايش پيش بيني شده در آينده احتمالا بخشي از پزشكي كودكان خواهد بود. با اين حال، آنها نگران هستند كه بدون تحقيق براي هدايت پزشكان به استفاده مناسب از آزمايش، ممكن است مورد استفاده و تفسير نادرست باشد.

• جراحان CHOP مي گويند كه داروهاي اپوئيدي اغلب در كودكان براي كاهش درد تجويز مي شوند
• قرار گرفتن در معرض تبليغات تلويزيوني براي غلات غلات قند با تأخير در تغذيه كودكان موثر است
• محققان كشف كردند كه چگونه سلول هاي سرطاني از پيشگيري از بيماري هاي ژنتيكي جلوگيري مي كنند

نگراني وجود دارد كه يك كودك دريافت اطلاعات در مورد نتايج آزمايش آنها ممكن است دچار اضطراب رواني ناخوشايند و ناخوشايند ايجاد كند، تصوير خودشان را تغيير دهد يا رفتارهاي بهداشتي را تحت تاثير قرار دهد كه به سلامت آنها منجر مي شود، مانند درمان هاي غيرقابل اثبات.

كودكان همچنين ممكن است رويكرد منفعلانه به سلامت خود اتخاذ كنند و نتيجه گيري كنند كه هيچ چيز در مورد وضعيت آنها نمي تواند به عنوان "در ژن هايشان" انجام شود.

در پاسخ به اين ادعا كه نتايج آزمون توزيع ممكن است از لحاظ روانشناختي براي كودكان آسيب برساند، نويسندگان تفسير به بررسي 17 مقاله در مورد تأثير تست ژنتيك پرداختند. اغلب افراد هيچ تفاوت معني داري بين كساني كه مثبت و مثبت را تجربه كردند، در زمينه افسردگي، اضطراب، رفاه عمومي روانشناختي، خوش بيني و رفتار رفتاري منفي تأثيرگذار نبود.

از آنجايي كه نگراني هاي موجود همچنان سوداگرانه هستند، تاريني پيشنهاد مي كند كه تحقيقات مستمر براي تعيين اينكه آيا اين اثرات پيشنهادي در واقع يا فرض مشترك هستند ريشه دارد.

"يك اصل هدايت پزشكي اطفال به كودكان فرصتي مي دهد كه در كاهش شانس ابتلا به بيماري خود، يك آزمايش ژنتيك فرايند ممكن است به نفع خود،" پيشنهاد Tarini.

به عنوان مثال، كودكان با اضافه وزن ميتوانند آزمايش كنند تا ببينند آيا خطر ابتلا به ديابت دارند يا عامل ديگري كه به شدت بر مراقبتهاي بعدي آنها تأثير ميگذارد.

نتايج همچنين ممكن است براي ايجاد برنامه هاي پيشگيري هدفمند براي رفتارهاي ناسالم استفاده شود. براي مثال، مبارزه عليه مصرف سيگار مي تواند بر روي كودكان مبتلا به ADHD تمركز كند كه خطر ابتلا به سيگار را افزايش مي دهند.مشاوره تلفني

نويسندگان يادآوري مي كنند كه بر اساس پيشينه و آموزش آنها در زمينه توسعه كودك، روانشناسان اطفال بايد نقش مهمي در تحقيق داشته باشند.

"روانشناسان اطفال به طور منحصر به فرد براي كمك به تحقيقات در اين زمينه به دليل درك خود از اينكه چگونه عوامل اجتماعي، رفتاري و رشدي بر سلامت كودك تأثير مي گذارد، تأكيد دارند."