چاقي مي تواند يك خطر خطرناك براي سلامت جسمي ما باش

چاقي مي تواند يك خطر خطرناك براي سلامت جسمي ما باشد، اما بر اساس يك محقق دانشگاه تلآويو، اجتناب از ورزشگاه نيز مي تواند بر سلامت روان ما تاثير بگذارد، منجر به افسردگي و نرخ فرسودگي بيشتر در محل كار مي شود.روانشناسي كودك 6 تا 9 سالمركز مشاوره برتر شمال تهران

دكتر شارون توكور دانشكده مديريت راناتي TAU، با كارشناس دكتر مايكل بيرون از دانشگاه Haifa، كشف كرد كه كاركناني كه زماني درگير فعاليت هاي جسماني بودند، احتمال ابتلا به بدتر شدن وضعيت سلامت روانشان، از جمله علائم فرسودگي و افسردگي. بهترين مزاياي در ميان افرادي كه براي چهار ساعت در هفته ورزش مي كردند، به دست آمد - تقريبا نيمي از آنها احتمال ابتلا به بدتر شدن وضعيت ذهني خود را به عنوان كساني كه فعاليت بدني نداشتند، به دست آمد.

دكتر Toker و Biron مي گويند كه كارفرمايان از تشويق آمادگي جسماني كاركنان خود بهره مند خواهند شد. اگر مبارزه با چاقي به اندازه كافي انگيزه نباشد، كارگران الهام بخش از نظر فعاليت جسمي، هزينه هاي بالاي سلامتي را كاهش مي دهند، غيبت را كاهش مي دهد و بهره وري را در محل كار افزايش مي دهد.تحقيقات آنها اخيرا در مجله روانشناسي كاربردي منتشر شده است .

جلوگيري از يك مارپيچ پايين

دكتر توكر مي گويد: اگرچه افسردگي و فرسودگي متصل هستند، اما آنها يكسان نيستند. افسردگي يك اختلال خلقي باليني است و فرسودگي از طريق خستگي فيزيكي، شناختي و احساسي تعريف مي شود. اما هر دو به يك "مارپيچي از دست دادن" كمك مي كنند كه در آن از دست دادن يك منبع، مانند يك شغل، مي تواند يك اثر دومينو داشته باشد و منجر به از دست دادن منابع ديگر مانند خانه، ازدواج يا حس خود ارزش شود.

در ابتدا براي بررسي رابطه بين افسردگي و فرسودگي طراحي شده است، اين مطالعه وضعيت شخصي، شغلي و روحي 1632 فرد سالم اسرائيلي را در بخش خصوصي و عمومي ارزيابي كرد. شركت كنندگان پرسشنامه ها را پس از ورود به كلينيك هاي پزشكي براي نظارت هاي روزانه تكميل كردند و سه دوره پيگيري را طي يك دوره 9 ساله داشتند.

يافته ها نشان مي دهد كه افزايش افسردگي پيش بيني افزايش فرسودگي شغلي در طول زمان و بالعكس. اما براي اولين بار، محققان همچنين سطح فعاليت هاي بدني شركت كنندگان را در نظر گرفتند، كه به عنوان فعاليتي تعريف مي شود كه ميزان ضربان قلب را افزايش مي دهد و باعث عرق مي شود. شركت كنندگان به چهار گروه تقسيم شدند: يكي كه فعاليت بدني نداشته باشد؛ يك ثانيه كه 75 تا 150 دقيقه فعاليت بدني در هفته انجام شد؛ يك سوم كه 150 تا 240 دقيقه در هفته انجام شد؛ و يك چهارم كه بيش از 240 دقيقه در هفته انجام شد.

• رژيم غذايي كم كالري براي ديابت نوع 2 تجويز مي شود
• ژن ها در فعاليت بدني و خواب نقش دارند
• برنامه هاي تغذيه در مدرسه در ميان دانش آموزان افزايش BMI را افزايش مي دهد، مطالعه را پيدا مي كند

ميزان افسردگي و فرسودگي شغلي بيشترين ميزان در گروهي بود كه در فعاليت بدني شركت نكردند. فعاليت فيزيكي بيشتري كه شركت كنندگان درگير آن بودند، كمتر احتمال دارد كه در طول سه سال آينده سطح افسردگي و فرسودگي بالا را تجربه كنند. مقدار مطلوب فعاليت بدني حداقل 150 دقيقه در هفته بود، در حالي كه مزاياي آن واقعا آغاز شد.

در كساني كه 240 دقيقه فعاليت بدني داشتند، تاثير فرسودگي و افسردگي تقريبا وجود نداشت. دكتر توكر مي گويد، حتي 150 دقيقه در هفته اثرات بسيار مثبتي خواهد داشت، به مردم كمك مي كند تا روزانه كار خود را بهبود بخشيده و خود كارآيي و اعتماد به نفس را بهبود بخشند و از حركت مارپيچي از دست بروند.

مبارزه با استرس در محل كار

اگر آنها در كار خود احساس تنش كنند، كاركنان هميشه مي توانند رئيس را از تغييرات اجتناب كنند، از جمله ايجاد فرصت هاي بيشتري براي حمايت احساسي در محل كار. اما اگر سازمان تمايلي به تغيير نداشته باشد، كارگران مي توانند به عنوان يك ابزار مديريت موثر استرس به فعاليت هاي فيزيكي خود در اوقات فراغت خود تبديل شوند.

كارفرمايان دور از ذهن مي توانند با ساخت يك ورزشگاه در محل شركت يا دادن يارانه عضويت به سالن هاي ورزشي در جامعه سود ببرند و با اجازه دادن به كارهاي انعطاف پذير براي تشويق كاركنان به انجام فعاليت فيزيكي بخشي جدايي ناپذير از روز خود، دكتر توكر. چنين استراتژي سود بلندمدت را در بلندمدت مي پردازد.