تيك ها به طور معمول در اواخر دواران كودكي ديده مي شود. اما در طي سال هاي ديگر، مي توان اين اختلال را در آن ها ديد. تيك ها به دو نوع ساده و مركب تقسيم بندي مي شوند. تيك هاي ساده معمولي عبارت هستند از؛ حركت هاي پرتابي گردن ، پرش و يا تغيير شكل دهان، چشمك زدن، چروك پيشاني، بالا انداختن شانه، غنچه كردن دهان، نشان دادن دندان ها ، بالا رفتن ابرو، بيرون آوردن زبان، كشيدن انگشتان، صاف كردن گلو، خرخر كردن، بالا كشيدن بيني، سرفه كردن، عطسه، عوعو كردن و … .
تيك هاي مركب عبارت هستند از: رفتار هاي آرايشي ، قيافه گرفتن ، حركات پرشي دست ، شانه ، بازو، خود را زدن ، گاز گرفتن، لمس كردن ، پا به زمين كوبيدن ، بوئيدن اشياء ، تكرار كلمات و … .
براي مطالعه بيشتر:
تيك ها معمولا از طريق اختلال هاي تطابقي همانند؛ دستكاري بدن، ادامه ي شرايط نامساعد محيطي، به وجود آمدن درگيري هاي مختلف زندگي و اضطراب هاي شديد بوجود مي آيند. به نظر مي رسد كه تيك در خانواده هايي كه داراي افراد مبتلا به اختلالات تيك هستند شايع تر مي باشد و همچنين تيك در مردان سه برابر زنان بيشتر وجود دارد.
به صورت كلي هنوز مشخص نشده است كه تيك ها از بين خواهند رفت و يا به انواع مزمن تبديل خواهند شد. تمركز و توجه روي تيك اكثرا موجب تشديد آن مي شود. به افراد خانواده ها توصيه مي شود كه تا جايي كه امكان دارد، در ابتدا به آن توجهي نداشته باشند اما اگر تيك به حدي شديد باشد كه سبب بروز اختلال در عملكرد فرد شود، يا باعث آشفتگي و يا پريشاني هيجاني قابل توجهي شد، معاينات كامل براي آن ها توصيه مي شود. براي درمان تيك ها معمولا از روان درماني و دارو درماني استفاده مي شود. همچنين از روش هاي رفتاري، خصوصا درمان هاي ” برگشت عادت ” در معالجه ي تيك هاي گذرا استفاده مي شود و بسيار ارزشمند و تاثير گذار است.
۱۷:۵۸
- ۴۲ بازديد
- ۰ نظر