مغز بچه هاي با درآمد پايين به مغز بچه هاي با درآمد بالا عمل مي كند

در يك مطالعه كه اخيرا براي نشر در مجله علوم اعصاب شناختي پذيرفته شده است ، دانشمندان در موسسه عصب شناسي هلن ويلز و دانشكده بهداشت عمومي بركلي معتقدند كه افراد 9- و 10 ساله طبيعي كه تنها در وضعيت اجتماعي-اقتصادي متفاوت هستند، تفاوت هاي قابل تشخيص در پاسخ را دارند قشر prefrontal، بخش مغز است كه براي حل مسئله و خلاقيت حياتي است.

عملكرد مغز با استفاده از يك الكتروانسفالوگراف (EEG) اندازه گيري شد - اساسا يك كلاه با الكترود براي اندازه گيري فعاليت الكتريكي در مغز مانند مورد استفاده براي ارزيابي صرع، اختلالات خواب و تومورهاي مغزي است.

فرار از خانه

رابرت نايت، مدير موسسه و استاد روانشناسي دانشگاه بركلي، گفت: "بچه ها از سطوح پايين اجتماعي و اقتصادي نشان دهنده الگوهاي فيزيولوژي مغز شبيه به كسي است كه در گذشته به عنوان يك بالغ در معرض آسيب به لوب فرونتال بوده است." "ما دريافتيم كه بچه ها احتمال بيشتري دارند كه پاسخ كمتري داشته باشند، اگر وضعيت اقتصادي اجتماعي كم داشته باشند، هرچند كه هر كسي كه فقير است، پاسخ كوتاهي به لوب پيشاني دارد."

استاد دانشگاه W. Thomas Boyce، استاد دانشگاه UC Berkeley، كه در حال حاضر رئيس كالج رهبري بريتيش كلمبيا در دانشگاه بريتيش كلمبيا (UBC) است، از نتايج شگفت زده نشده است. "ما مي دانيم كه بچه ها در حال رشد در محيط هاي فقير با مشكلاتي مانند كنترل هاي رفتاري كه قشر پيش مغز در تنظيم آنها دخيل هستند، موثر است. اما واقعيت اين است كه ما تفاوت هاي عملكردي در پاسخ دهي قشر پيش از قاچاق را در بچه هاي وضعيت اجتماعي پايين تر مي بينيم."

بوسي، متخصص متخصص اطفال و متخصص روانشناسي توسعه، يك برنامه تحقيقاتي مشترك UC Berkeley / UBC را به نام WINKS - Wellness in Kids هدايت مي كند كه اين نشان مي دهد كه چگونه مضرات رشد در شرايط اقتصادي پايين جامعه، تغييرات عصبي كودكان را در چند سال اول زندگي تغيير مي دهد.

نايت گفت: "اين يك تماس بيدار است." "اين فقط اين نيست كه اين بچه ها فقير هستند و بيشتر احتمال دارد كه مشكلات بهداشتي داشته باشند، اما ممكن است واقعا رشد مغز را از محيط استرسزا و نسبتا فقير ناشي از وضعيت اجتماعي و اقتصادي پايين بدست آورند: كتاب هاي كمتر، خواندن كمتر، بازي هاي كمتر، كمتر بازديد از موزه ها. "

Kishiyama، Knight و Boyce معتقدند كه اختلافات مغزي مي تواند توسط آموزش مناسب حذف شود. آنها با دانشمندان علوم اعصاب UC Berkeley همكاري مي كنند كه از بازي ها براي بهبود عملكرد قشر پيش مغز و به تبع آن توانايي استدلال از كودكان مدرسه استفاده مي كنند.

نايت تاكيد كرد: "اين يك حكم زندان نيست. "ما فكر مي كنيم كه با مداخله و آموزش مناسب، شما مي توانيد بهبود در هر دو شاخص هاي رفتاري و فيزيولوژيكي را دريافت كنيد."

Kishiyama، Knight، Boyce و همكارانش 26 كودك 9 تا 10 ساله را از يك گروه از كودكان در مطالعه WINKS انتخاب كردند. نيمي از خانواده هاي داراي درآمد كم و نيمي از خانواده هاي با درآمد بالا بود. براي هر كودك، محققان فعاليت مغزي را اندازه گيري كردند در حاليكه او در يك كار ساده مشغول به كار بود: تماشاي دنباله اي از مثلث هايي كه روي يك صفحه نمايش داده مي شد. هنگامي كه يك مثلث كمي بر روي صفحه نمايش ظاهر شد، افراد روي يك دكمه كليك كردند.

محققان در پاسخ بسيار اوليه مغز - در حدود 200 ميلي ثانيه يا يك پنجم ثانيه - پس از يك تصوير جديد روي صفحه نمايش، مانند يك عكس توله سگ يا ميكي و ميني ماوس، علاقه مند شدند.

• مطالعه به دنبال فرزندان در نوجواني به منظور ارزيابي ريسك ابتلا به ديابت نوع 1 است
• مطالعه بررسي ارتباط بين بروز حاملگي قبل از زايمان با داروهاي ضد صرع و خطر ADHD كودكان است
• مطالعه بين استرس درك مادر و كودكان با اضافه وزن ارتباط دارد

Kishiyama گفت: "يك EEG ما را قادر به اندازه گيري پاسخهاي مغز بسيار سريع با دقت ميلي ثانيه مي كند.

محققان تفاوت هاي چشمگير در پاسخ قشر پيشاني را كشف كردند نه تنها زماني كه يك تصوير غير منتظره بر روي صفحه نمايش ظاهر شد، بلكه زماني كه كودكان فقط تماشاي مثلث هاي راست در انتظار يك مثلث بريده شده بودند. افرادي كه از محيط هاي اجتماعي كم اقتصادي برخوردار بودند پاسخ كمتري به محرك هاي غيرمنتظره ريشه در قشر پيشاني داشتند كه به گفتهي كييشيما، واكنشي از افرادي كه بخش كوچكي از لوب فرونتال آنها را با سكته مغزي نابود كرده بودند، مشابه بود.

او گفت: "هنگام توجه به مثلث، قشر پيشاني پيشاني به شما كمك مي كند تا محرك هاي بصري را بهتر بفروشيد و قشر پيشاني پيشاني نيز بيشتر در تشخيص عواطف، مانند عكس هاي غير منتظره دخيل است." اما در هر دو مورد، "كودكان كم درآمد اجتماعي و اقتصادي نيز تشخيص و يا پردازش محرك هاي بصري را نداشتند. آنها از افزايش قند اضافي از قشر پيشاني جلوگيري نمي كردند."

كيشياما گفت: "اين بچه ها هيچ آسيب عصبي، هيچ گونه ابتلا به مواد مخدر و الكل، هيچ آسيب عصبي ندارند." "با اين حال، قشر پيش از مواجهه به عنوان موثر عمل نمي كند. اين اختلاف ممكن است خود را در حل مسائل و عملكرد مدرسه نشان دهد."

محققان معتقدند كه محيط هاي تنزل و فقر شناختي سرزنش مي شود، زيرا در حيوانات استرس و محروميت از محيط زيست بر روي قشر پيشاني جلوگيري مي شود. Marian Diamond، استاد اريتره زيست شناسي انتگرال، UC Berkeley، نزديك به 20 سال پيش در موش هاي صحرايي نشان داد كه غني سازي ضخيم شدن قشر مغزي را بهبود مي بخشد. همانطور كه بوسي يادآور شد، مطالعات قبلي نشان داده است كه كودكان از خانواده هاي فقير 30 ميليون كلمه كمتر از زماني كه آنها چهار برابر بچه هاي خانواده هاي طبقه متوسط ​​هستند را مي شنوند.

بوسي گفت: "در كارهايي كه ما و ديگران انجام داده اند، به نظر مي رسد چيزي ساده و آسان به عنوان صحبت با بچه هاي شما به نظر مي رسد" مي تواند عملكرد cortex prefrontal را افزايش دهد.

وي گفت: "ما قطعا خانواده هاي پايين جامعه شناسي را به خاطر صحبت كردن با بچه هاي خود سرزنش نمي كنيم - احتمالا يك دليل براي يك ميليارد دلاري وجود دارد." "اما تغيير دادن نتايج رشدي ممكن است شامل چيزي است كه در دسترس است به عنوان كمك به پدر و مادر در درك كه مهم است كه بچه ها نشستن به شام ​​با پدر و مادر خود را، و در طول اين شام آن را خوب بود براي گفتگو و مردم گفتن چيزها به يكديگر. "

Silvia Bunge، UC Berkeley استاديار روانشناسي است كه تحقيقات مداخله اي در زمينه توسعه قشر پيشاني مغز در نوجوانان را با استفاده از رزونانس مغناطيسي عملكردي انجام مي دهد. "اين مطالعه نشان دهنده و كمي ترسناك است كه شرايط محيطي چنين تاثير مهمي بر توسعه مغز دارد. تصويربرداري (fMRI).

همكارش Boyce's UBC، Adele Diamond، سال گذشته نشان داد كه 5- و 6 ساله با اختلال عملكرد اجرايي، يعني حل مشكلات و توانايي هاي استدلال، مي تواند عملكرد تحصيلي آنها را با كمك فعاليت هاي خاص، از جمله بازي دراماتيك بهبود بخشد.

بونگه اميدوار است كه با استفاده از fMRI بتواند در نتيجه اين بازي ها پيشرفت هاي عملكرد تحصيلي را نشان دهد، در واقع فعاليت قشر پيشاني را تقويت مي كند.

بونگه گفت: "مردم براي مدت طولاني تلاش كرده اند تا استدلال را آموزش دهند، تا حد زيادي از دست نرفتن." "سوال ما اين است، آيا مي توانيم اين يافته هاي اوليه را تكثير كنيم و در عين حال به ابزارهايي براي موفقيت تبديل كنيم؟"