احساس كمبود عاطفي داريد؟ با خود صادق باشيم!

يكي از مهمترين نكات در مورد بيان عشق و ايجاد آن تفاوت هاي زوجين است.

در بسياري از موارد، يكي از زوجين به شيوه اي كه دوست دارد مورد محبت قرار نمي گيرد و دچار كمبود عاطفه و محبت مي شود.

به عنوان مثال، يك زن معتقد به بيان كلامي عشق و نيز عشق در عمل است، در حالي كه شوهرش صرفا نياز به عاطفه كلامي دارد.

يا مردي كه احتمال دارد كه با بيان عاشقانه نسبت به همسرش رفتار كند.

اما همسرش عشقش را به او در عمل بروز مي دهد يا ساير انواع بيان عشق را به كار مي گيرد.

اولين گام براي حل اين مشكل اين است كه زوج ها روش دريافت محبت خود را تعيين كنند.

به عبارت ديگر، زوج ها به صراحت و بدون پنهان كاري بيان مي كنند كه چه نوع توجه و دريافت عشق را دوست دارند.

و چگونه بايد نياز عاطفي آنها را برآورده كرد.

اشتباه رايج اين است كه چون همسر من مرا دوست دارد، پس من بايد بدانم و نيازي به بيان آن نيست.

همسرم بايد بداند زماني كه به عشق نياز دارم بدون اينكه سهل انگاري كند محبتش را رفتاري و گفتاري به من بگويد.

بسياري از زوج هايي كه همديگر را دوست دارند يكديگر را از بسياري از انواع بيان عشق و عاطفه محروم مي كنند.

شما هر روز به محل كار مي رويد و قبل از رفتن عشق خود را به همسر خود بيان مي كنيد و انتظار مي رود كه عشق خود را به همسرتان با شيوه هاي گوناگون نشان دهيد.

اين طبيعي است كه همسر شما نمي تواند ذهن شما را بخواند و قصد ضمني اين رفتار را بيابد.

در اين موقعيت، بيان واضح اين نياز مفيدتر است.

اشتباهات ذهني ما اين است كه فكر كنيم اگر ما اين نياز را بيان كنيم، بي ارزش مي شود.

گام دوم، تعيين ميزان تأثير عاطفه و محبت در روابط زوجين است.

سطح اين مورد در افراد متفاوت است و احتمال دارد كه زوج ها خيلي درگيرش نباشند.

فرد عاشق معمولا در صورتي كه عشق لازم را از سوي همسرش دريافت نكند احساس ناامني مي كند.

و در برخي موارد به همسرش مشكوك مي شود.

راه حل اين موضوع، همان بيان صريح عشق است.

مرحله سوم استفاده از روش هاي مختلف براي بيان عشق است.