توصيه هايي براي والدين كودك بيش فعال

زندگي با يك كودك مبتلا به اختلال بيش فعالي با كمبود توجه و تمركز (ADD و يا  ADHD) مي تواند ملال آور و ناراحت كننده باشد، اما به عنوان والدين كارهاي زيادي وجود دارد كه شما مي توانيد براي كمك به كنترل و كاهش علائم انجام دهيد. شما مي توانيد به كودكتان كمك كنيد تا با چالش هاي روزمره غلبه كرده و انرژي خود را در عرصه هاي مثبت بگذارد و آرامش بيشتري به خانواده به ارمغان بياورد. هر چه زودتر و به طور مدام تري شما به مشكلات كودكتان توجه نشان دهيد، شانس بيشتري براي موفقيت آنها در زندگي وجود خواهد داشت.

• چگونه به كودك مبتلا به اختلال ADHD كمك كنيم؟

كودكان مبتلا به ADHD عموما نقص در عملكرد اجرايي دارند: توانايي فكر كردن و برنامه ريزي از قبل، سازماندهي، كنترل آگاهانه و به اتمام رساندن كارها. اين بدين معني است كه شما بايستي به عنوان مدير بالاي سر او بايستيد و راهنمايي هاي بيشتري براي او فراهم آوريد تا زماني كه كودك شما به تدريج مهارت هاي اجرايي خود را بدست بياورد.

براي مطالعه بيشتر:

ايجاد انگيزش در كودك بيش فعال

فرزندپروري براي كودك بيش فعال

اگرچه علائم و نشانه هاي ADHD مي تواند چيزي جز خشم و ناراحتي نباشد، اما مهم است به ياد داشته باشيد كه كودكان مبتلا به ADHD كه شما را ناديده مي گيرند، اذيت مي كنند و باعث سرافكندگي شما مي شوند، آگاهانه اين كارها را انجام نمي دهند. كودكاني با اختلال ADHD مي خواهند بدون سر و صدا يكجا بنشينند، آنها مي خواهند اتاق هاي خود را تميز و مرتب كنند، آنها مي خواهند كه هر كاري را كه والدينشان به آنها مي گويند را انجام دهند اما نمي دانند چگونه بايد همه اين كارها را بكنند. اگر شما اين مساله را به ذهنتان بسپاريد كه همان اندازه كه براي شما داشتن كودك مبتلا به ADHDملال آور و طاقت فرسات، براي خود كودك نيز ملال آور است، نشان دادن عكس العمل به شيوه هاي مثبت تر و حمايت گرانه تر خيلي آسان تر خواهد بود.

• ADHD و خانواده شما

قبل از اين كه بتوانيد والديني موفق در نگهداري كودكي با اختلال ADHD بشويد، لازم است اثرات نشانه ها و علائم كودكتان را بر خانواده در مجموع بدانيد. كودكان با اختلال ADHD مجموعه اي از علائم و رفتارهايي را از خود نشان مي دهند كه مي تواند زندگي خانوادگي را مختل كند. آنها اغلب دستورالعمل هاي والدين را نمي شوند، بنابراين، از اين دستورالعمل ها اطاعت هم نمي كنند. آنها بي سازمان بوده و به راحتي حواسشان پرت مي شود كه باعث معطل شدن و منتظر ماندن اعضاي خانواده مي شوند و يا اينكه پروزه هاي را شروع مي كنند و يادشان مي رود كه آنها را به اتمام برسانند- چه برسد به اينكه بخواهند بعد از انجام كار تميزكاري كنند. كودكاني با مسائل تكانشي اغلب مكالمات را قطع مي كنند، در زمان هاي نامناسب خواستار توجه مي شوند و قبل از اينكه فكر كنند صحبت مي كنند كه باعث مي شود چيزهاي ناخوشايند و يا خجالت آور بگويند. معمولا بردن آنها به رختخواب و خواباندنشان كاري سخت است. كودكان بيش فعال ممكن است اسباب و واثاثيه خانه را تخريب كرده و يا حتي كارهايي انجام دهند كه سلامت جسمي آنها را به خطر بيندازد.

به علت اين رفتارها، خواهر و برادر هاي كودكاني با اختلال ADHD با چالش هاي زيادي روبرو هستند. به خواسته هاي آنها كمتر از خواسته هاي كودك ADHD توجه مي شود. ممكن است زماني كه آنها مرتكب اشتباه مي شوند، به شدت مجازات شوندو اينكه ممكن است موفقيت آنها كمتر جشن گرفته شده و يا به بعد موكول شود. ممكن است آنها به عنوان دستيار والدين به كار گرفته شوند- و اگر خواهر و يا برادر مبتلا به ADHD كه تحت نظر آنها بود، بد رفتاري كند، اينها مورد سرزنش قرار مي گيرند. در نتيجه، خواهر و برادر يك كودك مبتلا به ADHD ممكن است به جاي عشق و علاقه به كودك، از خود حسادت و خشم نشان دهد.

نياز به كنترل و نظارت بر يك كودك مبتلا به ADHD مي تواند هم به صورت فيزيكي و هم به صورت ذهني خسته كننده باشد. ناتواني كودك شما براي شنيدن مي تواند منجر به خستگي شود و اين خستگي نيز به خشم منتهي شود- در پي احساس گناه از عصباني بودن از كودكتان. رفتار كودك شما مي تواند شما را مضطرب و پر از استرس كند. اگر تفاوت اساسي بين شخصيت شما و كودكتان كه از ADHD رنج مي برد، وجود داشته باشد، پذيرش رفتار آنها براي شما بسيار سخت خواهد بود. به منظور مقابله با چالش هاي بزرگ كردن يك كودك مبتلا به ADHD شما بايستي قادر به هدايت تركيبي از دلسوزي و مداومت باشيد. زندگي در خانه اي كه هم عشق و هم ساختار عرضه مي كند، بهترين چيز براي كودك و يا نوجواني است كه در حال يادگيري مديريت ADHD است.

توصيه شماره يك به والدين كودكان ADHD:

ديد مثبت و تندرستي خود را حفظ كنيد. به عنوان يك والدين، شما زمينه را براي سلامتي جسماني و عاطفي كودكتان فراهم مي كنيد. شما بر بسياري از عواملي كه مي تواند به طور مثبت بر علائم اختلال كودكتان تاثيرگذار باشند، كنترل داريد.

– حفظ نگرش مثبت.بهترين دارايي براي كمك به كودك شما براي مقابله با چالش هاي ADHD نگرش مثبت تر و احساس همدردي است. زماني كه شما آرام هستيد و تمركز داريد، شما احتمالا توانايي بيشتري براي ارتباط برقرار كردن با كودكتان داريد كه به او كمك مي كند او نيز آرامش پيدا كرده و بتواند تمركز كند.

– موارد را در چشم انداز نگه داريد. به ياد داشته باشيد كه رفتار كودك شما به خاطر اختلال است. اغلب اوقات عمدي نيست. به حس شوخ طبعي خود ادامه دهيد. آنچه كه امروز شرم آور است، ممكن است ده سال بعد يك داستان خنده دار خانوادگي باشد.

– چيزهاي كوچك را بزرگ نكنيد و مصالحه جو باشيد.يك كار انجام نشده زماني كه كودكتان دو كار ديگر را به همراه تكاليف مدرسه به اتمام رسانده باشد، مساله ي چندان مهمي نيست. اگر شما كمال گرا هستيد، نه تنها دائما ناراضي خواهيد بود بلكه همچنين انتظارات نا ممكن براي كودك مبتلا به ADHD خود ايجاد خواهيد كرد.

– كودك خودتان را باور داشته باشيد.در مورد هر چيزي كه در رابطه با كودك شما مي تواند مثبت، ارزشمند و يا منحصر بفرد باشد فكر كنيد و يا ليستي از اينها را تهيه كنيد. اعتماد كنيد كه كوكتان مي تواند ياد بگيرد، تغيير كند، بزرگ و بالغ شود، و به موفقيت دست پيدا كند. به اين اعتماد فكر كنيد و به عنوان يك كار روزانه موقع مسواك زدن و يا درست كردن قهوه تان اين كار را انجام دهيد.

خود مراقبتي

به عنوان الگو و  مهم ترين منبع ثدرت كودكتان، ضروري است كه شما زندگي سالمي داشته باشيد. اگر شما بيش از حد خسته باشيد و يا به سادگي از كوره در برويد، ممكن است خطر از دست دادن ساختار و حمايتي را كه به دقت براي كودك مبتلا به ADHD خود در نظر گرفته بوديد را به جان بخريد.

– پشتيباني و حمايت را پي بگيريد. يكي از مهم ترين چيزهايي كه در پرورش كودك با اختلال ADHD بايد به ياد داشته باشيد اين است كه شما مجبور نيستيد اين كار را به تنهايي انجام دهيد. با دكتر، درمانگر و يا معلمين كودك خود صحبت كنيد. به گروههاي حمايتي والدين كودكان ADHD بپيونديد. اين گروهها، يك انجمن براي ارائه و دريافت راهنمايي فراهم كرده و مكاني امن براي تخليه احساسات و به اشتراك گذاري تجارب در اختيار مي گذارند.

– زمان استراحت به خودتان اختصاص دهيد. دوستان و خانواده مي توانند در مورد امكان نگهداري از كودكتان فوق العاده باشند. اما ممكن است شما در مورد تنها گذاشتن فرزند خود و يا تنها گذاشتن اين افراد با كودك ADHD خود احساس گناه كنيد. دفعه ي بعد، پيشنهاد آنها را بپذيريد و به صورت صادقانه در مورد اينكه چگونه مي توانند به بهترين نحو از فرزند شما نگهداري كنند، با آنها صحبت كنيد.

– مراقب سلامتي خود باشيد. درست غذا بخوريد. ورزش كنيد و راههايي براي كاهش استرس تان پيدا كنيد، خواه اين يك حمام شبانه باشد يا يك تمرين مديتيشن در صبح ها. اگر شما بيمار هستيد اين مساله را اطلاع دهيد و كمك بگيريد.

توصيه شماره ۲: يك ساختار انتخاب كرده و آن را دنبال كنيد

كودكان مبتلا به ADHD زماني كه كارها در يك الگوي قابل پيش بيني و در مكان هاي قابل پيش بيني باشند، به احتمال زياد در انجام آنها موفق تر خواهند بود. كار شما اين است كه در خانه تان يك ساختار ايجاد كرده و آن را حفظ كنيد. به اين ترتيب كودك شما مي داند كه انتظار چه چيزي را بايد داشته باشد و يا از او انتظار مي رود چه كاري را انجام دهد.

توصيه هايي براي كمك به كودك مبتلا به ADHD شما تا متمركز و ساختارمند باشد:

– از يك روال پيگيري كنيد. تنظيم يك زمان و يك مكان براي هر چيزي مهم است و اين به كودك مبتلا به ADHD كمك مي كند تا انتظارات را درك كند و آنها را برآورده كند. مراسم ساده و قابل پيش بيني براي وعده هاي غذايي، تكاليف مدرسه، بازي و رفتن به رختخواب معين كنيد. كودكتان را مجبور كنيد كه لباسهايش را قبل از رفتن به رختخواب براي صبح روز بعد آماده كند و مطمئن شويد كه چيزهايي را كه براي رفتن به مدرسه نياز دارد، در يك جاي مشخص و آماده براي برداشتن باشد.

– از ساعتها و تامير استفاده كنيد.توجه كنيد كه ساعت ها را در جاي جاي خانه قرار دهيد و يك ساعت بزرگ نيز در اتاق خواب كودك نصب باشد. زمان كافي به كودك بدهيد تا هر آنچه نياز دارد را انجام دهد، مانند تكاليف مدرسه و يا آماده شدن در صبح. از يك تايمر براي تكاليف مدرسه يا زمان هاي گذار مانند زمان بين اتمام بازي و آماده شدن براي رختخواب استفاده كنيد.

– برنامه كودكتان را ساده سازي كنيد. خوب است كه از وقت بيكاري اجتناب كنيد. اما كودكي با اختلال ADHD اگر با فعاليت هاي بعد از مدرسه س زيادي درگير شود، تمركز خود را از دست داده و عاصي مي شود. ممكن است نياز باشد كه شما بر اساس توانايي هاي فردي كودك و نيازهاي فعاليت هاي خاص، تكاليف بعد از مدرسه كودك را تعديل كنيد.

– يك مكان آرام ايجاد كنيد. اطمينان حاصل كنيد كه كودكتان يك مكان شخصي آرام و خصوصي داشته باشد. يك ايوان و يا يك اتاق خواب تا زماني كه همان مكاني نباشد كه كودك براي گذران اوقات فراغت از آن استفاده مي كند، مناسب است.

– تمام تلاش خود را بكنيد تا تميز و مرتب باشيد.خانه تان را بصورت سازمان يافته اي مرتب كنيد. اطمينان حاصل كنيد كه كودكتان مي داند كه هر چيزي جاي مختص به خود دارد. تا جاي ممكن با نشان دادن تميزي و سازمان دهي كودك را مديريت كنيد.

با سرگرم نگهداشتن كودك ADHD از مسائل و مشكلات دوري كنيد.

براي كودكان ADHD، زمان بيكاري ممكن است علائم و نشانه هاي اختلال را افزايش دهد و در خانه تان بي نظمي ايجاد كند. حائز اهميت است كه يك كودك مبتلا به ADHD را بدون تلنبار كردن بسياري از چيزهاي كه با انجام آنها خسته مي شود، درگير كرده و مشغول سازيد. كودكتان را در يك كلاس ورزشي، هنري و يا يك كلاس موسيقي ثبت نام كنيد. در خانه، فعاليت هاي ساده اي كه زمان كودكتان را پر مي كند، ترتيب دهيد. اين كارها مي توانند كارهايي نظير كمك به آشپزي شما، بازي با خواهر و يا برادر و يا نقاشي كردن يك تصوير باشد. سعي كنيد خيلي به تلويزيون و يا بازي هاي كامپيوتري و ويدئويي به عنوان فعاليت هاي زمان پر كن تكيه نكنيد. متاسفانه، تلويزيون و بازيه هاي ويدئويي به طرز فزاينده ايي، ماهيت خشونت بار پيدا مي كنند و اين فقط ممكن است علائم ADHD كودكتان را تشديد كند.

توصيه شماره ۳: انتظارات و قوانين روشن و واضحي تنظيم كنيد.

كودكان با اختلال ADHD نياز به قوانين ثابتي دارند كه بتوانند بفمند و پيگيري كنند. قوانين مرتبط با رفتار را براي خانواده ساده و روشن سازي كنيد. قوانين را بنويسيد و آنها را در مكاني كه كودكتان به راحتي بتواند بخواند، آويزان كنيد.

كودكاني با اختلال ADHD به سيستم هاي سازمان يافته از پاداش ها و عواقب بخوبي جواب مي دهند. مهم است توضيح دهيد كه اگر قوانين را اطاعت كنند و يا زماني كه قوانين زير پا گذاشته مي شوند، چه اتفاقي خواهد افتاد. نهايتا، به سيستم خود اتكا كنيد. در هر زمان و هميشه با يك پاداش و يا تنبيه پيگيري كنيد.

همان طور كه اين ساختارهاي ثابت را ايجاد مي كنيد، در نظر داشته باشيد كه كودك مبتلا به ADHD اغلب انتقاد دريافت مي كند. بيشتر به دنبال رفتارهاي خوب باشيد و از آن قدرداني كنيد. قدرداني به خصوص براي كودكاني كه ADHD دارند، مهم است چرا كه معمولا خيلي كم قدرداني و پاداش دريافت مي كنند. اين كودكان معمولا اصلاح، تصحيح و يا شكايت هايي در مورد رفتارشان از بقيه دريافت مي كنند اما تقويت مثبت كمي دريافت مي كنند.

يك نظر مثبت، و ياي ك لبخندو يا پداش ديگر از جانب شما مي تواند توجه و تمركز و كنترل تكانشي كودك مبتلا به ADHD شما را بهبود ببخشد. در حاليكه براي اتمام عملكردهاي ضعيف و يا رفتارهاي نامناسب تا جاي ممكن واكنش هاي منفي كمتري نشان مي دهيد، تمام تلاش خود را به دادن پاداش هاي مثبت براي رفتارهاي درست و يا اتمام كارها متمركز كنيد. براي دستاوردهاي كوچك كه براي كودكان ديگر ممكن است معمول باشد، براي كودك مبتلا به ADHD پاداش دهيد.

استفاده از پاداش ها و عواقب

پاداش ها

• به كودك خود با دادن امتيازهايي، ستايش و تحسين و يا فعاليت ها به جاي غذا و يا اسباب بازي پاداش دهيد.
• پاداش ها را گهگاه تغيير دهيد. كودكان مبتلا به ADHD اگر جايزه هميشه همان باشد، خسته مي شوند.
• يك نمودار با نقاط و يا ستاره هايي براي پاداش به رفتار خوب درست كنيد. بطوري كه كودك يك يادآور تصويري از موفقيت هاي خود خواهد داشت.
• پاداش هاي فوري بهتر از قول و قرارهايي براي پاداش هايي در آينده جواب مي دهد اما پاداش هاي كوچكي كه به يك پاداش بزرگ منتهي مي شود هم مي تواند تاثيرگذاري خوبي داشته باشد.
• هميشه با سيستم پاداش پيش برويد.

عواقب

• عواقب بايستي از قبل مشخص شوند و بلافاصله پس از اينكه كودك بدرفتاري كرد اجرا شوند.
• سعي كنيد از حذف اوقات فراغت و امتيازها به عنوان عقوبت براي بدرفتاري ها استفاده كنيد.
• كودكتان را زا موقعيت ها و محيط هايي كه منجر به رفتار نامناسب مي شوند، دور كنيد.
• زماني كه كودكتان بدرفتاري كرد از او بپرسيد كه به جاي آن چه كاري مي توانست انجام دهد و از او بخواهيد تا همان كار را نشان دهد.
• هميشه با سيستم عواقب جلو برويد.

توصيه شماره ۴: تشويق به تحرك و خواب كنيد

كودكان مبتلا به َADHD اغلب انرژي زيادي براي سوزاندن دارند. ورزش هاي سازمان يافته و ديگر فعاليت هاي فيزيكي مي تواند به گرفتن انرژي آنها به طرق سالم كمك كرده و آنها را به حركات و مهارت هاي خاص متمركز كند. مزاياي فعاليت هاي فيزيكي نامحدود است: تمركز را بهبود مي بخشد، افسردگي و اضطراب را كاهش مي دهد و رشد مغز را افزايش مي دهد. به خصوص براي كودكاني با نقص توجه، با اين حال، واقعيت اين است كه ورزش منجر به خواب بهتر مي شود كه به نوبه ي خود همچنين مي تواند علائم ADHD را كاهش دهد.

ورزشي پيدا كنيد كه كودكتان از آن لذت مي برد و با توانايي هاي او همخواني داشته باشد. به عنوان مثال، ورزش هايي مانند سافتبال كه شامل زمان كم است براي كودكاني كه مشكلات توجه دارند، چندان مناسب نيست. ورزش هاي فردي و گروهي مانند بسكتبال و هاكي كه نيازمند حركت مداوم هستند گزينه هاي بهتري مي باشند. كودكان مبتلا به ADHD همچنين ممكن است از آموزش در هنرهاي رزمي (مانند تكواندو) يا يوگا بهره ببرند كه كنترل ذهني را حين تمرين دادن بدن افزايش مي دهد.

خواب ناكافي مي تواند باعث شود كه تمركز هر فردي كاهش يابد، اين مي تواند براي كودكان مبتلا به ADHD بسيار مضر باشد. كودكان مبتلا به ADHD به اندازه ي گروه هم سن و سالان خود به خواب نياز دارند اما تمايلي به داشتن اين ميزان خواب ندارند. مشكلات تمركز و توجه آنها مي تواند منجر به اضطراب و مشكلات خوابيدن شود. يك زمان خواب ثابت و زودهنگام موثرترين استراتژي براي مبارزه با اين مشكل است. اما ممكن است به طور كامل اين مشكل را حل نكند..

به كودك خود كمك كنيد تا با بكارگيري يك و يا چندين مورد از استراتژي هاي زير، استراحت بهتري داشته باشد:

– زمان تلويزيون را كاهش دهيد و سطح فعاليت و ورزش كودكتان را در طول روز افزايش دهيد.

– كافئين را از برنامه غذايي كودكتان حذف كنيد.

– يك زمان ميانه براي تقليل سطح فعاليت به مدت يك ساعت و يا حتي خيلي قبل تر از زمان خواب اختصاص دهيد. فعاليت هاي آرام تري مانند رنگ آميزي، خواندن و بازي بدون سر و صدا پيدا كنيد.

– ۱۰ دقيقه براي گذراندن با كودك و محبت به او صرف كنيد. اين كار يك احساس عشق و امنيت ايجاد خواهد كرد و همچنين زماني براي آرامش فراهم مي كند.

– از اسطخدوس و يا ساير رايحه ها در اتاق كودك خود استفاده كنيد. اين عطر ممكن است به آرامش كودك شما كمك كند.

– از موسيقي هاي آرامش بخش به عنوان نوفه ي پس زمينه استفاده كنيد. موسيقي هاي بسياري موجود هستند كه شامل اصواتي از طبيعت و يا موسيقي هاي آرامش بخش هستند. معمولا نوفه ي سفيد براي كودكان ADHD آرامش بخش است. شما مي توانيد با قرار دادن راديو در يك موج نامشخص و يا روشن كردن پنكه برقي، نوفه سفيد ايجاد كنيد.

مزاياي زمان سبز در كودكان با اختلال نقص توجه

تحقيقات نشان داده است كه كودكان مبتلا به ADHD از گذراندن زمان در طبيعت بهره ي زيادي ميبرند. كودكان زماني كه در يك پارك پر از علف و درختان بازي مي كنند نسبت به زماني كه در يك زمين بازي بتني بازي كنند، كاهش زيادي در علائم ADHD تجربه مي كنند. نكته ي مفيد اين استراتژي ساده و اميدوار كننده را براي مديريت كودك ADHD فرا بگيريد. حتي در شهرها، بسياري از خانواده ها به پارك ها و ديگر مجموعه هاي سبز دسترسي دارند. به كودكان خود در اين زمان سبز بپيونديد و شما نيز يك نفس راحت و آسوده از هواي تازه كه مستحق آن هستيد، خواهيد كشيد.

توصيه شماره ۵: به كودك خود كمك كنيد تا تغذيه درست داشته باشد.

رژيم غذايي علت مستقيم اختلال نقص توجه نيست، اما غذا مي تواند بر وضعيت ذهني كودك شما تاثير داشته باشد كه به نوبه ي خود به نظر مي رسد بر رفتار تاثير مي گذارد. نظارت و كنترل اينكه كودكتان چه چيزي، چه زماني و چقدر غذا مي خورد مي تواند به كاهش علائم ADHD كمك كند. تمامي كودكان از غذاهاي تازه، وعده هاي غذايي منظم و دوري از غذاهاي ناسالم سود مي برند. اين موارد به خصوص براي كودكان ADHD كه تكانشي بودن آنها و عدم تمركزشان مي تواند منجر به از دست رفتن وعده هاي غذايي، اختلال خوردن و يا پر خوري شود، صدق مي كند. كودكان مبتلا به ADHD  به مرتب غذا نخوردن مشهور هستند. بدون راهنمايي والدين اين كودكان ممكن است تا ساعتها چيزي نخورند و سپس هر آنچه كه در اطرافشان وجود دارد را از بين ببرند. نتيجه ي اين الگو مي تواند سلامت جسمي و رواني كودك را از بين ببرد. براي جلوگيري از عادات غذايي نا سالم، برنامه ريزي منظم وعده هاي غذايي سرشار از مواد مغذي يا تنقلات داشته باشيد بطوري كه بين دو وعده بيش از سه ساعت فاصله نيفتد. از نظر فيزيكي، يك كودك مبتلا به ADHD به مصرف منظم غذاهاي سالم نياز دارد و به لحاظ ذهني وعده هاي غذايي زنگ تفريح هاي ضروري و ريتم برنامه ريزي شده براي هر روز به حساب مي آيند.

از شر غذاهاي نا سالم در خانه تان خلاص شويد. غذاهاي چرب و شيرين را زماني كه بيرون از خانه غذا ميخوريد، محدود كنيد. تلويزيون را زماني كه تبليغات مسخره ي غذاهاي ناسالم را نشان مي دهد، خاموش كنيد و هر روز به كودك خود مكمل هاي ويتامين و مواد معدني بدهيد.

به كودك خود كمك كنيد تا غذاهاي سالم تري مصرف كند:

• از شر غذاهاي ناسالم در خانه تان خلاص شويد
• زماني كه بيرون غذا ميخوريد، غذاهاي چرب و شيرين را به حداقل برسانيد
• تلويزيون را زماني كه تبليغات غذاهاي ناسالم نشان مي دهد، خاموش كنيد
• مكمل هاي روزانه ي ويتامين-مواد معدني به كودك خود بدهيد

توصيه ي شماره ۶: به كودك خود ياد بدهيد تا دوستاني براي خود پيدا كند.

كودكان مبتلا به ADHD اغلب در تعاملات اجتماعي ساده هم به مشكل بر ميخورند. آنها ممكن است با مشكلات خوانش نشانه هاي اجتماعي، پرحرفي، وقفه داشتن در اغلب اوقات يا عصباني شدن و يا پرخاشگري دست و پنجه نرم كنند. نارسايي نسبي احساسي آنها مي تواند آنها را از هم سن و سالان خود دور نگه دارد و آنها را مورد هدف آزار و اذيت هاي غير دوستانه قرار دهد. فراموش نكنيد كه با اين حال، بسياري از كودكان ADHD به طرز فوق العاده اي باهوش و خلاق هستند و نهايتا مي فهمند كه چگونه مي توانند با ديگران و افرادي كه به عنوان دوست مناسب نيستند كنار بيايند. علاوه بر اين، ويژگي هاي شخصيتي كه ممكن است والدين و معلمين را خسته كند، ممكن است براي گروه هم سن و سالان بسيار جالب و سرگرم كننده باشد.

كمك به كودك مبتلا به ADHD در جهت بهبود مهارت هاي اجتماعي

براي كودكان مبتلا به ADHD ياد گرفتن مهارت ها و قوانين اجتماعي سخت است. شما مي توانيد به به كودكتان كمك كنيد تا شنونده بهتري باشد، ياد بگيرد تا قيافه ي افراد و زبان بدن افراد را بخواند و در گروهها با نرمش بيشتري تعامل كند.

• با كودكتان با مهرباني اما با بصورت صادقانه در مورد چالش هاي پيش روي او و اينكه چگونه مي تواند آنها را تغيير دهد، صحبت كنيد.
• سناريوهاي اجتماعي مختلف را مدلسازي كنيد و نقشهايتان را گهگاه عوض كنيد تا سرگرم كننده هم باشد.
• مواظب باشيد تا هم بازي هاي با زبان و مهارت هاي فيزيكي مشابه براي كودكتان انتخاب كنيد.
• براي بار اول تنها يك و يا دو تا از دوستان او را دعوت كنيد و زماني كه بازي مي كنند از نزديك نظارت كنيد و يك سياست عدم تحمل براي ضربه زدن، هل دادن و يا فرياد كشيدن به كار ببريد.
• براي كودك خود زمان و مكان مناسب بازي فراهم كنيد و اغلب به رفتارهاي خوب در حين بازي كردن جايزه بدهيد.

منبع: كودك و نوجوان