بازي هاي ويدئويي بهداشتي باعث تمرين شديد مي شود

آيا كسي با ورزش نمي تواند پيدا كند؟ نترس: پژوهش جديدي از دانشگاه ايالتي ميشيگان نشان مي دهد كه كار با يك شريك مجازي انگيزه اي را در طول تمرين تقويت مي كند.

مطالعه انجام شده توسط Deborah Feltz، رئيس گروه بيماريهاي كبدي MSU، اولين كسي است كه به بررسي اثر كوهلر بر انگيزه در بازي هاي ويديويي سلامت مي پردازد. اين پديده توضيح مي دهد كه چرا اعضاي گروه پايين تر در يك گروه بهتر از گروه هاي خود كار مي كنند.

اين تحقيق كه در مجله آينده ورزشي و روانشناسي ورزش منتشر خواهد شد، توسط كمك هزينه 150،000 دلاري از بازي Health Games، يك برنامه ملي از پيشگامان بنياد رابرت وود جانسون تأمين مالي شده است.

فلتس گفت: "نتايج ما نشان مي دهد كه كار كردن با تقريبا در حال حاضر، شركاي برتر مي توانند انگيزه اي را براي انجام وظايف بازي ايفا كنند." "اين يافته ها يك نقطه شروع براي آزمايش ويژگي هاي اضافي است كه مي تواند به افزايش دستاوردهاي انگيزشي در بازي هاي ويدئويي سلامت كمك كند."

• ورزش با شدت شديد مي تواند در مبارزه با اختلالات شناختي در افراد چاق كمك كند
• روال هاي ورزش بر سلامت روان در مهاجران ژاپني تأثير مي گذارد
• ورزش پس از كاهش وزن ممكن است خطر ابتلا به سرطان كولوركتال را كاهش دهد

او اضافه كرد كه با تركيب ويژگي هاي طراحي بر اساس اثر كوئلر، بازي هاي ويدئويي سالم مي تواند فعاليت هاي شديد را ايجاد كند.

فلتس گفت: "يكي از موانع كليدي كه مردم در كار نكردن مي گويند فقدان انگيزه است." "تحقيقات نشان داده است كه كار با يك شريك انگيزه را افزايش مي دهد، و با يك شريك مجازي، شما از اضطراب اجتماعي كه برخي افراد احساس مي كنند در جامعه كار مي كنند را از بين مي بريد."

به عنوان بخشي از اين مطالعه، فلتز و تيم تحقيقاتي او از Camera Eye Toy و PlayStation 2 براي اندازه گيري اينكه آيا يك شريك مجازي مردم را به سختي، طولاني تر و يا اغلب ترغيب مي كند، استفاده كرد. تمرين تنفسي (كه تقويت عضلات اصلي شكمي فرد) براي تقريبا تمام 200 نفر شركت كننده مورد استفاده قرار گرفت.

شركت كنندگان اولين سري از پنج تمرين را انجام دادند كه تنها تا زماني كه بتوانند هر موقعيت را داشته باشند. پس از يك دوره استراحت، آنها به آنها گفته بودند كه آزمايشات باقي مانده را با يك شريك مجازي يكسان كه آنها مي توانند در طول عملكرد خود مشاهده كنند انجام مي دهند. عملكرد شريك شده دستكاري شده است كه هميشه برتر از شركت كننده است.

نتايج نشان داد كه پايداري وظيفه در تمام شرايط آزمايشگاهي به طور معني داري بيشتر بود؛ كساني كه با شريك مجازي توانا تر عمل مي كردند اين تمرين را 24 درصد بيشتر از افراد بدون تمرين انجام دادند.

فلتس گفت: "اين واقعيت كه اين اثر با يك شريك مجازي يافت مي شود، برخي موانع عملي پيدا كردن يك شريك بهينه را براي تمرين در يك مكان خاص را برطرف مي كند.

همچنين، محققان همكاراني را در زندگي واقعي پيدا كرده اند كه هميشه مفيدترين آنها نيستند.

مشاوره تلگرامي با پرداخت آنلاين

فلتس گفت: "افراد ممكن است از آنها دلسرد شوند، اگر فكر مي كنند كه آنها هرگز نمي توانند با شريك زندگي خود ادامه دهند يا از طرف ديگر، اگر همسرشان هميشه آرام تر باشد، خسته مي شوند." "با يك شريك مجازي، اين را مي توان در نظر گرفت."