فعاليت بدني منظم با خطر كمتر رنج افسردگي در سالمندان همراه است. توسط يكي از محققان دانشگاه گوتنبرگ، سوئد و ديگر موارد، يكي از بزرگترين مطالعات بر روي اروپائيان سالخورده نشان داده شده است. تحقيقات همچنين نشان مي دهد كه انگيزه هاي خودمختلف و شايستگي درك شده، عوامل مهمي براي متقاعد كردن افراد سالخورده به ورزش هستند.
"ما هنوز مطمئن نيستيم كه رابطه علمي بين فعاليت بدني و افسردگي چطور است. واضح است كه افراد سالمند كه از لحاظ جسمي فعال هستند، افسرده نيستند، اما سطوح بالاتر افسردگي نيز ممكن است منجر به تمرين كمتر شود، و اين نشان مي دهد يك تاثير متقابل وجود دارد، "مگنوس لينوال، دبير (استاديار) در روانشناسي ورزش و سلامت در دانشگاه گوتنبرگ مي گويد.
داستان هاي مربوطه- ورزش متوسط در شب تاثيري منفي بر روي خواب ندارد
- مطالعه ارتباط بين استفاده منفعل از رسانه هاي اجتماعي و علائم افسردگي پيدا مي كند
- فعاليتهاي جسماني استاتيك و پويا، حفاظت متفاوت در برابر بيماري هاي قلبي را فراهم مي كند
Lindwall و همكارانش در تحقيق اخير، 17،500 سالمند را با ميانگين سني 64 ساله از 11 كشور اروپايي مطالعه كرده اند كه در بررسي جمعيت بهداشت، پيري و بازنشستگي (SHARE) شركت مي كنند. افراد در اين مطالعه در طول دو سال و نيم با هم در مورد فعاليت بدني و افسردگي پيگيري شدند.
ليندوال مي گويد: "اين مطالعه يكي از اولين بررسي هايي است كه چگونه فعاليت بدني افسردگي آينده را تحت تاثير قرار مي دهد و برعكس، تغييرات در فعاليت بدني با تغيير در افسردگي در طول زمان ارتباط دارد.
"يك سوال مهمي براي پاسخگويي به پژوهشگران اين است كه انگيزه سالخوردگان براي فعال بودن جسمي است. نظريه هاي انگيزشي مدرن پيشنهاد مي دهند، به عنوان مثال، افرادي كه احساس مي كنند كه صلاحيت دارند، تصميم مي گيرند و مي توانند تصميم خود را انتخاب كنند و كه آنها احساس وابستگي اجتماعي مرتبط با تجربه فعاليت فيزيكي را به عنوان يك جنبه دروني و كمتر كنترل شده از انگيزه براي ورزش احساس مي كنند. اين نوع انگيزه، بر خلاف يك شكل خارجي غير از انگيزه انگيزه، فعاليت فيزيكي منظم منظم، كه همچنين چشم انداز تاثيرات مثبت را كه فعاليت بدني مي تواند بر سلامت جسمي و رواني داشته باشد، بهبود مي بخشد.
Lindwall مي گويد: "در حال حاضر ما در حال توسعه و آزمايش يك برنامه ساختاري براي افزايش انگيزه براي فعاليت بدني در ميان سالمندان مبتني بر نظريه هايي است كه امروزه حمايت قوي در تحقيقات دارد."
نتايج اين توصيه ها را براي استفاده از فعاليت جسماني به عنوان يك اقدام پيشگيرانه قوي در برابر بيماري هاي رواني سالمندان حمايت مي كند.
"اما فعاليت بدني منظم مورد نياز است، در غير اين صورت خطر عظيمي براي سلامتي در از دست رفتن سلامتي در دراز مدت وجود دارد. بنابراين مهم است كه شناسايي موانع، به عنوان مثال افسردگي، كه مانع از فعال شدن جسمي سالمندان و تمركز بر روي چگونه مي توان انگيزه افراد سالخورده براي فعاليت بدني را افزايش داد، "ليندوال مي گويد.
۱۷:۵۷
- ۳۷ بازديد
- ۰ نظر