هورمون درماني چيست

ترنس

هورمون درماني چيست؟مراحلش چيست؟در ان چ اتفاقي ميوفتد؟

تا پيش از اين تصور مي شد كه وظيفه رحم نگهداري محتويات بارداري است و پس از اتمام دوران زايمان ديگر نيازي به بودنش نيست، اما تحقيقات و مطالعات جديد ثابت كرده كه زناني كه به هر دليلي رحم خود را خارج كرده اند در مقايسه با كساني كه هنوز رحم داشته اند، درصد بيماري هاي قلبي آن ها بسيار شايع بوده است. براساس اين تحقيقات رحم قادر است هورمون هايي را ترشح كند كه براي سلامت عمويم زن لازم است. اين امر در مورد تخمدان ها نيز صدق مي كند. بسياري از هورمون هايي كه تنظيم كننده ميزان چاقي و لاغري و ميزان قند و چربي بدن هستند در رحم و تخمدان ها ترشح مي شود.

سونوگرافي از رحم و تخمدان ها از جمله اقدامات اوليه است تا مشخص شود كه مشكل پايه اي در رحم و تخمدان ها وجود ندارد. هورمون ها نيز بررسي مي شوند تا وضعيت تيروييد و پرولاكتين و حتي چربي هاي بدن تري گليسيريد و كلسترول و آنزيم هاي كبدي مشخص شود. در اين مرحله از آزمايش ها وضعيت كليه ها و فشار خون نيز بايد مورد توجه قرار گيرند.

در ادامه اين آزمايش ها يك تست پاپ اسمير يا تست سرطان از دهانه رحم نيز الزامي است. ماموگرافي و دانسيتومتري (تراكم استخوان) در گروه تست هاي سلامتي هستند كه به طور معمول در سن يائسگي بايد انجام شوند، چه مريض قصد داشته باشد هورمون درماني كند چه نخواهد، اين غربال گري سلامت در اين سن بهتر است كه انجام شود.

ممكن است ميزان حساسيت پستان ها افزايش يابد. وقتي خون رساني به رحم و تخمدان ها تغيير مي كند، هورمون هم روي خون رساني اثر گذاشته و ميزان حس زن نسبت به اندام خودش تغيير مي كند. دقيقا مثل وقتي كه مي خواهد تخمك گذاري كند يا مثل وقتي كه وسط سيكل قرار گرفته است، در سنين باروري، هورمون ها بالا و پايين مي شوند و در نتيجه علايم يك زن تغيير مي كند، اگر خانمي يائسه شده باشد و هورمون درماني كند شبيه همان شرايط برايش تكرار مي شود.

شروع سن يائسگي در زنان نامعلوم است و گاهي حتي در سنين سي سالگي اتفاق مي افتد. اين امر متاثر از ژن، شرايط خانوادگي و سابقه بيماري ها دارد. وزن، تعداد زايمان ها و نوع رژيم هاي دارويي در شروع سن يائسگي نيز بي تاثير نيست.

به عبارتي محيط زندگي و سبك زندگي با شروع يائسگي ارتباط مستقيم دارد كه با توجه به اين شرايط، به طور معمول از حدود 48 تا 52 سالگي يائسگي اتفاق مي افتد.

دو نكته خيلي مهم در سنين يائسگي و تاكيد بر هورمون درماني وجود دارد و اينكه شانس افزايش بيماري هاي قلبي و عروقي را كاهش مي دهد. ديده شده زناني كه بعد از يائسگي استروژن استفاده كرده اند، پاكسازي لخته از داخل عروق كروناري اتفاق افتاده است.

در صورت عدم استفاده از هورمون در زنان، تا 60 سالگي شانس بروز بيماري عروق كروناري قلب تا دو برابر آقايان افزايش مي يابد. مسئله ديگر گرگرفتگي در خانم هاي يائسه است.

گرگرفتگي به علت حملات تخليه اي سيستم عصبي خودكار بدن اتفاق مي افتد كه باعث مي شود پوست سر و صورت و قفسه سينه به صورت ناگهاني قرمز شود، افزايش ضربان قلب و احساس گرماي شديد از ديگر موضوعاتي است كه خانم هاي يائسه را آزار مي دهد. يكي از دلايلي كه خانم ها در سنين يائسگي تصميم به استفاده از هورمون مي گيرند همين حملات شديد گرگرفتگي است كه زندگي را برايشان سخت مي كند.

موضوع ديگر براي استفاده از هورمون درماني، تحليل رفتن سيستم پوشاننده اوروژنيتال يا ادراري تناسلي است كه منجر مي شود خانم يائسه در مورد مقاربت دچار مشكل شوند. از آنجا كه محيط واژن خشك شده و ترشحي ايجاد نمي شود، مشكلاتي را در امر مقاربت براي آنها به وجود مي آورد. يك فايده ديگر هورمون درماني، درمان و پيشگيري از سوزش و تكرر ادرار و عفونت ادراري است.

آيا هورمون درماني در مقابله با بيماري آلزايمر هم تاثيري دارد؟
اثر مفيد استروژن روي حافظه به خصوص حافظه كلامي تاييد شده است. اگر خانمي در سنين يائسگي با يك آقاي هم سن مقايسه شود، خانمي كه هورمون درماني نكرده است شانس ابتلا به آلزايمر در او 3 برابر افزايش دارد و اين باز از محاسن هورمون درماني در اين سن محسوب مي شود.

موضوع مهم ديگر در هورمون درماني جلوگيري از پوكي استخوان است. بسياري از خانم ها در شرايطي يائسه مي شوند كه از ميزان پوكي استخوان خود اطلاعات دقيقي ندارند. پوكي استخوان يك بيماري خاموش است و حتي در زناني كه لاغر هستند اما الكل و سيگار زياد مصرف مي كنند و سابقه روماتيسم مفصلي در آنها وجود داشته، در اين حد افراد شانس بروز استئوپروز افزايش پيدا مي كند.

هرچند استفاده از يك سري داروها مثل كورتون به مدت طولاني، استفاده از هورمون هاي تيروييدي يا داروهاي ضدتشنج و داروهايي كه براي رقيق شدن خون در برخي از موارد خاص استفاده مي شود، شانس بروز به استئوپروز يا پوكي استخوان را افزايش مي دهد.