اضطراب جدايي در كودكان

به اضطرابي كه كودكان در هنگام جدايي از والدين به خصوص مادر خود دچار آن مي شوند اضطراب جدايي گويند. اين اختلال و مشكل خاصي تلقي نمي شود  بلكه مي شود گفت كه تمامي كودكان در مراحل رشد و تكامل خود با اين مشكل مواجه مي شوند و در واقع اين مسئله جزيي از مراحل تكامل هر فرد است و اگر در بازه زماني خودش اتفاق بيفتد جاي نگراني چنداني نخواهد داشت و يك امر كاملا طبيعي است.

اضطراب جدايي معمولا از سنين ۷ الي۹ ماهه كودك شروع شده و تا سنين ۱۷ الي ۱۹ ماهه كودك به اوج خود خواهد رسيد. اين اختلال در سنين ۲۴ ماهگي در كودكان به شدت افت كرده و از بين خواهد رفت كه اگر مدتي بعد از اين سن نيز ادامه داشته باشد نگران كننده خواهد بود. اضطراب جدايي در هنگام شب و موقع خواب كه والدين كودك را ترك مي كنند مي تواند افزايش يابد.

براي درمان اختلال اضطراب جدايي چندين راه وجود دارد كه در زير به بررسي تعدادي از آن ها مي پردازيم. جدا نشدن از كودك و در آغوش گرفتن كودك در صورتي كه تمايل به ماندن در كنار او داريد مي تواند  به شدت موثر باشد. سپردن كودك به كساني كه آشنا  و نزديك هستند و در واقع كودك مي تواند با آن ها ارتباط نزديك تري برقرار كند مي تواند راهكاري موثر براي كاهش اضطراب در كودك باشد. استخدام يك پرستار خوب نيز مي تواند سبب كاهش اين اختلال در  كودك باشد اما بايد دقت نمود كه تا مدتي بايد در كنار پرستار و كودك ماند تا كودك به پرستار عادت نموده و در كنارش خو بگيرد. به هر حال بايد به اين نكته دقت نمود كه كودك در مرحله اي از زندگي اش به صورت طبيعي با اين اختلال رو به رو خواهد شد لذا اين مرحله جاي نگراني نداشته و لازم است تا موارد زير را رعايت كنيد.

اجازه دهيد كودك براي مدتي هر چند اندك تنهايي را تجربه نمايد مثلا قرار گرفتن كودك براي مدتي در يك اتاق مي تواند مثمر ثمر و مفيد واقع شود. وقتي پرستاري استخدام مي كنيد براي روزهاي اول جهت اشنايي و عادت نمودن كودك در  كنار آن ها بمانيد تا به هم عادت كنند و مثلا پس از نيم ساعت از گذشت در كنار هم بودن ان ها را تنها بگذاريد. همواره موقع بيرون رفتن و جدايي از كودك خداحافظي كرده و او راببوسيد و حتما به او بگوييد كه چه موقع باز خواهيد گشت اما فرايند خداحافظي نبايد طولاني شود چرا كه مي تواند سبب افزايش اضطراب جدايي در كودكان و نگراني بيشتر او شود. بايستي دوستي و محبت خود را به پرستار كودك نشان دهيد چون كه كودك شما از دوستي ميان شما الگوبرداري كرده  و مثل خود شما پرستار را دوست خواهد داشت. وقتي كه خداحافظي كرده و خارج شديد مرتب برنگرديد و به او سر نزنيد چرا كه اين موجب افزايش دوباره اضطراب او خواهد شد. قبل از خوابيدن ضمن محبت و در اغوش گرفتن كودك مي توانيد براي او قصه بخوانيد تا خواب بهتري داشته باشد و پس از جدايي از او اگر بيدار شد بازگرديد و براي مدت اندكي دوباره او را ارام كنيد اما به صورتي كه مدت زمان زيادي نباشد و او خود به جدايي و تنها خوابيدن عادت نمايد. شدت و ميزان اضطراب جدايي در كودكان متفاوت است لذا در صورتي كه موارد ذكر شده موثر نبود شايد مشاوره با يك مشاور روانشناسي براي كمك گرفتن بي تاثير نباشد ضمن اينكه در انتخاب پرستار كودك دقت نموده و در صورت نياز آن را تغيير داده تا بتواني بهترين گزينه دلخواه كودكتان را يافته و روابط مناسبي بين آن ها برقرار نماييد.

منبع:سامانه پرسش و پاسخ مشاور