بيش فعالي كودكان يكي از شايع ترين اختلالات مرتبط با دوران كودكي فرد است كه احتمال آغاز آن از سن سه الي چهار سال نسبت به بقيه سن ها بيشتر است. چهار نشانه عمده در كودكان مبتلا به اين اختلال قابل شناسايي است:
اولين نكته مهم در مورد بيش فعالي كودكان اين است كه كودكان مبتلا به اختلال بيش فعالي نمي توانند تا براي مدتي هر چند نه چندان طولاني آرام گرفته و بدون جنب و جوش و تحرك در يك جا بمانند. اين كودكان در صورتي كه مشغول بازي و يا فعالتي خاص هم نباشند تلاش مي كنند تا با تكان دادن دست و پا و يا ور رفتن با يك شي يا وسيله خاص خود را تخليه نمايند.
دومين نكته اين است كه كودكان مبتلا به اختلال بيش فعالي توجه مناسبي به اطراف خود ندارند در واقع اين به اين معناست كه اگر آن ها مشغول يك فعاليت و يا يك بازي خاص نيز باشند تنها با يك صداي كوچك حواس پرت شده و در واقع بايد گفت كه نمي توانند به خوبي تمركز نمايند. از آن جايي كه تمركز در كودكان مبتلا به اختلال بيش فعالي بسيار ضعيف است، به همين دليل اين كودكان در آينده و در مدرسه دچار مشكلاتي متعدد خواهند شد و نياز است تا در مكان هايي مانند كلاس هاي درس در رديف هاي جلويي بشينند تا دانش اموزان ديگر در مقابل ديد او نباشند چرا كه با كوچكترين تكان خوردني از سوي ديگران حواس پرت مي شوند. برخي از پدر و مادر ها بدون اطلاع از مشكلات اختلالات بيش فعالي كودك خود، انجام برخي از كارها توسط او را شجاعت مي دانند اما بايد به اين نكته توجه نمود كه برخي از كودكان مبتلا به اختلال بيش فعالي دست به كارهايي خطرناك و بدون هيچ گونه ترسي مي زنند مثلا يك فرد نرمال از قرار گرفتن در لبه يك پرتگاه مي ترسد اما ممكن است در مورد كودك بيش فعال هرگز اين اتفاق نيفتد. علاوه بر موارد ذكر شده علائمي ديگر مانند تكلم بيش از حد معمول، تكان دادن اعضاي بدن مانند دست و پا در هنگام آرام نشستن، انجام كار هاي غير معمول مثل بالا رفتن از درخت، بي قراري و تمايل به حركت به جاي سكون از ديگر علائم مهم اين اختلال هستند
منبع:مشاوركو
۱۷:۵۷
- ۳۸ بازديد
- ۰ نظر