اختلالات در حركات چشم و توجه، خطر ابتلا به اسكيزوفرن را تعيين مي كند

در يك مطالعه منتشر شده در مجله روانشناسي غيرعادي اين ماه، مارك F. Lenzenweger، استاد علوم باليني، علوم اعصاب و روانشناسي شناختي در دانشگاه Binghamton، دانشگاه ايالتي نيويورك (SUNY)، اولين كسي است كه متوجه شد كه اختلالات در چشم حركات و توجه را مي توان براي تقسيم افراد به دو گروه در ارتباط با خطر ابتلا به اسكيزوفرني مورد استفاده قرار داد.

لنزوجر گفت: "اسكيزوفرنيا يكي از هر 100 نفر را تحت تاثير قرار مي دهد، كه آن را هزينه گران ترين نوع بيماري روحي شناخته شده براي بشريت مي داند. اين يك مولفه ژنتيكي قوي دارد؛ حدود 80 درصد از آنچه كه اسكيزوفرني را تعيين مي كند مربوط به تأثيرات ژنتيكي است.

او گفت، "نه تنها باعث ايجاد اختلال در عملكرد شناختي، عاطفي، اجتماعي و شغلي افراد مي شود، در حالي كه در شكل كامل علائمي قرار دارد." اشوزوفنيا در اوايل عمر باقي مي ماند و در هر زمان از 15 تا 30 شروع مي شود و همچنان ادامه دارد. آنچه را كه داريد، فردي است كه دچار اختلال است، از نيروي كار حذف شده است، همچنين نياز به مراقبت مادام العمر دارد و هزينهاي بسيار زيادي براي بيماري آنها وجود دارد. "

با توجه به Lezenweger، مطالعات قبلي با افرادي كه بيماري را تجربه كرده بودند شروع شد و سپس براي رفع نقايص، مانند رديابي چشم و مشكلات توجه دائمي، كنار گذاشته شد.

Lezenweger گفت: "آنچه كه من گفتم ما بايد انجام دهيم اين بود كه به جمعيت عمومي برويم و اين صفات را - اين فرآيندهاي شناختي عصبي - اندازه گيري كنيم و ببينيم كه اختلال در اين فرايندها ويژگي هاي اسكيزوتايپيك را پيش بيني مي كند. بنابراين من واقعا تمام سوال را روي سرش گذاشتم."

اين مطالعه كه توسط 100،000 دلاري متقاضي محقق از اتحاديه ملي تحقيقات اسكيزوفرني و افسردگي يا NARSAD تأمين مالي شده بود، 300 كودك بالغ را كه از جمعيت عمومي جمع شده بودند، درگير كرد. يافته هاي اين تحقيق نشان مي دهد كه شيوه اي كه چشم ها مي توانند از يك هدف پيروي كنند و چگونگي توجه به يك كار را با يكديگر مقايسه كنند، مي توانند به تعيين عوامل خطر مرتبط با اسكيزوفرنيا كمك كنند.

وي گفت: "من قادر به ادغام چندين موضوع از كارهايي بودم كه طي 15 يا 20 سال گذشته توسعه يافته بودم." "من اين مطالعه را به گونه اي پيشنهاد دادم كه چند موضوع روش شناختي و نظري را با هم تركيب كرده و آن را به صورت ايده آل انجام مي دادم و آنها از آن حمايت كردند. اين تصميم بودجه اي بود كه در معرض خطر بود و من از ناصاد براي گرفتن عقب سپاسگزارم مطالعه."

• دانشمندان علائم اسكيزوفرنيك را در موشها كاهش مي دهند
• رويكرد رمان مي تواند جايگزين بدون درد و كارآمد براي درمان بيماري هاي چشم باشد
• سيگار كشيدن مادر در دوران بارداري با افزايش خطر ابتلا به استرابيسم در پسران همراه است

لنزوجر با جف مك لخلان در دانشگاه كوئينزلند استراليا و دونالد بوبين از دانشگاه هاروارد همكاري كردند، هر دو رهبر در استفاده از روش هاي آماري جديد براي مشكلات مربوط به سلامت. آنها تكنيك به نام مدل سازي مخلوط محدود را براي جدا كردن موضوعات پژوهشي به دو گروه اعمال كردند.

سالها بحث در زمينه اين است كه آيا خطر ابتلا به اسكيزوفرني درجه بندي مي شود و يا بيشتر از نوع باينري است. Lenzenweger و همكارانش نشان دادند كه مردم را مي توان به دو گروه تقسيم كرد: كساني كه در معرض خطر هستند و كساني كه در معرض خطر نيستند.

در مطالعه جديد، كوچكتر از دو گروه شامل افرادي بودند كه اشكال رقيق علائم شبيه به اسكيزوفرني را نشان دادند، هرچند هرگز بيماري نداشتند. مطالعه اين افراد اسكيزوفرني واقعي را در اعضاي خانواده بيولوژيكي خود نشان داد، اما ساير بيماري هاي روانپزشكي نيز وجود نداشت.

لنزوگر گفت: "آنچه براي ما بسيار هيجان انگيز بود اين است كه اين روش به شما امكان مي دهد احتمال هر فرد در نمونه را با توجه به احتمال خطر ابتلا به اسكيزوفرني مورد ارزيابي قرار دهيد. "با انجام اين كار، مي توان برآورد بسيار دقيقي از جايي كه افراد در معرض خطر قرار مي گيرند، توليد كنند."

Lenzenweger اشاره كرد كه دوم، مدل مستقل رياضي مستقل به نام تجزيه و تحليل مالياتي، همان تقسيم تميز دو گروه را به وجود آورد.

اگر چه پيش بيني هاي خطر را مي توان در حال حاضر انجام مي شود، آنها با تمرين درمانگران هنوز براي برنامه هاي باليني آماده نيستند. Lenzenweger در نظر دارد با استفاده از مدل جديد به عنوان راهي براي انتخاب افراد اسكيزوتايپيك - افرادي كه در معرض خطر بيماري هستند اما آن را ندارند - براي مطالعه شديد ژنومي. اين نوع تحقيق ممكن است به دانشمندان كمك كند تا ژن يا ژن هايي را كه باعث اسكيزوفرني مي شوند شناسايي كنند.مركز خلاقيت و بازي روانشناسي نوجوان

لنزوجر توضيح داد: "مطالعه افراد مبتلا به اسكيزوتايپيك چشم انداز منحصر به فردي را براي آنچه ممكن است باعث بيماري شود، ارائه مي دهد. "اين يك پنجره واضح تر را در زمينه هاي احتمالي بيماري قبل از تاثير ويران كننده بيماري باليني فراهم مي كند.