اختلال شخصيت اسكيزوتايپال… نشانه ها و درمان

اختلال شخصيت اسكيزوتايپال به وضعيتي اطلاق مي شود كه در آن فرد مشكلات بسياري در ايجاد و حفظ ارتباط نزديك با ديگران دارد. فردي كه اختلال شخصيت اسكيزوتايپال دارد ممكن است از اين قبيل ارتباطات رنج بكشد، و بنابراين ظرفيت كمي در اينباره داراست. فردي با اين اختلال معمولا داراي تحريف شناختي و ادراكي و هم چنين بي قاعدگي در رفتار روزمره مي باشد.

افراد با اختلال شخصيت اسكيزوتايپال عقايد عجيبي در مورد مرجع رويدادها دارند ( براي مثال انها تفسيرهاي نادرستي از رويدادهاي علي و وقايع خارجي دارند و به انها معناي شخصي مي دهند). انها معمولا خرافي هستند و دل مشغولي با پديده هاي فراتر از معمول دارند كه خارج از خرده فرهنگ خود مي باشند.

افراد با اختلال اسكيزوتايپال معمولا بيشتر دنبال درمان براي مشكلات اضطراب، افسردگي يا ديگر وضعيت هاي خلقي ملال آور مي روند تا درمان ويژگي هاي اختلال شخصيت اسكيزوتايپال.

يك اختلال شخصيت الگوي پايدار از تجارب و رفتارهايي است كه از هنجارهاي فرهنگي فرد انحراف دارد. اين الگو در دو يا چند حيطه كه در ادامه ذكر مي شوند ديده مي شود: شناخت، عاطفه، كاركرد بين فردي و موقعيت هاي اجتماعي. اين الگو معمولا منجر به تنش يا نقص در كاركرد اجتماعي و شغلي مي گردد. اين الگو اغلب پايدار و طولاني مدت است و شروع ان به اوايل بزرگسالي يا نوجواني برمي گردد.

اختلال شخصيت اسكيزوتايپال يك الگويي از نقص هاي اجتماعي و بين فردي مي باشد و با نارامي مزمن و كاهش ظرفيت در روابط نزديك، هم چنين اختلال ادراكي و شناختي و رفتارهاي گريز از مركز مشخص مي شود. شروع ان معمولا در اوايل بزرگسالي است و در بافت هاي مختلف به شكل هاي زير ظاهر مي شود:

از انجايي كه اختلالات شخصيت در برگيرنده الگوها و رفتارهاي پايدار و طولاني مدت هستند، اغلب در بزرگسالي تشخيص مي گيرند. تشخيص اين اختلالات در دوران كودكي متداول نيست زيرا كودكان و نوجوانان تحت تاثير تغييرات مداوم رشدي و شخصيتي و بلوغ هستند. اگر اين اختلال براي كودك و نوجوان تشخيص داده شود علائم ان بايد حداقل يك سال حضور داشته باشند.

براساس تحقيق NESARC شيوع اختلال شخصيت اسكيزوتايپال حدود 3.9 درصد جمعيت بزرگسالان مي باشد.

مانند اغلب اختلالات شخصيت، شدت اختلال شخصيت اسكيزوتايپال با افزايش سن كاهش مي يابد، مانند اغلب افراد اندكي از نشانه ها يا بيشترين نشانه ها را در حدود دهه 40 يا 50 زندگي تجربه مي كنند.

اختلال شخصيت اسكيزوتايپال مانند ديگر اختلالات شخصيت توسط يك روان شناس يا روانپزشك حرفه اي تشخيص داده مي شود. پزشكان عمومي و يا بهياران معمولا اموزش لازم را براي يك هم چين تشخيصي نديده اند. بنابراين زماني كه براي اولين بار به يك پزشك خانواده مراحعه كرده و علائم را توضيحي مي دهيد بايد شما را به يك درمانگر مناسب جهت تشخيص و درمان ارجاع دهد. هيچ ازمايش و يا تست ژنتيكي براي تشخيص اختلال شخصيت اسكيزوتايپال وجود ندارد.

بسياري از افراد با اختلال شخصيت اسكيزوتايپال به دنبال درمان نمي روند. افراد با اين اختلال شخصيت اغلب زماني به دنبال درمان مي ايند كه مشكلات همراه با اين اختلال زياد شده و زندگي شخصي وي را تحت تاثير قرار مي دهد. اغلب اين حالت زماني اتفاق مي افتد كه توانمندي هاي مقابله اي فرد براي مقابله با استرس و رويدادهاي زندگي بسيار پايين امده است.

تشخيص اختلال شخصيت اسكيزوتايپال توسط يك متخصص با مقايسه علائم شما و علائمي كه ذكر شد هم چنين تاريخچه شخصي زندگي شما صورت مي گيرد. انها تعيين مي كنند كه ايا نشانه هاي شما معيار لازم براي اختلال شخصيت اسكيزوتايپال را دربرمي گيرد يا نه.

امروزه محققين نمي دانند چه عاملي منجر به اختلال شخصيت اسكيزوتايپال مي شود. با اين وجود نظريه هاي زيادي در مورد علل اختلال شخضيت اسكيزوتايپال وجود دارند. اكثر محققين بر يك مدل علي زيستي-رواني-اجتماعي توافق دارند. بر اساس اين مدل، علل اين اختلال ممكن است فاكتورهاي ژنتيكي و زيستي ، فاكتورهاي اجتماعي (مانند چگونگي تعامل فرد در كودكي با خانواده، اطرافيان و ديگر كودكان) و فاكتورهاي رواني (شخصيت و مزاج فردي شكل گرفته توسط محيط و مهارت هاي مقابله اموخته شده براي مواجهه با استرس). اين مدل بيان مي كند كه هيچ عامل واحدي منجر به اين اختلال نمي شود و مجموعه اي از عوامل به صورت پيچيده و در كنار هم منجر به اين اختلال مي شوند. مطالعات نشان داده اند اگر فردي داراي اين اختلال است با احتمال زيادي ان را به كودكان خود منتقل خواهد كرد.

درمان اختلال شخصيت اسكيزوتايپال نيازمند روان درماني طولاني مدت با درمانگري است كه در درمان اين اختلال اموزش ديده است و متخصص است. در برخي موارد ممكن است دارودرماني نيز براي تقليل برخي نشانه ها انجام گيرد.

در درمان رواني درمانگر باليني نبايد مستقيما باورها و هذيان هاي فرد را زير سوال ببرد. در ارتباط اوليه يك فضاي گرمو مراجع محور بايد فراهم شود. مانند اختلال شخصيت دوري گزين فرد از هرگونه ارتباط نزديك دوري مي كند و اضطراب زيادي را در روابط اجتماعي تجربه مي كند. در اين شرايط اموزش مهارت هاي اجتماعي و ديگر مهارت هاي لازمه روابط و تعاملات بسيار مهم هستند. در هنگام پيشرفت مراجع درمان هاي گروهي نيز مي توانند مفيد باشند.

دارودرماني نيز گزينه ديگر اين بيماري مي باشد. اغلب دارودرماني در مراحل حاد سايكوتيك مورد استفاده قرار مي گيرد. اين مراحل اغلب هنگام استرس هاي شديد و يا زماني كه فرد توانايي مقاومت ندارد ظاهر مي شود. معمولا در اين موارد از داروهاي انتي سايكوز استفاده مي شود.

به صورت كلي، از انجايي كه در زمينه علل نيز ذكر شد، اين اختلال چند وجهي به دليل عومل چندگانه اي مي باشد كه به همان صورت درمان نيز نيازمند يك دديگاه چند وجهي مي باشد.

برچسب ها: اختلال شخصيت اسكيزوتايپال... نشانه ها و درمان ,