اختلال اضطراب اجتماعي شناختي درماني مؤثرترين روش درمان

فيلم و فايل صوتي آموزشي روانشناسي رايگان و مشاوره

هانز ام نردال استاد توانبخشي رفتاري در دانشگاه علوم و تكنولوژي نورجيان مي گويد: ما يك ركورد جهاني جديدي از اثربخشي درمان اختلالات اضطراب اجتماعي را به ثبت رسانديم.

تيمي از پزشكان و روانشناسان از NTNU و دانشگاه منچستر انگلستان به رهبري نوردال، اثرات گفتگو و دارو درماني ساختاريافته را بر بيماران مبتلا به اختلالات اضطراب اجتماعي مورد بررسي قرار دادند. تاكنون تصور شده است كه تركيبي از شناختي درماني مؤثرترين درمان براي اين بيماران مي باشد. نتايج تحقيقات منتشر شده در ژورنال اختلالات روان درماني و سايكوسوماتيك نشان دادند كه شناخت درماني در مقام خودش اثرات بهتر و بلندمدت تري نسبت به داروها يا تركيبي از آن دو دارد. تقريباً ۸۵ درصد از شركت كنندگان اين مطالعه به طور معناداري تنها با استفاده از شناختي درماني يا بهبود يافتند يا به سلامت كامل دست يافتند.

نردال مي گويد “اين يكي از بهترين مطالعات در زمينه همه اختلالات اضطراب اجتماعي مي باشد” وي همچنين مي گويد “انجام آن ده سال طول مي كشد و بر اساس هم استدلال و لوجستيك ها و هم آكادميك چالش برانگيز بوده است، اما نتايج آن واقعاً دلگرم كننده است”.

سوء درمان با قرص هاي شادي آور

روشن كردن برخي از اصطلاحات: اضطراب اجتماعي نه تنها يك بيماري است بلكه يك نشانه است كه شمار زيادي از افراد با آن كشمكش دارند. براي مثال، گفتگو يا خنده دار بودن مستقيم و روبروي مخاطبان مي تواند محرك اين نشانه باشد. از طرفي، اختلال اضطراب اجتماعي يا فوبياي اجتماعي براي افرادي كه آن را براي كاركرد اجتماعي دشوار مي بينند و افراد مبتلايي كه اضطراب اجتماعي بالايي دارند، يك نقص است. دارودرماني و گفتگو درماني يا تركيبي از اين دو متداول ترين روش ها براي درمان بيماران مبتلا به اين بيماري است.

تحقيقات NTNU شروع به بررسي رهبردهايي نمودند كه دربين آنها، اين رويكرد مؤثرترين است. شمار زيادي از پزشكان و روانپزشكان داروهايي مانند قرص شادي آور را با گفتگو درماني براي درمان اين گروه از بيماران تركيب كردند. اين روش تأثير خوبي در بيماران داراي اختلالات افسردگي دارد اما در واقع بر بيماران داراي اختلالات اضطرابي اثرات معكوسي داشت. نوردال مي گويد: “بسياري از متخصصان سلامت از اين مطلب آگاه نيستند”.

داروها مشكل را محو مي كنند.

قرص هاي شادي آور مانند بازدارنده هاي عصبي انتخابي سروتونين (SSRIs)ممكن است اثرات فيزيكي جانبي شديدي داشته باشد. زماني كه بيماران در يك محدوده زماني تحت درمان دارويي قرار گرفتند و سپس درصدد كاهش آنها بودند از نظر بدني احساساتي مرتبط با فوبياي اجتماعي از قبيل لرزش دستان، زود از كوره در رفتن و سرگيجه در موقعيت هاي اجتماعي مستعد بازگشت مي باشند. بيماران اغلب دوباره حالت اضطراب اجتماعي مزمن را تجربه مي كنند. بسياري از اوقات بيماران به دارو وابستگي بيشتري پيدا مي كنند و براي آنها اهميت فوق العاده درمان به اندازه دارودرماني جايگاهي ندارد. آنها فكر مي كنند كه با وجود دارو است كه به سلامت دست يافته اند و وابستگي بيشتري به محرك بيروني نسبت به يادگيري خود تنظيمي دارند. بنابراين، دارو موجب محوشدن كشف مهم بيماري مي شود: نوردال مي گويد” آنها با يادگيري تكنيك هاي اثربخش، خودشان قادر به كنترل اضطرابشان هستند “.

ثبت ركورد جهاني در درمان فوبياي اجتماعي

تحقيقات NTNU شروع به انجام پروژه اي براي مقايسه شناخته شده ترين روش هاي درمان اختلالات اضطراب اجتماعي شدند. در كل بيش از صد بيمار در اين مطالعه شركت كردند و به چهار گروه تقسيم شدند. گروه اول تنها دارو دريافت كرد، گروه دوم تنها درمان، گروه سوم تركيبي از اين دو و گروه چهارم نيز قرص پلاسيپو (دارونما) را دريافت كردند. هر چهار گروه تنها به يك روش مورد مقايسه قرار گرفتند. و تحقيقات سنجش پيگيري يك سال پس از پايان درمان بر روي آنها انجام شد.

در طي درمان و پس از آن، بيماران گروه هاي دوم و سوم به طور همساني به خوبي پيش رفتند. اما، پس از يك سال، بديهي بود كه شركت كنندگان گروه دوم يعني افراد تحت درمان شناختي درماني به مراتب بهتر شوند. تنها با كمك شناختي درماني بود كه محققان توانستند افزايش ميزان بهبودي بيماران داراي اختلالات اضطراب اجتماعي را از ۲۰ تا ۲۵ درصدكنترل كنند. نوردال مي گويد “اين مؤثرترين درمان در هر يك از اين گروه از بيماران است. اثربخشي درمان بيماري هاي رواني اغلب به اندازه درمان شكستگي هاي استخوان نيست؛ اما، ما نشان داديم كه درمان اختلالات روان تني مي تواند تأثير برابري داشته باشد”.

بسياري از بيماران درمان مناسبي دريافت نمي كنند

توركيل برگ روانشناس كلينيكي داياكونجميت در اسلو و مدير انجمن درماني شناختي نيورجيان است. او مي گويد كه اختلال اضطراب اجتماعي يك مشكل عمده سد راه سلامتي با پيامدهاي منفي عمده اي براي افراد و اجتماع است. تقريباً بيست درصد از جامعه متأثر از اين بيماري در تمام دوران زندگي خود خواهند بود. برگ مي گويد”اين يك اختلال ناآشكار است و براي بسياري از بيماران دشوار است كه مشكلاتشان را با افراد متخصص سلامت در ميان بگذارند. هزاران تن از افراد درمان مناسبي دريافت نمي كنند . از بين افراد درمان شده اكثر قريب به اتفاق احتمالاً دارو درماني را پيشنهاد مي‌دهند “. او همچنين اظهار دارد “تصور من بر اينست كه تركيبي از دارودرماني و شناختي درماني بهترين رويكرد نيست، همانطور كه محققان NTNU در اين مطالعه مشخص كردند”.

استفاده از درمان فراشناختي

نوردال و اعضاي تيم تحقيقاتي وي همچنين در راستاي بهبود روش شناختي درماني استاندارد كار كردند. آنها يك عنصر پردازش اطلاعاتي جديدي را اضافه كردند كه بيشترين اثربخشي را دارد. ما از آنچه درمان فراشناختي نام گرفته استفاده كرديم؛ بدان معنا كه ما بر روي تفكرات، واكنش ها و اعتقادات جاري در مورد اين تفكرات قدم برمي داريم. ما نشخوارفكري و نگراني در مورد چگونگي عملكرد افراد در موقعيت هاي اجتماعي را مد نظر قرار مي دهيم. نوردال مي گويد: يادگيري تنظيم فرآيندهاي توجه و آموزش تكاليف ذهني با نياز به پتانسيل زيادي براي اين دسته از بيماران، جزو عناصر درماني جديدمي باشند. اكنون محققان اميدوارند در آينده بتوانند يك درمان شناختي-رفتاري استاندارد شده اي براي بيماران مبتلا به اختلالات اضطرابي اجتماعي گسترش دهند.

منبع: مقالات كانون مشاوران ايران