توصيه ها براي والدين اغلب تغيير مي كند، طوري كه احساس مي كنيد هر كاري انجام مي دهيد اشتباه است.اما دكتر لورا ماركام نويسنده كتاب پدر و مادر صلح جو، كودكان خوشحال، راهنمايي هاي خاص خود را دارد كه هيچ وقت قديمي نمي شود. همه آنها مربوط به رابطه شما با فرزندتان است.
۱۰ دقيقه زمان ويژه در هر روز براي هر كودك كنار بگذاريد.
آن را “زمان مريم” يا “زمان سعيد” بناميد، بدين صورت آن ها مي دانند كه در آن زمان همه چيز در مورد آنهاست.
يك روز آنها انتخاب كنند كه چه كاري انجام دهند. روز بعد شما انتخاب كنيد. اما تمام توجه خود را از ته قلب به فرزندتان متمركز كنيد.
“اطمينان حاصل كنيد كه خواهر و برادر ديگر در جاي ديگري مشغول شده است – و تلفن را از خود دور كنيد! نود درصد از تعاملات شما با فرزندتان بايد در مورد اتصال با او باشد، و بنابراين فقط ۱۰٪ مي تواند در مورد اصلاح او باشد. ”
براي مطالعه بيشتر:
شيوه هاي فرزند پروري و تاثير آن در ابراز خشم
مهم نيست كه مسئله نمرات بد در مدرسه، كج خلقي، و يا امتناع در خوردن شام باشد – قبل از اينكه با كودك خود صحبت كنيد، هميشه با آرام شدن خودتان شروع كنيد.
اغلب اوقات، ممكن است احساس كنيد مسئله اي كه كودك دارد.
مانند يك مورد اورژانسي است، اما اينگونه نيست. شما مي توانيد يك نفس عميق بكشيد و به آرام كردن خود بپردازيد و همان والديني كه مي خواهيد باشيد. ”
از آشپزخانه فرياد نكشيد كه برو اسباب بازي هايت را جمع كن، وقت خواب است. به جايي كه او هست برويد، كنارش برويد و به آنچه كه انجام مي دهد نگاهي كنيد.ما هميشه به بچه ها از طريق برنامه ريزي هجوم مي بريم. يك دقيقه براي نشستن و تحسين آنچه كه او انجام مي دهد اختصاص دهيد و سپس در مورد زمان خواب صحبت كنيد. اگر تايم را با همدلي تنظيم كنيد، با احتمال بيشتري او همكاري مي كند. ”
“اگر فرزند شما مي گويد من از رياضي متنفرم! هرگز دوباره به مدرسه نمي روم!” اين مسئله يك معضل نشده است.احساسات شديد به معناي چيزي است كه در حال وقوع است. اگر شما فقط مي گوييد: ” بايد به مدرسه بروي، حالا برو و تكاليفت را انجام بده، “شما درب را به روي درك آنچه كه او واقعا احساس مي كند بسته ايد. “در عوض، درب را با گفتن چيزي شبيه اين باز كنيد،” به نظر مي رسد تو واقعا رياضي را دوست نداري. مي تواني در مورد آن به من بگويي؟’ اين كمك مي كند كه كودك با احساس امنيت دليل را براي شما بازگو كند. ”
“بخشي از كار شما به عنوان والدين كمك به كودك براي بروز احساسات است و گاهي اوقات همه ما بايد گريه كنيم. والدين فكر مي كنند زماني كه بچه ها گريه مي كنند، بايد سريع آن ها را آرام كنند، اما خلاف اين است. به آن ها آموزش دهيد كه احساسات بزرگي مانند صدمه و خشم، خطرناك نيستند. اگر فرزندتان را بدخلق يا تهاجمي ديديد، يك دقيقه خشم خود را كنترل كنيد (نگاه كنيد به مورد شماره ۲) و سپس آن را به شفقت و همدلي تغيير دهيد.
“كار شما اين است كه به كودك خود به اندازه كافي كمك كنيد تا براي بروز احساسات بزرگ و ترسناك احساس امنيت كند – و بله، حتي اجازه دهيد كه او در آغوش شما بتواند احساسات خود را بروز دهد.اگر او نمي تواند آن ها را بيان كند، مي توانيد به او كمك كنيد و با گفتن چيزي شبيه اين جملات او را همراهي كنيد : “اوه عزيزم، من مي دونم تو ناراحت هستي. متاسفم اين مورد خيلي سخت است.
“بچه ها ميخواهند از نه دل بخندند. زماني را براي بازي هاي پر سر و صدا در نظر بگيريد.
خنده به بچه ها كمك مي كند تا احساس امنيت كنند و هنگامي كه شما براي مدرسه يا بودن با پرستار آن ها را ترك مي كنيد، به آنها كمك مي كند تا احساس اتصال كنند.
“اما توصيه نمي شود كه بچه ها را غلغلك دهيد تا آن ها را بخندانيد. … اينطور
هدف آزاد شدن انرژي را به انجام نمي رسانيد و ممكن است بچه ها را از كنترل خارج كنيد. ”
“ما به عنوان پدر و مادر قرار است كه مسئول باشيم، و بچه ها بايد آنچه را كه ما مي گوييم انجام دهند. اما هيچ كس در مبارزه قدرت برنده نمي شود، بنابراين نبايد دائما نشان دهيم كه چه كسي رئيس است.”به عنوان مثال، اگر فرزند شما هميشه در خوردن شام مقاومت كند، در مورد نياز واقعي او فكر كنيد.اگر او مي گويد كه اكنون گرسنه نيست شايد به اين معني است كه بعدا گرسنه مي شود. آيا دنيا به آخر مي رسد اگر در حالي كه هنگام خواب براي او داستان مي خوانيد شام خود را بخورد؟ ”
“اگر فرزند شما ناراحت است، معمولا ناراحتي بخاطر شما نيست.
حمله متقابل نكنيد.اگر فرزند شما به شما بي ادبي كرد، سعي كنيد كه پاسخ دهيد: “خب! ما
با هم اينگونه صحبت نمي كنيم. بايد خيلي ناراحت باشي كه با من اينگونه صحبت مي كني.كه به جاي تشديد شدن ماجرا، درب گفتگو باز مي شود. ”
“انضباط شخصي چيزي است كه شما براي چيزي كه آن را بيشتر مي خواهيد چيز ديگري را رها كنيد. اين هنگام رشد رشد يك كودك الزامي است.اگر آنها بخواهند در چيزي خوب باشند، بايد ياد بگيرند كه خود را از طريق كارهاي سخت مديريت كنند.اگر ريل هاي قطارش هماهنگ نباشند يا پازل او خيلي سخت باشد،با او همدردي كنيد و او را تشويق به حل مسئله كنيد. ”
“خوب، شما هميشه نمي توانيد اين قانون را دنبال كنيد. اما بازي كار كودك است. اگر آن ها دوست دارند كاري را انجام دهند كه محو آن مي شوند، اين نوعي اشتياق و جريان است كه آن ها در بزرگسالي نيز براي انجام كارهايشان نياز دارند.
منبع: كودك و نوجوان
۱۷:۵۴
- ۳۷ بازديد
- ۰ نظر