نوزادان توانايي تشخيص سريع تصاوير در مقايسه با بزرگسالان دارند

طبق تحقيقات مركز تحقيقات مغز و اعصاب UC Davis، نوزادان توانايي تشخيص سريع تصاوير در مقايسه با بزرگسالان را كمتر مي دانند. نتايج نشان مي دهد كه در حالي كه نوزادان مي توانند سوسو زدن يا حركت را درك كنند، ممكن است قادر به شناسايي عناصر فردي در يك صحنه در حال حركت يا تغيير و همچنين يك بزرگسال نباشند.

فاراز فرزين، كه كار را به عنوان دانشجوي فارغ التحصيل دانشگاه UC Davis انجام داده است، اكنون در دانشگاه استنفورد پس از مدرك كارشناسي است. "تجربه بصري آنها تغييرات در اطراف آنها قطعا متفاوت از بزرگسالان است."

اين مطالعه كه توسط سوزان ريورا، استاديار دانشگاه UC Davis انجام شده است، و ديويد ويتني، استاد روانشناسي دانشگاه UC Berkeley، توسط مجله Psychological Science منتشر شده است .

نوزادان با تمام توانايي هاي بصري كه در زندگي نياز دارند متولد نمي شوند. مغز آنها به تدريج توانايي استفاده از اطلاعات بصري براي كشف جهانشان را توسعه مي دهد.

فارزين گفت: حتي در بزرگسالان، مغز در ميزاني است كه مي تواند با تغيير اطلاعات در يك صحنه ادامه يابد.

يك بزرگسال نمي تواند تغييرات لحظه اي لحظه اي را كه سريعتر از هر 50 تا 70 ميلي ثانيه رخ مي دهد تشخيص دهد.

براي نوزادان، فرزين و همكارانش دريافتند كه حد مجاز سرعت حدود نيم ثانيه است - حدود 10 برابر كندتر از بزرگسالان است.

فارزين و همكارانش براي تعيين حد مجاز سرعت درك نوزادان حركات چشم گروهي از 6 تا 15 ماهه را دنبال كردند، چرا كه آنها چهار ميدان مغناطيسي را نشان دادند. سه مربع از سياه به سفيد و عقب سوسو زدند و يك مربع از فاز با ديگران (سفيد تا سياه) فرياد زدند، كه بايد توجه بيشتري را به خود جلب كند، زيرا مرد عجيب و غريب است.

رديابي چشم نوزادان نشان داد كه آنها زمان بيشتري را صرف تماشاي ميدان خارج از فضا نميكنند، به اين معني كه آنها نميتوانند آن را به عنوان متفاوت بودن تشخيص دهند.

فارزين گفت: "اين تعجب آور بود كه حل آنها چقدر جدي است."

فارزين گفت كه يك نمايش تلويزيوني يا فيلم كه در آن صحنه ها سريعتر از دو فريم در ثانيه تغيير مي كنند، احتمالا يك نوزاد زير 15 ماه است.

خانواده درماني

فرزين در حال حاضر كار خود را به افرادي كه اختلالات رشدي را تحت تأثير قرار مي دهند، تأثير مي گذارد، نظير نارساخواني، سندرم X شكننده يا اوتيسم را گسترش مي دهد. با درك ادراك بصري در كودكان به طور معمول در حال توسعه، او اميدوار است بداند چگونه و چه زماني مي تواند اشتباه برود.