كودكتان ديگر مثل يك بچه ي بزرگ هر روز به مدرسه مي رود. اما به جاي شور و اشتياقي كه شما انتظار آن را داريد، بسياري از روزها به خصوص روزهاي شنبه را مي بينيد كه كودكتان با گريه و يا دل درد به مدرسه مي رود. او تمارض نمي كند. اين عكس العمل به دليل اضطراب هايي است كه بر روي بدن كودك تاثير مي گدارد، و اين اضطراب ها به خصوص در كودكان ممكن به ناراحتي معده منجر شود. ولي نگران نباشيد، اين مسئله كه كودكان براي رفتن به مدرسه نياز به كمك ها و سازگاري هايي داشته باشند غير معمول نيست. در اينجا ده نكته بيان شده است كه در اين رابطه مي تواند كمك كننده باشد.
1. تسهيل برقراري ارتباط كودك با معلمش.كودكان نياز دارند كه با يك بزرگسال كه به آنها احساس امنيت مي بخشد ارتباط برقرار كنند. بنابراين زماني كه آنها با والدينشان نيستند، نياز دارند كه دلبستگيشان را به سمت معلمشان سوق دهند، و يا اينكه انها ممكن است انقدر اضطراب داشته باشند كه نتوانند آرامش خود را به دست بياورند و به فرايند يادگيري بپردازند. اگر شما متوجه شديد كه كودكتان از رفتن به مدرسه احساس خوبي ندارد، بلافاصله با معلمش مطرح كنيد. فقط كافي است كه به معلمش بگوييد كه به نظر مي رسد كه فرزندم هنوز خود را با مدرسه اخت نكرده است، و شما اميدوار هستيد كه او بتواند توجه ويژه اي به كودكتان داشته باشد كه كودكتان احساس كند كه در خانه ي خودش است. هر معلم با تجربه اي اين مسئله را درك مي كند و توجه بيشتري براي كمك به كودكتان خواهد كرد. بسياري از معلمها كارهاي ويژه اي به كودك مي سپارند، كه كودك مي تواند با آن ارتباط برقرار كند و هر روز مي تواند وظيفه ي خود را انجام دهد.
2. برقراري ارتباط كودك با ديگر كودكانكودكان نياز دارند كه حداقل با يك كودك ارتباط برقرار كنند. اگر متوجه شديد كه فرزندتان با اين مسئله مشكل داردبا معلمش در ميان بگذاريد. از كودكتان بپرسيد كه كدام يك از بچه هاي مدرسه را دوست دارد كه براي بازي كردن دعوت كند. اگر كودكتان در رابطه با پاسخ ديگر كودكان براي دعوت به بازي احساس راحتي ندارد، شما مي توانيد همواره يكي از كودكان را با مادرش بعد از مدرسه به بستني دعوت كنيد، يا اينكه برخي از اقوام را براي شام شب جمعه دعوت كنيد.
شما تنها نياز داريد كه پيتزا تهيه كنيد، و بعد از صرف شام، كودكان در اطراف خانه مانند دو دوست قديمي با هم به بازي و مسابقه خواهند پرداخت. و چه كسي مي داند؟ شايد شما و ديگر والدين بتوانيد اين مسئله را به اين راحتي حل كنيد.
3. به كودكتان راه حلي را نشان دهيد كه بتواند در طول روز به شما فكر كندبراي بسياري از كودكان، بزرگترين چالش خداحافظي كردن و جدا شدن از والدين است. يك مراسم جدايي ترتيب دهيد، مانند بغل كردن يا گفتن: «من دوست دارم، تو منو دوست داري، روز خوبي داشته باشي و من ساعت 3 تو را مي بينم!». بيشتر كودكان دوست دارند كه يك عكس خانوادگي در كيفشان داشته باشند. همچنين بسياري از كودكان دوست دارند كه علامت يا چيزي مربوط به والدينشان در جيبشان داشته باشند، مانند يك قلب كاغذي كه كلمه ي عشق بر روي آن نوشته شده است، يا سنگي كه آن را با همديگر در ساحل پيدا كرده ايد، اينها چيزهايي هستند كه اگر كودك احساس تنهايي كرد به وسيله ي آنها مي تواند اطمينان خود را به دست اورد.
4. اگر مي ترسد او را آرام كنيد.بيشتر اضطراب هاي ناشي از مدرسه به از نظر بزرگسالان مسخره و احمقانه به نظر مي رسند، مانند اينكه كودك فكر مي كند كه تا زماني كه او در مدرسه است شما ممكن است بميريد يا ناپديد شويد. افرادي كه همديگر را دوست دارند به طور طبيعي فراق و جدايي را دوست ندارند، ولي كودك بايد اطمينان حاصل كند كه شما خوب و سالم هستيد، مدرسه مي تواند باعث شود كه كودك همچنان شما را دوست داشته باشد در حالي كه شما در كنار او حضور نداريد. هر گفتگويي را با اطمينان به اين مسئله كه «تو مي دوني كه ما هميشه پيش هم بر مي گرديم» پايان دهيد. بنابراين كودك مي تواند اين جمله در ذهن خود تكرار كند و نگراني خودش را برطرف كند.
5. به كودكتان كمك كنيد كه حتي در حال اضطراب بخندد در نتيجه او گريه نخواهد كرد.
خنده راهي است كه كودك مي تواند به وسيله ي آن از اضطراب خود جلوگيري كند،، هر كودكي نسبت به سازگار كردن خود با مدرسه دچار ترس و اضطراب مي شود. به كودكتان فرصت دهيد كه تا جايي كه مي تواند بخندد. اگر شما مي توانيد خوب است كه هر روز صبح يك بازي تعقيب و گريز در خانه ترتيب بدهيد، يا او را به خنده بيندازيد، بدين وسيله كودك شما با جدايي از شما و رفتن به مدسه راحتتر كنار خواهد آمد. شما مي توانيد با استفاده از منحرف كردن ذهن او در زماني كه قسمتي از مغز او در حال هورمون سازي براي استرس است از اين فرايند جلوگيري كنيد. شما مي توانيد در خانه با تعقيب و گزيز يا بالش بازي از اضطراب او جلوگيري كنيد. در اينجا چند بازي ذكر شده است كه مي تواند فرايند فراق و جدايي را آسان تر سازيد:
- «لطفا تركم نكن.» زماني كه كتاب خواندن شما براي كودك تمام مي شود و كودك از آغوش شما جدا مي شود، او را به سمت خودتان برگردانيد و به او بگوييد كه چقدر دوست داريد كه در كنار شما باشد، و او را مطمئن سازيد كه شما نمي خواهيد او را رها كنيد و هميشه در كنارش خواهيد بود. لحن خود را نرم و شوخ كنيد تا كودك احساس آزادي و آرامش كند. ولي همچنان او به شما التماس مي كند كه بماند. نكته اينجاست كه ترس او به اين خاطر است كه چقدر شما را مي خواهد و به شما نياز دارد، بگذاريد او كسي باشد كه خانه را ترك مي كند. مثل هميشه او را بغل كنيد و او را بخندانيد.
- بازي باي باي. يك مدلي از بازي قايم باشك هست كه تنها اضطراب جدايي را به خنده در كودك تبديل مي كند. بگوييد «بيا بازي باي باي را انجام دهيم.» شروع به خارج شدن كنيد ولي از در خارج نشويد، اگر شما واقعا برويد اين اين كار براي كودك ترسناك است. به جاي آن در بسته را كه شما مي خواهيد از آن خارج شويد را باز كنيد، در حال حاضر براي كودك اين كار سرگرم كننده است. پس از آن عكس العملتان به صورتي باشد كه شما از جدايي مي ترسيد، و دوباره بپريد داخل و به سمت كودكتان برويد و به او بچسبيد. بگوييد «من دلم برات تنگ شده بود! من هرگز نمي خواهم كه از تو جدا شوم!» در آخر ، شجاعت خود را به دست بياوريد بگوييد «بسيار خوب، بگذار دوباره سعي كنم! من شجاع خواهم بود!» و دوباره شروع به ترك كردن كنيد. ولي دوباره، بازگرديد و حتي قبل از اينكه از ديد او خارج شويد بازگرديد و به سمت او برويد، اين كار كودك را به خنده مي اندازد بخصوص اگر شما به صورت احمقانه اي اين كار را انجام دهيد و نشان دهيد كه خيلي نگران هستيد. اين بازي را ادامه دهيد و بگذاريد كه او داد بزند و شما داد بزنيد تا زماني كه او را وادار به خنديدن كند با اين كار سطح اضطراب و ترس خود از دور ماندن از او را به كودك نشان مي دهيد.
روز كودكتان را با پنج دقيقه ماندن در رختخواب يا بر روي كاناپه شروع كنيد. و 100 درصد توجه خود را به اين معطوف كنيد كه چقدر او را دوست داريد. از اين مسئله اطمينان حاصل كنيد كه هر روز وقتي كه بعد از مدرسه كودكتان را مي بينيد زمان خاصي را صرف شنيدن اتفاقاتي كه در ان روز برايش اتفاق افتاده است كنيد. از اين مسئله اطمينان حاصل كنيد كه يك برنامه ي طولاني قبل از خواب براي ايجاد احساس امنيت در كودك داشته باشيد.
7. در رابطه با نگراني هاي كودك تان هوشيار باشيد.اكثر اوقات، كودك بعد از چند هفته نسبت به اضطراب و نگراني هايش احساس آرامش خواهد كرد، ولي برخي مواقع ناخشنودي خود را نسبت به مسائل جدي تري ابراز مي كند: ممكن است در مدرسه دچار مشكلي شده است، يا نمي تواند تخته سياه را ببيند، و يا اينكه در يادگيري دچار مشكل شده است و يا اينكه از صحبت كردن و حرف زدن در كلاس مي ترسد. در مورد روزش با نرمي از كودك بپرسيد، و با دقت به حرفهايش گوش دهيد، و نسبت به حرف هايش عكس العمل داشته باشيد تا او به صحبت كردن ادامه دهد. گفتگو را با خواندن كتاب هايي در مورد مدرسه با همديگر شروع كنيد؛ كتابدار شما مي تواند براي اين مشكل بسيار كمك كننده باشد. داستان هاي مثبتي كه خودتان در مدرسه داشته ايد (من در هفته ي اول خيلي عصبي بودم و حتي نمي توانستم از سرويس بهداشتي مدرسه استفاده كنم ولي پس از آن من با بهترين دوستم مريم آشنا شدم و من عاشق او شدم) را براي او تعريف كنيد و به او اطمينان دهيد كه او همان حسي كه در خانه دارد را به زودي در مدرسه خواهد داشت. يك بازي وانمودي به وسيله ي عروسك ها انجام دهيد و يك نمايش عروسكي ترتيب دهيد كه يكي كودك نمي خواهد به مدرسه برود و از كودكتان بپرسيد من نمي دانم چرا او از مدرسه رفتن مي ترسد؟ ما بايد به او چه بگوييم؟ اگر شما احساس كرديد كه كودكتان مشكل بزرگتري دارد كه شما نمي توانيد ان را بفهميد، زمان آن رسيده است كه به معلم او زنگ بزنيد و با او صحبت كنيد.
8- تغيير و جابه جايي را براي كودك آسان سازيد.اگر زماني كه با كودكتان خداحافظي مي كنيد چشمانش پر از اشك مي شود و گريه مي كند، خدحافظي معمول خود را انجام دهيد و به او اطيمنان دهيد كه شما در پايان روز منتظر او خواهيد بود. اگر همچنان كودك براي جدا شدن از شما احساس ناراحتي مي كند و جدايي برايش سخت است، معلم مي تواند به او كار خاصي را بسپارد كه كودك بتواند با تغيير و جدايي از شما كنار بيايد.
9- از اين مسئله اطمينان حاصل كنيد كه چند دقيقه زودتر از خواب بيدار مي شويد تا كودكتان را براي مدرسه رفتن آماده كنيد.اين مسئله بسيار مهم است زيرا كودك با ديدن عجله ي شما اضطراب و نگراني اش تشديد مي شود.
10. كودكان كوچكتري را كه زمانشان را در خانه با شما سپري مي كنند را بي اهميت جلوه دهيد.اگر خواهر يا بردار كوچكتر كودكتان زمانش را در خانه با شما سپري مي كند، جوري نشان دهيد كه كودك بزرگترتان فكر كند كه شما چقدر در خانه حوصله تان سر مي رود و كودك كوچكتر آرزو مي كند كه مي توانست مانند يك بچه ي بزرگ به مدرسه برود.
11. يك روال ارام با خواب به موقع در شب و بيدار شدن به موقع در صبح در خانه به وجود آوريد.وقتي كه شما كودك را صبح زود از خواب بيدار مي كنيد او خواب كافي نداشته است. كودكاني كه به اندازه ي كافي استراحت ندارند انرژي كافي براي خداحافظي كردن در صبح را ندارند و ترس بيشتري نسبت به مدرسه دارند. همچنين خودتان نيز زود به رختخواب برويد و بخوابيد، زيرا به اين وسيله شما مي تواند با عجله صبح مقابله كنيد و هر كس صبح خود را با شادي شروع مي كند.
مترجم: نسرين بني عباسي زاده
منبع:مقالات كانون مشاوران ايران
برچسب ها: اگر مي ترسد او را آرام كنيد ,برقراري ارتباط كودك با ديگر كودكان ,ده نكته براي سازگار شدن كودك با مدرسه ,
۱۷:۵۱
- ۴۰ بازديد
- ۰ نظر