بيش فعالي جنسي چيست ؟

مشاوره در زمينه قبل از ادواج و درمان مشكلات فردي نامزدان

شنبه ۰۲ اسفند ۰۴

بيش فعالي جنسي چيست ؟

بيش‌فعالي جنسي، بيماري آزاردهنده‌اي براي خود فرد و اطرافيان وي و جامعه محسوب مي‌شود و اگر به‌درستي با آن برخورد و درمان نشود باعث بروز مشكل‌هاي عديده‌اي خواهد شد. در علم روان‌پزشكي اين حالت، بيماري بالقوه خطرناكي به شمار مي‌رود. مرد مبتلا به بيش‌فعالي جنسي ممكن است علاوه بر واردشدن به رابطه جنسي كه از نظر عرف طبيعي است، وارد روابط و رفتارهاي غيرطبيعي شود.

مشخصات مرداني كه داراي بيش‌فعالي جنسي هستند، عبارت است از:
اين بيماران داراي احساس «فوريت جنسي» هستند و احساس نياز جنسي آنها بايد بلافاصله برطرف شود. معمولا اين احساس قابل‌كنترل نيست.
اين بيماران اگرچه وارد رابطه جنسي متعدد مي‌شوند ولي رضايت جنسي پيدا نمي‌كنند و ممكن است لذت جنسي را هم تجربه نكنند.
نياز جنسي مداوم، پايدار و كنترل‌نشده
رفتار نامناسب در مواجهه با ديگران
خودارضايي مكرر
رفتار و صحبت هرزه‌
يكي از خصوصيات اين بيماران اين است كه تمايلات جنسي آنها محدود به يك فرد نيست بلكه معطوف به هر فردي مي‌تواند باشد. يكي از مواردي كه در آن بيش‌فعالي جنسي زياد ديده مي‌شود، خانه سالمندان است. حدود ۵۰ درصد ساكنان خانه سالمندان دچار بيماري آلزايمر هستند و حدود ۴ درصد اين بيماران داراي بيش‌فعالي جنسي يا رفتار جنسي تهاجمي هستند كه باعث ايجاد آزار و اذيت براي خود، فاميل و كاركنان مي‌شوند.

علل
دانشمندان بر اين عقيده هستند كه علت اين بيماري عدم تعادل در مواد بيوشيميايي مغز است. سروتونين، دوپامين و نورآدرنالين از جمله رابطه‌هاي عصبي هستند كه در مغز وجود دارند. اين مواد بيوشيميايي خلق و رفتارهاي جنسي را كنترل مي‌كنند. برخي علل شناخته‌شده در بروز اين بيماري موثراست كه در زير توضيح داده مي‌شوند ولي در تعدادي از موارد نيز به‌رغم بررسي‌هاي وسيع علتي براي آن يافت نمي‌شود:

بيماري آلزايمر: يكي از علل مهم بيش‌فعالي جنسي بيماري آلزايمر است.

بيماري پاركينسون: يكي از علل مهم بيماري بيش‌فعالي جنسي است و معمولا علت آن نيز داروهايي است كه اين بيماران مصرف مي‌كنند.
بعضي انواع صرع (تشنج يا غش): لوب گيجگاهي و لوب پيشاني مغز، ميل جنسي را كنترل مي‌كنند هر نوع بيماري در اين مناطق ممكن است باعث برداشته شدن مهار جنسي و منجر به بيش‌فعالي جنسي شود.
اعمال جراحي: مخصوصا جراحي‌هايي كه روي نواحي به‌خصوصي از مغز انجام مي‌شود.

سكته مغزي: اين بيماري نواحي به‌خصوصي از مغز را گرفتار مي‌كند؛ مثلا لوب گيجگاهي مغز.
بيماري‌هاي خاص: برخي بيماري‌هاي اعصاب و روان مانند اختلال دوقطبي و بيماري ام‌اس و همين‌طور مصرف بعضي‌از داروهاي اعصاب و روان مي‌تواند منجر به بروز بيش‌فعالي جنسي شود.

تشخيص
اين بيماري معمولا شروع تدريجي دارد. اگر فرد احساس كند كه تمايل غير قابل كنترل و اجباري به رابطه جنسي دارد، بايد بلافاصله با متخصص مربوطه مشورت كند چون با گذشت زمان بيماري تشديد مي‌يابد.
در ادامه تعدادي سوال مطرح مي‌شود كه اگر پاسختان به هر كدام از آنها مثبت باشد، حتما بايد با متخصص مربوطه مشورت كنيد:
آيا از كنترل تحريكات جنسي‌تان ناتوان هستيد؟
آيا رفتار جنسي شما باعث آسيب به رابطه با همسر، شغل و موقعيت اجتماعي شما شده است؟
آيا هميشه به فكر داشتن رابطه جنسي هستيد حتي اگر نخواهيد به آن فكر كنيد؟
در صورت وجود هر يك از موارد زير نيز بلافاصله به متخصص مربوطه مراجعه كنيد:
اگر رفتارهاي جنسي كنترل‌نشده شما باعث آسيب و زيان مي‌شود.
اگر دچار بيماري دوقطبي هستند و رفتارهاي جنسي شما قابل كنترل نيستند.
اگر داراي افكار خودكشي هستيد.


وجود برخي عوامل، فرد را مستعد ابتلا به بيش‌فعالي جنسي مي‌كند كه به آنها عوامل خطرساز مي‌گويند.

مهم‌ترين آنها عبارتند از:
سوء مصرف مواد و الكل
داشتن يك بيماري اعصاب و روان
سابقه سوء استفاده جنسي
برخي علايم نيز مي‌توانند علايم هشداردهنده بيش‌فعالي جنسي محسوب شوند؛ از جمله:
روابط جنسي هرزه و خارج از خانواده
نداشتن رابطه عاطفي در رابطه جنسي
خود ارضايي مكرر
لذت بردن از آزار دادن و آزار ديدن در رابطه

عوارض
بيش‌فعالي جنسي داراي عوارض خطرناك و گاه جبران‌ناپذيري است؛ از جمله: از هم پاشيدن خانواده، از دست دادن شغل، دستگيري و رفتن به زندان، اعتياد به موادمخدر و الكل، ابتلا به بيمارهاي آميزشي مثل ايدز و هپاتيت و انتقال آن به همسر و جامعه، ابتلا به بيماري‌هاي رواني مثل افسردگي و از دست دادن پس‌انداز مالي و مشكلات مالي.

درمان
درمان بيش‌فعالي جنسي شامل روان‌درماني، رفتاردرماني و دارودرماني است كه معمولا با توجه به شرايط فرد در مورد نوع درمان تصميم گرفته مي‌شود. در روان‌درماني و رفتاردرماني براي مشخص شدن آثار مثبت درمان به گذشت زمان نياز است.
اگر لازم است روان‌درماني يا رفتاردرماني براي بيمار انجام شود، بهتر است توام با دارودرماني باشد زيرا آثار مثبت درمان زودتر نمايان مي‌شود و تا حدودي بيمار را از مشكلات رهايي مي‌دهد و مي‌تواند درمان خود را دنبال كند. گاهي لازم است اين بيماران بستري و درمان شوند تا از خطرات اين بيماري كاسته و بيمار تحت كنترل باشد. براي دارودرماني انواع داروهاي زياد و موثر وجود دارند كه مي‌توان براي بيمار تجويز كرد.
منبع: تريبون آزاد


تا كنون نظري ثبت نشده است
امکان ارسال نظر برای مطلب فوق وجود ندارد