تفاوت جنسيتي در استفاده از تقاضا و از بين رفتن رفتار

اين بر اساس يك مطالعه جديد توسط يك تيم از محققان دانشگاه ايالتي آيووا است.

مطالعه 72 زوج ازدواج كرده از آيووا دريافت كه زنان به طور متوسط ​​قدرت موقعيتي بالاتري دارند - در قالب رفتارهاي غالب و غالب - نسبت به همسرانشان در بحثهاي حل مسئله، صرفنظر از كساني كه اين موضوع را مطرح كرده اند. همه زوج ها در نمونه هايشان ازدواج هايشان نسبتا خوشحال بودند و هيچكدام در مشاوره در زمان مطالعه نبودند.

دانشمند دانشكده روانشناسي ديويد Vogel و استاديار مطالعات انساني و مطالعات خانواده مگان مورفي اين پژوهش را هدايت كرد. گروه تحقيقاتي ISU نيز شامل استاديار مطالعات انساني و مطالعات خانوادگي رونالد ورنر ويلسون، استاد روان شناسي كارولين كاترناي (مدير موسسه تحقيقات اجتماعي و رفتاري در ايالت آيووا) و يوهان سيمان، دانشجوي كارشناسي ارشد روانشناسي آنها مقاله اي با عنوان «تفاوت هاي جنسي در استفاده از تقاضا و از بين بردن رفتار در ازدواج: بررسي فرضيه ساختار اجتماعي»، كه در شماره اخير مجله روانشناسي مشاوره - يك مجله حرفه اي منتشر شده توسط انجمن روانشناسي آمريكا، منتشر شده است.

"اين مطالعه حداقل نشان مي دهد كه ازدواج جايي است كه در آن زنان مي توانند قدرت خود را اعمال كنند،" Vogel گفت. "ما اين را نمي دانيم كه آيا اين به خاطر تغيير نقش اجتماعي است يا خير، اما نمي دانيم، اما حداقل مسئوليت و قدرت را در اين روابط مي گيريم. بنابراين حداقل براي زوج هاي نسبتا راضي، زنان قادر به انجام برخي از مسئوليت ها هستند و مي توانند براي اعمال برخي از قدرت - اما براي ما سخت است كه بگوييم چرا اين چنين است. "

مورفي گفت: "زنان مسئول نظارت بر روابط هستند - اطمينان از اين كه رابطه برقرار شود، همه چيز به پايان مي رسد و همه خوشحال مي شوند،" مورفي گفت: "شايد، برخي از اين يافته ها در مورد زنان تحت سلطه و سلطه - آنها مسئوليت بيشتري نسبت به اين رابطه را در نظر گرفتند، بدون در نظر گرفتن موضوع مورد بحث. "

محققان خواستار مشاركت زوج هاي متاهل در محوطه ايالت آيووا شدند. به طور متوسط، همسران حدود 33 سال داشتند و براي هفت سال ازدواج كرده بودند. اكثر شركت كنندگان آمريكايي اروپايي بودند (66٪)، به دنبال آنها آسيايي (22٪)، اسپانيايي (5٪) و آفريقايي-آمريكايي (4٪) - با سه درصد نهايي ديگر از مليت هاي ديگر.

از هركدام از همسر خواسته شد كه مستقلانه پرسشنامه اي راجع به رضايت از رابطه و ارزيابي توانايي تصميم گيري كلي در رابطه داشته باشد. هركدام از همسران خواسته شده است كه در رابطه خود يك مشكل را شناسايي كنند - مسئله اي كه در آن اكثر تغييرات را مي خواست و بدون همكاري همسرش حل نشد. از همسران خواسته شد تا به برخي سوالات در مورد موضوعات انتخاب شده خود، از جمله نوع رفتارهاي حل مسئله كه معمولا در زماني كه اين موضوع بوجود مي آيد، و اهميت موضوع، پاسخ داده شود. سپس زوج ها با هم جمع شدند و از هر موضوعي كه در طول 10 دقيقه براي هر موضوع بحث مي كرد، بحث مي كردند كه فيلم برداري شده بود. محققان در اين بحث شركت نكردند.

• تحقيقات نشان مي دهد آلودگي به جفت منتهي مي شود
• تحقيقات سرطان بريتانيا 14 ميليون پوند سرمايه گذاري مي كند تا لندن را به مركز متابوليك سرطان تبديل كند
• تلاش هاي بين المللي پژوهش تكنولوژي سلول هاي فعال تصوير را فعال مي كند

Vogel گفت: "ما در واقع فقط از آنها خواسته بوديم در مورد اين موضوع صحبت كنيم و سپس اتاق را ترك كرديم." "و به اين ترتيب همه آنها در اتاق خود صحبت مي كردند، ما در حد امكان غيرقابل تحمل بوديم، ما فقط در پايان دوره برگشتيم و از آنها خواستيم كه در مورد موضوع ديگر صحبت كنند."

در پايان اين بحث ها، زوج ها مجددا از هم جدا شدند. سپس هركدام از همسران آنها را مورد بررسي قرار دادند و درباره احساسات و واكنشهاي آنها به مطالعه توضيح دادند.

محققان ويدئويي از تعاملات زوج ها را با استفاده از يك سيستم رتبه بندي تعاملي گسترده پذيرفته و كد گذاري كردند. سيستم شامل پنج بعد براي محاسبه تقاضا و برداشتن رفتارها - اجتناب، بحث، سرزنش، فشار براي تغيير و خروج است.

محققان در مقاله خود اظهار داشتند كه زنان به طور رفتاري بيشتر تلاش هاي غالب را نشان مي دهند و در طول بحث هاي مربوط به موضوع همسر، بيشتر شبيه به همسرشان هستند - يعني احتمال بيشتري دارند كه شريك زندگي شان را به آنها بدهند. اين فرض اوليه خود را كه تفاوت هاي جنسي در قدرت زناشويي شوهران را به نفع خود مي گذارند، رد كرد.

ووگل گفت كه همسران تنها در گفتگوها بيش از همسرشان صحبت نمي كنند، بلكه در واقع پاسخ هاي واضحي از شوهران خود را به آنچه كه گفتند، مي رسانند.

او گفت: "اين چيزي است كه من فكر مي كنم بسيار جالب بود." "فقط اين نبود كه زنان مسائلي را مطرح مي كردند كه به آن پاسخ نمي دادند، بلكه اين كه مردان در واقع با آنچه كه گفتند، همراهي مي كردند. آنها (زنان) پيام هاي قويتري را در اختيار داشتند و مردان به اين پيام ها پاسخ مي دادند با موافقت يا دادن در. "

تست هاي روانشناسي اندرويد

مورفي گفت: "تحقيقات انجام شده مبني بر اين است كه نشانگر يك ازدواج سالم است - كه مردان نفوذ از همسران خود را مي پذيرند."