فردي كه با اختلال فيتيشيسم درگير است، غالبا با نگه داشتن، مالش، يا بو كردن موضوع فيتيشيسم اقدام به خود ارضايي كند و يا اينكه از شريك جنسي خود بخواهد كه در حين رابطه ي جنسي اشيائي را بپوشيد. براي كساني كه دچار اين اختلال هستند حتما بايد موضوع فيتيشيسم وجود داشته باشد و اگر ان موضوعات نباشد نعوظ در مرد رخ نمي دهد.
بسياري از افرادي كه دچار اختلال فيتيشيسم هستند لزومي نمي بينند كه اين رفتارهايشان را به صورت كلينيكي و به عنوان يك اختلال باليني گزارش كنند. اين گونه افراد ممكن است برخي از موضوعات فيتيشيم را دارا باشند ولي لزوما نمي تواند به عنوان اختلال فيتيشيسم شناخته شود. تشخيص اختلال فيشتيسم نياز به پريشاني باليني قابل توجه در فرد دارد و يا اينكه اين موضوع عملكرد جنسي اش را تحت تاثير قرار دهد.
علائم خاص فيتيشيسم
- طي مدت زماني حداقل ۶ ماه داشتن علائم شديد، توهمات شديد جنسي، ميل جنسي، يا رفتارهاي مربوط به استفاده از اشياء مانند لباس زير زنانه
- توهمات، ميل جنسي، و يا رفتارهاي باليني كه بر روي محيط هاي مهم اجتماعي تاثير و عملكرد شغلي فرد را تحت تاثير مي گذارد.
- موضوعات فيتيشيسم تنها محدود به چيزهايي كه زنان مي پوشند نمي شوند (مانند استفاده از ابزارهاي زنانه) يا استفاده از ابزارهايي كه براي تحريك اعضاي تناسلي طراحي شده اند (به عنوان مثال، ويبراتور).
مواردي كه مي توان براي تشخيص اختلال فيتيشيسم برشمرد:
- قسمت هايي از بدن
- اشياء بي جانن
- ديگر موارد
زماني كه تشخيص داده شد كه فرد مبتلا به اختلال فيتيشيسم مي باشد:
- تحت كنترل قرار گرفتن وي در يك محيط: در درجه ي اول فردي كه دچار اين اختلال است بايد در مكاني باشد كه فرصت ها و موقعيت هاي قابل اجراي فعاليت هاي فيتيشيسم وجود نداشته باشد.
- بهبودي كامل: زماني كه فرد در يك محيط كنترل شده قرار مي گيرد هيچ ناراحتي و آسيب ديدگي اجتماعي، شغلي و ديگر موارد حداقل كمتر از ۵ سال براي فرد و اجتماع به وجود نمي آيد.
۱۷:۴۸
- ۴۳ بازديد
- ۰ نظر